Τρίτη και προετοιμάζομαι για ένα τραπέζι που θέλω να κάνω την Παρασκευή. Ψάχνω δηλαδή τι θα μπορούσα να βγάλω για φαγητό και γλυκό φυσικά. Στο γλυκό -που δεν είναι και το φόρτε μου- απόφασισα να κάνω τα κανόλι του Στέλιου Παρλιάρου. Η ιστορία λέει πως τα κανόλι είναι μαφιόζικο γλυκό. Μπορείς λοιπόν να τα σερβίρεις με ταμπελάκι που θα γράφει: “Say hallo to my little friend…” aka Tony. Τρελαίνομαι, αχά! Εργαλείο για κανόλι βρήκα στο Me & Home και θα μου λύσει τα χέρια. Συνταγή βρήκα στο Στέλιο. Ορίστε:
Cannoli (Κανόλι)
Κλασικό επιδόρπιο εκ Σικελίας. Η λέξη σημαίνει “μικρός σωλήνας” ή καταλαβαίνεις και εσύ πως παραφραστικά έγινε και το δικό μας “κανάλι”. Όπως και να έχει, δοκίμασα στην Ιταλία την πρώτη φορά, τη δεύτερη στο Cosa Nostra της Αγίας Θέκλας και τώρα ετοιμάζομαι να τα φτιάξω μόνη μου. Είναι γνωστά γενικότερα και ως “το Ιταλικό γλυκό”.
Προετοιμασία: 45΄
Υλικά (για 12 – 15 τεμάχια):
Για τη ζύμη:
- 255 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 2 κουτ. σούπας κακάο
- 1/2 κουτ. γλυκού κανέλα, σε σκόνη
- 2 κουτ. γλυκού ζάχαρη
- 2 κουτ. σούπας βούτυρο αγελαδινό, λιωμένο
- 1 αυγό, κατά προτίμηση βιολογικό
- 80 γρ. λευκό ξηρό κρασί
Για το τηγάνισμα:
- 1 ασπράδι αυγού, ελαφρώς χτυπημένο
- λάδι για το τηγάνισμα
- άχνη για πασπάλισμα
Για τη γέμιση:
- 250 γρ. ρικότα (ιταλικό κρεμώδες τυρί – σε μεγάλα σούπερ μάρκετ και σε ντελικατέσεν)
- 40 γρ. ζάχαρη
- ξύσμα από 1/2 λεμόνι, ακέρωτο και κατά προτίμηση βιολογικό
- 1 κουτ. σούπας κουβερτούρα, τριμμένη
- 60 γρ. φρούτα γλασέ, ψιλοκομμένα
Διαδικασία:
Ζύμη: Βάζουμε όλα τα υλικά στον κάδο του μίξερ και τα ζυμώνουμε μέχρι να προκύψει μία ελαστική ζύμη. Την τυλίγουμε με μεμβράνη και την αφήνουμε να ξεκουραστεί για 1 ώρα στο ψυγείο.
Στη συνέχεια, ανοίγουμε τη ζύμη, σε αλυρωμένη επιφάνεια ή ανάμεσα σε δύο κομμάτια χοντρού νάιλον ώστε να μην κολλάει, σε λεπτό παραλληλόγραμμο φύλλο πάχους 2 χιλ.
Αλείφουμε μικρούς μεταλλικούς κυλίνδρους ή μικρά μεταλλικά κορνέ ζαχαροπλαστικής με βούτυρο.
Κόβουμε το φύλλο σε 12 – 15 ισομεγέθη τετράγωνα κομμάτια.
Τυλίγουμε τα κομμάτια του φύλλου γύρω από το εργαλείο που επιλέξαμε και τα αλείφουμε με ένα πινέλο με το ελαφρώς χτυπημένο ασπράδι αυγού.
Τηγανίζουμε τα κομμάτια (τυλιγμένα όπως είναι στις φόρμες) σε ένα βαθύ τηγάνι στο λάδι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά για περίπου 5 λεπτά, μέχρι να γίνουν τραγανά.
Τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί ώστε να στραγγίξουν από τα περιττά λάδια. Τα αφήνουμε να κρυώσουν ελαφρώς και αφαιρούμε τις μεταλλικές φόρμες.
Γέμιση: Σε ένα μπολ ανακατεύουμε καλά με μια σπάτουλα τη ρικότα, την άχνη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού. Προσθέτουμε την τριμμένη σοκολάτα και τα φρούτα και ανακατεύουμε.
Με αυτό το μείγμα γεμίζουμε τα κανόλι χρησιμοποιώντας ένα κουταλάκι ή μια σακούλα (κορνέ) ζαχαροπλαστικής. Τα βάζουμε σε μια πιατέλα και τα πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.
Το υπόλοιπο μενού σκέφτομαι να είναι για αρχή ένα καρπάτσιο τόνου που το λατρεύω, πεθαίνω, δε χορταίνω και μετά για κυρίως μια ανάλαφρη μακαρονάδα με σκόρδο, αντσούγια, παρμεζάνα, καμμένη που λέμε. Χωρίς κρέμες που σε φουσκώνουν και λιπαρά. Σκέτο φίνο ελαιόλαδο. Τι λέτε;
