Λόγω καθημερινής αναπόλησης περασμένων γεγονότων και αδυναμίας συντονισμού με την εποχή ή τη τάση που επικρατεί, κάτι που με κυνηγά σε όλη τη ζωή μου, αποφάσισα σήμερα να ανεβάσω ένα παλιό σπίτι που βρήκα το καλοκαίρι στον Καταρράκτη Ιωαννίνων. Ο Καταρράκτης είναι ένα χωριό που το όνομα του πήρε από τον καταρράκτη που έχει στον ποταμό Καλαμά.
Στον Καταρράκτη έφτασα καλεσμένη από μια φίλη που τρέφει μεγάλη αδυναμία για την ιδιαίτερη πατρίδα της καθώς και τα έθιμα του χωριού. Η διαδρομή για τον Καταρράκτη ήταν συναρπαστική αφού το πράσινο είναι παντού, τα δέντρα τεράστια και για ένα κορίτσι πόλης όπως εγώ, πρωτόγνωρη εμπειρία οδοιπορικού.
Φτάνοντας στο χωριό -μετά από κάποια κίνηση (φωτό επάνω) και με νεκρό τηλέφωνο -αφού κατά λάθος το είχα μπλοκάρει- είχα αρχίσει να φοβάμαι δύο πράγματα: μη βγω Αλβανία και μη βγω σε χωριό με τουρισμό. Ευτυχώς δε μου συνέβη τίποτα από τα δύο. Κατά την είσοδο στο χωριό -χωρίς τηλέφωνο- έψαξα να βρω την πλατεία για να ρωτήσω πως θα πάω στο σπίτι που ήθελα. Ξαφνικά μπροστά μου αντίκρισα μια μεγάλη παρέλαση ανθρώπων όλων των ηλικιών να βγαίνουν από το χωριό. Νόμισα πως επρόκειτο για κάποια μεγάλη έξοδο λόγω φυσικής καταστροφής ή πυρκαγιάς, τόσο που μου ήρθε να βγω να βοηθήσω. Ηλικιωμένοι, νέοι, μεσόκοποι, παιδιά, όλοι στον κεντρικό δρόμο -κάποιοι με μπαστούνια- να έρχονται προς το μέρος μου. Κάποια στιγμή -αρκετά ταπεινά- σκέφτηκα πως βγήκαν να με καλωσορίσουν. Μάταια. Κανείς δε σταμάτησε. Προσπέρασαν χαιρετώντας σα να με γνώριζαν. Εγώ αποσβολωμένη από το πλήθος, δε ρώτησα κανέναν για οδηγίες. Φτάνοντας στην πλατεία είδα ένα παραδοσιακό καφενείο και απέραντο πράσινο. Ρώτησα για το σπίτι και με οδήγησε εκεί μάλλον ο μοναδικός που είχε απομείνει, αφού μου εξήγησε πως απλώς οι κάτοικοι πάνε περίπατο κάθε μέρα την ίδια ώρα. Όλοι.
Τελικά ολομόναχη έφτασα στο παλιό πέτρινο σπίτι:
Το δάπεδο τσιμεντοκονία κανονική στο χώρο του καθιστικού και ξύλο στα υπνοδωμάτια. Καμία περιττή πολυτέλεια δε σου σπαταλά χρόνο από την ανειλημμένη υποχρέωση του τσίπουρου με μεζέ. Και τα ποτά: καθαρά λέμε. Μικρές λεπτομέρειες διακόσμησης απλώς συμπληρώνουν χρηστικές ανάγκες, χωρίς να κλέβουν την ουσία που είναι η απλότητα. Στα κρεβάτια -άμα δε κοιμάσαι- βρίσκει τη θέση του απλώς ο τραχανάς.Τα κουφώματα παλιά ξύλινα και τα σκούρα απλή λαμαρίνα με γρίλιες. Οι εσοχές στους τοίχους γίνονται σίγουρα ράφια στολισμένα με δαντέλες, όπως και το γείσο του τζακιού.
και μετά το κελάρι:
και μετά απλά κάθεσαι έξω:
That’s Life folks!
Καλό αντάμωμα.
Καλό αντάμωμα.
