Πως να κρεμάσεις τους πίνακες ή {Way to the wall}
21 Ιανουαρίου, 2010 by Rdeco
Πες πως έχεις ένα τοίχο και ένα κάδρο. Η σωστή θέση σε γενικές γραμμές για το κρέμασμα ενός κάδρου είναι σύμφωνα με τους γκαλερίστες περίπου στο 1.45μ. το κέντρο του από το δάπεδο. Αυτό είναι το μέσο ύψος του ανθρώπινου ματιού. Εξαιρούνται οι πολύ κοντοί και οι πολύ ψηλοί. Αφού λοιπόν μετρήσουμε την απόσταση από το δάπεδο, μετά μετράμε και βρίσκουμε το κέντρο του κάδρου. Από το κέντρο μετράμε την απόσταση που μπορεί να έχει ο γάντζος ή το σχοινάκι και εκεί καρφώνουμε το καρφί μας. Αν διατηρήσεις αυτόν τον κανόνα σε όλους τους πίνακες στο σπίτι -ανεξάρτητα από το μέγεθος τους- θα πετύχεις μια ομοιομορφία στο χώρο σου. Πρόσεξε τώρα. Ακόμα και αν θέλεις να κρεμάσεις μια ομάδα κάδρων εσύ κρατάς το 1.45μ. για κάθε κέντρο κάδρου και θα δεις που τα κάδρα σου θα πέσουν όλα όμορφα άσχετα αν δεν ξεκινάνε από το ίδιο σημείο στο κάτω μέρος ή στο επάνω. Αυτό φυσικά ισχύει αν δεν έχουν το ίδιο μέγεθος. Σαν μεταξύ τους απόσταση συνήθως θεωρείται το 1/3 του πλάτους όλων ή του μεγαλύτερου.
Αν ένας πίνακας έχει δύο θέσεις, δηλαδή δύο γάντζους για να βρεις τη σωστή θέση κάνεις απλώς τα εξής. Μετράς μια κολλητική ταινία (αυτή του μπογιατζή) όσο η απόσταση μεταξύ των γάντζων. Την αλφαδιάζεις στον τοίχο και στα δύο άκρα της καρφώνεις τα καρφιά. Η ταινία αν θέλεις μένει κολλημένη στο πίσω μέρος του κάδρου για πιθανή μελλοντική μετακίνηση.
Aς υποθέσουμε τώρα πως θέλεις να κρεμάσεις μια συλλογή από έργα στο τοίχο σου και ανάμεσα τους πολύ πιθανό να βρίσκονται πιάτα, καθρέφτες και άλλα αντικείμενα που δεν έχουν καθορισμένο σχήμα. Πως βρίσκεις τη σειρά στο τοίχο. Φυσικά εδώ η σύνθεση είναι ελεύθερη, εννοώντας πως κάνεις ότι θέλεις. Αφού όμως αποφασίσεις πως τα θέλεις, μετά πως τα μετράς στο τοίχο; Απλά, απλούστατα. Παίρνεις ένα μεγάλο χαρτόνι ή χασαπόχαρτο και φτιάχνεις εκεί τη σύνθεση σου. Ακόμα καλύτερα να πάρεις μια κόλα περιτυλίγματος καρό. Με το καρό θα τοποθετήσεις και θα περιγράψεις εύκολα τα αντικείμενα. Σημαδεύεις τα γαντζάκια και μετά απλώς τοποθετείς το χαρτόνι στο τοίχο, το αλφαδιάζεις, το κολλάς με ταινία και καρφώνεις στα σημάδια. Βγάζεις το χαρτόνι και κρεμάς τη σύνθεση σου.
Παλιότερες αναρτήσεις σχετικές με τοίχους και συνθέσεις μπορείς να δεις:
ταπετσαρίες
τεχνη
ποστερ
σχέδιο κ’ τρόπος για να κρεμάσεις κάδρα
συλλογές στο τοίχο
τοίχοι με θέμα
συνθέσεις τοίχου
7 Σχόλια »
poly endiaferon post…panw stin wra
→ 21 Ιανουαρίου 2010 στις 17:01Τι θα γίνει με σένα παιδί μου; Από τα κάδρα στους καναπέδες και από τα φωτιστικά στα χαλιά πας. Βάλε τάξη.
→ 21 Ιανουαρίου 2010 στις 17:26Πολύ χρήσιμες πληροφορίες! Έτσι, για να επαληθεύουμε πού και πού αυτά που μας υποδεικνύει το μάτι μας…
→ 22 Ιανουαρίου 2010 στις 14:31ευγε, εξαιρετικα χρησιμο.
ερωτηση κρισεως γιατι καμια φορα μπορει ευκολα απο το σωστο να παμε στη νευρωση:
Αν δεν ειναι 1,45 και ειναι στρογγυλο 1,50 πειραζει;
→ 22 Ιανουαρίου 2010 στις 20:35Ναι suspect πειράζει. Αν έχεις νεύρωση καλύτερα μην πλησιάζεις σφυριά και καρφιά. Σε πειράζω φυσικά. Ελπίζω να το κατάλαβες. Απλώς το 1,45 θεωρείται ο μέσος όρος ύψους του πίνακα βάσει κάποιων κανόνων που διαιρούνται οι αποστάσεις στη γραφιστική σύνθεση. Τώρα βέβαια για 5εκ. θα μου πεις; Εντάξει δε σου είπα 1.4783.
→ 22 Ιανουαρίου 2010 στις 20:43ενταξει λοιπον!
→ 22 Ιανουαρίου 2010 στις 20:50εγω που θα προσθεσω 0,0217 ας καω στην κολαση της συγχρονης διακοσμητικης αγνοιας.
βασανίσου, βασανίσου..που λέει και το τραγούδι, άμα θέλεις να τα διορθώνεις όλα.
→ 22 Ιανουαρίου 2010 στις 20:52