Φυσικά δεν περιμένεις να ακούσεις κάτι τέτοιο από μένα αλλά να που έρχεται η μέρα να το ακούσεις. Σήμερα η ημέρα δεν είναι για ντεκορασιόν ντε μεζόν και άλλα γαλλικά. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στην ασημένια ή χρυσή ηλικία. Και ξέρεις γιατί; Γιατί έτσι μου αρέσει! Αυτή η νέα χρονιά μου λέει πως πρέπει να κάνω του κεφαλιού μου. Μεγαλώνοντας το μαθαίνουμε αυτό με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Λίγο λοιπόν οι ημέρες αυτές που πέρασαν με αρκετούς, αρκετά μεγαλύτερους από μένα αλλά ήταν απολαυστικές, λίγο το ότι νιώθω πολύ αισιόδοξη γενικά και πολύ αυτό το blog που έπεσα πάνω του εντελώς τυχαία, είπα να μιλήσουμε πόσο κάνουμε αυτό που θέλουμε, πόσο καταπιέζουμε τον εαυτό μας συνειδητά ή όχι, πόσο ξέρουμε τι πραγματικά επιθυμούμε πέρα από συνηθισμένα.
Όσο μεγαλώνεις ακόμα και αν δεν το έχεις σκοπό, μαθαίνεις πράγματα. Είναι σα να φτάνεις σε μια φυσική πηγή. Ακόμα και αν δε διψάς θα πιείς λίγο νερό ή θα γεμίσεις ένα μπουκαλάκι για το δρόμο. Έτσι μαζεύονται οι εμπειρίες και τις βρίσκεις μπροστά σου σαν έρθει η ώρα να πάρεις αποφάσεις. Ξαφνικά ξέρεις τι θέλεις να κάνεις!
Decoration και στη ζωή
Αυτό μη νομίζεις, συμβαίνεις ακόμα και σε άτομα που από νεαρή ηλικία ήταν πιο συγκροτημένα και νόμιζαν πως ήξεραν τι ήθελαν. Δεν μπορείς να ζήσεις πλάι στη ζωή. Πρέπει να ζήσεις μέσα της. Πρέπει να μάθεις για να προχωρήσεις. Πρέπει να συμβούν πράγματα και εσύ να αποστάξεις αυτό που πρέπει να κερδίσεις από αυτά ή αυτό που πρέπει να χάσεις. Το παν είναι που μαθαίνεις να λες αυτό που θέλεις, αυτό που νιώθεις, αυτό που γουστάρεις. Το άλλο παν είναι όμως, που μαθαίνεις πως δεν είναι όλα σημαντικά. Δεν αναλώνεσαι σε μικρές λεπτομέρειες για να βασανίζεις τους άλλους και τον εαυτό σου μαζί. Μαθαίνεις δηλαδή να διασκεδάζεις με ότι έχεις και όπως θέλεις, να κοιτάς το φεγγάρι και όχι το δάχτυλο.
Έτσι τα κορίτσια ή τα αγόρια που είναι μεγαλύτερα, έχουν και αυτά δικαιώματα και αλοίμονο δηλαδή αν δεν είχαν αυτά. Το μεγαλύτερο δικαίωμα όμως που τους αναγνωρίζω είναι το δικαίωμα στη ζωή και όταν αυτό το διεκδικούν με κέφι, ξέρεις πως πάντα μας κάνει να χαμογελάμε. Εκπαιδευτικό βίντεο μον σερί!
Με το ντύσιμό έχω μια ιδιαίτερη σχέση. Μικρή που ήμουν, η μαμά μου με έντυνε πάντα όμορφα και με υφάσματα καλής ποιότητας. Γενικά στο σπίτι μας βέβαια είχαμε πράγματα καλής ποιότητας και αυτό δεν είχε να κάνει με τα οικονομικά μας ή τη μόδα. Κανένας από την οικογένεια δεν ακολούθησε ποτέ τη μόδα. Η μαμά έραβε και έτσι ήξερε να διαλέγει καλά πανιά ή για να μας ράψει ή όταν αγοράζαμε ρούχα. Ο μπαμπάς μας πάλι επειδή η πρώτη του δουλειά ήταν ράφτης και εκείνος ήξερε να πει ή ήθελε να πει τη γνώμη του για τα ρούχα μας. Στο σπίτι μας η μουσική που έπαιζε στο παλιό πικάπ ήταν Χατζηδάκης και Θεοδωράκης και κάτι Ισπανικά μελωδικά. Αυτά ήταν επιλογή της μαμάς. Μεγαλώνοντας πέρασα διάφορες φάσεις. Από ροκ έως Μαντόνα. Από ρεμπέτικα έως κλασική μουσική. Στα 20-30 ντυνόμουν πολύ και περίεργα. Πάντα ήθελα ένα θεατρινισμό στα ρούχα μου. Έκλεβα τις ντουλάπες όλων της οικογένειας ανεξαιρέτως. Μετά το γύρισα στα πιο απλά, τζινάκι, μπλουζάκι και έξω και μετά ξαφνικά, άρχισε να μη με νοιάζει τι θα βάλω. Άρχισαν να μου αρέσουν οι τρύπες -όχι οι επιτηδευμένες- άρχισα να βλέπω και το λεκέ με άλλο μάτι. Να τον θαυμάζω γιατί έγινε από μια κίνηση, μια εμπειρία ακόμη λοιπόν (κάποιος το έχει πει αυτό). Αρκεί να νιώθω άνετα και κάπως με το δικό μου feeling. Ήθελα πάντως τα ασυμβίβαστα να συμβιβαστούν. Ακόμα και τώρα.
Στη διακόσμηση ξεκινάς να δουλεύεις αναλόγως. Να πούμε και λίγο για decoration, μη ξεχνιόμαστε! Ξεκινάς να κάνεις τα πάντα by the book. Δεν το έκανα ποτέ αυτό. Μετά αρχίζεις να προσθέτεις γιατί πειραματίζεσαι. Μετά μαθαίνεις την αφαίρεση και έτσι έρχεται μια πολύ όμορφη μέρα που νιώθεις πως μπορείς να κάνεις τα πάντα. Τα πάντα είναι στο δικό σου χέρι να τα περιεργαστείς, να τα ψάξεις και να τα ανακαλύψεις αν δεν υφίστανται. Οπότε εκεί που πας κανονικά τσουπ! προσθέτεις και κάτι. Κάτι που κάνει τη διαφορά και είναι δικό σου. Όλο δικό σου. Για αυτό και λέω: άδειασε τα όλα και κράτα σιγά-σιγά αυτά που θα αρχίσεις να θέλεις ξανά! Κανένας συμβιβασμός. Έτσι, όπως τα κορίτσια της μεγαλύτερης ηλικίας. Μπείτε λοιπόν στο blog Advanced style. Αξίζει!
Xρόνια πολλά στους εορτάζοντες!