Άντε και καλό μήνα και καλά Χριστούγεννα φυσικά. Εντάξει από εδώ και πέρα ξέρω τι ζητάω, τι ζητάω, μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω….Να έρθουν οι γιορτές να αράξουμε στο σπίτι και να είμαστε δίπλα στο τζάκι -αν έχουμε- και να κοκκινίζουν τα μάγουλα από τη ζέστη και να πίνουμε και κανένα spumante και σοκολάτες -εντάξει, ξέρω πως λένε ότι δεν πάει, αλλά εμένα μου αρέσει- ή να καταφέρουμε καμιά καλή σοκολάτα ρόφημα και παρέα μαζί γύρω απ’ το τραπέζι και αυτά είναι τα ωραία. Ήρθαν! Φυσικά αφού έχεις ξεποδαριαστεί και ξεροκεφαλιάσει να βρεις πως θα το διακοσμήσεις, το τζάκι, το τραπέζι και όλα τα συναφή, γιατί ξέρω πως ούτε τα πόμολα δεν αφήνεις σκέτα, ιδίως τα πόμολα…
Διακόσμηση μόνο με μπάλες αν θέλεις. Και αυτό γίνεται, μην πονοκεφαλιάζεις, έχεις πολλές -μην πετάξεις τις παλιές έρχεται ποστ σαρωτικό- τι να τις κάνεις, όλες στο δέντρο δε μπαίνουν, δε χωράνε τελικά γιατί και αυτό κατάφερες και το γέμισες. Οι μπάλες λοιπόν, πάνε και μόνες τους με λίγη πετονιά ή κορδέλες, γίνονται πανεύκολο craft για το απόγευμα. Εκεί μαζί με τον καφέ! Κοιτάς από πάνω και να ένα μάτσο μπάλες, διαφορετικές και κρεμασμένες από το ταβάνι ή το κουρτινόξυλο είναι κούκλες.
Ένα άλλο καλό που έχουν οι μπάλες από χαρακτήρα τους είναι πως κάθονται στα βάζα μια χαρά. Πολλές μαζί, σε διάφορα χρώματα ή όχι, άλλα μεγέθη και γυάλες, πολλές, μικρές και μεγάλες. Σκορπίζονται πάνω σε τραπεζάκια, πάνω σε τζάκια, στο πάτωμα ίσως με φωτάκια, βεβαίως στο τραπέζι μας αλλά και στο μπάνιο σα γιορτινή νότα για τους καλεσμένους, δίπλα στην κεντημένη με γκι πετσέτα.
Εδώ θέλεις τρεις με τέσσερις πινέζες και κορδέλα και μπάλες πάλι και ξέρεις εσύ, από τη φωτογραφία, τι να κάνεις. Απλό, απλούστατο!
Να μη ξεχάσω να σου εκμυστηρευτώ πως μόλις ερωτεύτηκα πάλι την ίδια πολυθρόνα. Την είχα ξαναδεί μια μέρα ξαφνικά σε πράσινο και από τότε ζω με την ανάμνηση της. Οι φωτό πάνε σετ και δείχνουν τη λεπτομέρεια. Πάνω από μια πολυθρόνα, σε κάποια γωνιά, κρεμασμένες από ένα στεφάνι πολλές μπαλίτσες.
