Ξέρετε…είναι η ώρα κάποιες φορές ή η μέρα άλλες ή το συναίσθημα κάποιες άλλες που με κάνει να θέλω να γυρίσω σπίτι και απλώς να κοιτάξω φωτογραφίες ωραίων σπιτιών. Εγώ έτσι ξεδίνω. Όταν βλέπω φωτογραφίες σπιτιών μου αρέσει να φαντάζομαι και το περιβάλλον της οικογένειας που ζει εκεί. Αυτό είναι λίγο το σύνδρομο του να χώνεις τη μύτη σου στη ζωή των άλλων, αλλά το έχω. Θέλω να βλέπω τα σπίτια. Όλα τα σπίτια. Ανεξάρτητα του τι έχουν μέσα. Κριτική δεν κάνω. Αυτή η δουλειά με έχει μαλακώσει τελικά και δε μπορώ να κρίνω με αυστηρότητα πέρα από τον εαυτό μου κανέναν άλλον. Γιατί όταν κατι αρέσει σε κάποιον, αρέσει και τέρμα. Αυτός ζει εκεί και όχι εγώ. Σήμερα απλώς μάζεψα φωτογραφίες από το hermon hermon ένα κατάστημα με έπιπλα απότ η μακρινή Αυστραλία και το design sponge blog και κατά τύχη είδα πως η διάθεση μου με κατεύθυνε σε φωτογραφίες που αν τις βάλεις μαζί θα μπορούσαν να είναι το ίδιο σπίτι. Μα δεν είναι, αλλά θα μπορούσαν….
