Μια ερώτηση από τη γλυκιά Κύπρια φίλη του Rdeco που το είδε ως ζήτημα και καλά έκανε και γράφει τα εξής:
euoula γεια σου σημερα ξεφυλλισοντας ενα φυλλαδιο ενος καταστηματος κυπριακο επεσα σε αυτη τη φωτο και ενω το συνολικο αποτελεσμα μου αρεσει παρα πολυ σκεφτομαι οτι δε θα μπορουσα να ζησω σε αυτο το σαλονι. τι φταιει? αλλο στο ματι αλλο ……? ειναι καλο για ξενους αλλα οχι για τους ιδιοκτητες? πως θα προσθεταμε χρωματακι και που? σαν θεματακι για μελετη το ειδα και στο στελνω. φιλια απο κυπρο
Τι φταίει; Τι φταίει; Σκέφτομαι και εγώ. Δε σκέφτομαι δηλαδή, γνωρίζω αλλά έτσι κουβεντούλα να γίνεται. Θα αρχίσω να περιγράφω βήμα-βήμα τη φωτογραφία για να δω τι δεν μου πάει καλά. Λοιπόν…μιλάμε για ένα σαλονάκι που το παίζει σύγχρονο. Διαθέτει καναπέ γωνία που είναι ένα μίνιμαλ αισθητικής στοιχείο, διαθέτει μια μεγάλη χωστή πολυθρόνα τύπου μαξιλάρα, που επίσης είναι της μοδός τελευταία, σύνθεση ακανόνιστη και λιτής γραμμής για να μη ξέρεις αν σου αρέσει ή όχι. Πίσω της φαίνεται μια μπαρόκ ταπετσαρία που αποπροσανατολίζει τη σύνθεση και είναι Η άχρωμη ταπετσαρία, και συνεχίζω προς τα δεξιά γιατί σας ανακάτεψα. Ένα τραπεζάκι ξερό και τετράγωνο και ένα έργο τέχνης φτηνή ακατανόητη σούπα της αγοράς.
Φταίνε τα εξής:
1. είναι το αποκορύφωμα του γκρι.
2. είναι τα πάντα τετράγωνα χωρίς χάρη.
3. πρόκειται για μια ψεύτικη εικόνα (παλιάς εποχής διαφημιστικής).
4. τίποτα δεν είναι καλοσχεδιασμένο (ούτε καν το στήσιμο της φωτογράφησης.
5. έχει άθλιο styling, με φτηνιάρικα και άσχημα αντικείμενα που πιστέψτε με αν είχε προσεχθεί θα ήταν καλύτερη η φωτογραφία.
Και θα έρθω στην ερώτηση της φίλης που μου κέντρισε πιο πολύ το ενδιαφέρον: “είναι καλό για τους ξένους;”. Εξαρτάται μον σερί, πως βλέπεις τους καλεσμένους σου (και μην το πάρεις προσωπικά), εννοώ όλοι μας πως βλέπουμε τους καλεσμένους μας ή πως νομίζουμε ή γιατί νομίζουμε πως θα περάσει ο καλεσμένος μας καλά, αν δεν περνάμε εμείς πρώτα. Ο καλεσμένος δεν έρχεται να δει το σπίτι. Το βλέπει φυσικά (και το κουτσομπολεύει ενδεχομένως) αλλά δεν έρχεται γι\’ αυτό. Έρχεται να δει τους οικοδεσπότες. Στην παρούσα φωτό, πρόκειται απλά για ένα σαλόνι lobby ξενοδοχείου και χειρότερα μην πω, αφού και τα ξενοδοχεία που έχουν πια πέραση είναι τα boutique, που είναι πιο cosy και γλυκά. Αρκετά το έθαψα όμως και το πως θα μπορούσε να σωθεί είναι μια άλλη ερώτηση. Θυμήθηκα όμως μια απίθανη φράση του Άρη Κωνσταντινίδη (που έβαλα και στην πτυχιακή μου) και έλεγε: “Σας χάλασα τον ύπνο; Μα πως κοιμάστε σε ένα άσχημο σπίτι;” ή κάπως έτσι ήταν.
Να δώσω απάντηση στην αναγνώστρια δεν μπορώ. Δεν μπορώ να προτείνω βάλε δυο μαξιλαράκια με χρώμα ή βάλε μια ταπετσαρία άλλη ή βάλε μια ιδιαίτερη πολυθρόνα. Μπορώ όμως να προτείνω να βάλει επιτέλους το μυαλό και την καρδιά της μέσα στο σπίτι που ονειρεύεται να ζει και να μην το βάλει κάτω αν δεν το πετύχει. Να διαλέξει το κάθε τι, γιατί θα το βλέπει και θα το χαίρεται και θα το χρησιμοποιεί με χαρά. Να επιμένει εκεί που η καρδιά της θα της δείξει πως ρίχνει το βέλος. Να ψάξει πολύ για να καταλάβει τι είναι αυτό που τη γοητεύει αληθινά και να μην αφήνει την καταχώρηση να είναι υποκατάστατο του δικού της εγώ. Να αλλάξει τους κανόνες αν χρειαστεί, ακόμα και αν δεν τους ξέρει. Ας φτιάξει δικούς της. Από καρδιάς. Να ρωτήσει μόνο -και αποκλειστικά- το μέσα της και τα μάτια της και να μη χαλάσει άλλη φαιά ουσία για να διορθώσει κάτι, αφού μπορεί να φτιάξει το δικό της από την αρχή. Να αγαπήσει το τρόπο που θέλει να κάθεται, να τρώει, να φιλοξενεί, να αγαπά…Τα υπόλοιπα που έχουν να κάνουν με την ειδικότητα των συνδυασμών μπορεί να τα διαβάσει παντού. Ας ξεκινήσει όμως από αυτό που θέλει η ίδια.
Κόψε φωτογραφίες από πραγματάκια που σου αρέσουν και κόλλα τα όλα μαζί σε ένα χαρτόνι. Παίξε και λίγο με το ανακάτεμα τους και θα έρθει.
Ευχαριστώ για την ερώτηση.
Φιλιά στην Κύπρο και από μένα,
Εύα.