λεξικό
14 Φεβρουαρίου, 2010 by Rdeco
Ξέρω πως πολλές φορές αναρωτιέσαι τι είναι το ένα στυλ, το άλλο, η τάση, οι επιρροές. Ξέρω επίσης -από προσωπική πείρα- πόσο δύσκολο σου φαίνεται να τα ξεχωρίσεις και να ζητήσεις ακριβώς αυτό που θέλεις. Πολλές φορές -τώρα πια- οι περισσότεροι αρκούνται στο χαρακτηρισμό «minimal» για οτιδήποτε λιτό, «κλασικό» για οτιδήποτε κλασικίζον και «έθνικ» για οτιδήποτε έρχεται απ’ έξω. Αυτό βέβαια οφείλεται και στο γεγονός πως πολλές τάσεις παλιότερα «έτρεχαν» σχεδόν ταυτόχρονα, χωρίς καθαρές διαχωριστικές γραμμές. Εσύ όμως δε θέλεις την εγκυκλοπαίδεια για να την αποστηθίσεις. Σίγουρα το να ξεχωρίσεις τις τάσεις δεν είναι πολύ εύκολο, αλλά μέχρι του σημείου του να ξέρεις τι λες ή να ξέρεις τι να ζητήσεις σε ένα προϊόν, αυτό το λεξικό πιστεύω πως μπορεί να σε βοηθήσει. Κάποια απ’ αυτά δεν είναι ακριβώς στυλ αλλά έννοιες. Μάζεψα εδώ τα βασικότερα. Αυτά που μπορεί να σου χρειαστούν, χωρίς περιττές λεπτομέρειες, επεξηγημένα σε απλά Ελληνικά και με κάνα δυο φωτογραφίες. Περιλαμβάνονται τα κυριότερα στυλ διακόσμησης, οι κλασικοί πια σχεδιαστές επίπλων με τα σχέδια τους και ορισμένες έννοιες τέχνης με τους εκπροσώπους τους. Λίγη, αλλά αρκετά ικανοποιητική γνώση για σένα που θέλεις να τη διαβάσεις. Φυσικά θα ενημερώνεται κάθε φορά που θεωρείται απαραίτητο να προστεθεί κάτι. Αν νομίζεις ότι πρέπει να προσθέσω κάτι που σου λείπει, απλά άφησε σχόλιο. Ξεκινάω φυσικά με το ομώνυμο του blog στυλ.
- art deco – δημοφιλές κίνημα μεταξύ 1925-1940 και επηρέασε την αρχιτεκτονική, τη τέχνη και το design. Για την εποχή εκείνη το art deco σήμαινε νέο, λαμπερό, πολυτελές και λειτουργικό. Πήρε στοιχεία από το νεοκλασικισμό, τον κυβισμό, τον κονστρουκτιβισμό και την art nouveau μένοντας πάντα στα πλαίσια της διακοσμητικής τάσης. H coco Chanel έλαμψε εκείνη την εποχή. Αγαπήθηκε επίσης αργότερα στα 80′s μέσω της γραφιστικής τέχνης και επανήλθε. Επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο με παραδείγματα κτηρίων της τάσης αυτής να παραμένουν μέχρι σήμερα τα Chrysler building και Empire state building. Δημοφιλή μαθηματικά γεωμετρικά σχήματα όπως το τραπέζιο, το ζιγκ ζαγκ ήταν τα βασικά μοτίβο της τάσης αυτής. Τα υλικά της αποτελούσαν η λάκα, το αλουμίνιο, το ανοξείδωτο ατσάλι και το ξύλο. Τα δέρματα καρχαρία και ζέμπρα ήταν επίσης συμπληρωματικά. Οτιδήποτε αποπνέει πολυτέλεια και λάμψη. Ουσιαστικά η βιομηχανική επανάσταση, με τη δυνατότητα επεξεργασίας των υλικών έδωσε τα υλικά σε αυτή την άποψη. Αρχιτεκτονικά οι τεθλασμένες γραμμές όπως το chevron και η κάμψη γενικότερα χαρακτήριζαν τις όψεις των κτηρίων.
- bauhaus – η Γερμανική σχολή που είχε όνειρο να ενώσει τις καλές τέχνες και τη τέχνη με την έννοια της μαστοριάς. Ήταν αυτή που ίδρυσε τη δημοκρατία του design και διατυμπάνισε πως πρέπει να ανήκει σε όλους. Διατήρησε τρεις έδρες στη Γερμανία από το 1919-1933 με διευθυντές τους πασίγνωστους αρχιτέκτονες Walter Gropius, Hannes Meyer και φυσικά Mies Van de Rohe. Έκλεισε με την επέλαση του Ναζισμού. Το στυλ αυτό έμεινε γνωστό και ως International style το εμπνεύστηκαν οι λεγόμενοι μοντερνιστές τότε και το βασικό μότο ήταν το: form follows function του Louis Sullivan. Δηλαδή αποφύγετε τα διακοσμητικά τερτίπια και δείξτε το σχήμα το οποίο προέρχεται από τη λειτουργικότητα, ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει την καλή αρχιτεκτονική. Η επανάσταση του design δηλαδή της εφαρμοσμένης τέχνης, έγινε τότε και αρχιτέκτονες και γραφίστες έγιναν θερμοί υποστηρικτές της τάσης αυτής. Υλικά ήταν το χυτό σκυρόδεμα και το εμφανές ατσάλι. Η αυτοκρατορία του minimal με χρώμα. To γνωστό σε όλους De Stijl βρισκόταν κοντά. Ένας από τους πιο γνωστούς – χαρακτηριστικούς ζωγράφους της σχολής bauhaus ήταν ο Piet Mondrian. Φυσικά επίσης σημαντικοί υπήρξαν οι Wassily Kandinsky και Paul Klee. Ο Mies van de Rohe μετά την εγκατάσταση του στο Σικάγο αργότερα έγινε ένας από τους μεγαλύτερους αρχιτέκτονες στον κόσμο. Δύο χαρακτηριστικά έπιπλα της σχολής αυτής είναι η Wassily chair του Marcel Breuer και η Cantilever chair του Σουηδού Mart Stam δηλαδή η καρέκλα τύπου «S».
De Stijl – γνωστό και ως «το στυλ» ή «νεοπλαστικισμός». Ένα κίνημα που ξεκίνησε από την Ολλανδία από το 1917-1931 και ουσιαστικά χρεώθηκε στις Κάτω Χώρες. Το όνομα του δόθηκε και σε εφημερίδα της εποχής του εκδότη ζωγράφου Theo van Doesburg. Πρώτοι υποστηρικτές του οι Piet Mondrian και Gerrit Rietveld. O δεύτερος μάλιστα σχεδίασε και τη γνωστή «Red and Blue chair» που μέχρι σήμερα βρίσκεται στα μουσεία. Το νόημα ήταν η καθαρή αφαίρεση, ο σχεδιασμός με κάθετες και οριζόντιες γραμμές και η χρήση των βασικών μόνο χρωμάτων μαζί με τα «μη χρώματα» λευκό και το μαύρο. Πήρε επιρροή από τον κυβισμό και βασίστηκε πράγματι σε τετράγωνα και τρίγωνα σχήματα. Επηρέασε λίγο το προαναφερόμενο Bauhaus αλλά δεν άντεξε την πειθαρχία της «σχολής». Μπορείς να το πεις σχετικότερο με το Ντανταϊσμό. O Mies van de Rohe πέρασε από τη φάση του De Stijl και γενικά είναι αυτό που μπορείς μέχρι σήμερα να ονομάσεις «αφηρημένη τέχνη».
retro – λέγεται το παλιό που ξαναγίνεται μοδάτο. Ο όρος πρόερχεται από το Λατινικό λεξιλόγιο και σημαίνει μια τάση προς τα πίσω, προς το παλιομοδίτικο. Retrospective λέγεται ο νοσταλγικός τύπος. Ουσιαστικά αφορά στη μεταπολεμική περίοδο. Σήμερα αναφέρεται σε μόδα, διακόσμηση και τέχνη σαν όρος και χαρακτηρίζει αυτό που είναι παλιό, πάντα μεταπολεμικής περιόδου, αλλά έχει μια επιρροή στο σύγχρονο κόσμο. Οι Γάλλοι το λένε και νοσταλγικά, σαν χαρακτηρισμό. Συνδέθηκε πολύ με την Αμερική και την Pop Art. Μια αντίκα παλαιότερη του 1940 δε μπορεί να ονομαστεί ρετρό. Κατά τα άλλα σημαίνει παλιομοδίτικο, κλασικό. Ουσιαστικά αν είσαι πάνω από 40 τώρα που διαβάζεις αυτή τη στήλη, σημαίνει την εποχή που οι γονείς σου ήταν έφηβοι. 1940-1960.
vintage – o όρος ξεκίνησε από τα οινοποιία και κατέληξε να χαρακτηρίζει ρούχα, υφάσματα και γενικά μια ολόκληρη έννοια παλιού. Ουσιαστικά στη διακόσμηση δεν υπάρχει και αντικαθίσταται από τον όρο «ρετρό». Το λέμε όμως για να εκφράσουμε την ανανέωση ή την επαναφορά ενός παλιού αντικειμένου μέσω της επεξεργασίας ή χαρακτηρίζουμε ένα ύφασμα που έχουμε από τη γιαγιά μας. Συνδέεται και με τον όρο thrifted που σημαίνει «φθαρμένο».
mid century – αυτό είναι τώρα το στυλ του μέσου του 20ου αιώνα που τώρα πια μπαίνει στα μουσεία. Ο όρος τέθηκε από την Cara Greenberg το 1983 και αναφέρεται στα έπιπλα από το 1950 και μετά. Ο Frank Lloyd Wright έθεσε την ανάπτυξη στην αρχιτεκτονική με πιο οργανικές φόρμες, φυσικά επηρεασμένος από το bauhaus. Στην πραγματικότητα τότε άρχισε η δημοκρατία του design, οι φόρμες ήταν λιγότερο τυπικές και οι Σκανδιναβοί σχεδιαστές επίπλων έκαναν θαύματα. Όλες οι καρέκλες που λατρεύεις σήμερα, είναι αυτής της εποχής. Η εποχή που θεσπίστηκε ο ημι-υπαίθριος χώρος σαν όρος, τα μεγάλα ανοίγματα και η ανοιχτή κουζίνα. Τεράστιοι σχεδιαστές έζησαν και έμειναν στη ιστορία από αυτή την εποχή. Επειδή βασίστηκε στις ανάγκες της μέσης Αμερικάνικης οικογένειας, λέγεται και California Modern style. Πρωταγωνιστές οι Harry Bertoia, Alvar Aalto, οι Charles & Ray Eames, o Arne Jacobsen, Richard Neutra και Eero Saarinen. Μη ξεχάσουμε την τότε πρωταγωνίστρια pop art και τον Andy Warhol.
colonial – λέγεται το αποικιακό στυλ όλων των χωρών που διατηρούσαν αποικίες από το 1600-1850. Φυσικά μιλάμε για Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία και Ολλανδία. Ξύλινα σπίτια με λίγο διακοσμητικό τούβλο, πολλά δίδυμα ανοίγματα αλλά κυρίως δύο εκατέρωθεν της εισόδου. Αργότερα επηρεάστηκε από το Γεωργιανό στυλ στην Αμερική και έγινε το κυριότερο ύφος στην αρχιτεκτονική τους. Τα πετρόστρωτα μονοπάτια, τα φανάρια στις κολώνες, τα αίθρια και η veranda ή porch στην Αμερική, χαρακτηρίζουν το στυλ αυτό. Εσωτερικά φέρει περίτεχνες διακοσμήσεις, έντονα στοιχεία και σχήματα-χρώματα. Παρ’ όλα αυτά κουβαλάει έναν εξωτισμό και πρέπει να θυμίζει εξοχικό περίπτερο αν δε ζεις σε ένα αληθινό τέτοιο σπίτι.
ethnic – συνήθισες να θεωρείς ότι είναι το Αφρικάνικο ή Μεξικάνικο ή Παπούα στυλ. Στην πραγματικότητα έθνικ είναι όλα τα παραδοσιακά στυλ κάθε χώρας ή φυλής. Το Ελληνικό έθνικ είναι το νησιώτικο ή το χωριάτικο κλασικό σπίτι της γιαγιάς σου. Το ίδιο ισχύει και για τη γιαγιά του Μεξικανού και του Ινδιάνου. Άρα ανάλογα το έθνικ που θέλεις -δηλαδή τη χώρα που διάλεξες- επιλέγεις και τα ανάλογα έπιπλα και διακοσμητικά. Επειδή όμως μπορεί να το διαμορφώσεις σε ένα διαμέρισμα, με λίγα στοιχεία για να δώσεις απλώς μια νότα έθνικ, σου λέω καλώς όρισες στο έθνικ σικ. (ethnic chic).
shabby chic – λέγεται το στυλ που παίρνεις παλιά έπιπλα και υφάσματα, αυτά που βρήκες σε ένα παλιό σπίτι και φέρουν επάνω τους πολλές στρώσεις βαφής, αφήνοντας όμως μέσα από μια επεξεργασία τριψίματος να φαίνονται και οι παλαιότερες στρώσεις. Τα υφάσματα είναι εμπριμέ Chintz (ακατέργαστα). Ξεκίνησε από τη Μεγάλη Βρετανία και είναι εμπνευσμένο από την Pop-Victorian εποχή. Το θεμιτό αποτέλεσμα είναι ένα κομψό ύφος πάντα μέσα όμως από ανακυκλωμένα και ανανεωμένα έπιπλα και υφάσματα. Βγήκε στην μόδα μετά το 1980 από τους boho καλλιτέχνες, όταν πια το νέο, ακριβό design άρχισε να περνά στις ανώτερες τάξεις. Παλαιότερα, το πρωταρχικό του στάδιο βρισκόταν στην έμπνευση μέσω του 18ου αιώνα Σουηδικού στυλ, τα Γαλλικά Chateau και το Αμερικάνικο στυλ Shakers. Δηλαδή το λες πιο στυλάτο παρά μοδάτο ύφος. Παλιά έπιπλα, πολλές φορές βαμμένα, αντικείμενα παλιά, φθαρμένα ή ανακυκλωμένα και το ίδιο ισχύει για όλα. Ο όρος τέθηκε από το περιοδικό «The world of Interiors» γύρω στα 1980.
country chic – θα πούμε το στυλ που μιμείται το κλασικό Εγγλέζικο εξοχικό σπίτι. Μπορεί να είναι shabby country chic, που σημαίνει πως τα στοιχεία του είναι παλιά. Αλλιώς απλώς είναι ένα ύφος που επιπλώνεται σε αυτό το στυλ. Θέλει πολύ λευκό ή γενικά απαλά χρώματα, ρομαντικό ύφος με έντονα διακοσμητικά στοιχεία. Τα εξοχικά σπίτια της Μεγάλης Βρετανίας, χρησιμοποιούνταν σχεδόν το μισό χρόνο, για τη μετοίκηση της οικογένειας στην εξοχή. Φυσικά ως επί το πλείστον από τους αριστοκράτες. Άρα παρ’ όλη την εξοχική ατμόσφαιρα, η πολυτέλεια υπήρχε.
metropolitan – αυτό πάλι είναι το αντίθετο του από πάνω. Δηλαδή ο όρος οφείλει την ύπαρξη του στην εποχή που άρχισαν να σχηματίζονται οι μεγάλες πόλεις και φυσικά τα διαμερίσματα. Αργότερα αφορούσε στο στυλ που έχει ένα διαμέρισμα που βρίσκεται πραγματικά σε μεγάλη πολύ π.χ. Νέα Υόρκη. Δηλαδή το σημερινό down town. Είναι το λιτό, καθαρό, τετραγωνισμένο στυλ διακόσμησης που διατηρεί ένας αστός. Φυσικά το αυθεντικό θεωρείται αυτό που φέρει στοιχεία από την εποχή που ξεκίνησε να υφίσταται ο όρος. Δηλαδή τα 1950 και μετά.
baroque – η εποχή από τα τέλη του 16ου έως τις αρχές του 18ου αιώνα. Πολύ επηρεασμένο από την Ρωμαϊκή Καθολική εκκλησία. Μεγαλοπρεπές, φορτωμένο, σκούρο, φυσικά αριστοκρατικό. Πόνταρε στον εντυπωσιασμό του επισκέπτη. Μετά το 1720 στη Γαλλία ήταν συνώνυμο με το ροκοκό, απλώς το δεύτερο είχε πιο ανοιχτά χρώματα. Στην αρχιτεκτονική σημαίνει τεράστιες κολώνες, μεγάλα σπίτια, πολύ παιχνίδι με φως και σκιά, μνημειώδεις σκάλες, πλούσια περίτεχνα σιδερένια στοιχεία. Πίνακες εντυπωσιακοί, ταπισερί, τεχνικές stucco και πολύ πορσελάνη. Σε όλες τις περιπτώσεις Βασιλικό στυλ των Λουδοβίκων. Φυσικά στις μέρες μας το «μοντέρνο baroque» είναι αυτό που επικρατεί, αν είναι της αρεσκείας σου.
mediterranean revival- η Μεσογειακή αναγέννηση ή το Μεντιτερανέο στυλ αναπτύχθηκε στα 1920-1930. Πήρε επιρροή από την Ιταλική αναγέννηση και τις παραθαλάσσιες βίλες του 16ου αιώνα. Έφτασε δε και μπορείτε να το δείτε και στις ακτές της Καλιφόρνια και στη Φλόριντα. Αρχιτεκτονικά βασιζόταν στις τετράγωνες κατόψεις και στις συμμετρικές όψεις, κεραμίδια στις στέγες με περιμετρικά στηθαία και αψιδωτά ανοίγματα στολισμένα ολόγυρα. Τα στολίσματα είχαν ύφος κλασικό ή Ισπανικό ή Beaux Arts.
νεοκλασικό- το στυλ μετά τα 1820, αντίδοτο στο baroque, εμπνευσμένο από την αρχαία Ελλάδα. Απόλυτα συμμετρικό και απλούστερο, λιγότερο φορτωμένο, χωρίς να του λείπει η αρχοντιά. Συνήθως μπεζουλί.
eclectic chic – μετά το νεοκλασικό στυλ, το φορτωμένο που χαρακτηριζόταν από τη συγκέντρωση πολλών και διαφόρων εποχών σχέδια και στοιχεία ήταν ο εκλεκτικισμός. Ουσιαστικά ασυδοσία. Το νέο ύφος eclectic chic περιγράφει τη συγκέντρωση διαφόρων αντικειμένων και επίπλων, από διαφορετικές εποχές, μόδες, στυλ. Εμπνευσμένη τοποθέτηση και αλλαγή χρήσης που αποπνέει ουσιαστικά προσωπικότητα. Ένα σκαμπό που έγινε τραπεζάκι, ένα έπιπλο βεράντας που μπήκε στο σαλόνι. Ένας πίνακας baroque, με κομό chinoise και ρετρό καθίσματα.
industrial- ή βιομηχανικό στυλ. Λιτό, σκέτο αλλά με εμφανείς εγκαταστάσεις-λειτουργίες στην πρωταρχική του μορφή. Δηλαδή ένας βιοτεχνικός χώρος που έγινε σπίτι χωρίς να κρυφτούν οι εγκαταστάσεις του ή ένα διαμέρισμα που κατασκευάστηκε έτσι για να δείχνει industrial. Κάποιες φορές μέσα σε ένα τέτοιο χώρο εμπλέκονται σωστά κάποια «πολιτισμένα» στοιχεία και τότε και αυτό το λες industrial chic.
Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μοτίβο χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.
art nouveau λεγόταν ένα καλλιτεχνικό κίνημα που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα έως τις αρχές του 20ου. Σημαίνει Νέα Τέχνη ή Jugendstil στα Γερμανικά. Ουσιαστικά χρόνια ακμής ήταν τα 1892-1902 και έδωσε το όνομα του στη γνωστή γκαλερί του Παρισιού Maison de l’Art Nouveau που διεύθυνε ο Σάμιουελ Μπινγκ. Ο πιο γνωστός εκπρόσωπος του κινήματος αυτού ήταν ο γλύπτης Ροντέν. Ήταν ακριβώς πριν την Αrt Deco, τον κυβισμό και τον εξπρεσιονισμό. Στη διακόσμηση δανείστηκε στοιχεία από την τέχνη της Βικτωριανής εποχής με την προσθήκη κάποιων ακόμα από το Baroque. Μέσω αυτού του κινήματος οι καλλιτέχνες προσπάθησαν να ενώσουν, να ενοποιήσουν όλες τις μορφές τέχνης. Στην αρχιτεκτονική ο πλέον γνωστός εκπρόσωπος ήταν ο Antonio Gaudi, o Hector Guimard που σχεδίασε τις εισόδους του Γαλλικού μετρό, αλλά και ο Charles Machintosh που σχεδίασε τις γνωστές καρέκλες με την πολύ ψηλή πλάτη. Για να καταλάβεις καλύτερα θα έχεις στο μυαλό σου ανθηρά γεωμετρικά μοτίβο, τα οποία μπαίνουν κλιμακωτά σε δάπεδα, τοίχους, κουρτίνες, έπιπλα, φωτιστικά καθώς και την τάση τα απαραίτητα κατασκευαστικά στοιχεία να διακοσμούνται έντονα δηλαδή όλα τα αντίθετα από το DeStijl που επέβαλε το minimal.
steampunk style λέγεται τελείως ξαφνικά ένα νέο στυλ, που είναι βέβαια mix n’ match αλλά καθόλου επιτηδευμένο. Είναι σα να ζεις σε μια αποθήκη με παλιά έπιπλα και αντικείμενα αλλά και ανορθόδοξες φιγούρες αντικειμένων και επίπλων. Δηλαδή μπορείς να έχεις και καρέκλα που το ένα της πόδι είναι τσόντα από κάποια άλλη. Στα Ελληνικά θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε ρακοσυλλέκτης στυλ ή bazaar style. Η γκάμα του ανοίγει από Λουδοβικικά μέχρι midcentury μέχρι πιο πρόσφατα, αλλά διαφέρει από το mix n’ match γιατί δεν περιλαμβάνει μοντέρνα design αντικείμενα. Βέβαια αν βρεις στα σκουπίδια μια ball chair, δε πειράζει, να πάει στα τσακίδια το steampunk. Εκτός βέβαια από τα άλλα ντ’ άλλα όπως είπαμε χρειάζεται και μια επέμβαση σε κάποια, πιο προσωπική. Πάρε και μια φωτογραφία.
20 Σχόλια »
to vrika exairetiko to arthro!!!!
→ 18 Φεβρουαρίου 2010 στις 21:40tha perimeno me anipomonisia kai alla arthra gia tin istoria tis diakosmisis kai genika peri diakosmisis
Ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω να είδατε και το υπόλοιπο blog και εννοώ την κυρίως σελίδα. Πάντως το λεξικό σύντομα θα περιλαμβάνει και άλλες πληροφορίες.
→ 18 Φεβρουαρίου 2010 στις 22:47[...] λεξικό [...]
→ 7 Απριλίου 2010 στις 09:14Εχω δύο ερωτήσεις.Τι ακριβώς λέμε κλασσικό στύλ και τι είναι το urban στύλ? Καταπληκτικό το άρθρο,γράφε μας να μαθαίνουμε!!
→ 11 Απριλίου 2010 στις 12:45Ορφέα μου, το urban σημαίνει ότι ακριβώς και η λέξη: αστικός. Αυτό στη διακόσμηση αναφέρεται συνήθως σε ένα διαμέρισμα, λιτό, minimal. Πολλές φορές αναφέρεται επίσης έτσι αν για παράδειγμα σε ένα διαμέρισμα χρησιμοποιηθούν π.χ. εξαρτήματα αυτοκινήτων για διακόσμηση ή ότι άλλο βλέπει κανείς σε μια πόλη. Συνδέθηκε δε ιδιαίτερα με το metropolitan style γιατί τότε ουσιαστικά άρχισαν να υπάρχουν τα πρώτα διαμερίσματα και ο πληθυσμός μιας χώρας έγινε αστικός, αυτό το κατέστησε δε να ονομάζονται έτσι τα ρετιρέ ή τα Loft λόγω της urban θέας που προσέφεραν.
Το κλασικό πάλι δεν είναι καθαρή έννοια. Κλασικό σημαίνει κάτι που είναι πια φορεμένο στις συνήθειες και τη συνείδηση του κόσμου, ως κλασική αξία. Για αυτό το λόγο και λέμε ότι ένα πρωτύτερα μοντέρνο έπιπλο έγινε κλασικό, δηλαδή πέρασε στα χρόνια δηλώνοντας την αξία του και θεωρήθηκε πλέον κλασικό. Έτσι υπάρχει και το «κλασικό μοντέρνο» δηλαδή μια μοντέρνα επίπλωση που όμως δε ξεφεύγει από τη κλασική χρήση των αντικειμένων, του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και γενικά της αντίληψης του χώρου. Απλά το κλασικό κατά καιρούς αλλάζει, δηλαδή προστίθενται αξίες στις κλασικές αξίες. Σκέψου πως ένα τραγούδι μετά από χρόνια θεωρείται κλασικό, σα να λέμε μένει στην ιστορία.
→ 11 Απριλίου 2010 στις 13:16Τι να πω,με φώτισες πάλι.Δηλαδή κλασικό, καμμία σχέση με όλα αυτά τα σπίτια των συγγενων που βλέπουμε και ειναι επιπλωμένα από τα 120 και καμαρώνουν γιατί είναι κλασικά και δεν θα φύγουν από τη μόδα, ενώ είναι καρακίτς.Οι περισσότεροι πάντως κλασικό θεωρούν αυτό.
→ 11 Απριλίου 2010 στις 13:53Ευχαριστώ γιά τα φώτα,όπως πάντα κατατοπιστική.
Κοίταξε αν αναλογιστείς την ευρεία κυκλοφορία αυτών των επίπλων και αυτής της αισθητικής, μπορεί να φτάσεις να τα αποκαλείς και κλασικό στυλ. Απλά ο Έλληνας τελικά έχει τόσες επιρροές που πράγματι είναι απορίας άξιον που καταφέρνει να επιζεί με κάποια αισθητική. Σκέψου επίσης πως τα πολλά χρόνια στέρησης λόγω πολέμων και φτώχειας, μετέφεραν στην αντίληψη του Έλληνα την εικόνα του χωριατόσπιτου, ως κακού σπιτιού από το οποίο πρέπει να ξεφύγει πάση θυσία. Να προσθέσω επίσης ότι διαχωρίζεται το ύφος Hollywood Urban, Athens Urban, NYC Urban γιατί αυτές οι πόλεις είναι διαφορετικές μεταξύ τους.
→ 11 Απριλίου 2010 στις 14:03Εχει δίκιο ο Ορφέας,αν ερμηνεύσουμε αυστηρά τον όρο κλασικό(αξία,ομορφιά,πολιτισμός,κλπ),όντως δεν έχουν σχέση τα σπίτια αυτά.Σωστή και η Εύα,αν όμως ευρύνουμε πάαααρα πολύ τον όρο κλασικό.Διαφωνώ με τη Εύα,περί αισθητικής του Ελληνα,θεωρώ ότι δεν έχει κουλτούρα,σκέφτεται πάντα την πρόχειρη και φτηνή λύση καί πάντα την πάρτη του.Για του λόγου το αληθές ρίξτε μια ματιά γύρω σας, ή γυρίζοντας από κάποια ερωπαϊκή πόλη κάντε τη σύγκριση.
→ 11 Απριλίου 2010 στις 22:40Εισαι άπαιχτη!Αν και κάποια στιγμή μας έκανες και ένα μπούσουλα για στυλ επίπλων του περασμένου αιώνα,τύπου βικτωριανά,γαλλικά,αγγλικά κλπ.γιατί ψάχνω σε παλιατζίδικα,μου λένε διάφορα ονόματα τύπου αντιβασιλείας και νοιώθω σαν μ…..ς.Αν δεν είναι δύσκολο θα σου ήμουν ευγνώμων.Δεν είμαι φυγόπονος,πήρα ένα βιβλίο σχετικό,αλλά καταμπερδεύτηκα,εσύ τα γράφεις πιό απλά και κατανοητά,κρίνοντας από τα παραπάνω,γιαυτό λέω για μπούσουλα. Συγχαρητήρια για το σπίτι σου στο Λονδίνο,εύχομαι και στο maison decorasion!!!!!
→ 13 Απριλίου 2010 στις 00:34Χρόνια σου πολλά,νάσαι πάντα καλά και να σε χαιρόμαστε.Ελειπα στο εξωτερικό και ένα στερητικό ομολογώ ότι το έπαθα,έσπευσα λοιπόν και μόλις είδα και τα γενέθλια.Διάβασε το προηγούμενο σχόλιο,μάλλον δεν το έχεις δει για να μην έχεις απαντήσει.
→ 4 Μαΐου 2010 στις 01:36Ευχαριστώ πολύ, δεν έχω λόγια. Το έχω δει Ορφέα, απλώς αυτό είναι κάτι που ετοιμάζεται..λίγη υπομονή ακόμα;
→ 4 Μαΐου 2010 στις 09:13πολύ ενδιαφέρον άρθρο και κατατοπιστικότατο!
→ 23 Αυγούστου 2010 στις 21:06γεια σας!φτιαχνω αυτο το καιρο ενα κατ/μα αναψυκτηριο καφε σε στυλ vintage – retro – γαλλικης Προβηγκιας.θα ηθελα μερικες προτασεις για δαπεδα, τοιχους, επιγραφες,διακοσμητικα,επιπλα κ.λ.π. τα τετρ.μετρα ειναι 50.ευχαριστω πολυ!
→ 8 Σεπτεμβρίου 2010 στις 14:24@theano:η απάντηση σου βρίσκεται στην κατηγορία shabby chic ουσιαστικά. Δεν υπάρχει Γαλλική Προβηγκία ρετρό. Θέλεις απλώς το παλιό άρα vintage thrifted shabby style. Ότι εξηγώ σε αυτήν την κατηγορία είναι αυτό. Βεβαίως υπάρχει και το vintage flea market style που δεν έχει σχέση με τη Γαλλική Προβηγκία αλλά βασίζεται σε αγορές από παζάρια και παλιατζίδικα. Κάνε μας μια περιγραφή καλύτερη.
→ 9 Σεπτεμβρίου 2010 στις 08:50Κατατοπιστικότατο άρθρο και έβαλε μια τάξη στον αχταρμά που υπήρχε στο κεφάλι μου. Ευχαριστώ για ακόμη μια φορά!
→ 9 Σεπτεμβρίου 2010 στις 09:38γεια σας και παλι!η αληθεια ειναι οτι ειμαι μπερδεμενη με την ορολογια!δεν θελω απαραιτητα παλια αντικειμενα μεσα θελω να θυμιζει γαλλικο ζαχαροπλαστειο cafe-brasserie του 20′με 30′.να εχει ομως και μια νοτα της εποχης με inox επιφανειες.δεν θελω να θυμιζει παλαιοπολειο.καποιες φωτογραφιες ισως να με βοηθουσαν για να ονομασω ακριβως το style.παλιο κεραμικο πλακακια στο δαπεδο,ριγε τεντοπανο στο πεζοδρομιο,ξυλινη παστελ(χρωμα) επιγραφη.οχι ομως μια ΡΟΖ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ .και παλι ευχαριστω!
→ 9 Σεπτεμβρίου 2010 στις 13:45δεν είμαι πολύ σχετική με την διακόσμηση, μένω σε ένα σπίτι που είχε ήδη έπιπλα της μητέρας μου και έβαλα και τα δικά μου, άρα δεν υπάρχει ίχνος συγκεκριμένου στυλ. Ετοιμάζομαι όμως να χτίσω κάποια σπίτια στο νησί που μένω, τα οποία δεν είναι παραδοσιακά και θέλω να έχουν συγκεκριμένο στυλ εσωτερικής τουλάχιστον διακόσμησης. Μου αρέσει το minimal, βέβαια μετά την ανάγνωση του άρθρου πηγαίνω προσ το art deco. Πώς θα μπορούσα να το συνδυάσω με έντονα χρώματα? Κυρίως καλοκαιρινά? Υπάρχει καποιο site που μπορώ να πάρω ιδέες?
→ 10 Σεπτεμβρίου 2010 στις 11:38@katerina: το art deco είχε χρώμα. Μην παρασύρεσαι από τη φωτογραφία αυτή. Ψάξε τον όρο και θα δεις και έντονα γαλάζια, μαύρο, άσπρο και ροζ έντονα.
→ 10 Σεπτεμβρίου 2010 στις 12:08Μόλις τώρα διάβασα το άρθρο και μπορώ να πω ότι ξεστραβώθηκα αρκετά. Αλλά επειδή είμαι σε ηλικία που δεν τα εμπεδώνει πια τόσο εύκολα, σου υπόσχομαι ότι κάθε φορά που θα θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, θα επανέρχομαι για φρεσκάρισμα….Πού θα πάει ????….στο τέλος θα το μάθω το μάθημά μου….Ευχαριστώ πολύ….
→ 27 Δεκεμβρίου 2010 στις 18:52Τώρα ποια ξέρω το στυλ που θέλω να έχει το σπίτι στο νησί. Πιστεύεις ότι το shabby chic -country- θα ταιριάζει σε αρχοντικο νησί του αργοσαρωνικού? Έχω κάποια παλία παραδοσιακά νησιώτικα έπιπλα.
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 13:56felo na se eyxaristiso, eimai mia eydomanda poy psaxno ena aplo lexiko gia disign, sti sxoli prepei na perigrapso to stil poy felo na doso se ena katastima poy ftiaxnoume kai eixa kolisei, logo oti den eimai ellinida kai ta agglika mou einai xalia o kafigitis oute na me akoyse an den toy elega to stil……. eyxaristo Rdeco
→ 1 Απριλίου 2011 στις 18:48j019hg bybxljaumpad
→ 23 Απριλίου 2011 στις 09:40ΠΩ ΠΩ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΟ SITE ΚΑΛΕ ΠΩΣ ΜΟΥ ΕΙΧΑΤΕ ΞΕΦΥΓΕΙ…ΑΝΑΚΑΙΝΙΖΩ ΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ…ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΙ ΤΟΧΟΙ ΣΧΕΔΟΝ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ ΔΙΑΡΥΘΜΗΣΗ.ΘΑ ΣΑΣ ΣΤΕΙΛΩ ΦΩΤΟ ΜΟΛΙΣ ΠΕΣΟΥΝ ΟΙ ΤΟΧΟΙ…ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΠΑΛΕΤΑ ΧΡΩΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΚΙΝΗΘΩ..ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΟΜΑΙ ΣΕ ΑΝΘΡΑΚΙ-ΓΚΡΙ ΠΟΡΤΟΠΑΡΑΘΥΡΑ…ΚΑΙ ΓΡΑΝΙΤΟΠΛΑΚΑΚΙ ΓΙΑ ΔΑΠΕΔΟ…Η ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΚΟΣ ΓΙΑΛΙΣΤΕΡΟΣ ΒΑΚΕΛΙΤΗΣ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΒΑΚΕΛΙΤΗΣ ΜΕ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΝΕΡΑ ΞΥΛΟΥ (ΑΝΟΙΧΤΟ)ΤΑ ΚΑΤΩ…ΓΙΑ ΔΑΠΕΔΟ ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΩ…ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΙΠΛΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΑΛΕΙΣ?ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΦΕ…ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΤΟ ΓΑΛΑΖΙΟ ΜΕ ΤΟ ΓΚΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ….ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΑΙ?ΘΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΩ ΚΑΘΡΕΠΤΕΣ Η ΕΠΙΠΛΑ ΣΕ ΧΡΥΣΟ ΧΡΩΜΑ ΜΕ ΑΝΘΡΑΚΙ ΠΟΡΤΟΠΑΡΑΘΥΡΑ?
→ 17 Μαΐου 2011 στις 10:37@ ΔΗΜΗΤΡΑ καλη μου… η Ευα μας εχει προνοησει πριν απο μας για μας…για ριξε μια ματια
http://www.rdeco.gr/2011/03/23/gray-bedrooms/#more-7404
→ 17 Μαΐου 2011 στις 12:13[...] λεξικό [...]
→ 13 Σεπτεμβρίου 2011 στις 09:43Συγχαρητηρια!!! Εξαιρετικο το αρθρο και παρα πολυ κατατοπιστικο.
→ 2 Δεκεμβρίου 2011 στις 09:01