Χαλβάς mon cherie by Rdeco

Καλημέρες ή καλησπέρες και φυσικά καλό μήνα και καλό και γλυκό καλοκαίρι με μπόλικο πεπόνι, καρπούζι και παγωτάκια! Σήμερα θα σας αφηγηθώ την ιστορία του χαλβά μου που έγινε κουκλάκι εμφανισιακά αλλά και γευστικά, όπως όλοι ταπεινά παραδέχθηκαν 😀

Η ιστορία του χαλβά με παίδεψε δύο ημέρες γιατί έτυχε όντως σε δύο ημέρες να δοκιμάσω τρεις χαλβάδες. Και οι τρεις ήταν υπέροχοι αλλά σε όλους οι γευσιγνώστες (εμείς δηλαδή) βρίσκαμε ότι κάτι έλειπε. Ο ένας λίγο έτσι, ο άλλος λίγο αλλιώς και κουβέντα να γίνεται πάνω από ένα πιάτο χαλβά δηλαδή. Εκεί μου μπήκε στο μυαλό να κάνω και εγώ ένα χαλβά μον σερί. Ένα χαλβά δηλαδή που τον ονόμασα «μον σερί». Ξεκίνησα να βρω την κατάλληλη συνταγή αφού διασταύρωσα όλες τις πληροφορίες και έμαθα όλα τα κόλπα. Από το παλιό 1-2-3-4 μέχρι πιο πολύπλοκα που κάνουν στην Ινδία. Τελικά κατέληξα σε ένα πολύ γνωστό blog μαγειρικής που πίστεψα αμέσως στη συνταγή του. Να σημειώσω ότι χαλβά είχα να φτιάξω τουλάχιστον 10 χρόνια. 

rdeco_xalvas_mon_cherie_photo

Η συνταγή:

Βούτυρο

Σιμιγδάλι χονδρό 200γρ.

Σιμιγδάλι ψιλό 50γρ.

500 γρ. νερό+χυμό πορτοκάλι

200γρ. ζάχαρη

Ξηροκάρπια ή ότι άλλο θέλεις.

Κατά τα γνωστά καβουρντίζω το σιμιγδάλι μου με το βουτυράκι που η συνταγή είχε πέσει έξω γιατί ήταν πολύ λίγη η συνιστώσα ποσότητα. Όπως και να έχει επειδή είμαι γατάκι σε κάτι τέτοια, πρόσθεσα βούτυρο το οποίο κατέληξε να γίνει 150γρ. Σε μια κατσαρόλα από δίπλα έβρασα για δύο λεπτά το νερό με το χυμό πορτοκάλι, κανέλα και τη ζάχαρη. Μόλις αυτά έπρεπε να αναμειχθούν και να αρχίσω να ανακατεύω αντιλαμβάνομαι αμέσως πως το νερό είναι λίγο. Θα έβγαινε στεγνός ο χαλβάς, χαλβαδάκις μου. Όπερ δεν έχασα σεκόντ και άρχισα να προσθέτω νερό στο μείγμα για να βράσει και αυτό με σκοπό πάντα την οπτική τελειότητα. Ούτε να λασπώσει, ούτε να στεγνώσει. Το πέτυχα! 

Τρίτο βήμα και τελευταίο. Ψωνίζω από την κάβα Φαίδων στην Καλλιθέα αρκετά συχνά. Πήρα ένα μείγμα που το έλεγαν Fitness όχι γιατί κρατώ το fitness, αλλά γιατί μέσα είχε όλα αυτά που τελειώνουν σε berry, σταφίδα, καρύδι, φουντούκι, αμυγδαλάκι ωμό, σπόρια και άλλα υπέροχα πράγματα. Τα λιανίζω στο μούλτι τα τουμπάρω στο μείγμα μου. Εκείνη την ώρα μου έρχεται η φοβία πως με τις προσθήκες υλικών που έκανα χωρίς να πειράξω τη ζάχαρη θα με βασάνιζε το ενδεχόμενο ο χαλβάς μον σερί, να μην είναι σερί, δηλαδή γλυκός! Τι να κάνω; Μέλι δεν είχα… Μου τη δίνει και κάνω μια έτσι και βουτάω από το ψυγείο μια μαρμελάδα σύκο Μαρκόπουλου που βρήκα στον ΑΒ. Μια γενναία κουταλιά και ανακάτεμα. Φορμιντάμπλ!

Thomas-Paul_Velocity

Τούμπα όλα στην υπέροχη σιλικονάτη φόρμα μου που έκανε το ντεμπούτο της στο χαλβά μου και έχει σχήμα μαργαρίτα! Το αποτέλεσμα το βλέπεις και στο FB έκανε όλα τα Like! 

Like ο χαλβάς μου μον σερί; Ναι, μον σερί! Αυτό θα είναι το όνομα σου. 

Συμπέρασμα:

Όλες οι συνταγές που βλέπεις δεν είναι σωστές, οπότε να τσεκάρεις πάντα. Να είσαι αποφασιστική στη μαγειρική σου όπως στη ζωή σου. Να κρίνεις μετά τα πιάτα σου ώστε να γίνεσαι καλύτερη.

P.S. Το πιατάκι με την έτοιμη δαντέλα είναι το Thomas Paul.

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close