Άρθρα με tag vintage »
μια Κυριακάτικη ιστορία
9 Μαΐου, 2010 by Rdeco
Έτσι μια φωτογραφία από ένα παλιό project μου για μια Κυριακάτικη ιστορία. Αγαπώ πολύ αυτόν το vintage καπετάνιο, που έχει τόσο καλόκαρδο βλέμμα. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με αυτόν να κοιτάει το τραπέζι της κουζίνας μας, που ήταν -και είναι βέβαια- από δρύινο σκελετό και καπάκι από εκείνο τη κιτρινωπή φορμάικα που έκανε απομίμηση μαρμάρου. Φυσικά συνοδευόταν από το απαραίτητο συρτάρι στο κέντρο του και ήταν ασορτί με τα ντουλάπια της κουζίνας, που στο κάτω μέρος τους είχαν το τζαμάκι επίδειξης των γυαλικών της γιαγιάς, ξέρεις εκείνα τα κίτρινα – μελί αμερικάνικα. Με αυτά και με αυτά τον αγαπώ.
photo: rdeco
συρταριέρα shabby chic: πριν και μετά
22 Απριλίου, 2010 by Rdeco
Σου έχω ξαναπεί πόσο νόημα έχω βρει στην επικοινωνία μέσω του Internet και μην ακούω σαχλαμάρες για εγκλωβισμό προσωπικότητας και τα λοιπά, γιατί το μεγαλύτερο αγαθό που έχει ο σημερινός άνθρωπος είναι η επιλογή. Τες πα για να μη λέμε και πολλά η θεωρία μου έχει αποδεικνύεται μέσω της συντροφικότητας (δεν αναφέρω τα ξένα blogs που και αυτά με τιμούν συχνά) με την αγαπητή Chichipiru, την γλυκιά παρέα της a few pretty things, τη συνεργασία – φιλία του θεϊκού spitoskylo και μια νέα αναπάντεχη πρόσκληση φιλίας από το εξαιρετικό athensville. Η αλήθεια είναι πως είχα ξαναπεράσει από εκεί αλλά δεν είχα σταθεί με προσοχή να το εξετάσω ενδελεχώς, ώσπου προ ημερών μου ήρθε μια πρόσκληση να πάω από εκεί να δω τι έφτιαξε με τα χεράκια του.
To δωμάτιο της εβδομάδας ή {weekly room}
15 Ιανουαρίου, 2010 by Rdeco
Το σημερινό δωμάτιο είναι ένα loft, σε κάποιο παλιό βιομηχανικού τύπου κτίσμα που ήταν βιοτεχνία σακιδίων. Είναι ψηλοτάβανο, με μεγάλα παλαιού τύπου ανοίγματα και δάπεδα τσιμεντοκονίας. Σε αυτά τα δάπεδα πρέπει να προσέξεις πως πάντα αφήνουμε αρμούς διαστολής γι’ αυτό και βλέπεις αυτές τις γραμμές στο πάτωμα. Οι τοίχοι είναι βαμμένοι σε λευκό και αυτό έγινε γιατί έτσι προβάλλεται πολύ καλά το χρώμα. Αν θέλεις και εσύ να βάλεις πολύ χρώμα στα αντικείμενα του σπιτιού σου: βάψε άσπρο. Η επιλογή των επίπλων εδώ είναι τύπου mix n’ match και λίγο σα να ψώνισες από υπαίθρια αγορά ή παλαιοπωλεία. Η άποψη αυτή ακόμα και αν δε σου αρέσει, πράγματι αφήνει χώρο να κάνεις του κεφαλιού σου στις επιλογές των αντικειμένων αλλά δεν είναι και εύκολη. Θέλει λίγο μελέτη. Αν απαριθμήσουμε τα κομμάτια ένα προς ένα θα δεις ότι έχουμε μια τάση λίγο ’60s με το χαμηλό γωνιακό καναπέ σε μελιτζανί (Eugene Printz) και την πολυθρόνα με το μπεζ βελούδινο κάλυμμα. Συμπλήρωμα με πιο σύγχρονο ύφος έγινε με το τεράστιο πουφ-σκαμπό σε καφέ σοκολατί. Το ξεκάρφωμα ή ουσιαστικά το ζουμί του δωματίου είναι εκείνη η Louis XV που δίνει τον αέρα πως τίποτα δεν έγινε εσκεμμένα σε αυτό το χώρο. Τα αντικείμενα που πλαισιώνουν τους καναπέδες είναι με έντονες καμπύλες φόρμες κάτι που πάλι παραπέμπει στα ’70s. Τα βάζα τραπεζάκι, το χαμηλό ξύλινο ανατολίτικου ύφους που έχει τα βιβλία επάνω, το άλλο που είναι τρίποδο με το αμπαζούρ, τίποτα από αυτά δεν είναι τετράγωνο. Πάνω στις αυτοσχέδιες κονσόλες επίσης υπάρχουν αντικείμενα που είναι επίσης καμπυλόμορφα και περίεργα. Μέσα σε αυτό το «χάος» φυσικά η τέχνη πρέπει να είναι πιο ήσυχη ή εξίσου ενδιαφέρουσα. Σε αυτή τη περίπτωση επιλέχτηκαν μόνο δύο μεγάλοι πίνακες σύγχρονου ύφους, (Chantal Joffe) και αυτός με το γυναικείο πρόσωπο (Richard Prince 1953). Μαζί με το γλυπτό κάτω από τον πίνακα ο χώρος παίρνει ένα χρώμα αρτίστικο, που ξεφεύγει από τα τετριμμένα, δε μοιάζει στημένος σα να βγήκε από έκθεση επίπλων, ούτε ότι όλα αγοράστηκαν γιατί έπρεπε. Ο σταρ του δωματίου βέβαια -και για αυτό το άφησα τελευταίο- είναι το τραπεζάκι στο κέντρο -το coffee table δηλαδή- που είναι αυθεντικό vintage ’60s κομμάτι, κυλινδρικός σωλήνας καθρέφτης με γυαλί στο κέντρο και μεταλλικά πόδια. Εκπληκτικό. Αν κάποιος το έχει και δε το θέλει, έρχομαι όπου και να ΄ναι. Και επειδή το συγκεκριμένο είναι open plan διαθέτει και άλλες φωτό για να το εμπεδώσεις το ύφος, παρ’ τες και αυτές. To σπίτι είναι γκαλερί του αντικέρ David Gill που είναι και ο στιλίστας και οι φωτογραφίες του Simon Upton.
Και επειδή είσαι πολύ περίεργος τύπος και το έχω καταλάβει πάρε και μια παλέτα με έμπνευση τα παραπάνω χρώματα για μπούσουλα.
update: το τραπεζάκι των ονείρων μου (αυτό στη μέση) βρέθηκε είναι
Ρεπορτάζ: Ted Baker Αθήνα ή {Ted Baker Athens}
13 Ιανουαρίου, 2010 by Rdeco
Ο χώρος του ταμείου είναι ντυμένος με αντικέ τζάμια και παλιές καράφες και μπουκάλια. Πίσω η βιβλιοθήκη είναι απλώς ταπετσαρία και δεξιά ο τοίχος καλύφθηκε με καθρέφτη με ρόμβο με ταγιάρισμα. Πεθαίνω για τη συλλογή με τα μπουκάλια.
Αυτά είναι τα φωτιστικά που διακοσμούν το χώρο. Κρέμονται στο κέντρο του ισογείου πάνω από το σύμπλεγμα των τραπεζιών που θα δείτε από κάτω και όπως βλέπεις είναι χρωματιστό γυαλί -φυσητό- και σε ορισμένα έχει κρεμαστεί τρέσα με κρόσσια. Κάπου τα βρήκα στο Λονδίνο αλλά έλα που δε σημείωσα που και ως συνήθως τα ξέχασα. Update: τα φωτιστικά βρέθηκαν. Τα φτιάχνουν οι rothschild & bickers. Μπες να δεις και άλλα φανταστικά φωτιστικά για το σπίτι σου.
Τα τραπέζια είναι φτιαγμένα να περνάνε το ένα μέσα από το άλλο. Είναι φυσικά ειδική παραγγελία σε απίστευτα χρώματα λάκας, μοβ, μπλε και χρυσό. Και φυσικά η λεπτομέρεια.
Και η άλλη πλευρά για να δείτε ότι διαφέρουν σε σχήματα επιφανειών, ποδιών και υψών.
Τα δοκιμαστήρια είναι ντυμένα πάλι με καθρέφτη και εξοπλίζεται με παλιές πολυθρόνες, οι οποίες για να δείχνουν διπλές κόπηκαν φάλτσο ώστε να εφάπτονται ακριβώς στην επιφάνεια του καθρέφτη. Έτσι η κάθε καρέκλα φαίνεται διπλή μέσα από τον καθρέφτη. Πάντα απορούσα πως γίνεται οι φωτογράφοι να μην αντικατοπτρίζονται στους καθρέφτες των χώρων που φωτογραφίζουν.
Εντός του δοκιμαστηρίου βρίσκεται καρέκλα φερμένη απ’ ευθείας από το Royal Theater of London.
Πίσω από τη φωτογράφο η ταπετσαρία των βιβλίων διανθίζεται με αληθινά βιβλία που έγιναν ράφια, τα οποία ξεκρέμασα και άνοιξα ώστε να ελέγξω την κατασκευή. Λοιπόν εσωτερικά αδειάστηκαν και σφηνώθηκε ένα ξύλο στο οποίο ανοίχτηκαν τρύπες ώστε να βιδωθεί στο τοίχο με ειδικό εξάρτημα που βρίσκεις εύκολα σε είδη επιπλοποιίας.
Τελειώνω πάλι με τραπέζια γιατί σε αυτά δόθηκε μεγάλη σημασία. Εδώ σε αυτό το τραπέζι που του λείπει το πόδι, έβαλαν βιβλία για να συμπληρώσουν. Άμα έχεις βιβλία που δε ξέρεις τι να κάνεις, τώρα ξέρεις.
photo courtesy: Rdekko
Vintage Industrial Michelin ή τα Vintage έπιπλα Michelin
20 Οκτωβρίου, 2009 by Rdeco
