Άρθρα με tag ταξίδι »
Πέτρινο στην Ήπειρο ή {Epirus Old House}
18 Ιανουαρίου, 2010 by Rdeco
Λόγω καθημερινής αναπόλησης περασμένων γεγονότων και αδυναμίας συντονισμού με την εποχή ή τη τάση που επικρατεί, κάτι που με κυνηγά σε όλη τη ζωή μου, αποφάσισα σήμερα να ανεβάσω ένα παλιό σπίτι που βρήκα το καλοκαίρι στον Καταρράκτη Ιωαννίνων. Ο Καταρράκτης είναι ένα χωριό που το όνομα του πήρε από τον καταρράκτη που έχει στον ποταμό Καλαμά.
Στον Καταρράκτη έφτασα καλεσμένη από μια φίλη που τρέφει μεγάλη αδυναμία για την ιδιαίτερη πατρίδα της καθώς και τα έθιμα του χωριού. Η διαδρομή για τον Καταρράκτη ήταν συναρπαστική αφού το πράσινο είναι παντού, τα δέντρα τεράστια και για ένα κορίτσι πόλης όπως εγώ, πρωτόγνωρη εμπειρία οδοιπορικού.
Φτάνοντας στο χωριό -μετά από κάποια κίνηση (φωτό επάνω) και με νεκρό τηλέφωνο -αφού κατά λάθος το είχα μπλοκάρει- είχα αρχίσει να φοβάμαι δύο πράγματα: μη βγω Αλβανία και μη βγω σε χωριό με τουρισμό. Ευτυχώς δε μου συνέβη τίποτα από τα δύο. Κατά την είσοδο στο χωριό -χωρίς τηλέφωνο- έψαξα να βρω την πλατεία για να ρωτήσω πως θα πάω στο σπίτι που ήθελα. Ξαφνικά μπροστά μου αντίκρισα μια μεγάλη παρέλαση ανθρώπων όλων των ηλικιών να βγαίνουν από το χωριό. Νόμισα πως επρόκειτο για κάποια μεγάλη έξοδο λόγω φυσικής καταστροφής ή πυρκαγιάς, τόσο που μου ήρθε να βγω να βοηθήσω. Ηλικιωμένοι, νέοι, μεσόκοποι, παιδιά, όλοι στον κεντρικό δρόμο -κάποιοι με μπαστούνια- να έρχονται προς το μέρος μου. Κάποια στιγμή -αρκετά ταπεινά- σκέφτηκα πως βγήκαν να με καλωσορίσουν. Μάταια. Κανείς δε σταμάτησε. Προσπέρασαν χαιρετώντας σα να με γνώριζαν. Εγώ αποσβολωμένη από το πλήθος, δε ρώτησα κανέναν για οδηγίες. Φτάνοντας στην πλατεία είδα ένα παραδοσιακό καφενείο και απέραντο πράσινο. Ρώτησα για το σπίτι και με οδήγησε εκεί μάλλον ο μοναδικός που είχε απομείνει, αφού μου εξήγησε πως απλώς οι κάτοικοι πάνε περίπατο κάθε μέρα την ίδια ώρα. Όλοι.
Τελικά ολομόναχη έφτασα στο παλιό πέτρινο σπίτι:
Το δάπεδο τσιμεντοκονία κανονική στο χώρο του καθιστικού και ξύλο στα υπνοδωμάτια. Καμία περιττή πολυτέλεια δε σου σπαταλά χρόνο από την ανειλημμένη υποχρέωση του τσίπουρου με μεζέ. Και τα ποτά: καθαρά λέμε. Μικρές λεπτομέρειες διακόσμησης απλώς συμπληρώνουν χρηστικές ανάγκες, χωρίς να κλέβουν την ουσία που είναι η απλότητα. Στα κρεβάτια -άμα δε κοιμάσαι- βρίσκει τη θέση του απλώς ο τραχανάς.Τα κουφώματα παλιά ξύλινα και τα σκούρα απλή λαμαρίνα με γρίλιες. Οι εσοχές στους τοίχους γίνονται σίγουρα ράφια στολισμένα με δαντέλες, όπως και το γείσο του τζακιού.
και μετά το κελάρι:
και μετά απλά κάθεσαι έξω:
That’s Life folks!
Καλό αντάμωμα.
Καλό αντάμωμα.
Καφενείο «Ο Δεκαπεντάγουστος»
11 Αυγούστου, 2009 by Rdeco
Sorry, θα βρίσκομαι σε τέτοια φάση για λίγες μέρες
Mamma Mia μια ταινία ή {Mamma mia film}
18 Νοεμβρίου, 2008 by Rdeco
Είδα την ταινία και ναι..ναι..ναι αυτό είναι το καλύτερο styling ελληνικού νησιώτικου σπιτιού που έχω δει…(πιστέψτε με έχω δει αρκετά). Όλα έρχονται και ταιριάζουν τόσο καλά με την Ελλάδα μας, που καλύτερη διαφήμιση δεν έχω. Το vintage στην αγνότερη ελληνική μορφή και το έθνικ μας στην τελειότητα του. Η Σκόπελος κερδίζει για του χρόνου στις καρδιές όλων αυτών που θα δουν την ταινία. Ειδικά τα λευκά είδη…τςτςτς τι να λέμε τώρα. Διεύθυνση φωτογραφίας ένας Έλληνας, ο Χάρης Ζαμπαρλούκος. Αν μου βρείτε και το στυλίστα θα σας φιλήσω… αξίζει να αναφερθεί. Σκέφτομαι να τσεκάρω τα λευκά είδη στο διαδίκτυο και να τα ξαναπούμε. Επίσης θα τσεκάρω και όλες τις ντουλάπες της γιαγιάς μου (…..αυτές που γλύτωσαν δηλαδή). Last but not least ΑΒΒΑ music. Gimme gimme….
Flea market to go
4 Φεβρουαρίου, 2008 by Εύα
Snoopers Paradise Flea Market
see where Selina Lake Interior Stylist gets ideas
7-8 Kensington GardensBrighton,
7-8 Kensington GardensBrighton,
BN1 4ALtel.01273 602558
Ταξίδι στο Ηong Kong ή {Ηappy Valley Trip}
13 Ιανουαρίου, 2008 by Εύα
To ταξίδι στο Hong Kong ήταν επαγγελματικό. Διήρκεσε 14 ημέρες και πήγα και Guangzhou. Μου άρεσε η αίσθηση της μεγαλούπολης. Τίγκα στους ουρανοξύστες, καθόλου ουρανός, τα καταστήματα ανοιχτά μέρα-νύχτα και εκκατομμύρια άνθρωποι με σκιστά ματάκια. Οι Κινέζες της μεγαλούπολης είναι πολύ καλοντυμένες, σκέτα φιγουρίνια, στοιχείο ανύπαρκτο στην υπόλοιπη Κίνα που πήγα. Διάβασα πως υπήραχαν 9.500 εστιατόρια και μάλλον είναι αλήθεια. Λόγω του μεγάλου πλυθησμού και του προβλήματος αποχετεύσεως μάλλον, στα εστιατόρια κουβαλάς τα δικά σου χαρτομάντηλα για να σκουπιστείς. Επίσης τα δημόσια έργα δε σταματάνε ούτε την Κυριακή.
Το πιο αγαπημένο μου αντικείμενο σε αυτή τη πόλη; Τα τραμ! Ναι ήταν όλα τους χρωματιστά και απίθανα. Ειδικά το καλύτερο τους, η γραμμή Happy Valley, ανέβηκα και ας μην είχα ιδέα που πήγαινε. Άλλωστε που θα μπορούσε να πηγαίνει ένα τραμ με τέτοια διαδρομή;
Φυσικά το ταξίδι απαθανατίστηκε με κλασική μηχανή Zenith. 2000μ.χ. παιδιά, δεν είχαν βγει ακόμα οι ψηφιακές.
