Άρθρα με tag σχεδιαστές »
Kalos & Kliο. Αντικείμενα, μύθος!
17 Δεκεμβρίου, 2011 by Rdeco
Αυτά τα δύο εικαστικά παιδιά έχουν απασχολήσει γενικά το Rdeco, και έχουν γίνει Rdeco-friendly. Σήμερα έλαβα κάτι φωτογραφίες με τα Art Objects που σκαρφίστηκαν και πωλούνται στον Ιανό. Μου ήταν συμπαθείς για αυτές τις τρομερές Αναγεννησιακές, μυθολογικού ίσως χαρακτήρα παραστάσεις που σχεδίαζαν σε υφάσματα και ρούχα και τσάντες και άλλα. Μου ήταν συμπαθείς για το φοβερό atelier τους στη Θεσσαλονίκη, που το είχαμε δείξει κιόλας. Τι ταβάνια ήταν αυτά; Δες όμως και τη συνέντευξη τους, εδώ στο Rdeco.
Τώρα μου είναι πιο συμπαθείς, γιατί οι κούπες τους είναι απίστευτες. To όνειρο του Αντίνοου είναι μια κούκλα και θα αγοραστεί από μένα για το νέο μου γραφείο, στα σίγουρα.
Κοίτα τι φτιάχνουν οι άνθρωποι. Kοίτα πως διακόσμησαν τη βιτρίνα τους με τα αυτοκόλλητα τους, στον Ιανό. Αυτό το ροζουλί αριστερά, είναι το όνειρο του Αντίνοου, που μου έκλεψε την καρδιά. Η τιμή; Μόλις €14,00, κάτι που την κάνει και άκρως ελκυστική. Υψηλό επίπεδο σχεδιασμού σε καλές τιμές. Λατρεμένος συνδυασμός.
Tραπέζι. Κορνίζα.
25 Οκτωβρίου, 2011 by Rdeco
Το λες εννοείται, Geek Chic, που είναι και τόσο της μόδας. Είναι το τραπέζι-κορνίζα ή κορνίζα-τραπέζι, εξαρτάται πως θα το δεις και πως θα το χρησιμοποιήσεις. Θυμάμαι παλιά είχα σχεδιάσει κάτι παρόμοιο (και όμως…) που δεν είχε φτάσει βέβαια σε αυτή την εξέλιξη και δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε κιόλας. Είχα σχεδιάσει ένα τραπέζι ανακλινόμενο που από κάτω του είχε ένα ρολόι. Οκ. Πολύ κοντινό. Εδώ όμως πρόκειται για κάτι που είναι ακόμα καλύτερο. Το σχεδίασε η κοπελίτσα Ivy και νάτο, δες το.
Αντίκες και ένα βιβλίο. Μαζί.
21 Σεπτεμβρίου, 2011 by Rdeco
Έπεσα πάνω σε αυτό το αντικάδικο παύλα μάντρα (για την Ελληνική πραγματικότητα) που θα ήθελα να είμαι εκεί στο San Fransisco ή εδώ να έχουμε ανάλογα μαγαζιά, που λέγονται και thrift stores btw, και να πέσω με τα μούτρα στο shopping ή treasure hunting αλλιώς. Τη μέρα εκείνη το παλιό-κατάστημα αυτό φιλοξενούσε την παρουσίαση ενός βιβλίου της Interior Designer Suzanne Tucker της φίρμας Tucker & Marks με τίτλο Patina Style. Κοίτα που πήγε και την έκανε την παρουσίαση, εγώ που θα κάνω άραγε τη δική μου; Θα δούμε…αλλά πάντως θα ήθελα κάτι τέτοιο. Χαζέψτε λοιπόν τις φωτογραφίες που είναι υπέροχες και θα σας πω και τι διάλεξα να αγοράσω.
Poor Designers.
20 Μαΐου, 2011 by Rdeco
Έτσι για Παρασκευή, και παρόλο που έκανα promise στη Φωτεινή πως θα την κοιτάξω, θα το κάνω το Σαββατοκύριακο, σας δίνω το θέμα που ακούει στον κωδικό: Poor Designers. Στο τηλέφωνο που μιλήσαμε, μου υποσχέθηκαν πως είναι φτωχοί στ΄αλήθεια, αλλά όχι σε ιδέες. Έτσι για Σαββατοκύριακο σας κάνω μια ερώτηση και ένα homework που λέμε στο Αμέρικα. Το homework είναι να πάτε να δείτε τις δουλειές αυτών των poor designers και να κρίνετε μόνοι σας, δεν ξέρουν αυτή τη στιγμή πως γράφω γι’ αυτούς, μη το πείτε, και να μου απαντήσετε στην ερώτηση: Πόση σημασία έχει το brand identity τελικά; Πόσο σας τραβάει το σήμα (logo) ενός blog, site, καταστήματος, κοκ.; Πόση σημασία έχει στο τέλος; Μήπως μας τραβάει κάθε τι καλοσχεδιασμένο, ακόμα και αν δεν το ξέρουμε; Πόσο σοβαρό πρέπει να είναι το design ιν τζένεραλ; Θα ήθελα διακαώς τις απαντήσεις σας ακόμα και στην κομβική ερώτηση του τι θα έπρεπε να αλλάξει στο Rdeco; O σχεδιασμός του; Τα χρώματα του; Αγαπάει κανείς το κοριτσάκι μου ή μόνο εγώ; Θα έπρεπε να έχει πιο πολλές στήλες σχεδιαστικά, να είναι δηλαδή three column (τώρα έχουμε δύο, κυρίως και πλαϊνή); Ενότητες; Δε ξέρω, πείτε τι θέλετε…Εγώ ήδη ζήτησα αλλαγή μπουτουνιέρας… νομίζω ότι μου είναι enough for now καθότι καίω κάρβουνο στις αποφάσεις μου, αλλά θέλω να ξέρω. Αυτά. Ποιο ήταν το θέμα μας; Αα! Poor Designers είπαμε! Go, αν θέλετε σήμα, brand identity, ή κάτι σε promo γενικότερα. Φιλικοί, cool, με ερωτηματολόγια και χιούμορ. Πολύ βασικό αρκεί να έχετε και εσείς.
Ω! μια γόβα με πουά ή polka dot. Tους αγάπησα.
Οk! και μια περσόνα, σέξι…
και το γκαζάκι.
Ηappy Design Day
27 Απριλίου, 2011 by Rdeco
Κάθε χρόνο στις 27 Απριλίου γιορτάζεται από το 1995 και δώθε η παγκόσμια ημέρα Design. Το TED μας χαρίζει μια εξαιρετική ομιλία του αγαπημένου Philippe Starcke ο οποίος εξηγεί το μόνο λόγο που κάνει αυτή τη δουλειά. Και ξέρετε κάτι; Συμφωνώ απολύτως! Don’t miss, έχει και Ελληνικούς υπότιτλους.
