Άρθρα με tag συνεντεύξη »
Christmas Baby Tree.
27 Νοεμβρίου, 2011 by Rdeco
Καλέ γεια σας και καλημέρα. Εδώ είμαι και ακούω και διαβάζω όλα όσα λέτε και μου εύχεστε και σας ευχαριστώ. Τρέχω μέσα σε πολλά και διάφορα πράγματα και προσπαθώ κάθε μέρα να παίρνω και να δίνω, να έχω και να ξαναδίνω, να αποτελώ και να δημιουργώ έμπνευση. Όλα αυτά μαζί και από πάνω μια από τα ίδια που ξέρετε πως μας επηρεάζουν καθημερινά. Οπότε ήρθα σήμερα να σας ανεβάσω το πρώτο Christmas Baby Tree που έλαβε ever το Rdeco και πάλι νιώθω ότι πρέπει να ευχαριστήσω για το sharing.
Καλησπέρα!!μόλις στόλισα το πρώτο δεντράκι του νέου μας μωρού και απλά ήθελα να το μοιραστώ μαζί σου! Άντε καλές γιορτές να έχουμε με υγεία και πολλές ιδέες για διακόσμηση!
Μαρία-Ηράκλειο. (συνέχεια…)
συνέντευξη: Γιώργος Καράμπελλας.
31 Μαρτίου, 2011 by Rdeco
Με χαρά σήμερα -και επειδή πολύ καιρό σας είχα αφήσει χωρίς ένα πρόσωπο για να το διαβάσετε και αν καταλάβετε μια σκέψη γύρω από το design αλλά και το Lifestyle γενικότερα- παρουσιάζω τον Κο Γιώργο Καράμπελα, ο οποίος με εντυπωσίασε όταν του ζήτησα τη συνέντευξη, επειδή μου απάντησε πως αυτό που του άρεσε είναι τα δικά σας σχόλια, και ξέρετε πως είναι μερικές φορές αυτά! Συμπέρανα έναν άνθρωπο που βλέπει πιο μπροστά, χωρίς φοβίες και ανασφάλειες. Τα υπόλοιπα συμπεράσματα δικά σας.

photo: ioanna roufopoulou
Rd: Καταρχήν να σας καλοσωρίσω στο Rdeco και να ξεκινήσω με μια κλασσική ερώτηση: ποια ήταν η πρώτη επαφή σας με το Design και ποιοι ήταν αυτοί που σας ενέπνευσαν; Νομίζω πως από πολύ πιτσιρίκι είχα μια αναπάντεχα ανεπτυγμένη αίσθηση για το ωραίο, το τακτοποιημένο, το ενδιαφέρον. Μου άρεσε πάντα να κοιτάζω εικόνες, σε ένα βιβλίο, μια εφημερίδα, ένα περιοδικό, μια πινακίδα στο δρόμο, ένα λογότυπο, «κινηματογραφούσα» πάντα αυτά που έβλεπα και τα μετέτρεπα μετά σε λέξεις, γιατί αντίστοιχα με αφορούσε πολύ και το γραπτό, η γλώσσα, τα ελληνικά, και νομίζω πως μόνο ο συνδυασμός γραπτού και εικόνας έχει αξία τελικά. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι σαφώς με τέτοιες επιρροές προηγμένης αισθητικής, αν και πολύ αστικών καταβολών, με αποτέλεσμα μάλλον να μου λένε πως και 5 ετών παιδί δεν καθόμουν να φάω αν δεν έφτιαχνα το δικό μου «art de la table». Στην πορεία βεβαίως σπούδασα Νομικά, αλλά άμεσα πήρα τη στροφή μου και τη μυρωδιά από το θέατρο, το χορό, πέρασα στο χώρο των περιοδικών εκεί στα μέσα του ’90 που όλα ήταν ‘’ανθηρά και αισιόδοξα’’, μεταπήδησα σε κάτι πιο μεστό και με υπόσταση, τη διαφήμιση και ως απόλυτη φυσική συνέχεια άρχισα να ασχολούμαι με το design, ως άλλο ένα από τα πολλά συγκοινωνούντα δοχεία που έχει -ή πρέπει να έχει το lifestyle- ας πάψουμε να φοβόμαστε τον όρο ως κάτι υπερφίαλο και ανόητο, το μόνο που ουσιαστικά σημαίνει είναι οι επιλογές ζωής όλων μας. Σε αυτό λοιπόν συνυπάρχουν και αλληλοεπηρεάζουν η τέχνη, η μόδα, η γεύση, το ταξίδι, το κρασί, το πούρο, το αυτοκίνητο, η λογοτεχνία, τα πάντα που καταναλώνουμε και έχουμε ανάγκη ως αναπνοή χωρούν εδώ. Άρα δεν θα έλεγα κάτι συγκεκριμένο ως επιρροή για να στραφώ εδώ που τώρα περπατώ, περισσότερο μια εξέλιξη συντελέστηκε και συνεχίζει αενάως, με υπενθυμίσεις από ταινίες που τυχόν είδα, ανθρώπους που γνώρισα, ταξίδια σαφώς που πήγα, όλα αυτά σε ένα ωραίο κουρβανά με έκαναν και κάνουν αυτό που είναι και δημιουργώ.
Rd: ποιες ακριβώς είναι οι υπηρεσίες που προσφέρει το γραφείο σας; Η δουλειά μου είναι να δημιουργώ concepts, δηλ. ολοκληρωμένες στιβαρές ιδέες με υπόσταση, που έχουν αρχή, μέση και τέλος, μια γερή δομή, έναν ιστό, ένα νήμα που σαν αποτέλεσμα έχει να επικοινωνείται τέλεια η φιλοσοφία του εκάστοτε project. Αυτό είναι το πρώτο απαραίτητο συνθετικό.
Το δεύτερο, και εκεί με την εταιρία μου A JE NE SAIS QUOI/BESPOKE είναι που κάνουμε τη διαφορά, είναι πως όλα αυτά τα concepts είναι αποκλειστικά και μόνο ό,τι λέει το brand name. Είναι bespoke, δηλ. tailor made, sur mesure προτάσεις κομμένες και ραμμένες στα μέτρα, τις ανάγκες, τη φιλοσοφία του κάθε πελάτη, είτε αυτός είναι corporate είτε ιδιώτης. Η εταιρία αυτή, δραστηριοποιείται ουσιαστικά σε ό,τι μπορεί να έχει concept. Δηλ. στα πάντα! Τη ζωή. Life has a concept. Και εξηγούμαι. Θεωρώ πως κάθε κίνηση, ενέργεια, επιλογή μας στη ζωή είναι επικοινωνία. Δηλώνει καθαρά αυτό που είμαστε. Υπό αυτό το πρίσμα το τι διαλέγουμε να φορέσουμε, πώς οραματιζόμαστε τον προσωπικό ή εργασιακό μας χώρο, πού πάμε ταξίδι, πώς σκεφτόμαστε το art de la table σε ένα δείπνο μας, πώς θέλουμε να οργανώσουμε μια φωτογράφιση σε ένα περιοδικό ή ένα event, τι ύφος βλέπουμε να έχει ένα ξενοδοχείο, πώς θα εξελιχτεί η εταιρική ταυτότητα και η επικοινωνία ενός προϊόντος διαφημιστικά. Αυτά και μύρια όσα ακόμα είναι επικοινωνία. Που πρέπει να αφορά και να ταιριάζει σαν γάντι στο κάθε project.
συνέντευξη: Παύλος Τσοκούνογλου
24 Νοεμβρίου, 2010 by Rdeco
Άλλος ένας φωτογράφος μπαίνει στο Rdeco ως συνεντευξιαζόμενος και εννοείται πως χαίρομαι πολύ. Ο Παύλος Τσοκούνογλου, έχει κάνει όλων των ειδών τις φωτογραφήσεις, αλλά εμάς μας αφορά φυσικά το Interior κομμάτι της δουλειάς του. Οπότε χαλαρώστε και φτιάξτε έναν καφέ για να τον γνωρίσετε καλύτερα.
Παύλο, καλώς όρισες στο Rdeco. Φυσικά η πρώτη ερώτηση είναι η κλασική. Τι είναι αυτό που σε έκανε φωτογράφο; Κατ’ αρχήν θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την πρόσκληση, και την φιλοξενία της δουλειάς μου στο blog σας. Η φωτογραφία, κυριολεκτικά με μαγνήτισε απο νωρίς στην ζωή μου. Αυτή η αίσθηση, οτι μπορείς να παγώσεις το χρόνο, να απομονώσεις, και να προσδώσεις μια τελείως προσωπική διάσταση, σε αυτό που λέμε, καθημερινότητα, είναι κάτι που ακόμα και σήμερα, με μαγεύει.
interview: Nina Petropoulea
11 Νοεμβρίου, 2010 by Rdeco
Αυτό ήταν, περίμενα με ανυπομονησία -γίνεται αυτό;- να σας δώσω τη Νίνα. Η Νίνα είναι πολύ γνωστή στο χώρο του interior styling σας λέω και εγώ της πήρα μια συνέντευξη, ένα interview να το πω, για να μάθουμε όλοι λίγα ακόμα πράγματα για το styling, ένα θέμα που δεν έχει αρχή μα ούτε τέλος. Με χαρά λοιπόν κάλεσα τη Νίνα και μας απάντησε σε πολλές τέτοιες ερωτήσεις.
Νίνα χαίρομαι πολύ που σε έχουμε στο Rdeco. Προσωπικά σε γνώρισα μέσα από τη δουλειά του Βαγγέλη Πατεράκη που μου είχε κάνει την τιμή να είναι εδώ στο Rdeco. Πες μας για σένα, σπουδές, εμπειρία, και κυρίως πως επέλεξες να κάνεις αυτή τη δουλειά, αφορμές και αιτίες: Το όνειρο της μητέρας μου ήταν να γίνει διακοσμήτρια. Όταν αποφάσισε να κάνει μαθήματα μέσω αλληλογραφίας, εγώ ήμουν στο δημοτικό και θυμάμαι στοίβες διακοσμητικών περιοδικών στο σπίτι. Μαζί με το πακέτο της εποχής: Μανίνα- Κατερίνα- Πάττυ και το Seventeen, ξεφύλλιζα περιοδικά σπιτιών και χανόμουν μέσα στους κόσμους που φανταζόμουν στις εικόνες που έβλεπα. Ήταν πολύ ξεκάθαρο για εμένα, τί ήθελα να κάνω, αλλά δεν γνώριζα ότι υπάρχει δουλειά που έχει άμεση σχέση με αυτό. Σπούδασα γραφιστική στην Αθήνα ενώ ακόμη με γοήτευε εκείνος φανταστικός κόσμος των εικόνων. Συνέχισα στην Αγγλία με μεταπτυχιακό στην σκηνογραφία. Δούλεψα σε Αγγλία και Ολλανδία, κυρίως σε σκηνικά κουστούμια –κατασκευές, θέατρο κούκλας και μάσκες. Γύρισα για λίγο στην Αθήνα όπου έκανα ειδίκευση στο Interior design και επέστρεψα στο Άμστερνταμ. Εκεί έγινα σύμβουλος styling στον oίκο του σχεδιαστή επίπλων Faas van Dijk, Ozenfant, και έτσι εδραιώθηκε η στυλιστική μου ταυτότητα. Ο οίκος του, ήταν ένας συνδυασμός διακοσμητικού γραφείου, καταστήματος και εργαστηρίου στο οποίο έβρισκαν έδαφος διάφορες καλλιτεχνικές ιδέες. Το 2006 επέστρεψα στην Αθήνα και ανακάλυψα την ομάδα του αρχιτέκτονα Διονύση Σοτοβίκη, workshop, η οποία είχε κοινά στοιχεία σε στυλ και δραστηριότητες με τον οίκο Ozenfant.
Ήμουν τυχερή που έγινα μέλος του workshop και ακόμη πιο τυχερή όταν μέσω των δραστηριοτήτων εκεί γνώρισα τον φωτογράφο Βαγγέλη Πατεράκη. Ήταν η είσοδος μου στον κόσμο των περιοδικών που ξεφύλλιζα και ονειρευόμουν από μικρή. Από το 2008 δουλεύουμε μαζί με τον Βαγγέλη. Μέσα από τον φακό του, στις εικόνες του, βλέπω το αποτέλεσμα που οραματίζομαι να δημιουργήσω. Η ματιά μας είναι κοινή. Οι εικόνες ονειρεμένες, με ταξιδεύουν ακόμη.
(συνέχεια…)
interview: DEDE design
8 Νοεμβρίου, 2010 by Rdeco
Μια πολύ ωραία νέα συνέντευξη ήρθε στα χέρια μου γιατί καιρό είχαμε να κάνουμε και μου έλειψαν. Πρόκειται για designers, νέους, ωραίους, από αυτούς που μπορούμε να βγάλουμε έξω. Πρόκειται για τους DEDE. Η Rdeco τους ρώτησε και εκείνοι απάντησαν:
Να καλημερίσω τον Foant και την Αλίκη και να ρωτήσω τι είστε; Δηλαδή ξέρω πως είστε industrial designers αλλά τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι είμαστε δύο άνθρωποι με αντίληψη και φαντασία που έχουν την ανάγκη να επικοινωνήσουν τις ιδέες τους . Σχεδιάζουμε και υλοποιούμε αντικείμενα με στόχο να δημιουργήσουμε ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς μεταξύ αντικειμένου και χρήστη.
Σπουδές και εργασιακή εμπειρία που σας οδήγησαν στην επιλογή του λειτουργήματος όπως το αποκαλώ εγώ; Αλίκη: Aφού πήρα το πτυχίο μου στα Μαθηματικά από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αποφοίτησα από τον ΑΚΤΟ με ΒΑ in industrial and product design. Εκεί γνώρισα τον Φοάντ, ο οποίος αφού τελείωσε το Αραβικό Σχολείο της Αθήνας, αποφοίτησε από τον ΑΚΤΟ, αποκτώντας το Higher Diploma in industrial and product design. Εργαστήκαμε μαζί σε ένα γραφείο βιομηχανικού σχεδιασμού και στη συνέχεια δημιουργήσαμε τους DEDE.

coffee table: this side up







