Άρθρα με tag επαγγελματικοί χώροι »
Ξενοδοχείο: Τorri E Merli.
4 Οκτωβρίου, 2011 by Rdeco
Στους Παξούς δεν έχω πάει ακόμα. Είναι ένα νησί όμως που πάντα ήθελα να πάω γιατί το είχα δει σε φωτογραφίες και μου άρεσε. Η αφορμή για το σημερινό post είναι φυσικά το Φθινόπωρο και η υπέροχη αίσθηση που έχεις όταν είσαι σε νησί τέτοια εποχή αλλά και η γνωριμία μου με ένα άτομο από το νησί αυτό. Ψάχνοντας λοιπόν να δω σπίτια παραδοσιακά εκεί, έπεσα σε ένα ξενοδοχείο, boutique hotel δηλαδή, που είναι λουκούμι τρελό. Παλιό αρχοντικό που ανακαινίστηκε πλήρως. Το όνομα του, Τorri E Merli, είναι αυτό που βγαίνει από το κτίσμα, και σημαίνει Πυργίσκοι και Πολεμίστρες. «Το ιστορικό κτίριο, πρώην αρχοντικό Παπαμάρκου, κτίστηκε γύρω στο 1750 και ανήκει στην κατηγορία των οχυρωμένων αγροτικών αρχοντικών που έχτιζαν εκείνη την εποχή οι εύποροι κάτοικοι των Παξών, προσαρμόζοντας στο ύφος της αρχιτεκτονικής κάποια οχυρωματικά στοιχεία, ώστε να υπάρχει προστασία απέναντι στις συχνές επιδρομές πειρατών. Η αρχιτεκτονική αυστηρότητα του κτιρίου δηλώνεται με την πέτρα, τα μικρά ανοίγματα και την έλλειψη μπαλκονιών, που αποτυπώνουν την οχυρωματική του φιλοσοφία, αλλά και τις επιδράσεις της ενετικής αρχιτεκτονικής. Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή της Λάκκας, το βορειότερο ψαροχώρι των Παξών.» όπως γράφει το περιοδικό Glow που επάνω του έπεσα και έμαθα για αυτό το boutique hotel. Και συνεχίζει: «Πριν από λίγα χρόνια, ο Τάσος Ζενεμπίσης, με καταγωγή από το νησί, απέκτησε το αρχοντικό που το ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά και βάλθηκε να του ξαναδώσει ζωή με μια νέα λειτουργία αυτή τη φορά. Το κτίριο αναπαλαιώθηκε σύμφωνα με υψηλές προδιαγραφές αρχιτεκτονικής και αισθητικής, ώστε να διατηρηθούν και να αναδειχθούν όλα τα παλιά και ιστορικά του στοιχεία. Το πέτρινο περίβλημα συμπληρώθηκε με στοιχεία σίδερου και γυαλιού που σε συνδυασμό με το κατάφυτο περιβάλλον ενισχύουν τη ρομαντική ατμόσφαιρα.»
Της Κακομοίρας. Βεβαίως!
9 Σεπτεμβρίου, 2011 by Rdeco
Της κακομοίρας θα γίνει. Η γνωστή και αγαπημένη ταινία με το Ζήκο που πιστεύει πως πας άντρας πρέπει να φροντίζει για το μέλλον του, το αύριο, το μεθαύριο και πίνει για να ξεχνά τον πόνο, έγινε και κατάστημα εστίασης. Δηλαδή παλαιά, όχι τώρα, αλλά τώρα μου ήρθε και η ιδέα του ποδηλάτου είναι εξαιρετική και έτσι μ’ αυτά και μ’ αυτά έφτασε να στέκεται στο Rdeco. Ένα μεζεδοπωλείο, με θέμα τη ταινία. Το έστειλε η αναγνώστρια και Rdeco-fan Όλγα με αφορμή το χθεσινό post με τις φωτογραφίες τοίχου. Ορίστε η σκέψη της:
Εύα καλημέρα,
Λίγα λόγια για μένα… Είμαι γραφίστρια, αγαπώ ό,τι έχει να κάνει με τη διακόσμηση και έχω πάθος με το diy. Με αφορμή τις «Αναμνήσεις στον τοίχο» σου στέλνω ένα project που έγινε το καλοκαίρι του 2010 σε ένα παραδοσιακό καφενείο, στο Λαύριο. Το θέμα ήταν η θρυλική ταινία «της Κακομοίρας». Κολλήσαμε λοιπόν στον ένα τοίχο (διαστάσης 5×2 μέτρα) μία σύνθεση που τυπώθηκε σε αυτοκόλλητο με σκηνές από την ταινία και όπως θα δεις το «ύφος» επεκτάθηκε και στα σουπλά και στον κατάλογο. Το κλού της βραδιάς…; Το ποδήλατο, που κρεμάστηκε πάνω από την κάβα (που «είδα κι έπαθα» να το βρω για τί ήθελα να είναι ίδιο με αυτό του Χατζηχρήστου!) σε λευκή κορνίζα επάνω σε τοίχο μαυροπίνακα.
Ελπίζω να αρέσει σε εσένα και τους rdeco-fans!
φιλικά,
Αλέκα
Υ.Γ.1: το συγκεκριμένο μαγαζί λειτουργεί αυτή τη στιγμή υπό νέα διεύθυνση και δεν ξέρω κατά πόσο είναι ακόμα ίδιο με τις φωτογραφίες που σου στέλνω.
Υ.Γ. 2: σε επόμενο mail θα σου στείλω και ένα extreme makeover: «Το σαλόνι της γιαγιάς».
Cafe: 11+11
6 Σεπτεμβρίου, 2011 by Rdeco
Να ένα καφέ στην Κυπαρισσία που μπορεί περήφανο σαν κυπαρίσσι να στέκεται και να περιμένει να υποδεχθεί τον κόσμο του. Βρέθηκε μέσω κοινής φίλης στο Facebook ( κάνε Like στη σελίδα του Rdeco εν τω μεταξύ). Ξέρω κάτι ψυχές που θα το επισκεφθούν με την πρώτη ευκαιρία, αφού εκεί ψιλοτριγυρνάνε, αλλά πράγματι ενθουσιάστηκα και όταν μια δουλειά είναι καλή, πρέπει να το λέμε. Γι’ αυτό είμαστε εδώ άλλωστε! Γιατί βγήκε 11+11 δεν ξέρω και δε μου είπανε, μου παραδέχτηκαν μόνο ότι συμφωνούν πως πρόκειται για περίεργο όνομα. Το κατάστημα λειτουργεί για 4η συνεχόμενη χρονιά και φέτος όπως παραδέχτηκε και ο ιδιοκτήτης του, μάλλον είναι στην καλύτερη έκδοση του. Τρομερό χρώμα, τρομερό ανακάτεμα, αίσθηση του χώρου πως υπάρχει και είναι ζωντανός και σε διαπερνά. Εξαιρετικό!
Tα ‘πια: Μπάμπουρας
28 Ιουλίου, 2011 by Rdeco
Ούτε ένας, ούτε δύο, τρεις αρχιτέκτονες χρειάστηκαν προκειμένου να συλλάβουν έναν Μπάμπουρα. Η πληροφορία ήρθε λίγες μέρες αφ’ ότου είχα επισκεφθεί και εγώ το καινούργιο απόκτημα των Πετραλώνων. Βέβαια, εγώ εννοείται, ξαναπήγα και γνώρισα τους δύο από τους τρεις (αλήθεια που ήταν ο τρίτος;) και χάρηκα μαζί τους τον υπέροχο χώρο τους. Όλα με φαντασία και χειροποίητα, ακόμα και τα πλακάκια λέμε. Και για να μη σκεφτεί κανείς σας ότι παρ’ όλα αυτά τα έκαναν πλακάκια με την ποιότητα παροχής υπηρεσίας, no, και αυτή αποδείχτηκε υπέροχη. Τα φιλικά πρόσωπα των θαμώνων και των ιδιοκτητών ξεκίνησαν ως εγγύηση για μια γλυκιά βραδιά με κουβεντούλα και καλούς μεζεδάκους. Μεζεδάκοι και βέβαια ονομάζονται, αφού πρόκειται για μικρά σπιτικά πιατάκια με ντάκο, γραβιέρα Κρήτης, λαδοτύρι Μυτιλήνης, ελιές και άλλα Σπαρτάτικα εδέσματα. Μπύρα βαρέλι, τσίπουρο, κρασί έπαιξε εναλλάξ στην παρέα. Οι θαμώνες; Κυρίως φοιτητόκοσμος και εναλλακτικοί τύποι. Το dress code; Σορτσάκια, ραχάτικα jeans, T-shirts που βγάζουν νόημα άμα τα διαβάσεις και στα τραπέζια εκτός από χαρά, πολλά επιτραπέζια, βλέπε: Scrabble.
Εφυγα: Λα Φρανς
16 Ιουλίου, 2011 by Rdeco
Μον σερί, σήμερα δεν έχει θάλασσα. Έχει καραβάνι τσιγγάνικο που έλεγε και ο Ρόκος καλέ. Καραβάν και όχι στα ψέμματα, αλλά με δόξα και τιμή. Ένα ξενοδοχείο στη Γαλλία, στην Ardeche συγκεκριμένα, που δε σου δίνει δωμάτιο να μείνεις, (εντάξει άμα θέλεις, σου δίνει) αλλά σου δίνει το τροχόσπιτο του τσιγγάνου, του ίδιου όμως. Θυμάμαι τώρα που είχα ξαναγράψει για κάτι τροχόσπιτα νοικιάρικα πέρα στο Cape Town, το Grand Daddy. Τες πα, αυτό έχει τσιγγάνικη προσωπικότητα και καθόλου ροκ εν ρολ κοινότητα. Το ξενοδοχείο λέγεται Le Chateau d’Uzer και όποιος το παρλέ να μας πει αν το Uzer είναι όνομα. Το Chateau δε το ρωτάω, εννοείται το ξέρω εξ απαλών ονύχων.
