Άρθρα με tag αρχιτεκτονική »

Casa Bargada ή απλά κατοικία στη Βαρκελώνη

28 Σεπτεμβρίου, 2009 by Rdeco

Όλες οι μέρες δεν είναι ίδιες και καμία δε σου θυμίζει την προηγούμενη, τουλάχιστον στη δική μου ζωή. Πέρασα ένα Σαββατοκύριακο με φίλες εδώ στην Αθήνα, αλλά επέστρεψα στην εβδομάδα δουλειάς γεμάτη από λόγια και συμπεράσματα που μπορεί μέχρι το επόμενο ΣΚ να έχουν αναθεωρηθεί ή ξεχαστεί όμως πάντα θα μου θυμίζουν τις στιγμές με τις φίλες μου, τους ανθρώπους που με δέχονται όπως είμαι -ακόμα κι όταν δεν είμαι στα καλύτερα μου-τους ανθρώπους στους οποίους έχω επιλέξει να εκτεθώ. Φτιάξαμε μια κρεβατοκάμαρα την Παρασκευή σε μια φίλη μου, κάναμε restyling σε ένα καθιστικό το Σαββάτο και την Κυριακή είπα πολλές συμβουλές σε ένα άλλο σπίτι φιλικό και έφτιαξα κάτι χειροποίητο για δώρο σε βάφτιση την Κυριακή το βράδυ. Από τα πιο γεμάτα ΣΚ που έχω περάσει και από τα πιο δημιουργικά. Οι εικόνες που θυμάται κανείς είναι οι σημαντικές, να πίνουμε καφέδες και να διαφωνούμε για χρώματα, να ανατρέπουμε  σχέδια που νομίζαμε πως θα «δουλέψουν» αλλά η πράξη με τα υλικά στα χέρια τα αναίρεσε και τελικά να καταλήγουμε σε κάτι που είναι κοινά αποδεκτό και να μένουμε να το θαυμάζουμε και να εγώ να προσπαθώ να φανταστώ κάθε ιδιωτική στιγμή ενός φίλου/ης μέσα σε ένα χώρο που δημιούργησα γιατί παρόλο που τον έφτιαξα … δεν τον ζω εγώ! Τη στιγμή που κάποιος σηκώνεται από το κρεβάτι το πρωί, τι βλέπει γύρω του, τι συναισθήματα του δημιουργούνται, τη στιγμή που τραβάει την κουρτίνα και αλλάζει το φως στο δωμάτιο, τι φωτογραφία παίρνει το μυαλό του? Ίσως αυτήν που βλέπω κι εγώ σαν επισκέπτης? ή μια άλλη γιατί εκείνος/η έχει τη φόρτιση του χώρου που έχει αναμνήσεις? Όλα τα σπίτια έχουν μια αύρα για τους επισκέπτες, μα είναι άραγε η ίδια για τον ιδιοκτήτη πέρα από το προσωπικό γούστο?

Για ένα φωτογράφο που έχει κάνει λήψεις απ’ ότι είδα στα καλύτερα του κόσμου, πολλά σπίτια, πολλά εξοχικά, πολλά περιοδικά, τον Jordi Canosa. Όταν βλέπω ακόμα ένα σπίτι κουκλί αναρωτιέμαι αν θα έρθει ποτέ η στιγμή που δε θα έχω αυτόν τον ενθουσιασμό να τα βλέπω ή για πόσο ακόμα θα υπάρχουν πανέμορφα σπίτια ή πόσα πια υπάρχουν τελικά? Πολλά είναι η απάντηση, τόσα πολλά που πάντα κάτι θα μου κλέβει την καρδιά και θα με κάνει να ονειρεύομαι και να φαντάζομαι ποιοι και πως ζουν μέσα του, τι συνήθειες έχουν και τι δουλειές κάνουν, να μαγειρεύουν καθημερινά ή αν λείπουν όλη μέρα από το σπίτι. Πάντως όταν βρίσκω σχεδιαστήριο σε κάποιο σπίτι και φαντάζομαι πως κάπου εκεί μέσα κινείται κάτι σε συνάδελφο, χαίρομαι αλήθεια γιατί νομίζω ότι όλα αυτά που φαντάζομαι είναι πιο κοντά στην αλήθεια. Εσείς σκέφτεστε ποτέ κάτι από όλα αυτά? Πείτε μου, θα ήθελα πολύ να ξέρω!
Photobucket





Σημάδια σπιτιού ή {House scars}

25 Ιουνίου, 2009 by Rdeco


το αδελφό spitoskylo βρήκε κάτι που θα ήθελα κι εγώ να είχα κάνει λόγω επαγγέλματος. Αλλά δεν έκανα. Μπείτε να δείτε σημάδια παλιών κατεδαφίσεων. Mmm! το αγάπησα το θεματάκι!

Σπίτι στην Αίγινα ή {Sea Design}

11 Ιουνίου, 2009 by Rdeco


Words are not enough! Διακοπές στην Αίγινα. Ξέρετε τι εκπληκτικό νησί είναι αυτό? Αφήστε που άμα τη ψάξεις, βρίσκεις σπίτια-μαργαριτάρια. Να ένα από παλιό Elle decoration.

Aφήνω τα υπόλοιπα και πιάνω την πισίνα με ετήσια μίσθωση.

κι αυτό το τζάκι μές τη μέση βρε παιδί μου…..


και η τραπεζαρία μου αρέσει που είναι ανοξείδωτη και ντυμένες καρέκλες έχει..

Μεγάλο σπίτι, αναμφισβήτητα, με ωραία στοιχεία όπως αυτό του φωτισμού, της τσιμεντοκονίας, της πέτρας. Τα ελάχιστα διαχωριστικά το κάνουν ακόμα πιο άνετο. Θα μου άρεσε να είχε λίγη περισσότερη τέχνη στους τοίχους και λέω ΟΧΙ στο ξύλινο δάπεδο για τέτοιο εξοχικό-παραθαλάσσιο σπίτι. Κατά τα άλλα, απίθανος εξωτερικός χώρος, τι να λέμε…φάτε μάτια ψάρια!

φωτογραφίες: Ηλίας Μακρής

ZEN HOUSE by ZEPPOS

26 Μαΐου, 2009 by Rdeco


Μιλάμε πάλι για ένα σπιτάκι από αυτά τα απλά και απέριττα. Μιλάμε για ένα σπίτι που i bet είναι εργένικο. Μιλάμε για ακόμα ένα σπίτι του οποίου τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό μελέτησε το γραφείο Ζέππος-Γεωργιάδης. Οι δύο αρχιτεκτόνες -συμβαίνει να γνωρίζω τον ένα- θεωρούνται αυθεντίες στο σύγχρονο σχεδιασμό, με δείγματα δουλειάς τους σε πολλές περιοχές της Αθήνας
(βλ. Art House).

Tριώροφη και εντυπωσιακή από μπετόν, ξύλο και γυαλί. Με μια πισίνα παραλληλόγραμμη και κατάφυτο περιβάλλοντα χώρο με τεράστιους φοίνικες και μπουκαμβίλιες. Τα τεράστια ανοίγματα -που απαιτούν ένα τσούρμο Κινέζες ακροβάτιδες καθαρίστριες- είναι από ξύλο με ειδική επεξεργασία και όλα βλέπουν έξω, ενώ λόγω φύτευσης κανείς δε βλέπει μέσα.
Χρωματικά δεν έχουμε εξάρσεις. Οι τόνοι παραμένουν safe στα μη χρώματα, λευκό και μαύρο σε συνδυασμό με ξύλο, και έντονα κόκκινα σε πουφ και καναπέδες. Βέβαια μη ξεχνάμε πως πρόκειται για ένα σιγουράκι στους συνδυασμούς χρωμάτων.
Ο πίνακας είναι πραγματικά πολύ καλός και είναι απλώς εξώφυλλα από παλιά περιοδικά!

Νice Hint!

Αυτά που παρατηρώ βάσει της από πάνω φωτογραφίας -και περιμένω να ακούσω γνώμες, ξέρετε εσείς στο φακελάκι- είναι τα εξής:

Επίσης ο ιδιοκτήτης είναι γαστροναύτης και ζήτησε κουζίνα με νησί και όλα τα κομφόρ! Μέχρι εσωτερικό BBQ που πολύ μου κάνει, αλήθεια λέω! Κατά τα άλλα ξύλο, inox και ένας παραδοσιακός πάγκος κοπής του χασάπη. Να κι ένα design: σκαμπό «Jamaica» του Πέπε Κόρτες που θα βρείτε εδώ και εδώ και εδώ αν διαθέτετε το αντίτιμο. Εξαιρετικό touch: τα ζεμπιλάκια -ορολογία απεκτηθείσα εν τω γιαπί- για τα ξύλα κάτω από τον πάγκο.



Το κρεβάτι, κι αυτό νησί. Μέσα στη μέση, αφού δε του λείπει ο χώρος. Με λίγο χειρουργικό φωτισμό θα έλεγα -που λέω δηλαδή- και πολύ κορνίζα σε σχέση με το υπόλοιπο σπίτι.
Σας το είπα εγώ: εργένης. Φωνάζει από μακρυά: δεν υπάρχει γυναίκα εδώ μέσαααααααα!!! Μη ξανακούσω άντρα να σχολιάσει για γυναίκες και παπούτσια, την έβαψε. Με τη φωτογραφία ανα χείρας θα κυκλοφορώ στο εξής! Αν το δει η Κάρι, πράσινη θα γίνει. Τρεις εταζέρες μήκους 5μ. για 200 ζεύγη υποδήματα. Πολύ καφέ βρε παιδί μου!

Εδώ στο υπόγειο γυμναστήριο τα βλέπεις όλα! Θέλω κι εγώ. Όχι γυμναστήριο, πολυθρόνα για το κουρασμένο σώμα. Στείλτε μια τέτοια αμέσως! Κατά τα γνωστά κάντε κλικ και κλικ φυσικά. Στο βάθος φαίνεται μάλλον το γραφείο και από κάτω η απίστευτη μπανιέρα-νησί που δεν ανησυχείς που πάνε τα νερά γιατί μπορείς να σφουγγαρίσεις -εσύ ή η Κινέζα που λέγαμε- γύρω γύρω. Θα βρείτε μια τέτοια εδώ. Τέλειο!

Mου αρέσει το μπάνιο με μεγάλα παράθυρα και λιγοστά πλακάκια. Αν σας άρεσε αυτό εδώ έχει κι άλλο.

Home quote: είναι το σπίτι αυτό Ζen;

via ElleDecoration

Μουσείο Ακρόπολης

11 Φεβρουαρίου, 2009 by Rdeco


Ωραίο θέμα στην χθεσινή Ελευθεροτυπία για το πολύπαθο Μουσείο της Ακρόπολης. Ρίξτε μια ματιά και ας σχολιάσουμε.