Άρθρα με tag έπιπλα »
Παρουσίαση: Furnissance
24 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
Σήμερα θα μοιραστούμε μια ιδέα, μια εναλλακτική ματιά στα έπιπλα. Ο λόγος που θα το κάνουμε αυτό είναι ο Κωνσταντίνος Μαρκής. Είδα τη δουλειά του και η αλήθεια είναι πως διέκρινα μια αισθητική εντελώς διαφορετική, μια σχεδιαστική αρτιότητα και μια πνοή. Οι όγκοι των παλιών επίπλων που πέφτουν στα χέρια του, μοιάζουν να εξαφανίζονται και έτσι αυτά τα παλιά σου έπιπλα αποκτούν άλλη εσάνς. Δες τα έπιπλα αλλιώς μας λέει ο Κωνσταντίνος μέσω του εργαστηρίου του Furnissance. Το βιογραφικό του είναι πολύ μακροσκελές για να στο παραθέσω εδώ όλο, αλλά επιγραμματικά θα σου πω πως σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και γραφιστική – διακόσμηση στου Δοξιάδη. Από επαγγελματική εμπειρία βλέπω ότι πέρασε από σκηνογραφία σε διαφημίσεις και τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Extreme Makeover αλλά και το «Κλείσε τα μάτια», σκηνογραφία πάλι στη γνωστή ταινία «Το φιλί της ζωής», συνεργάστηκε με το αρχιτεκτονικό γραφείο του Δ. Πικιώνη και συνεχίζει να ασχολείται παράλληλα με τη Furnissance με την Καλλιτεχνική επιμέλεια των παραστάσεων στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Δε θα πω άλλα, θα διαβάσεις και το μικρό του σημείωμα που μου έστειλε μαζί με τη δουλειά του.
λευκό + bubble
5 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
Έτσι για Σαββατιάτικο ξύπνημα, σκέψη, τροφή, ένα λευκό δωμάτιο, που έχει λευκά, μπεζ φυσικά υλικά και την αγαπημένη μου καρέκλα (κλαψ!) και την αχώνευτη ιδιοκτήτρια του να κάθεται εκεί και να την απολαμβάνει με αναίδεια.
via shelter
καρέκλες κήπου Γαλλίας μον σερί
4 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
Αρχίσαμε μον σερί τα Γαλλικά; Αρχίσαμε μάλλον. Απόψε το κορίτσι θέλει μπαλκονάκι και καλή παρέα και τι άλλο; Ένα καρεκλάκι να ακουμπήσει το κουρασμένο του κορμάκι. Έτσι μάλλον σκέφτηκε η αναγνώστρια Αθηνά και ζήτησε να της βρω αυτή την καρέκλα. Εγώ λοιπόν τοποθετούμαι αμέσως στη θέση της και σου λέω λίγη από την ιστορία της καρέκλας αυτής που είναι η κλασική French Bistrot chair. Δηλαδή η καρέκλα του Γαλλικού καφενείου, να το πούμε.
Εντάξει, δεν έχει και πολύ ιστορία αλλά αυτά τα λίγα να τα πούμε. Η καρέκλα αυτή είναι η κλασική αναδιπλούμενη καρέκλα των Γαλλικών bistro. Κατασκευάστηκε περίπου 1930-40 και κυριάρχησε στους εξωτερικούς χώρους και του πεζόδρομους του Παρισιού για να κάθονται οι ζωγράφοι με τα μπερεδάκια. Έχεις την εικόνα ε; Η αυθεντική καρέκλα είναι από μεταλλικό σκελετό και έχει ξύλινες λωρίδες για κάθισμα και πλάτη. Ο αριθμός των ξύλων ποικίλει από κατασκευαστή σε κατασκευαστή. Φυσικά κυκλοφορούν ευρέως απομιμήσεις πιο οικονομικές, που τη θέση των ξύλων έχουν πάρει μεταλλικά στοιχεία. Είναι από ατσάλι με διπλή στρώση ηλεκτροστατικής και αντισκωριακής βαφής ώστε να μη σκουριάζουν.
via Fermob
μια παλιά βιβλιοθήκη..
1 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
«Αγαπητή Εύα» και τα λοιπά πολύ καθημερινά πλέον λογάκια μου γράφει η αναγνώστρια Vilia που πολλές φορές έχει σχολιάσει εδώ στο Rdeco. Η αναγνώστρια Vilia έχει ένα πρόβλημα, που εγώ θα το μεταφράσω ως εσωτερική αναζήτηση περισσότερο και με γοητεύει αυτή η αναζήτηση, γιατί βλέπω πως ένα θέμα που για άλλον είναι απλό, για κάποιον άλλο γίνεται τροφή σκέψης. Διάβασε το γράμμα και θα καταλάβεις:
Αγαπητή Εύα, έχω πια γίνει τρελή φαν του blog σου κυρίως λόγω της συμπάθειας και κρυφής ζήλιας που τρέφω για ανθρώπους σαν εσένα που τα καταφέρνετε τόσο καλά με τη διακόσμηση, που κατεβάζετε ιδέες, που ξαναδίνετε ζωή σε πράγματα που οι υπόλοιποι θεωρούμε τελειωμένα!! Να είσαστε καλά που μας ομορφαίνετε τη ζωή!!! Σε ανύποπτο χρόνο σου είχα αναφέρει ένα επιπλάκι που έχω και δεν ξέρω τί να το κάνω..Προς το παρόν υπάρχει σχεδόν άχρηστο στο λέγόμενο «παιδικό» που προς το παρόν είναι μία αποθήκη… Πρόκειται για μία ξύλινη σκούρα ραφιέρα επιδαπέδια (με την ακριβή έννοια του όρου, ούτε ντουλαπάκι, ούτε συρταράκι, μόνο 6 ράφια) – κληρονομιά από ένα επαγγελματικό γραφείο, στο οποίο δεν έχω ιδέα σε τί χρησίμευε.. Το μήκος είναι 105εκ, το ύψος 130 εκ και το Βάθος μόλις 25 εκ. όπως καταλαβαίνεις τα ράφια είναι και κοντά (περίπου 22εκ ύψος το καθένα) και στενά (με 25 εκ ούτε παπούτσια δεν μπορώ να βάλω…) Και τί να την κάνω??Δε θέλω να την πετάξω αλλά αν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να την τρίψω και να τη βάψω μόνη μου (που αμφιβάλλω αν το πετύχω, δεν έχω ξανακάνει τίποτα χειροποίητο) να ξέρω τουλάχιστον ότι θα την αξιοποιήσω κάπως…Αν πρόκειται να πληρώσω για να μου τη μεταμορφώσουν, να ξέρω ότι δε θα πάει χαμένη…. Οι χώροι του σπιτιού μου οι οποίοι θα μπορούσαν να την χορέσουν είναι ο διάδρομος, το παιδικό (που είναι αποθήκη προς το παρόν όπως σου είπα) και οριακά η κουζίνα μου. Θα με ενδιέφερε να ακούσω τη γνώμη σου.
ΥΣ. Να τολμήσω να κάνω άλλη μία ερώτηση??Αντί για τραπέζι μέσης στο σαλόνι μου θέλω να βρω ένα από εκείνα τα τα δερμάτινα μακρόστενα σκαμπώ που είναι αρκούντως σταθερά για να λειτουργήσουν ως τραπέζι. Πώς σου φαίνεται??Πού θα βρω κάτι τέτοιο ή ποιός μπορεί να μου κατασκευάσει ένα??Μαραγκός??Ταπετσέρης???
πριν: πόρτα, μετά: βιβλιοθήκη
24 Μαΐου, 2010 by Rdeco
Βρε παιδί μου άμα ο άνθρωπος έχει κέφια και καθόλου χρήματα, τότε βγαίνουν τα καλύτερα. Εδώ σήμερα στο Rdeco θα βρεις μια ιδέα του ωραίου κυριούλη -του ασπρομάλλη δεξιά- που είναι ο Danny ο Lipford και όλο τέτοια κάνει απ’ ότι κατάλαβα. Σήμερα λοιπόν κουβάλησε με το φίλο του που βλέπεις αριστερά, την καινούργια βιβλιοθήκη στο σπίτι τους. Ω! μοιάζει με πόρτα; Ναι! γιατί είναι μία.
συνέντευξη:Rdeco και Kanella..
20 Μαΐου, 2010 by Rdeco
Η Kanella ή κατά κόσμον Ελίνα Αράπογλου είναι ακριβώς αυτό που ισχυρίζεται. Το κατιτίς παραπάνω στη συνταγή της γραφιστικής. Τη δουλειά της τη γνωρίζω εδώ και καιρό, μετά είδα ότι κάτι με έπιπλα μαγειρεύει, οπότε αυτή η συνέντευξη ήταν τόσο απαραίτητη όσο η κανέλα στο ρυζόγαλο. Χαλάρωσε λοιπόν και διάβασε περί Rdeco και Kanella.
Tέσσερις κεντημένες, χάρτινες κάρτες σε κουτί σφραγισμένο με βουλοκέρι που αποκαλύπτουν ένα μυστικό. Design is the Key to the Path towards the Sun. Η ιδέα είναι εμπνευσμένη από την ιστορία του μίτου της Αριάδνης . Σκοπός είναι, χρησιμοποιώντας λίγο από τον μίτο της Αριάδνης, να “πλέχτει” το εγκώμιο του design.
Γεια σου kanella, χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω ας πούμε, πιο προσωπικά. Η πρώτη μου ερώτηση είναι φυσικά με τι ακριβώς ασχολείσαι; Κατά βάση είμαι γραφίστρια. Αυτό σπούδασα και αυτό αγαπώ να κάνω.
