Άρθρα από την κατηγορία travel »
Ξενοδοχείο: Τorri E Merli.
4 Οκτωβρίου, 2011 by Rdeco
Στους Παξούς δεν έχω πάει ακόμα. Είναι ένα νησί όμως που πάντα ήθελα να πάω γιατί το είχα δει σε φωτογραφίες και μου άρεσε. Η αφορμή για το σημερινό post είναι φυσικά το Φθινόπωρο και η υπέροχη αίσθηση που έχεις όταν είσαι σε νησί τέτοια εποχή αλλά και η γνωριμία μου με ένα άτομο από το νησί αυτό. Ψάχνοντας λοιπόν να δω σπίτια παραδοσιακά εκεί, έπεσα σε ένα ξενοδοχείο, boutique hotel δηλαδή, που είναι λουκούμι τρελό. Παλιό αρχοντικό που ανακαινίστηκε πλήρως. Το όνομα του, Τorri E Merli, είναι αυτό που βγαίνει από το κτίσμα, και σημαίνει Πυργίσκοι και Πολεμίστρες. «Το ιστορικό κτίριο, πρώην αρχοντικό Παπαμάρκου, κτίστηκε γύρω στο 1750 και ανήκει στην κατηγορία των οχυρωμένων αγροτικών αρχοντικών που έχτιζαν εκείνη την εποχή οι εύποροι κάτοικοι των Παξών, προσαρμόζοντας στο ύφος της αρχιτεκτονικής κάποια οχυρωματικά στοιχεία, ώστε να υπάρχει προστασία απέναντι στις συχνές επιδρομές πειρατών. Η αρχιτεκτονική αυστηρότητα του κτιρίου δηλώνεται με την πέτρα, τα μικρά ανοίγματα και την έλλειψη μπαλκονιών, που αποτυπώνουν την οχυρωματική του φιλοσοφία, αλλά και τις επιδράσεις της ενετικής αρχιτεκτονικής. Το ξενοδοχείο βρίσκεται στην περιοχή της Λάκκας, το βορειότερο ψαροχώρι των Παξών.» όπως γράφει το περιοδικό Glow που επάνω του έπεσα και έμαθα για αυτό το boutique hotel. Και συνεχίζει: «Πριν από λίγα χρόνια, ο Τάσος Ζενεμπίσης, με καταγωγή από το νησί, απέκτησε το αρχοντικό που το ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά και βάλθηκε να του ξαναδώσει ζωή με μια νέα λειτουργία αυτή τη φορά. Το κτίριο αναπαλαιώθηκε σύμφωνα με υψηλές προδιαγραφές αρχιτεκτονικής και αισθητικής, ώστε να διατηρηθούν και να αναδειχθούν όλα τα παλιά και ιστορικά του στοιχεία. Το πέτρινο περίβλημα συμπληρώθηκε με στοιχεία σίδερου και γυαλιού που σε συνδυασμό με το κατάφυτο περιβάλλον ενισχύουν τη ρομαντική ατμόσφαιρα.»
Αντίκες και ένα βιβλίο. Μαζί.
21 Σεπτεμβρίου, 2011 by Rdeco
Έπεσα πάνω σε αυτό το αντικάδικο παύλα μάντρα (για την Ελληνική πραγματικότητα) που θα ήθελα να είμαι εκεί στο San Fransisco ή εδώ να έχουμε ανάλογα μαγαζιά, που λέγονται και thrift stores btw, και να πέσω με τα μούτρα στο shopping ή treasure hunting αλλιώς. Τη μέρα εκείνη το παλιό-κατάστημα αυτό φιλοξενούσε την παρουσίαση ενός βιβλίου της Interior Designer Suzanne Tucker της φίρμας Tucker & Marks με τίτλο Patina Style. Κοίτα που πήγε και την έκανε την παρουσίαση, εγώ που θα κάνω άραγε τη δική μου; Θα δούμε…αλλά πάντως θα ήθελα κάτι τέτοιο. Χαζέψτε λοιπόν τις φωτογραφίες που είναι υπέροχες και θα σας πω και τι διάλεξα να αγοράσω.
Cafe: 11+11
6 Σεπτεμβρίου, 2011 by Rdeco
Να ένα καφέ στην Κυπαρισσία που μπορεί περήφανο σαν κυπαρίσσι να στέκεται και να περιμένει να υποδεχθεί τον κόσμο του. Βρέθηκε μέσω κοινής φίλης στο Facebook ( κάνε Like στη σελίδα του Rdeco εν τω μεταξύ). Ξέρω κάτι ψυχές που θα το επισκεφθούν με την πρώτη ευκαιρία, αφού εκεί ψιλοτριγυρνάνε, αλλά πράγματι ενθουσιάστηκα και όταν μια δουλειά είναι καλή, πρέπει να το λέμε. Γι’ αυτό είμαστε εδώ άλλωστε! Γιατί βγήκε 11+11 δεν ξέρω και δε μου είπανε, μου παραδέχτηκαν μόνο ότι συμφωνούν πως πρόκειται για περίεργο όνομα. Το κατάστημα λειτουργεί για 4η συνεχόμενη χρονιά και φέτος όπως παραδέχτηκε και ο ιδιοκτήτης του, μάλλον είναι στην καλύτερη έκδοση του. Τρομερό χρώμα, τρομερό ανακάτεμα, αίσθηση του χώρου πως υπάρχει και είναι ζωντανός και σε διαπερνά. Εξαιρετικό!
Εφυγα: Λα Φρανς
16 Ιουλίου, 2011 by Rdeco
Μον σερί, σήμερα δεν έχει θάλασσα. Έχει καραβάνι τσιγγάνικο που έλεγε και ο Ρόκος καλέ. Καραβάν και όχι στα ψέμματα, αλλά με δόξα και τιμή. Ένα ξενοδοχείο στη Γαλλία, στην Ardeche συγκεκριμένα, που δε σου δίνει δωμάτιο να μείνεις, (εντάξει άμα θέλεις, σου δίνει) αλλά σου δίνει το τροχόσπιτο του τσιγγάνου, του ίδιου όμως. Θυμάμαι τώρα που είχα ξαναγράψει για κάτι τροχόσπιτα νοικιάρικα πέρα στο Cape Town, το Grand Daddy. Τες πα, αυτό έχει τσιγγάνικη προσωπικότητα και καθόλου ροκ εν ρολ κοινότητα. Το ξενοδοχείο λέγεται Le Chateau d’Uzer και όποιος το παρλέ να μας πει αν το Uzer είναι όνομα. Το Chateau δε το ρωτάω, εννοείται το ξέρω εξ απαλών ονύχων.
Έφυγα: Μέχικο
14 Ιουλίου, 2011 by Rdeco
Σιχονατενέχο λεγόταν η παραλία που συμφώνησαν να βρεθούν ο Τιμ Ρόμπινς και ο Μόργκαν Φρίμαν στη ταινία: Ρίτα Χέϊγουορθ-η τελευταία έξοδος. Εκεί καθόταν ο Μόργκαν και έξυνε μια βάρκα (μάλλον αφού είχε τελειώσει με όλα τα άλλα) όταν επιτέλους είδε να ξεπροβάλει ο Τιμ. Μετά από χρόνια στη στενή, αντιλαμβάνεσαι τι χαρά είναι τούτη που παίρνεις άμα βρεθείς στην παραλία του Σιχονατενέχο. Τότε υποσχέθηκα στον εαυτό μου να βγάλω και εγώ το γάντι κάποτε σε αυτή την παραλία ή έστω να ξύσω μια βάρκα εκεί. Αφορμή για τις μνήμες αυτές έγινε εχθές (από τότε αγνοείται η τύχη του εγκεφάλου μου) ένα ποστ στο αγαπητό Atelier Turner blog, του ξενοδοχείου Cuixmala που διαβάζεται Κουϊχμάλα ή Κουϊξμάλα. Όπως και να έχει και όπως και να διαβάζεται, εγώ εκεί θα ήθελα να τη ξύνω τη βάρκα.
the shawshank redemption movie
