Γιατί τα μάτια του σπιτόσκυλου έχουν δεί πολλά. Πάρα πολλά. Μην κάνεις τα ίδια λάθη:

1. Φώτισε

Τα δωμάτια που φωτογραφίζεις πρέπει να είναι όσο πιο φωτισμένα γίνεται. Μην νομίζεις ότι τα σκοτάδια θα κρύψουν τις ατέλειες: Στις οθόνες των ΠιΣι οι μαυρίλες είναι χειρότερες, απωθούν. Φωτογράφισε την ώρα που μπαίνει περισσότερο φως στο σπίτι, άνοιξε πατζούρια και, αν χρειαστεί, άναψε και τα φώτα. Αν πέφτει απευθείας φως μέσα στο δωμάτιο, καλύτερα να τραβήξεις τις κουρτίνες (δεν είναι πολύ ωραίες οι έντονες αντιθέσεις) αλλά κατά τα άλλα δώσε φως, πολύ φως. ΩΣΤΟΣΟ: Μή χρησιμοποιείς ποτέ φλας αν δεν είσαι επαγγελματίας με ειδικό εκτός-κάμερας εξοπλισμό. Το φλας κάνει τις φωτογραφίες σου να μοιάζουν ερασιτεχνικές και, εδώ που τα λέμε, μεταφέρει μια εντελώς ψεύτικη εικόνα του σπιτιού σου στη φωτογραφία. Είναι σα να τους λες «να, έτσι μοιάζει το σπίτι μου όταν έχουμε διακοπή ρεύματος και φωτάμε με τους φακούς».

2. Σουλούπωσε

Όταν μένεις πολλά χρόνια σ’ ένα σπίτι παύεις να βλέπεις μικροατέλειες και μικροπροβληματα, σταματάνε να σ’ ενοχλούν (αν είσαι φυσιολογικός άνθρωπος, τουλάχιστον). Μικρομαυρίλες στα ταβάνια, μικρομουχλίτσες στα μπάνια, μικροξεφτίδια στις κουρτίνες, σα να σβήνονται όταν τα κοιτάς κάθε μέρα και παθαίνεις αυτό που λέγεται «εξοικείωση του υποδοχέα». Ε, όλοι οι άλλοι τα βλέπουν. Κι αν θες να πουλήσεις, ας πούμε, το σπίτι στο οποίο μένεις δεκαπέντε χρόνια, ένα βάψιμο πρέπει να του το κάνεις πριν το βγάλεις φωτογραφία. Καλύτερα φέρε και κάποιον απ’ έξω να ρίξει κάνα φρέσκο βλέμμα. Σίγουρα θα σου βρει μικροπραγματάκια να διορθώσεις.

3. Καθάρισε/Συγύρισε

Αυτό είναι το πιο σημαντικό απ’ όλα. Κανείς δεν θέλει να αγοράσει/νοικιάσει ένα σπίτι όταν στις φωτογραφίες το βλέπει σαν στάβλο. Κανένας δεν θέλει να το βλέπει, εδώ που τα λέμε. Γι’ αυτό πριν βγάλεις τις φωτογραφίες μάζεψε τα πεταμένα ρούχα, τα άπλυτα πιάτα, τις στοίβες με τα περιοδικά (εκτός αν είναι από άποψη), οτιδήποτε ας πούμε θα μάζευες αν ερχόταν το βράδυ για φαΐ στο σπίτι το ζεύγος Σαρκοζί, ή δεξερωγω. Βεβαίως δεν πρέπει να το πας και στο άλλο άκρο, να το κάνεις αποστειρωμένο μέρος σα να μη ζει άνθρωπος μέσα, αλλά καταλαβαίνεις, καλό θα είναι να αποφύγεις τέτοια:

4. Διάλεξε τις σωστές γωνίες

Και είναι σημαντικό να καταλάβεις τί σημαίνει «σωστές γωνίες». Τα δωμάτια των φυσιολογικών σπιτιών είναι συνήθως μικρά και σχεδόν πάντα παραλληλόγραμμα, οπότε δε χωράνε καλά στο εύρος των συνηθισμένων φακών (δε θες να παραμορφώσεις και τις διαστάσεις χρησιμοποιώντας ευρυγώνιους, άλλωστε), γι’ αυτό θα πρέπει να διαλέξεις ποιά φέτα θέας θα τους δείξεις από κάθε χώρο του σπιτιού, καθώς ολόκληρο το σπίτι δε χωράει. Προσπάθησε να κρατάς την κάμερα οριζόντια ή κάθετα, τίποτα ανάμεσα στα δύο. Άν οι φωτογραφίες σου βγουν στραβές, ξανατράβα τις. Δοκίμασε ένα τρίποδο (βοηθάει τις λήψεις και σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού) ή στήριξε την κάμερα σε κάναν καναπέ. Καλό είναι να δείχνεις όσο περισσότερο χώρο γίνεται, αλλά μερικές φορές δεν πειράζει να κόψεις απ’ το πλάνο για να δώσεις έμφαση στη λεπτομέρεια. Ο σκοπός είναι να δείξεις στον άλλονα πώς ειν’ ο χώρος σου -αν μέσα στις γενικές λήψεις του ρίξεις και κάνα ωραίο πόμολο δε χάθηκε ο κόσμος, ίσα ίσα.

5. Χρησιμοποίησε καλή κάμερα

Ίσως να νομίζεις ότι το κινητό σου που το πήρες το 2007 βγάζει μια χαρά φωτογραφίες. Κάνεις λάθος. Μπορεί στα Ίντερνετς οι φωτογραφίες να μην είναι πάρα πολύ μεγάλης ανάλυσης, αλλά οι καλές φωτογραφικές μηχανές έχουν κι άλλα προσόντα πέρα από την ανάλυση. Θυμάσαι αυτά που σου ‘πε το σπιτόσκυλο για το φως; Ε, οι καλές μηχανές βγάζουν πολύ καθαρότερες και φωτεινότερες φωτογραφίες σε συνθήκες όχι ιδανικού φωτισμού από ό,τι οι φτηνές. Επίσης δείχνουν πιο ζωντανά τα χρώματα, έχουν λιγότερο «θόρυβο» και γενικά δίνουν αποτέλεσμα πιο επαγγελματικό. Καλό θα ήταν να δοκιμάσεις με μια DSLR, αλλά επειδή είναι ακριβές έστω μια πρόσφατη point-and-shoot ή ένα high-end κινητό μπορεί να σε βολέψει.

6. Φωτογράφισε το σπίτι, όχι τον εαυτό σου

Η διαφορά μιας φωτογραφίας του σπιτιού σου και μιας profile pic στο Facebook είναι το ότι στην πρώτη δεν πρέπει να φαίνεται η μούρη σου. Ούτε τα πόδια σου. Ούτε κανένα άλλο μέλος σου. Όταν φωτογραφίζεις χώρους, ειδικά αν θες να τους πουλήσεις, δεν πρέπει οι εικόνες να έχουν μέσα ανθρώπους. Ποτέ. Ποτέ. Ποτέ. Ποτέ.

Το σπιτόσκυλο ελπίζει να βοηθάνε όλα αυτά, αν δε είσαι οπτικός τύπος δες τα παρακάτω τραγικά, ενίοτε και ξεκαρδιστικά φωτογραφικά λάθη, και μάθε από αυτά:

Η αγγελία-karaoke party
To πιο λυπητερό σπίτι στην Αθήνα
Το σπίτι το γεμάτο πράγματα
Ακαταστασία, είσαι φίλη μας
Το σπίτι με το φούξια τζάκι
Το σπίτι με το δώρο στην τουαλέτα
Το σπίτι με τον κύριο με το μοβ μπουφάν
Το σπίτι με το φάντασμα 
Το σπίτι με τους κομπάρσους και τη θανατερή σκάλα
Το σπίτι του Photoshop

Το τι κάνουμε με τη Τιβί, είναι θέμα μεγάλο τελικά. Μια μικρή έρευνα έκανα πάλι για να δούμε διάφορες λύσεις που προσφέρονται:

Mια λύση ανορθόδοξη, αλλά τελικά όχι άσχημη. Παρ’ όλο που δεν μου αρέσει να μαζεύονται όλα τα μεγάλα και έντονα κομμάτια μαζί, δεν αποτελεί κακό παράδειγμα.

Ένα άλλο παράδειγμα σε ένα πιο eclectic περιβάλλον, με ένα απλό τραπεζάκι (που μπορεί να πέταγες παλιά) σώζει την κατάσταση σε συνδυασμό με τη τέχνη.

Ένα κομψό vignette μπορεί να περιέχει τη τηλεόραση στα σίγουρα. Βλέπεις πως φαίνεται σα κάδρο βέβαια. Πολύ ωραίο.

Ένα άλλο παράδειγμα, του πως να εκμεταλευτείς έναν ενδιάμεσο τοίχο και τελικά να μη σου είναι πρόβλημα αλλά πλεονέκτημα.

Εντάξει τα δύο από κάτω, είναι αυτό που έχω συμβουλέψει αρκετούς από εσάς να κάνουν τελευταία. Δίνει μια ζωντάνια και «καταπίνει» το 40άρι τέρας. Εδώ του έβαλαν και κορνίζα. Γιατί όχι;

via decorista

Η περίπτωση πάλι στο τοίχο, χωρίς ταπετσαρία αλλά σε ένα γκρι τοίχο μπροστά. Πάλι θα «δέσεις» με μαύρες κορνίζε για να «ενώσεις» τα στοιχεία.

via color me happy

Classic  αλλά υπέροχο. Βιβλιοθήκη και μέσα η Τιβί. Επίπεδο λέμε τώρα!

via House Beautiful

Και πάλι, σε καθιστικό που δε βασίζεται σε Τιβί-θέαση τόσο, μια ντουλάπα, είναι ότι καλύτερο.

via simply seleta

Φιλιά.

Swarovski αληθινά που λατρεύω να λατρεύω. Αυτά παράγγειλα για φέτος.

Και φυσικά, κάνει το ίδιο καλά και για την αδυναμία της, τα μπεμπέ. Τα μπεμπέ, όλα τα λεφτά.

Ήταν η Εύα, στην υπηρεσία της μόδας και του καλοκαιρινού σανδαλιού, της Σοφίας λέμε! Θα τα βρείτε; Θα τα βρείτε:

A: Π. Τσαλδάρη 81, Αμφιάλη

T: 210 4010117

S: gialino shop

έχει αυτή την κραβατόκαμαρα…

και αυτό το διάδρομο εισόδου…

και τελικά είναι μία μπουτίκ!!!

Μαλλον ανήκει στην κοπέλα εδώ??? Δεν το πολυκατάλαβα, αλλά δε λέει από που βρήκε τις φωτό…

Σαββάτο 23/10/2010

sorry unknown sourse

]]> http://www.rdeco.gr/2010/10/09/lucky-photo-%cf%83%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b5%ce%bb%ce%b1/feed/ 1 http://www.rdeco.gr/2010/05/28/learn-to-buy/ http://www.rdeco.gr/2010/05/28/learn-to-buy/#comments Fri, 28 May 2010 06:10:39 +0000 Rdeco http://www.rdeco.gr/?p=3486 Αυτές τις μέρες μιλάμε για αγορές και σκεφτόμαστε πολλές που θα θέλαμε να κάνουμε και φυσικά είναι και τόσες που κάναμε αλλά δε μας βγήκαν και τώρα έχουμε το προϊόν στο σπίτι μας και δε ξέρουμε που να το ταιριάξουμε. Εγώ είμαι ο βραβευμένος παρορμητικός αγοραστής, ήμουν δηλαδή, ώσπου αποφάσισα να βάλω μια τάξη στο μυαλό μου και στα ψώνια που πρέπει να κάνω. Μακάρι να μπορούσαμε να αγοράζουμε ότι θέλουμε και να το πηγαίνουμε πίσω αν δε μας αρέσει. Δυστυχώς αυτό δε γίνεται στη χώρα μας, νομίζω με εξαίρεση το Zara Home. Φυσικά την έχω πατήσει και εγώ πολλές φορές και έχω αγοράσει κάτι που πηγαίνοντας το σπίτι, το κοίταξα και είπα: Θεέ μου, δεν πάει! Στις μέρες μας δε, δε συζητάω καθόλου την αστοχία σε αγορές γιατί πλέον δε μας παίρνει να κάνουμε λάθη. Τα € δε φτάνουν!

Φυσικά ο μόνος λόγος που εξαιρούμαι από τους περισσότερους από εσάς είναι ότι εγώ μαζεύω αντικείμενα και ως συλλογή, με αδυναμία στα kitsch! Οπότε και ο χώρος μου λειτουργεί λίγο σαν έκθεση. Φυσικά ανάμεσα σε όλα αυτά που διαθέτω υπάρχουν και αγαπημένα μου που πάνε παντού μέσα στο σπίτι μου και αγαπημένα μου που δε πάνε πουθενά αλλά τα αγαπώ. Οκ. Μου φτάνει που το ξέρω. Πάμε λοιπόν να σε μεταλλάξουμε σε ένα χαρούμενο καταναλωτή.

Designer: Lisa Bengtsson-Familjen Wallpaper

via

Οδηγός έξυπνης αγοράς για το σπίτι

• Επέλεξε τρία χρώματα και μόνο αυτά στα οποία ψάχνεις τα αντικείμενα. Αργότερα όταν ολοκληρώσεις τις βασικές σου αγορές, τότε θα έχεις την άνεση να συμπληρώσεις και κάτι ακόμα. Εγώ έχω το κόκκινο, το πορτοκαλί και το λαδί.

• Φροντίζω να διαλέγω μεγάλα κομμάτια σε λευκό χρώμα ώστε να ταιριάζουν με όλα. Ακόμα και οι μεγάλες μου πιατέλες είναι σε λευκό ώστε να μπαίνουν και σε άλλη χρήση εύκολα αν χρειαστεί.

• Αν ψάχνω να βρω ένα χρώμα σε κάτι και δεν το έχουν, απλώς δε το αγοράζω. Εναλλακτικές πηγές χρώματος είναι πάντα τα λουλούδια, τα φρούτα, τα μπουκάλια με κάποια όμορφη ετικέτα.

• Όταν αγοράζω κάτι πρέπει να ταιριάζει εύκολα στους αποθηκευτικούς μου χώρους. Αλλιώς μάλλον δεν το αγοράζω. Έχω μια πιατέλα, μαρμάρινη, μου την έκαναν δώρο κάποτε, πανάκριβη, από γλύπτη. Τη στολίζω μάλλον τα τελευταία 7 χρόνια, όχι μόνο επειδή είναι όμορφη. Απλώς δε χωράει πουθενά λόγω μεγέθους και βάρους.

• Πάντα προσπαθώ να φτιάχνω μια λίστα με ότι θα ήθελα να έχω. Π.χ. ένα λευκό βάζο σα λουλούδι, ήταν σημειωμένο στο σημειωματάριο μου και βρέθηκε πρόσφατα στο butlers.

είδη σπιτιού από το www.car-moebel.de

• Όταν δεν είμαι σίγουρη για κάτι, τι το ‘χω το κινητό; Το φωτογραφίζω, το πάω σπίτι και το τσεκάρω ξανά. Είπαμε στη χώρα μας δεν επιτρέπεται η επιστροφή χρημάτων παρά μόνο στο Zara.

• Δεν αγοράζω ποτέ, μα ποτέ, σετ από οτιδήποτε. Ότι και να είναι σε ότι τιμή και να είναι. ΔΕΝ υπάρχει.

• Ok. Ανακάλυψε επιτέλους το e-bay και όχι μόνο για αγορές. Πούλα και ότι δεν έχεις τι να κάνεις και μπορεί να βγάλεις και λεφτά. Πιο light έκδοση on-line παζαριού είναι το Craiglist.

• Μαζεύοντας πολλά ετερόκλητα αντικείμενα, καταλήγεις να φτιάξεις τη δική σου συλλογή. Μπορείς να της δώσεις και το όνομα σου αν θέλεις.

Εσύ έχεις τρόπους για έξυπνες αγορές; Να είσαι σίγουρη ότι θα χαρούμε να τους μοιραστείς μαζί μας!

Πως δημιουργούμε ατμόσφαιρα

• βασικά με τρία πράγματα, που χωρίς αυτά δε υπάρχει τίποτα. Έργα τέχνης σωστά τοποθετημένα, όχι φτηνιάρικα από λαϊκές αγορές, ούτε χαζές αναπαραγωγές από τα γνωστά καταστήματα που βάζουν και στις τηλεοπτικές εκπομπές. Φωτισμός κεντρικός και περιφερειακός, με dimmer να μπορείτε να ρυθμίζετε εσείς την ένταση και τα σημεία που πρέπει να φωτιστούν κάθε φορά. Σωστά αξεσουάρ διακόσμησης, αγορασμένα μετά από σκέψη, κάνοντας δοκιμές και έχοντας στο μυαλό μας ήδη μια εικόνα.

• μην επιλέγεις ποτέ χρώματα και έπιπλα επειδή είναι της μόδας. Δεν πρόκειται ποτέ να σου δώσουν ατμόσφαιρα. Ονειρέψου το σπίτι σου και μπορείς να το φτιάξεις. Διάλεξε χρώματα που σου αρέσουν επειδή τα έχεις δει σε σπίτια. Σκέψου αν εσένα σου ταιριάζουν. Μη σκέφτεσαι συνέχεια και μόνο την καθαριότητα, ώστε να γίνεται αρνητικός παράγοντας. Περιόρισε τις επιλογές που σου αρέσουν εξίσου και μετά από αυτές, διάλεξε το πιο ανώδυνο από πλευράς καθαριότητας. Το μεγαλύτερο πράγμα που πρέπει να κάνει ένα χρώμα, είναι να ενώνει, να δένει το χώρο.

neiman marcus

• Κοστίζει ακριβώς το ίδιο να βάψεις το σωστό χρώμα και να βάψεις το λάθος χρώμα. Αυτό που πληρώνεις είναι η διαφορά στην ατμόσφαιρα. Πάρε μικρά δείγματα από χρώμα, μάζεψε φωτογραφίες από περιοδικά, πάρε δείγματα από υφάσματα και βάλ’ τα όλα δίπλα και μελέτησε τα (όχι δεν τους κάνεις μάγια) δες τα μαζί, αν πηγαίνουν. Κόψε τις σελίδες από τα περιοδικά και κάνε κολάζ ή αλλιώς inspiration board. Αλλιώς πάρε μια συμβουλευτική 2ωρη συνεδρία από έναν διακοσμητή. Πολλά μπορούν να σωθούν με μια γνώμη ειδικού. Κυρίως άφησα για το τέλος, το να μην απογοητεύεσαι, όλα γίνονται με λίγη παραπάνω προσπάθεια.

]]> http://www.rdeco.gr/2010/05/25/home-atmosphere-you-cant-buy/feed/ 8 http://www.rdeco.gr/2010/05/03/diy-bookcase-library/ http://www.rdeco.gr/2010/05/03/diy-bookcase-library/#comments Mon, 03 May 2010 06:10:23 +0000 Rdeco http://www.rdeco.gr/?p=2731 Καλημέρα, καλημέρα και ελπίζω να έπιασες το Μάη και να χάρηκες τις εξοχές και να ένιωσες ξανά  μια πεταλουδίτσα!  Ελπίζω ακόμα να θέλεις μια πολύ ακριβή βιβλιοθήκη, να θέλεις να πάρει πολλά βιβλία, να θέλεις να τη στολίσεις και ωραία αλλά το ταμείο  -όχι, αυτό δεν το ελπίζω- να είναι μείον ως συνήθως; Αν σου συμβαίνει αυτό, μη φοβάσαι, η  Rdeco σε καταλαβαίνει αφού και το δικό της ταμείο σε αυτή την κατάσταση βρίσκεται συνήθως και πάντα αναρωτιέται τι καλύτερο θα μπορούσε να κάνει με τα λιγότερα χρήματα. Βέβαια αυτό γίνεται και από άποψη. Διότι όπως και να το κάνουμε, άλλη μαγεία σου δίνει κάτι που έφτιαξες από το τίποτα και άλλη αυτό που ναι μεν είναι ωραίο, αλλά και σου κόστισε και δεν έχει ίχνος δημιουργίας. Από αυτές λοιπόν τις ατελείωτες αναζητήσεις ενός deco-blogger, να ξέρεις πως πάντα προκύπτουν κελεπούρια και να ένα τελευταίο από το Shelterpop που σου δείχνει πόσο εύκολα μπορείς να έχεις εκείνες τις ατελείωτες, εντοιχισμένες βιβλιοθήκες που βλέπεις πάντα στις ταινίες και εδώ στο Rdeco και σε τρελαίνουν. Το βίντεο που ακολουθεί σου δίνει τον τρόπο να έχεις αυτό που βλέπεις στη φωτογραφία.

via: MdesignLA

Η εξαιρετική και γλυκιά διακοσμήτρια Kristan Cunningham σε ένα βίντεο σου δείχνει πως το «φτιάξτο μόνος σου: βιβλιοθήκη» γίνεται με ένα budget που ξεκινά -όπως το υπολόγισα- από $300. Η Rdeco το εξέτασε, το ανάλυσε και το βρήκε πέρα για πέρα αληθινό. Kristan, the stage is yours:

ανανεώνω την ανάρτηση με νέα ερώτηση από την αναγνώστρια Σ. και το κάνω εδώ ώστε όλα τα θέματα περί βαψίματος και γενικών μερεμετιών να βρίσκονται σε ένα σημείο για να τα βρίσκεις. Πάρε την ερώτηση και αμέσως και την απάντηση:

Αγαπητό R-deco,

εξαιρετική η δουλειά σας.. μόλις σας ανακάλυψα και είμαι ενθουσιασμένη! Θα ήθελα να ρωτήσω κάτι σε σχέση με τα μερεμέτια κ τα βαψίματα που θα ξεκινήσω σε λίγο καιρό. Το πρόβλημα είναι οτι οι τοίχοι έχουν βαφτεί πριν χρόνια με λαδομπογιά. Ποιά θα ήταν η πιό σωστή διαδικασία προκειμένου να βαφτεί τώρα εκ νέου με πλαστικό?

Ευχαριστώ εκ των προτέρων

Σ

——————————————————————————————————————————————————————————-

Διπλή ανάρτηση σήμερα γιατί το ηλεκτρονικό περιστέρι ήρθε ξανά και μου άφησε ένα εξπρές συστημένο. Χωρίς πολλά λόγια σου παραθέτω τα λεγόμενα της αναγνώστριας Αγγελικής:

Αγαπητή Εύα,
Τα τελευταία 2 χρόνια με μεγάλη αγάπη και μεράκι χτίζουμε το σπίτι μας. Τώρα είμαστε στο σημείο όπου θα μπουν οι μπογιατζήδες για να αναλάβουν δράση! Παρεμπιπτόντως για τα χρώματα δεν πολυανησυχώ, με έχεις κατατοπίσει αρκετά με τα ποστ που γράφεις κατά καιρούς. Το μεγάλο μου θέμα είναι το σπατουλάρισμα.. Σίγουρα λέω να κάνω στο σαλόνι, στα χολ κτλ. Αυτό που με προβληματίζει ειναι τα υπνοδωμάτια. Άλλοι το παρουσιάζουν σαν κάτι το πολύ ανθυγιεινό και με ξορκίζουν να μην το κάνω κι άλλοι λένε ότι δεν παίζει καμία σημασία. Εσύ με την πείρα σου τι προτείνεις? Γενικά τι άποψη έχεις για το σπατουλάρισμα? Έχω μπερδευτεί πολύ! Θα εκτιμήσω δεόντως τα φώτα σου αλλά και τα φώτα των φίλων του Rdeco!
Ευχαριστώ εκ των προτέρων!
Πολλά φιλιά
Αγγελική

Αγαπητή Αγγελική,

το θέμα σου είναι σχετικό κατά κάποιο τρόπο και έχει δύο σκέλη: το οικολογικό και το πρακτικό και ευθύς αμέσως θα σου εξηγήσω γιατί. Καταρχάς να πούμε πως ο στόκος σπατουλαρίσματος είναι ένα υλικό που δεν περικλείεται στις τεχνικές προδιαγραφές περί VOC, δηλαδή χαμηλής εκπομπής ρύπων. Τα υλικά κατασκευής του είναι κυρίως λευκό τσιμέντο, γύψος και συμπολυμερείς ακρυλικές ρητίνες. Άρα δε θεωρείται ανθυγιεινός. Κατά τα άλλα υπάρχουν μάρκες που περιέχουν και νάφθα ή ναφθικό οξύ (πετρελαίου) και διάλυμα αμμωνίας. Όλα αυτά είναι υλικά που χρησιμοποιούνται σε μια οικοδομή μέσα στο ένα ή στο άλλο υλικό σοβατίσματος, βαφής κτλ. Ουσιαστικά δεν αποτελεί υλικό να το φοβάσαι αφού όμως έχεις εξασφαλίσει ότι και τα χρώματα σου αλλά κυρίως τα αστάρια που θα περαστούν θα είναι και αυτά οικολογικά. Φυσικά και τα χρώματα που θα βάλεις, για να μη σε πάω προς τα μέσα και σου πω πόσα ανθυγιεινά έχεις ήδη βάλει και δε το ξέρεις. Υπάρχει όμως και οικολογικός στόκος για παράδειγμα ο ΚΕΙΜ Dolomit της abio που είναι οικολογικός στόκος σπατουλαρίσματος με οργανικό περιεχόμενο <3% δηλαδή όλα τα παραπάνω χημικά που αναφέραμε. Αυτό το υλικό αφήνει το τοίχο να αναπνέει και δεν εξατμίζει χημικές βλαβερές ουσίες. Οπότε όσον αφορά στο πρώτο σκέλος της απάντησης μου νομίζω ότι σε κάλυψα είτε χρησιμοποιήσεις αυτή τη μάρκα είτε βρεις κάποια άλλη με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά.

Από εκεί και μετά υπάρχει το θέμα εφαρμογής. Το πρώτο και πιο σημαντικό και προσέξτε το πάρα πολύ καλά είναι πως από το σοβάντισμα στο στοκάρισμα πρέπει να μεσολαβήσει ένας μήνας τουλάχιστον. Να στεγνώσει καλά ο χώρος και σε ιδανικές συνθήκες. Εάν μπορείτε να ανάψετε και καλοριφέρ -αν είναι περασμένα- ακόμα καλύτερα, αλλιώς ένας θερμός μήνας είναι ιδανικός χρόνος. Προσωπικά θεωρώ πως αν ο τεχνίτης σου είναι καλός στη δουλειά του και ο σοβατζής δε σου έχει αφήσει σοβαρά ζητήματα ένα πολύ λεπτό στρώμα στόκου δεν κάνει κακό. Από την άλλη αν αυτό είναι κάτι που δε μπορείς να το εξασφαλίσεις με τη συζήτηση που θα κάνεις με το μπογιατζή σου, μπορεί να είναι καλύτερο να αφήσεις τους τοίχους που μου ανέφερες χωρίς σπατουλάρισμα, πράγμα που σημαίνει μικρότερο πρόβλημα στο μέλλον. Το πολύ στοκάρισμα σε καμία περίπτωση δεν είναι καλό. Σε τοίχο χωρίς σπατουλάρισμα λόγω μεγάλης απορροφητικότητας προτείνεται και χρώμα υδρύαλου με βάση το πυριτικό άλας, χωρίς πετροχημικά πρόσθετα. Eπειδή είναι χωρίς οργανικά συστατικά είναι βραδύκαυστα και δεν επιτρέπουν τη δημιουργία μικροοργανισμών και μούχλας αφού είναι ορυκτά. Ένα παράδειγμα είναι τα Keim.

To σπατουλάρισμα είναι μια εργασία που είναι μπελαλίδικη και είναι πάνω από το μισό του αποτελέσματος. Τις περισσότερες φορές οι ελαιοχρωματιστές αφού σπατουλάρουν και τρίψουν, βάφουν ένα χέρι και τότε βλέπουν τις ατέλειες ώστε να ξανατρίψουν. Το να τσεκάρεις το τοίχο ενός μπογιατζή δεν είναι δύσκολο, χρησιμοποιείς μια λάμπα και φωτίζεις κοντά στην επιφάνεια του τοίχου. Υπό το φως φαίνονται όλα τα σημάδια που θέλουν προσοχή. Εάν έχουμε παλιούς τοίχους που θέλουν πολύ στοκάρισμα, να ξέρεις πως όσο και να τους σπατουλάρεις δεν έρχονται και με το καιρό ο στόκος θα ξεράσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις ή το αποφασίζεις καθαιρείς το παλιό σοβά και ξανασοβαντίζεις ή το ντύνεις όλο γυψοσανίδα και τελειώνει η ιστορία. Το λέω αυτό γιατί πολλές φορές πελάτες ζητάνε να φτιαχτεί ένας παλιός τοίχος με στραβά σοβαντίσματα που κάνουν κοιλιές με την ιδέα πως ότι σπατουλάρεται διορθώνεται. Λάθος. Αν ο στόκος φορτώσει πολύ θα πέσει όπως με βλέπεις και σε βλέπω.

Μερικά τρικ που θα πω ακόμα σε όποιον ξεκινά βαψίματα είναι πως όταν γυαλοχαρτίσεις το τοίχο για να φύγει το παλιό χρώμα και πριν σπατουλάρεις αν το έχεις αποφασίσει πρέπει να πλύνεις τον τοίχο με χλωρίνη και βούρτσα – σκούπα καλά ώστε να φύγει η κάπνα και κιτρινίλα καυσαερίου για να μη σου ξεράσει μέσα από τη νέα μπογιά και σου κιτρινίσει γρηγορότερα. Αφού τον αφήσεις να στεγνώσει καλά τουλάχιστον 3-4 μέρες, μετά σπατουλάρεις και ξεκινάς βάψιμο. Μεταξύ των δύο προηγούμενων καλό είναι να τραβήξει ο στόκος πάλι 3-4 μέρες. Τέλος, αν θέλεις να πετύχεις το απόλυτο λευκό, στάξε μέσα στο δοχείο του χρώματος, λίγο, ελάχιστο μπλε. Πωλείται σε σύριγγα έτοιμο στα χρωματοπωλεία. Λίγο είπαμε, έτσι; Μια σταλίτσα μπλε θα σου δώσει το πιο λευκό χρώμα που έχεις δει ποτέ. Γίνεται πιο ηλιόλουστο το λευκό έτσι. Ξεκινάς πάντα με τη μέγιστη αραίωση που συνιστά ο κατασκευαστής του χρώματος -συνήθως 10-15% στο πρώτο χέρι και όσο αυξάνεις τα περάσματα μειώνεις την αραίωση, όχι ανάποδα που λένε πολλοί μπογιατζήδες. Αυτό γίνεται για να αποκτά μεγαλύτερη πρόσφυση το χρώμα αφού στο πρώτο χέρι «τραβάει» πολύ ο τοίχος, αλλά και για να αποκτά το χρώμα την ελαστικότητα που πρέπει και να μην έχεις σπασίματα και ξεφλουδίσματα στο μέλλον. Επίσης καλό είναι να χρησιμοποιείς αστάρι και χρώμα ίδιας μάρκας. Προσωπικά προτιμώ neopal και dulux ή benjamin moore. Φυσικά δε χρειάζεται να πω πως δεν χρησιμοποιούμε χρώματα που έχουμε αναμίξει εμείς με τα χεράκια μας καθώς και χρώματα που έχουμε καιρό στην αποθήκη και τα είχαμε ανοίξει.

Έτσι λοιπόν όπως είπα πρώτο χέρι αραιωμένο στο maximum, τρίψιμο για σημάδι του στόκου και ξανά βάψιμο με πιο πηχτό χρώμα και αν θέλεις πάλι τρίψιμο και τέλος αφού μπουν όλα τα υπόλοιπα -ντουλάπες, κουζίνα, πόρτες κ.α.- άλλο ένα χέρι λίγο πιο πηχτό για τελείωμα. Ένα άλλο μυστικό που πρέπει να ξέρεις είναι πως όταν ξεκινάς και βάφεις ταβάνια, όλες οι στάλες χρώματος που θα τρέξουν στο τοίχο πρέπει αμέσως να σκουπιστούν γιατί αν μείνουν, δημιουργούν ένα χοντράδι που όσο και να τρίψει μετά ο μπογιατζής κάποια στιγμή θα φαίνεται μέσα από το χρώμα του τοίχου σα σκιά. Άρα αυτό συγκεκριμένα θα του το ζητήσεις, φυσικά μαζί με την απαίτηση να στρώσει παντού πρώτα χαρτόνια και από πάνω νάιλον. Κανονικά μετά από κάθε τρίψιμο πριν περάσεις το επόμενο χέρι αλλάζεις το νάιλον για να μην κολλά στο φρέσκο χρώμα η σκόνη από το τρίψιμο που έχει πέσει στο δάπεδο.

Βούρτσες – πινέλα πάντα συνθετικά για πλαστικό χρώμα και φυσική τρίχα για λαδομπογιά. Θα εκπλαγείς όταν δεις τη διαφορά και στη στρώση και στην οικονομία. Για αυτό μην μένεις άφωνη όταν βλέπεις τη διαφορά τιμών στα χρωματοπωλεία από μάρκα σε μάρκα. Επίσης καλό είναι κάθε μέρα να γυρνάς το χρώμα σε νέο δοχείο, άσχετα αν βάφεις από το σκαφάκι ή το έκλεισες καλά το χθεσινό βράδυ. Σπάνε έτσι οποιαδήποτε κομματάκια χρώματος έχουν ήδη δημιουργηθεί. Αν με διαβάζεις για πρώτη φορά μη ξεχάσεις να ρίξεις μια ματιά εδώ που γράφω πάλι για χρώματα. Οι υπόλοιποι είδατε πως η Αγγελική ζητά τη γνώμη σας, παρακαλώ σπεύσατε!