Τα κλώστινα μάτια της Tammy Kanat

Από τις φορές που χαίρεσαι που είσαι blogger είναι όταν έχεις να παρουσιάσεις κάτι πολύ ιδιαίτερο. Ας μη γελιόμαστε, στις μέρες μας αυτό δεν είναι και εύκολο. Το κάτι ιδιαίτερο δεν προκύπτει από την παρθενογέννηση πλέον, αλλά από τη σωστή χρήση της έμπνευσης, την αναλογία, την ισορροπία, τη λεπτομέρεια. Το να χαϊδεύεις το έργο σου σα να είναι η τελευταία φορά που θα το δεις και έτσι να βρίσκεις το ψεγάδι του και ή να το διορθώνεις ή να το αγαπάς και να το αφήνεις να υπάρχει. Στη τέχνη τουλάχιστον. Ιδιαίτεροι καλλιτέχνες σαν τη Tammy Kanat, κάνουν μπαμ από μακριά. Και ξαφνικά είσαι ερωτευμένος.

Tα υφαντά της Tammy Kanat

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ μιας υφαντής δημιουργίας και της τέχνης; Αυτό που σου είπα και αυτό που κάνει τους άλλους να ανοίγουν τα μάτια τους διάπλατα για να ρουφήξουν κάθε εκατοστό του έργου που βλέπουν. 

Για αυτό το λόγο τα κλώστινα μάτια είναι κάτι ιδιαίτερο. Γιατί σε κοιτάνε και τα ερωτεύεσαι. Tammy Kanat, fibre artist από τη Μελβούρνη. Καλλιτέχνις των κλωστών. Κλώστινα μάτια, κλώστινα όνειρα. Σου λέω είναι φοβερή. Έχει τέχνη της το πλέξιμο. Το πλέξιμο όχι με τη μορφή που το ξέρουμε αλλά ένα άλλο ιδιαίτερο πάνω σε στεφάνια που έχουν σχήμα ματιού, κάτι που ίσως να το λέω εγώ, δε το βρήκα κάπου γραμμένο. 

Η τέχνη μου με ηρεμεί και κοντρολάρει τους παλμούς μου

Έχει σχεδιάσει χαλιά, αληθινά, υπέροχα. Το ατού της είναι τα ταπισερί που μπορεί να είναι σε σχήμα στρογγυλό ή απλό κρεμαστό σε ένα κοντάρι ξύλινο. Τα ταπισερί της είναι υφαντά μοιάζουν με μακραμέ, αλλά αποτελούνται από νήματα, φούντες, πομ πομ. Τι με έχει πιάσει με τα πομ πομ τελευταία, μη ρωτήσεις, ούτε εγώ ξέρω. Πάντως ένα μακραμέ το βάζω στο γραφείο μου ευχαρίστως.

Πιστεύω πως ήμουν εργάτρια αργαλειού σε μια προηγούμενη ζωή

Από ανάγκη DIY σε εμπορική τέχνη 

Παλιά είχε μια επιχείρηση με κοσμήματα. Όταν έκαναν την ανακαίνιση τους σπιτιού τους -ζει με το σύζυγο της και έχει δύο παιδιά- ήθελε ένα όμορφο ταπισερί να κρεμάσει σε ένα τοίχο και δεν είχε. Ούτε ταπισερί, ούτε λεφτά. Τότε αποφάσισε να φτιάξει ένα μόνη της. Ναι, πολλές ιστορίες επιχείρησης έχουν ξεκινήσει έτσι, αλλά η Tammy Kanat ένιωσε πως αυτό την καλούσε η ζωή να κάνει. Να υφαίνει όνειρα τοίχου. Πιστεύω πως λίγοι άνθρωποι στη ζωή τους είναι τόσο τυχεροί να έχουν τέτοιες καρμικές συναντήσεις με τις πιο μύχιες επιθυμίες που ίσως ούτε εκείνοι να έχουν εντοπίσει.

Κοιτάζω το έργο της και αναρωτιέμαι πόσες (μέρες ίσως) ώρες να κάνει για να ολοκληρώσει ένα κομμάτι. Αναρωτιέμαι επίσης πόσα μέτρα νήματα χρειάζεται κάθε ένα. Πόσα φουντάκια, πόσα πομ πομ; Κοιτάζω τα θέματα της και βλέπω παλέτες χρωμάτων πανέμορφες που ανάλογα το πλέξιμο είναι από απλά ονειρεμένα μάτια -όπως τα λέω εγώ- μέχρι μοντέρνοι χρωματικοί δίσκοι με γραμμικό πλέξιμο. 

Η Tammy Kanat περιγράφει τα έργα της ως μίνι γλυπτά -μίνι δε τα λες γιατί κάποια έχουν μήκος 2,30μ.- αλλά της το χαρίζουμε αυτό και λέει πως μέσω του υφαντού γλυπτού το νήμα αναγεννάται γιατί αυτή τη στιγμή παράγεται σε ποσότητα και όχι σε ποιότητα. Ο κόσμος όμως μας δείχνει πως έχει ανάγκη την ποιότητα και πάλι. Σου λεω, έχω summer love!

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close