Η λίστα. Των χρωμάτων.

Εδώ στην Ελλάδα, είμαστε ένα απέραντο τρελοκομείο, όπως είχε πει και ο αείμνηστος. Αυτό είναι σίγουρο. Μετά βεβαιότητας και τυμπανοκρουσιών πλέον. Αυτές τις μέρες έγινε και αυτό που όλοι πιστεύω πως κάπου μέσα μας, μόνο έτσι περιμέναμε να γίνει. Δηλαδή ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα έκανε τη δουλειά που όφειλαν να κάνουν αυτοί που έχουν διοριστεί να την κάνουν. Καθόλου περίεργο για μια χώρα σαν τη δική μας. Το πιο περίεργο είναι πως μόνο στην Ελλάδα θα φάνταζε αυτό λογικό και το ακόμα πιο περίεργο είναι που μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων, ένα ολόκληρο κράτος, έβγαλε καταζητούμενο το δημοσιογράφο που το έκανε. Που βρήκε δηλαδή τη λίστα που ήταν χαμένη εδώ και δύο χρόνια στα συρτάρια των υπευθύνων. Μου θυμίζει λίγο τους καλλιτέχνες που χρόνια τα τραγούδια τους σαπίζουν στα συρτάρια των δισκογραφικών και όταν κάποιος επιτέλους βρει το αστέρι και το αναδείξει, τότε τρέχουν όλοι να πάρουν μερίδιο. Το αν η λίστα έπρεπε να βγει στον αέρα είναι σχετικό. Το ότι έπρεπε να ερευνηθούν τα ονόματα όμως είναι αυτονόητο. Τι να την κάνω άλλωστε εγώ τη λίστα; Να τη διαβάζω για να με πάρει ο ύπνος το βράδυ; 2059 ονόματα δε διαβάζονται μα σερί, σε ένα βράδυ. Τα 2059 ονόματα είναι ένα δείγμα κατά τη γνώμη μου, αφού είναι απολύτως φυσικό, άνθρωποι πλούσιοι, επιχειρηματίες από όλους τους κλάδους να έχουν καταθέσεις στο εξωτερικό. Το πως και το γιατί είναι αυτό που έπρεπε να ενδιαφέρει το κράτος και ας μη ξέρω εγώ το ονόματα. Απλά, σε αυτό το τρελοκομείο, μόνο αν καταπατηθεί κάθε στοιχειώδη ελευθερία, θα πάρουμε μπρος γιατί καίμε μαζούτ φαίνεται. Καταζητείται λοιπόν ο δημοσιογράφος που θέλησε να ρίξει φως. Από κάθε άποψη τρελοκομείο.

Η λίστα των χρωμάτων, όμως, βγαίνει στη φόρα, ελπίζω να μην έχω κυρώσεις και αυτόφωρα, δε θα το αντέξω το πήγαινε-έλα στα τμήματα μα σερί. Πάμε να τη διαβάσουμε, εύχομαι να την κλέψουν πριν δημοσιευτεί το άρθρο και να γίνω γνωστή ανά τον κόσμο, με μια λίστα. Τη λίστα των χρωμάτων του 2013 και βάλε κατά τη γνώμη μου, την έβγαλε η Pantone, που πιο ενημέρωση δεν έχεις.
Η διαπίστωση είναι πως φεύγουμε μωρό μου από τα παλ. Πάμε σε βαριά, έντονα, μπιζουτέ χρώματα με υπόσταση. Πάμε σε έντονη παρουσία και ατμόσφαιρα. Αυτό θα είναι η τάση. Δόξα το Θεό, θα ξεφορτωθούμε πολλά…
1. Καφέ σκούρο, το καφέ του καφέ. Γίνεται το νέο μαύρο, αφού είναι σχεδόν μαύρο. Είναι trendy γιατί είναι θερμό και «μαζεύει» το χώρο. Αναδεικνύει όλα τα χρώματα, από τα μπεζ έως τα έντονα και υπογραμμίζει υπέροχα τα χρώματα του ξύλου. Με τα ανοιχτά κάνει γλυκιά αντίθεση, με τα σκούρα μια ενότητα που γοητεύει και δίνει στυλ. Τολμηρή κίνηση και απολύτως cult είναι να βάψεις σκούρο χρώμα σε σατινέ ποιότητα. Αυτό βοηθά και στην καθαριότητα του.

2. Το κίτρινο χρυσό, που λέγαμε και προχθές. Ταιριάζει με το από πάνω του, το καφέ, με πάθος αφού είναι το ένα φτιαγμένο για το άλλο. Πορτοκαλίζει και εννοείται πως θα ταιριάζει και με το βασιλικό μπλε, και το σκούρο «σκοτωμένο» πορτοκαλί. Ρίξτο σε λεπτομέρειες όπως μαξιλαράκια, χαλιά, πίνακες ή τόλμησε να κάνεις έναν ολόκληρο τοίχο. Πάλι θα σου συστήσω μια σατινέ υφή, εάν θέλεις πιο glamorous αποτέλεσμα.

3. Το φλαμπέ ροζ, το υπέροχο έντονο ροζ. Κάνει για ενήλικες και βγάζει ζωντάνια. Ταιριάζει γάντι με το κίτρινο χρυσό, το τυρκουάζ και το λευκό. Μπορεί να μπει σε έπιπλο, πολυθρόνα, μαξιλαράκια, μικρά έπιπλα και υφάσματα υπνοδωματίων.

4. Tangerine Tango. Το σκοτωμένο πορτοκαλί, το πορτοκαλί που ήταν για φέτος το χρώμα της χρονιάς. Απόλυτο χρώμα που δένει με το καφέ, τα μπαμπού και τα φυσικά υλικά. To φωτίζει το λευκό, το ρίχνει το καφέ. Ποτέ με μαύρο και πάντα με σκούρα ξύλα. Συνδετικός κρίκος με το καφέ, όλα τα taupe.

5. To μπλε πράσινο ή οινοπνευματί. Ιδιαίτερο χρώμα, το είχα παλιά στην κουζίνα μου. Κάνει ροκ εν ρολ. Το βλέπεις σε χώρους με έντονη δραστηριότητα. Ταιριάζει σε κουζίνες. Δένει με το πράσινο άλλων τόνων, δένει με το καφέ, δένει με το σκούρο μπλε. Του πάει το ατσάλι, το inox. Μπορείς να το πετύχεις υπέροχα εάν το επιλέξεις σε ταπετσαρία που θα γράφει το τοίχο της τραπεζαρίας σου, που θα είναι inox με γυαλί. Μια πλούσια ταπετσαρία. Georgious. Splendid. Πολύ όμορφο επίσης, σε κεραμικά διακοσμητικά και γυαλιά μουράνο.

6. Το πράσινο chartreuse. To ημί-λαχανί. Για την ακρίβεια το lime. Επανέρχεται δριμύτερα, αφού προ ολίγου ήταν πάλι στη μόδα. Θραύση είχε κάνει με το wenge (sic). Βάλτο σε «σκοτωμένο» τόνο, δέστο με καφέ, με πετρόλ, λευκά που ροζίζουν ανεπαίσθητα και πιο σκούρα πράσινα. Βασιλιάς του είναι το γκρι. Με γκρι, βγάζει τον καλύτερο του εαυτό. Θα πούμε και για το νέο γκρι πιο κάτω.

7. Το μπλε ρουαγιάλ. To πιο βασιλικό. Φωτεινό ή σκουρότερο, αναδεικνύεται σε βελούδα και γυαλιστερές βαφές και αυτό. Του πάνε τα μάλλινα στοιχεία, τα διάφορα υφαντά. Ταιριάζει με το κίτρινο χρυσό, το μπεζ/χρυσό όμως το γειώνει γλυκά. Μπορείς να το δεις με ατσάλια, με μπαμπού, με ξύλα σε ακατέργαστη μορφή. Το λευκό είναι το απόλυτο -ελληνικό ίσως- combo του. Φυσικά δένει και με το συμπληρωματικό του πορτοκαλί. Ιδιαίτερο στυλ και απρόσμενο κάνει με το γκρι/μπετόν.

8. Τιτάνιο. Το έριξα πρόσφατα σε τοίχο, είναι απίθανο χρώμα. Κάνει γκρι χωρίς να είναι μουντό. Κάνει φωτεινό, πολυτελές γκρι. Δένει με το μαύρο, το καφέ και το λευκό. Δένει και με το ανοιχτό ξύλο. Θα το δεις επίσης στις αποχρώσεις από πέτρες επένδυσης. Κάνει πολύ στυλ, και με το σκούρο πράσινο και το μοβ.

9. Βασιλικό μοβ. Νταξ, το ξέρω πως το αγαπάς. Πιο φωτεινό, δεν είναι ροζ να το φοβάσαι και έχει όμως την παιδικότητα που ψάχνεις. Συνδυάζεται με ότι θέλεις. Τελεία.

10. Σομόν ροζ. Το όνομα του σομόν βγήκε από το salmon που είναι ο σολωμός. Ένα χρώμα πολύ ειδικό. Δένει με το γκρι μέχρι θανάτου, με το μοβ σαν alter ego, με τα υποκίτρινα (φυσικά) και με τα ροζ για συνδυασμούς κουστούμια. Ένα πιο μη-παιδικό χρώμα και για παιδικό δωμάτιο. Πολύ ειδικό ταίριασμα κάνει με το μουσταρδί. Πρόσεξε το.

photos via

Φιλιά.