Πως το λέτε εσείς; Εμείς πάλι;

Ήμουν σε μια παρέα. Πρόσφατα. Γνώρισα ορισμένα πρόσωπα. Θα θέλατε να μάθετε τα ονόματα τους; Άκου με προσοχή: Πρεσβείας, Μαϊντανός, Πεθαμένος, Κοτόν Περλές, Πίνακας, Σουξου Μούξου, Λίλας, Τατάς, Πεκ, Πόρνος, Λιγουμέξας, Σουίτης ή Πασκουά. Γάλλοι εκ γενοφασκίων ορισμένοι όπως αντιλαμβάνεσαι μον σερί, εξού και βρέθηκα καλεσμένη τους. Εγώ παρέστην ως Γαλλίδα και είπα «Χαίρω πολύ, είμαι η Μον Σερί.» LOL! Φυσικά θα κατάλαβες πως πρόκειται για παρατσούκλια. Και λόγος της σημερινής αναφοράς σε ονόματα που δεν είναι τα βαφτιστικά μας αλλά μας τα κόλλησαν για κάποιο λόγο και μας συνοδεύουν για μια ζωή, είναι η κανονική ονομασία των στυλ που πολλοί τα λέμε αλλιώς και άντε να συννεννοηθούμε. Για να ξέρουμε τι λέμε, να πούμε!

Τα έπιπλα θα εξηγήσω λιγουλάκι και ότι γραφτεί εδώ θα μεταφερθεί και στο λεξικό που είναι παραμελημένο εδώ και καιρό.

Chippendale style: Ο Thomas Chippendale ήταν ένας ντουλαποποιός στην Αγγλία. Το όνομα του συνδέθηκε με διάφορα χαρακτηριστικά που φέρουν οι καρέκλες κυρίως. Αυθεντικές μπορούν να θεωρηθούν οι από το 1750-60 καρέκλες αφού εκείνη την εποχή έζησε ο τεχνίτης. Μια καρέκλα τέτοιου τύπου φέρει στα σίγουρα διάτρητη, σκαλιστή, δαντελωτή με φιοριτούρες πλάτη, ποδια με πέλματα λιονταριού και καμπύλα μπράτσα, σκαλιστά. Βασική ξυλεία το μαόνι.Κάποια στιγμή ο Thomas έφτιαξε πολλές καρέκλες με διάτρητες πλάτες και περιοχές και αυτό το κόλπο του έκανε πάταγο στην Ασία, και ιδιαίτερα στην Κίνα. Οπότε και έγινε μόδα. Άλλες πασίγνωστες Chippendale καρέκλες ή πολυθρόνες είναι και οι από κάτω που επίσης θα έχετε δει.


  • Queen Ann: Μια ιδέα και όχι ένα συγκεκριμένο σχέδιο είναι της εποχής αυτής τα έπιπλα. Διέθεταν τακουνάκι στο πέλμα και λυγιστό αστράγαλο. To πάνω μέρος του ποδιού είναι πιο έξω προεντεταμένο ενώ το κάτω πάντα μέσα. Λέγεται πως αυτό το σχήμα του ποδιού με το έντονο γόνατο είναι εμπνευσμένο από τον Andre Charles Boulle, ένα Γάλλο ντουλαποποιό. Η πλάτες στις καρέκλες της Ολλανδοφερμένης μόδας στην εποχή του William και της Μαίρης (1702-1714), είχαν πλακέ κάθετα ξύλα, με σχήμα περιμετρικά. Κάποια μπορεί να εξελίχθηκαν σε πιο έντεχνα, ενώ συχνά έφεραν σκαλίσματα όπως κοχύλια και κυδώνια (τα όστρακα) σε γόνατα και ποδαρικά επίπλων. Αυτής της εποχής επίσης είναι και οι μπερζέρες που λέγονται «wing arm chairs» και φέρουν «αυτιά» μεγάλα. Αυτές ήταν ντυμένες με μπροκάρ υφάσματα ως επί το πλείστον γυαλιστερά. Στην από κάτω φωτό βλέπεις την απλούστερη και πρώτη έκδοση της καρέκλας αυτής.  

  • Windsor style: Αυτές οι λατρεμένες καρέκλες που έρχονται σε άπειρες εκδόσεις έχουν χαρακτηριστική πλάτη που αποτελείται από πολλές «βέργες» που ξεκινάνε από ένα οριζόντιο ξύλο και καταλήγουν στο κάθισμα. Oι βέργες αυτές πρέπει να είναι εννέα στον αριθμό, στο τμήμα της πλάτης. Το κάθισμα πάλι, είναι κοίλο στο κέντρο του για να κάθεσαι πιο άνετα. Τα ποδαρικά είναι τορνευτά και ανάμεσα τους υπάρχουν οι τένοντες για να κρατάνε το κάθισμα σταθερό. Όλη η καρέκλα είναι γενικά λεπτοκαμωμένη και γλυκύτατη. Λένε πως γύρω στο 1700 βγήκε ως σχέδιο, με τους πρώτους από τη γενιά των Windsor. Πεύκο κάθισμα και δρυς η πλάτη. Κάποια στιγμή πέρασε στην Αμερική ως κλασική καρέκλα βεράντας (το γνωστό porch αμερικανιστί) και βάφτηκε σε χρώμα. Πρόκειται για μια καρέκλα που μάλλον φέρει τις περισσότερες παραλλαγές στην πλάτη, με οριζόντια ξύλα παρένθεση ανάμεσα στα κάθετα και διάφορα άλλα τρελά, όπως θα δεις στην τρίτη φωτό. Συρτάρια και πάει λέγοντας.

 

 

Sheraton style: Μάλλον οι πιο «ελληνικές» καρέκλες αν πεις από την συχνή παρουσία τους στη χώρα αυτή. Κάπου στα 1790, ο Thomas Sheraton ζούσε στην Αγγλία και εκεί του άρεσε να σχεδιάζει καρέκλες και άλλα έπιπλα που κάποια τα ζωγράφιζε κιόλας. Είναι οι κλασικές καρέκλες με κάτι τύπου στάμνες και αμφορείς στην πλάτη, ολίγη ζωγραφική και η κλασική αντικούλα βιβλιοθήκη που περιστρέφεται. Μαόνι, τριανταφυλλιά ήταν τα ξύλα που του άρεσαν και γενικά είχε τα λιγότερα -έως ελάχιστα- σκαλίσματα. Είχε δε και μια μανία με τις συνδέσεις και έτσι προχώρησε πολύ σε αυτό το τομέα και έβγαλε και αρκετά βιβλία.Mια μοντέρνα έκδοση που θα την πεις εμπενευσμένη από Sheraton εποχή.

Η πολυθρόνα του τύπου αυτού. Μπορεί εκεί στο ξυλάκι της πλάτης να έφερε και κάποια ζωγραφική.

Η βιβλιοθήκη που λέγαμε.

Και γενικώς όταν βλέπεις τέτοιου τύπου καΐτια στα τζαμιλίκια, κάτι προς Sheraton θα γέρνει το θέμα.

Βιβλιογραφία: The Encyclopedia of Furniture by Joseph Aronson, στο Amazon του Rdeco.

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close