Tί είναι σπίτι;
8 Φεβρουαρίου, 2012 by Rdeco
Μια απλή, απλούστατη ερώτηση θέλω να σας κάνω, για λόγους έρευνας και θα παρακαλέσω για την απάντηση σας. Θέλω να αφήσετε ένα σχόλιο που να λέει τι είναι για εσάς το σπίτι. Μπορείς να το κάνεις με λίγα ή πολλά λόγια. Το σημαντικό είναι να λες αλήθεια.
Τίποτε άλλο.

Περιμένω πολλές απαντήσεις. Θα δείτε που είναι για καλό.
Tώρα μπορείς να πας να διαβάσεις και το σημερινό post mon Cheri.









103 Σχόλια »
Σπίτι είναι το μέρος που είμαι ο εαυτός μου. Σπίτι είναι το μέρος που ηρεμώ όταν όλα τα άλλα μου φταίνε. Σπίτι είναι το μέρος που κάνω ότι θέλω, όποτε θέλω, όσο θέλω. Σπίτι είναι το μέρος που αισθάνομαι ασφαλής και κανείς δεν μπορεί να με πειράξει. Σπίτι είναι εκεί που χαίρομαι ΠΑΝΤΑ να γυρνάω …
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 08:46Χαίρομαι που ζω σε ένα τέτοιο σπίτι
Χαίρομαι που έφυγα από ένα σπίτι το οποίο δεν είχε τα παραπάνω
διορθώνοντας… το σπίτι το οποίο ζω τώρα είναι το πατρικό μου … το σπίτι από το οποίο έφυγα είναι εκείνο στο οποίο ζούσα με τον πρώην μου
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 08:49Μαρίνα´s last [type] ..Red flower pouch 120611
Σπίτι είναι ο χώρος που ζω..Ο χώρος που νιωθω προστατευμένη. Ο δικός μου χώρος. Το δικό μου βασίλειο.Σπίτι για μένα είναι ο χώρος που μπορώ να αποφασίζω εγώ για αυτόν..Είναι ο χώρος που μπαίνω για να ξεκουραστώ!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:01Σπίτι είναι το καταφυγιό μας,η ΄΄φωλίτσα΄΄ μας οπως το λέω εγώ,είναι ο καθρέφτης μας,καθώς το έχουμε διαμορφώσει βάση της προσωπικοτητάς μας και δείχνει ποιοι είμαστε….γι αυτό κ μόνο εκεί αισθανόμστε άνετα κ ασφάλεια.Πάντα βιάζομαι να γυρίσω στο σπιτάκι μου.home sweet home….:)
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:20Σπίτι είναι η οικογένεια, ο Δημήτρης, η Μιράντα, το ψωμί που ζύμωσαν τα μικρά χεράκια και μύρισε ο τόπος, οι αγκαλιές και τα φιλιά της επιστροφής, η αγάπη και τα πείσματα κι οι αγκαλιές, τα χουζούρια, οι ζωγραφιές, το διάβασμα, η σκάλα η λευκή και οι τουλίπες που μόλις άνθισαν… το σπίτι μας είμαστε εμείς!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:34Οσο πληθαίνουν οι άστεγοι γύρω μας και όσο συνεχίζεται αυτός ο εξοντωτικός χειμώνας,η έννοια «σπίτι» παίρνει άλλη σημασία.Πρώτη φορά νιώθω τόση ευγνωμοσύνη για το ζεστό μου σπιτάκι κι ας μην είναι καν δικό μου κι ας μην το έχω διακοσμήσει όπως θα ήθελα κι ας μην χωράμε με τίποτα μέσα στα 80 τ.μ.Επίσης,πρώτη φορά περνάω τόσες πολλές ώρες μέσα στο σπίτι(όπως και οι υπόλοιποι χιλιάδες άνεργοι φαντάζομαι),οπότε ευκαιρία να το χαρώ,να το τακτοποιήσω και να το κάνω όσο πιο λειτουργικό γίνεται δεδομένων των συνθηκών.Σπίτι μου σπιτάκι μου…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:36Σπίτι για μένα είναι το μέρος όπου γυρίζω μετά από μια κουραστική μέρα και νιώθω ασφαλής και ήρεμη…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:45Σπίτι είναι ο χώρος μου, όπου φροντίζω και περιποιούμαι τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου. Θέλω να μπαίνω στο σπίτι μου και να έχω την γωνιά μου να διαβάσω, να πιω τον καφέ μου να δω τηλεόραση να μιλήσω με τον άντρα μου.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:45Το σπίτι μου το αγαπώ και το φροντίζω…
Home sweet home… είναι το μέρος όπου συναντώ τους αγαπημένους μου, το λιμάνι μου, το ησυχαστήριό μου, ο τόπος μου!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:46ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΟΥ
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:00Το σπίτι μου είναι ο χώρος που αναπνέω,που σκεφτομαι,που χαλαρώνω,που ερωτεύομαι,που δημιουργώ,που κρύβομαι όταν θέλω,που καλώ τους φίλους μου για:καφέ-φαγητό-επιτραπέζια-μασκέ πάρτυ(γιατί ζω στην Πάτρα κ κάνουμε τα καλύτερα!!!)Που βλέπω ατέλειωτες ταινίες με τον καλό μου στο καναπέ αγκαλιά και όταν έρχετε η άνοιξη γεμίζω την βεράντα με λουλούδια ανοίγω τις καρέκλες κ πίνουμε με τις φίλες μου μαργαρίτες!!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:10Σπίτι για μένα είναι ο χώρος μου, το λιμανάκι στο οποίο επιστρέφω έπειτα από φουρτουνιασμένες ημέρες και αράζω. Σπίτι είναι ζεστασιά, ηρεμία, ασφάλεια, ελευθερία.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:11Το σπίτι μου είμαι εγω!!! παρουσιάζει εμένα σε καθε γωνία του!!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:13Σπιτι….σπιτι ειναι να μπαινω σε ενα χωρο δικο μου , που ξερω οτι μου αρεσει γιατι εχει πινελιες ζεστασιας , δεν «μυριζει» κριση, μνημονιο , ειναι το μερος οπου οταν κλεινω τις πορτες , κανενα απο τα κοινα προβληματα δεν μπορει να αλοιωσει τη ιδιωτικοτητα του και που ταυτοχρονα , μπορει να με κανει να ξεφευγω απο τα προσωπικα προβληματα, στο βαθμο που αυτο ειναι εφικτο….
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:14Σπίτι είναι η ζεστή (όπως μια φλις κουβερτούλα), χουχουλιάρικη (όπως μια αγκαλιά από ένα μικρό παιδάκι), φρεσκομυρωδάτη (όπως τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια), γλυκιά (όπως η μυρωδιά από βανίλια και κανέλα) φωλίτσα σου… είτε την μοιράζεσαι με άλλον-η είτε όχι, σπίτι είναι μια αγκαλιά για σένα!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:17ΣΠΙΤΙ : ΕΥΚΟΛΗ ΛΕΞΗ – ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΝΝΟΙΑ!!! ΣΠΙΤΙ – ΟΙΚΙΜΑ.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:17ΣΠΙΤΙ : ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΑΖΙ!!
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΛΙΑ ΜΟΥ!! ΤΟ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ ΜΟΥ!!! Ο ΧΩΡΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΠΩ ΜΕΣΑ ΘΑ ΜΥΡΙΖΕΙ ΤΑ «ΑΡΩΜΑΤΑ» ΤΩΝ ΑΝΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ Σ ΑΥΤΟ!!! ΤΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥ!! «ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΣΠΙΤΑΚΙ ΜΟΥ ΦΤΩΧΟ ΜΟΥ ΚΑΛΥΒΑΚΙ ΜΟΥ!!!!» ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟ-ΜΙΚΡΟ, ΠΛΟΥΣΙΟ- ΦΤΩΧΟ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΣ, ΝΑ ΗΡΕΜΙΣΕΙΣ, ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙΣ, ΝΑ ΚΛΑΨΕΙΣ..!!! ΤΑ ΔΕΧΕΤΑΙ ΟΛΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ … ΚΟΥΒΕΝΤΑ!!!
Σπίτι ειναι η ζεστασια της οικογενειας. Το θελω ομορφο και ταχτικο ολες τις ωρες της ημερας για να το χαιρομαστε εμεις που ζουμε μεσα σε αυτο και οχι οι επισκεπτες. Οπως μου ειπε η 11χρονη κορη μου τις προαλλες, το σπιτι πρεπει να ειναι ζεστο γιατι αυτο σημαινει σπιτι.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:24To σπίτι μου είναι όλα όσα θα ήθελα να ζωγραφίσω αν μπορούσα. Είναι το αποτέλεσμα εμπνεύσεων. Είναι το χουχούλιασμα, οι πίνακες, τα λουλούδια, η θέα.Το πεθυμώ όταν φεύγω και δεν το χορταίνω όταν βρίσκομαι σε αυτό.Είναι ο χώρος που είμαστε πραγματικά εμείς, ήρεμοι, ευτυχισμένοι και δημιουργικοί.Καλημέρα!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:30Σπίτι για μένα είναι το καταφύγιο μου , ο χώρος που ηρεμώ ,ζω με τους δικούς μου ανθρώπους αλλά και μόνη μου και όταν επιστρέφω αισθάνομαι πάντα σιγουρία.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:33Σπίτι είναι εκεί που βρίσκεται ο Θοδωρής και ο Αριστειδάκος.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:37Αλλά Σπίτι είναι και το πατρικό στα Χανιά με την αγκαλιά του μπαμπά, το φαγητό της μαμάς και τα τρεχαλητά των ανιψιών μου.
Σπίτι είναι το μέρος όπου διάλεξα να ζω, να περνάω ευχαρίστως το περισσότερο μέρος της ημέρας μου και να φροντίζω να μεγαλώνει με ασφάλεια ο μικρός μου.
Το σπίτι μου αλλάζει χρώμα κάθε χρόνο!
Το σπίτι μου δεν είναι τέλειο αλλά είμαστε εμείς.
…Λένε ότι ο καθρέφτης της ψυχής είναι τα μάτια-όχι μόνο!Είναι και το σπίτι του καθενός.»Το σπίτι που γεννήθηκα κι ας το πατούν οι ξένοι
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:42στοιχειό είναι και με προσκαλεί, ψυχή και με προσμένει…..» ~Κωστής Παλαμάς~
Σπίτι είναι τα πάντα! Είναι η εστία μας, η βάση μας. Αποτελεί τόσο ασφαλή φωλιά για στιγμές εσωστρέφειας, όσο και φιλόξενο στέκι για στιγμές εξωστρέφειας. Το σπίτι προσαρμόζεται στις ανάγκες και το χαρακτήρα του καθενός.Σπίτι δεν είναι μόνο οι 4 τοίχοι αλλά 4 τοίχοι αρκούν για στήσεις ένα σπίτι…Παράδοξο;Ίσως!Το σίγουρο είναι ότι καθένας από’μας είναι το σπίτι του…
Σπίτι είναι εκεί που θέλω πάντα να γυρίζω, όπου νιώθω ασφάλεια, ζεστασιά και ηρεμία.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:43Το σπίτι μας εκφράζει την προσωπικότητα του καθενός σε χρώματα, αντικείμενα, μυρωδιές.Όταν βέβαια αυτό γίνεται από εμάς τους ίδιους και δεν το αφήνουμε απλά να προκύψει.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:46Σπίτι είναι εκεί που αγαπώ
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:48Σπίτι είναι, η φωλίτσα που μεγαλώνουμε την μικρούλα κόρη μας!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:49Σπίτι είναι, έπειτα από τρεις εβδομάδες καλοκαιρινές διακοπές να γυρνάμε στο σπίτι μας για να ξεκουραστούμε!!!!!
ΣΠΙΤΙ=Η ΦΩΛΙΑ ΜΟΥ (ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΟΥ)
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:50Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ – Η ΧΑΡΑ ΜΟΥ
Η ΓΑΛΗΝΗ – Η ΗΡΕΜΙΑ – Η ΧΑΛΑΡΩΣΗ
Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΜΟΥ – Η ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΜΟΥ
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ…
ΜΟΝΗ Ή ΜΕ ΠΑΡΕΑ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΩ
ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΓΥΡΝΑΩ
Σπιτι ειναι αυτο που αποπνεει χαρα , λυπη, ζεστασια, εμπειριες, αγαπες, τεχνη, την ζωη μας με λιγα λογια! ειναι αυτο που μολις μπαινουν οι φιλοι λενε > αχ αυτο ειναι Αρτεμις και Ανδρεας!!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:52…και Σιμσι!! μην ξεχασω την πιο γλυκια γατα του κοσμου!!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:52Σπίτι = καταφύγιο
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:58Ξεκίνησα να ονειρεύομαι το πως θα είναι το σπίτι μου από πολύ μικρή, πρώτα ζωγραφιές, μετά χαρτοκιβώτια και πολύ αργότερα σχέδια στον υπολογιστή. Για μένα το σπίτι είναι κάτι πολύ σημαντικό, κάτι που το θέλω πολύ και θα το ονειρεύομαι μέχρι να το αποκτήσω. Προς το παρόν νιώθω ευγνώμων που έχω κάπου να μείνω. Οπότε δεν ξέρω τι είναι σπίτι…….μάλλον ένα όνειρο
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:05ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ,ΜΕ ΠΙΝΕΛΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ,ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ.ΖΩΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ,ΜΕΡΟΣ ΕΝΟΣ ΣΕΝΑΡΙΟΥ ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:10niki´s last [type] ..Maggie: Γλυκιά…λαδιά και μοβ.
Σπίτι ειναι κρυσφήγετο, οικογένεια, ζεστασιά, μήτρα, μαμά, φώς, ησυχία με κάθε έννοια, αλλα και φασαρία οταν έρχονται οι άνθρωποί σου. Σπίτι είναι και το κορμί για μένα ειναι τόσο συνυφασμένο με τον άνθρωπο που το κατοικεί.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:14ada´s last [type] ..Maggie: Γλυκιά…λαδιά και μοβ.
Τί είναι σπίτι…σπίτι είναι η μόνη γωνιά στον κόσμο που είναι δική μας, είμαστε εμείς. Τη ζούμε με τους δικούς μας ανθρώπους, με τους δικούς μας κανόνες. Είναι η θέα στο πάρκο από το τζάμι του σπιτιού μου, ο ήχος από τα παιδικά παντοφλάκια στο πάτωμα, η μυρωδιά από τις πατάτες στο φούρνο, η γεύση από την πρώτη μου γουλιά καφέ παρέα με τον άντρα μου, το άγγιγμα της κούνιας του μωρού μου που έρχεται σε λίγες μέρες, ίσως και σήμερα…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:14Σπίτι είναι το καταφύγιό μου, η ξεκούρασή μου, η ηρεμία μου! Ο χώρος που δέχομαι τους φίλους και περνάμε όμορφα!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:22Ολγα´s last [type] ..Introducing Kristen @ Titus 2 Work in Progress
Σπιτι ειναι η φωλια!Εκει που νιωθεις δυναμη ηρεμια ασφαλεια!Σπιτι ειναι εκει που παντα θες να γυρισεις οσο ωραια και αν περνας!!!Και δεν ειναι μονο τα επιπλα η’ η διακοσμηση..ειναι η αγαπη,η ζεστασια,οι ανθρωποι που μενουν μεσα,οι μυρωδιες ,ο ηλιος απο τα παραθυρα!!!!Σπιτι σου ειναι αυτο που ονειρευεσαι οταν κλεινεις τα ματια,αυτο που σου ερχετε στο νου απο μια συγκεκριμενη μυρωδια!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:27Σπίτι, κυριολεκτικά είναι ο χώρος που ζούμε και αισθανόμαστε άνετα να κάνουμε οτιδήποτε μας έρθει στο κεφάλι, οποιαδήποτε ώρα της ημέρας. Αλλά το σημαντικότερο όλων πιστεύω είναι η στιγμή που θα μπεις μέσα στο σπίτι σου και θα σε κατακλήσει η χαρακτηριστική μυρωδιά του σπιτιού σου και με απόλυτη αγαλίαση θα πείς «Επιτέλους, σπίτι!».
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:29Το »στρατηγείο» μου, εκεί όπου καθημερινά ανασυντάσσομαι για να ζω.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:43Καλή επιτυχία στο Project Εύα!
Σπίτι είναι ο χώρος που ζεις και μεγαλώνεις με την οικογένεια σου. Ο χώρος που σε αγαλιάζει, ξεκουράζει και σε κάνει να αισθάνεσαι άνετα ακόμα και αν υπάρχει γύρω σου η ακαταστασία ή το «χάος». Σπίτι είναι ο χώρος που απολαμβάνεις να βγάζεις τα παπούτσια σου μόλις επιστρέφεις από μια κουραστική ημέρα, να περπατάς ξυπόλητος,να πετάς τα ρούχα σου ακόμα και στο πάτωμα, να αντικρύζεις γύρω σου αγαπημένα πρόσωπα, να γυρίζεις το βλέμμα σου και να βλέπεις φωτογραφίες αγαπημένων σου προσώπων να σου χαμογελούν από το σύνθετο,από το τζάκι,τα χρώματα από τους αγαπημένους σου πίνακες στον τοίχο-που λάτρεψες μόλις είδες,και τους επέλεξες με τον αγαπημένο σου για δώρο στο γάμο σας.Σπίτι είναι ο χώρος που μπορείς να ξαπλώνεις αναπαυτικά βάζοντας ακόμα και τα πόδια σου στο κεφαλάρι του λατρεμένου σου μπλε καναπέ ή της καρέκλας και να μην σε νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι, γιατί απλούστατα οι άλλοι είναι οι αγαπημένοι σου και σε κατανοούν απόλυτα.Σπίτι είναι οι οικείες μυρωδιές του φαγητού,των γλυκών, των αρωμάτων μας, των λουλουδιών μας, των μυρωδικών. Σπίτι είναι ο χώρος σου που αποπνέει οικειότητα, αρμονία, χαλάρωση και που τον φωτίζει η αγάπη που δίνεις και παίρνεις από τα μέλη της οικογένειας σου. Αυτά είναι για μένα το σπίτι μου.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:49Σπίτι είναι ο τόπος, που κοιμάμαι τα βράδια ,ξυπνάω τα πρωινά,φυλάω τα προσωπικά μου πράγματα (ό,τι θεωρώ απαραίτητο για την επιβίωση μου αρχικά ,και ό,τι με βοηθάει να ζω όπως εγώ προτιμώ…).
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:00Στη διάρκεια της ζωής μου ,( είμαι πλέον εξήντα ετών )έχω καταλάβει, ότι πολλά στοιχεία του «σπιτιού μου «αλλάζουν»αφού αλλάζω κι εγώ..
Το σπίτι είναι χώρος χαλάρωσης ηρεμίας και ξεκούρασης (σωματικής και ψυχικής). Είναι ο χώρος που μοιραζόμαστε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα και αφήνουμε τον εαυτό μας να εκφραστεί.Αξίζει το καλύτερο.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:05ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΩΡΟς ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΑΝΟΙΓΕΙ Η ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΑΠΟ ΕΞΩ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΥΝΧΡΟΝΟς ΕΝΑς ΚΟΣΜΟς ΜΑΓΙΚΟς ΓΕΜΑΤΟς ΧΡΩΜΑΤΑ ΦΩΝΕς ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΕς.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:05Σπίτι είναι ένα λιμάνι για τον Δημήτρη, τον μπαμπά του και την μαμά του που δεν το πιάνει ποτέ η φουρτούνα…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:06Σπίτι είναι η ηρεμία μου η φωλίτσα μου, οι ποιο λατρεμένοι μου άνθρωποι είναι εκεί, εκεί που θέλω πάντα να γυρνάω.Σπίτι είναι αυτό που έχω δημιουργήσει, αλλά και αυτό που φαντάζομαι ότι μπορώ να φτιάξω.Αγαπάω κάθε γωνία του σπιτιού μου γιατί είναι ΕΜΕΙΣ….
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:20home is where your heart is
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:22Το σπίτι μου είναι ένα κομμάτι από μένα, έχουμε σχέση εξάρτησης και μόνο με την ένωση υπάρχει πληρότητα…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:30Καταφύγιο, φωλιά αγάπης,τρυφερότητας,παρηγοριάς κ γαλήνης.Αλλά κ αφετηρία δημιουργίας και χώρος αντίστασης στη μαυρίλα κ την ασχήμια που μας περιβάλλει.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:34Φουρφουρινάκι μου, με το καλό να έρθει το μωράκι σου.Πολύ ωραία κ συγκινητικά τα γράψατε όλες οι φίλες…Φιλιά πολλά.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:44Σπίτι είναι η αγκαλιά που υπάρχει μόνο για μένα.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:56Από τον Ιανουάριο που βρίσκομαι συνέχεια στο σπίτι (λόγω ανεργίας) το απολαμβάνω όσο τίποτα άλλο, με μαγειρέματα, με καθαριότητα, με καφεδάκια και rdeco παρέα.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:06Είναι το σπίτι μας το καταφύγιο μας που όταν βρισκόμαστε έξω θέλουμε να επιστρέψουμε σ αυτό γρήγορα.
Βλέποντας τόσους άστεγους καταλαβαίνω την αξία που έχει το σπίτι μας και είμαι ευγνώμων γι αυτό.
Σπίτι είναι να μεγαλώνεις 3 παιδιά και να υπάρχει πόρτα για να είναι μέσα ασφαλισμένα και ταυτόχρονα η ίδια πόρτα να ανοίγει διάπλατα για τους φίλους, τη χαρά, τον ήλιο, την άνοιξη(θα έρθει που θα πάει…), το παιχνίδι.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:12υ.γ. «παίζει» να είμαι από τους πιο παλιούς followers? σε παρακολουθώ σιωπηλά από τότε που είχες βάλει μια φωτο μιας παλιάς αυλής, με πόρτα παλιά ή κάτι τέτοιο…αν θυμάμαι καλά, link από σπιτόσκυλο βεβαίως. πρέπει να ήταν το 1ο σου blog. χε,χε. φιλιά
Σπίτι είναι το μέρος που θα μπορούσες να αναγνωρίσεις και με δεμένα μάτια,μόνο και μόνο από τη μυρωδιά: από τα σώματα που το κατοικούν, από τον καφέ και ό,τι έχει μαγειρευτεί εκεί μέσα, από το άρωμα των αντικειμένων μέσα σε αυτό και σε κάνουν να χαμογελάς- γιατι διηγούνται τη ζωή σου..
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:42επειτα απο μια περιπετεια υγειας [ευτυχως οχι σοβαρη τελικα] που με αναγκασε να μεινω στο νοσοκομειο 3 μερες, σκεφτομουνα μονο ενα πραγμα. ποτε θα γυρισω ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ!!!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:55Σπίτι είναι οι μνήμες των αγαπημένων μου προσώπων που μπορεί και να έχουν φύγει και οι προσδοκίες για ευτυχισμένες στιγμές που θα έρθουν….
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:05Απο τότε που με θυμάμαι φτιάχνω σπίτια για τις κούκλες μου.Η χαρά του παιχνιδιού ήταν αυτή και μόνο δηλ. η δημιουργία του σπιτιού.Σπίτι είναι ο χώρος έκφρασης ,η οικογένεια ,η παρηγοριά ,η θαλπωρή ,καταφύγιο για ξεκούραση ,πόλος καλών μα και άσχημων αναμνήσεων.Σπίτι εί
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:22ναι αυτό που μας περιβάλει και νιώθουμε ασφαλείς για να ονειρευτούμε….
ΣΠΙΤΙ παντα ειναι το πατρικο εκει που γυρναμε να βρουμε κουραγιο σε καθε δυσκολια,σπιτι (με μικρα γραμματα)ειναι η αρχη της δικιας μας οικογενειας,που στην συνεχεια θα γινει το ΣΠΙΤΙ για τα δικα μας παιδια…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:35Σπίτι είναι εκεί που βρήσκετε η οικογένειά μας. Εκεί και μόνο εκεί νιώθουμε άνετα, νιώθουμε πως μπορούμε να κρυφτούμε ή να φανερωθούμε! Εκεί νιώθουμε ασφάλεια, ξεκούραση. Εκεί θέλουμε να χωρέσουμε τις μεγάλες μας στιγμές, τις γιορτές μας, τα παιχνίδια μας αλλά και αντίθετα εκεί παλεύουμε τους φόβους μας και τις στεναχώριες μας. Σπίτι είναι ο δικός μας παράδεισος!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:45Για μένα το σπίτι δεν είχε πάντα την ίδια έννοια… ως φοιτήτρια ή εργένισσα ήταν απλά το μέρος που κοιμάμαι, έχω τα πράγματά μου, κι αν μείνω πολύ μέσα σε αυτό κάτι δεν πάει καλά…
το λογικό ήταν να βρίσκομαι με την παρέα έξω. Αυτό για καμιά 15 χρόνια…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:52Από τα 34 και έπειτα, με το γάμο και τις «άλλου τύπου» κοινωνικές υποχρεώσεις, άρχισα να το βλέπω με άλλο μάτι, πανικοβλήθηκα στην αρχή, αλλά τώρα σιγά σιγά νομίζω το απολαμβάνω και έχει αρχίσει να κερδίζει τη δική του θέση στην καρδιά μου
Σπίτι είναι εκεί που ανυπομονείς να γυρίσεις αλλά και αυτοί που ανυπομονούν να γυρίσεις.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 15:06Spiti einai o xoros pou diadramatizondai oi shmandikoteres stigmes ths zohs mou…..
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 15:09Το σπίτι μου είναι η φυλακή μου όταν το μυαλό μου λαχταρά να πετάξει μακρυά……
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 16:05Το σπίτι μου είναι η αγκαλιά της μάνας όταν το κορμί μου αναζητά την παρηγοριά……
Χαρά και λύπη, αγάπη και μίσος, άσπρο και μαύρο!!!
Απλά, αυτό είναι το ΣΠΙΤΙ μου.
χρώματα αγαπημένα,γνώριμες μυρωδιές και πρόσωπα λατρεμένα
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 18:24Το σπίτι μου. Το σπιτάκι μου. Το αγαπώ. Το αλλάζω και με αλλάζει και αυτό. Το καταφύγιό μου.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:02ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ ένα ζεστό περιβάλλον για να ζεις καθημερινά με την οικογένειά σου, να υποδέχεσαι καλούς φίλους και να περνάς ευτυχισμένες στιγμές!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:35H φωλιά μου, ο χώρος που με φορτίζει και με ξεκουραζει.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:37Veronica´s last [type] ..Περιοδικό : Γαλουχώ
Τι ωραία που το εκφράζετε όλες!! Μπράβο κορίτσια!! Με έκανε να καταλάβω ότι έτσι νιώθω για το πατρικό & το φοιτητιτκό μου σπιτάκι.. Είχα περάσει τόσες υπέροχες & άσχημες στιγμές, έχω τόσες αναμνήσεις και τώρα προσπαθώ να νιώσω για το νεό μου σπίτι (ιδιόκτητο μεν), αλλά μοιάζει τόσο κρύο ακόμα… Απλά ζω σε αυτό.. ελπίζω να γίνει το σπιτάκι μου.. δεν το εχω συνηθίσει…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:53Το σπίτι μου είναι η φωλιά μου, το καταφύγιό μου, η θαλπωρή, η ασφάλεια, τα όνειρά μου, όλα όσα αγαπώ συγκεντρωμένα μαζί, ο εαυτός μου…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 21:50Σπίτι. Εκεί που σε περιμένουν χαμόγελα, αγκαλιές και γνώριμες μυρωδιές…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 22:13Σπιτι για μενα σημαινει πανω απ ολα ζεστασια .
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 22:17Να αντανακλα ο καθε χωρος την προσωπικοτητα σου,τα χομπι σου,τις προτιμησεις σου.
Σπιτι ειναι χρωμα,φως,παιδικοτητα,ρομαντισμος.
Σπιτι ειναι ολα οσα αγαπω,η οικογενεια μου,οι γλυκιες τους φατσουλες να μου χαμογελανε,να παιζουν,να φτιαχνουν,να χαλουν…
Το κλειδι στην πορτα,καθε φορα που γυριζει ο αντρας μου απ την δουλεια.
Τα παιδικα βηματακια το πρωινο.
Η αγκαλια στο τελος της μερας.
Σπιτι,ενας χωρος γεματος απο αναμνησεις,χαρες,λυπες,και πολλα πολλα ονειρα.
Ελενη´s last [type] ..Maggie: Γλυκιά…λαδιά και μοβ.
Θυμάμαι ένα σπίτι δίχως στέγη και τοίχους που λέει κι ο Αγγελάκας. Η αλήθεια είναι ότι με μπερδεύει λίγο η ερώτηση τι είναι σπίτι για μένα. Μάλλον επειδή τρέφω αντικρουόμενα συναισθήματα. Μου φαίνεται πιο εύκολο να γράψω τι θα έπρεπε ή τι θα ήθελα να είναι.
Πιστεύω λοιπόν ότι θα έπρεπε να είναι ένας λειτουργικός και καλαίσθητος χώρος διαβίωσης, και όχι ένα τρόπος επίδειξης κοινωνικής ισχύος. Ένας χώρος που θα αποπνέει αυτάρκεια και σεβασμό προς το περιβάλλον και θα εγείρει τη δημιουργικότητα. Προέκταση του φυσικού τοπίου• έτσι χτισμένο ώστε να φαίνεται ότι αποτελεί φυσική συνέχειά του. Καταφύγιο και μέρος μιας κοινωνίας ατόμων, μιας γειτονιάς, ταυτόχρονα. Ζεστό, αλλά όχι φορτωμένο χωρίς λόγο. Φιλόξενο, λιτό και συνεχώς αναβαθμιζόμενο ανάλογα με τις ανάγκες που προκύπτουν. Ένας ζωντανός οργανισμός, που εξελίσσεται μαζί με τους ανθρώπους του. Ο λόγος για να κάνεις ταξίδια, αφού έχεις κάπου να γυρίσεις.
Τέλος, home is where the dream is.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 22:18Σπίτι είναι η φωλίτσα μας… το αναμμένο τζάκι, ενα φιλάκι στο μάγουλο των παιδιών μου που κοιμούνται,
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 22:37μυδωδια από φρεσκοψημένο ψωμί, μια γλυκιά
αγκαλιά που με περιμένει όταν γυρίζω κατάκοπη απ΄τη δουλειά… είναι το απάνεμο λιμάνι μου…
Είναι οι αναμνήσεις που έχω και οι στιγμές(όμορφες&άσχημες) που θα ζήσω με την οικογένειά μου&τους φίλους μου!Σπίτι είναι ο χώρος μου που κανένας δεν μπορεί να μπει,εκτός και αν του το επιτρέψω,επειδή θεωρώ ότι στο σπίτι μας πρέπει να έρχονται μόνο όσοι μας αγαπούν&εμπιστευόμαστε!Όλοι οι άλλοι ας μείνουν απ΄έξω!
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 22:59Τα όμορφα σπίτια (η αύρα μας τα βαπτίζει με τούτο το χαρακτηριστικό και τίποτε άλλο) είναι:
«ένας λόγος για να αγαπήσεις τη νύχτα»,
πολύχρωμα σερβίτσια ή λευκά με χρυσό φινίρισμα για να κεράσεις τσάι του βουνού τους φίλους που ήρθαν για συνανάγνωση,
όμορφοι ήχοι, πρακτικοί χώροι για να κοιμούνται οι λέξεις των βιβλίων, ο χώρος όπου μπορείς μέσω διακοσμητικών επιλογών να εκφράσεις τον εσωτερικό ψυχισμό σου, μα κυρίως ένας χώρος για να λύσεις χωρίς ακρότητες τις όποιες εσωδιαφωνίες…
Το σπίτι μας είναι ο τελικός προορισμός της μέρας. Η αρχή και το τέλος. Η ανασφαλειά και η αυτοπεποιθησή μας. Ένας ζωντανός οργανισμός από κάθε άποψη._
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:09Σπίτι για μένα είναι το αποτύπωμα της παιδικής μου ηλικίας, η ανάμνηση τους αρώματος της γιαγιάς μου, τα καλοκαίρια στο Μπαξέ, ο χιονοπόλεμος με την αδερφή μου, οι διακοπές με τις ξαδέρφες μου, οι εκδρομές με τους γονείς μου και η απέραντη αγκαλιά τους, τα ταξίδια μου ως έφηβη και μετά, οι συναυλίες με το Γιώργο, οι βόλτες στη Θεσσαλονίκη μου, η γέννηση των κοριτσιών μου, τα μεθύσια μας στο μπαλκόνι, τα μαγειρέματα στην κουζίνα μας, τα ιδιαίτερα μας βράδυα. Είναι το φως του ηλίου από το μεγάλο παράθυρο που σε κάνει να καταλαβαίνεις τη ζωή και η έμπνευση που σου δίνει η ηρεμία του χώρου να δημιουργήσεις ζωή που θα τη «σπιτώσεις» ΣΠΙΤΙ σου.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:10βιβή´s last [type] ..Maggie: Γλυκιά…λαδιά και μοβ.
Πρώτα απ’ όλα γιά μένα το σπίτι είναι φωλιά.
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:29Κατόπιν, ο χώρος αυτής της φωλιάς αποτελεί καί τον καμβά
μου, όπου εκεί μπορώ να εκφράσω αυτό πού έχω ανάγκη να εκφράσω κάθε φορά. Μέ άλλα λόγια, αυτός ο καμβάς λειτουργεί σαν ένας καθρέφτης αυτού πού είμαι μέσα στον χρόνο.
Λίγους μήνες προτού πεθάνει η λατρεμένη μου γιαγιά (και ενώ έμεναν με τον παππού μου στο σπίτι της θείας μου, για να τους φροντίζει, και είχαν αφήσει το δικό τους), είχε ένα σοβαρό νευρολογικό επεισόδιο, εξαιτίας του οποίου ποτέ δεν επανήλθε, έμεινε κατάκοιτη και σχεδόν άφωνη, μέχρι που μας άφησε για πάντα. Το βράδυ του επεισοδίου αυτού δεν μπορούσε να κοιμηθεί και έλεγε και ξανάλεγε στον παππού μου «Πάμε στο σπίτι μας, Γιάγκο μου, να πεθάνω στο σπίτι μου, Γιάγκο μου.» Ήταν από τις τελευταίες της κουβέντες. Αυτό είναι για εμένα σπίτι…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:33Το άσυλο της ψυχής μου
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:37Λατρεύω το Σπίτι! Πολλές φορές διαβάζοντας τα γράμματα των φίλων του Rdeco και βλέποντας τις φωτογραφίες από τους χώρους, σκέφτομαι ότι τελικά δεν υπάρχει άσχημο Σπίτι. Αυτή η σφραγίδα που κάθε άνθρωπος βάζει στο χώρο του, τα φωτισμένα παράθυρα το βράδυ, οι κατεβασμένες τέντες στα μπαλκόνια το καταμεσήμερο, μια μισογεμάτη κούπα καφέ και ένα βιβλιο στο τραπεζάκι δίπλα στην πολυθρόνα… Τελικά τα ομορφότερα στολίδια των σπιτιών είναι οι Άνθρωποι. Και πάλι ευχαριστούμε Εύα…
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:41Παρασύρθηκα και δεν απάντησα στην ερώτηση: Για μένα Σπίτι = καταφύγιο, ζεστασιά, θαλπωρή, χαρά, και τελικά αγάπη για τον εαυτό μου, για τους ανθρώπους της οικογένειάς μου και (αυτό είναι το ζητούμενο) αγάπη για όλο τον κόσμο
Το σπίτι μου……ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ._
→ 8 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:49Το σπίτι μου είναι εκει που είμαι ο εαυτός μου, εκει που νιώθω οικεία, εκει που όταν κλεινω την πόρτα ακουμπω ολες τις χαρές μου, τις λύπες μου, τα όνειρα μου, τις απογοητεύσεις μου, τα γέλια μου, τις μοναξιες μου, την οικογενεια μου, τη συντροφιά μου, τους φίλους μου και όσα μου δίνουν χαρα!
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 00:04Το σπίτι μου είμαι εγώ!!!
Το σπίτι μου είναι το μέρος που ποτέ δεν βαριέμαι να βρίσκομαι, που πατάω ξυπόλυτη, που βρίσκονται οι δυο μου αγάπες (σύζυγος & κόρη) και οσονούπω μια τρίτη (2η κόρη). Εκεί «ωριμάζει» ο δικός μου κόσμος…
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 00:07Φωλιά. Αγάπη. Ζεστασιά. Εκεί που είναι οι φωτογραφίες μου, και το μαξιλάρι μου.
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 01:10Τι ωραία και πόσο συγκινητικά όσα γράφετε…δεν ξέρω τι σημαίνει πια για μένα «σπίτι» …. και το συνειδητοποιώ τώρα που επαναπατρίζομαι σύντομα λόγω ανεργίας.
Νιώθω πως έχω δυο σπίτια, το φοιτητικό-εργένικο και το πατρικό μου αλλά σε κανένα από τα δυο δεν νιώθω 100% καλά.
Όταν είμαι στο φοιτητικό-εργένικο μικρό σπιτάκι μου, μου λείπει η οικογένεια μου και η ασφάλεια και η οικογενειακή θαλπωρή και αγάπη και επίσης, για να είμαι ειλικρινης, δεν την πολυπαλεύω πια στην Αθήνα.
Αντίστροφα, όταν είμαι στο πατρικό μου στην Εύβοια, παρόλο που βρίσκεται σε μια υπέροχη κωμόπολη που συνδυάζει βουνό και θάλασσα, αρκετές φορές μου λείπει η ηρεμία μου, η μοναξιά μου και η απόλυτη ελευθερία μου (απόλυτη ελευθερία κινήσεων επειδή μένω μόνη).
Νομίζω πως θα νιώσω 100% σπίτι μου τον χώρο που θα συνδυάζει και τα δυο, έναν ολόδικο μου χώρο κοντά στο πατρικό μου, έναν χώρο που θα έχω διακοσμήσει εξολοκλήρου εγώ και θα μου προσφέρει την ανεξαρτησία που έχω τόσο ανάγκη. Μακάρι να καταφέρω να τον αποκτήσω.
Καλή επιτυχία στην έρευνα σου Εύα, Φουρφουρίνα με το καλό το μωράκι σου, και, Δέσποινα, το έζησα με δικούς μου παππούδες και γιαγιάδες και καταλαβαίνω…
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 01:17Το σπίτι αναμφίβολα είναι χώρος χαλάρωσης, ασφάλειας, μάζωξης φίλων και οικογενείας, αλλά το κυριότερο σπιτι είναι ένα ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ! Είναι η έκφραση της προσωπικότητάς σου. Από το εξωτερικό περίβλημα του σπιτιού έως και το εσωτερικό του. Όπως διαλέγεις ένα ρούχο που είναι το δικό σου στιλ, που σε εκφράζει, έτσι είναι και το σπίτι. Είναι η έκφραση της δημιουργίας είτε από τον ιδιοκτήτη και μόνο΄είτε με τη συμβολή και ειδικών. Το σπίτι έχει ψυχή, χαρακτήρα και πολύ προσωπικότητα. Την δική μας προσωπικότητα που είναι και μοναδική!
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 07:20TO SPITI, EINAI AYTO POY ME KANEI NA THELO NA DIMIOYRGO.
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:34ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:20ΠΟΥ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΝΑ ΜΕΝΩ ΕΚΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ…
ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΝΑ
ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΖΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ.
ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΤΟ ΦΤΙΑΞΩ ΜΕ ΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΜΟΥ.
Σπίτι είμαι εγώ και όσοι επέλεξαν να είναι μαζί μου.. Home is where the heart is…
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:04ειναι εκπληκτικο το ποσες απαντησεις υπαρχουν για την λεξη σπίτι. Το σπιτι μου το λησμονω οταν φευγω ταξιδι.Ειναι ο χωρος οπυ γυρναω οπως θελω και οποτε θελω χωρις να δινω λογ.σμο σε κανεναν. Ειναι ο χωρος που γουσταρω να μαγειρευω να απολαμβανω την θαλασσα απο το παραθυρο μου πινοντας στις 5 το πρωι καφε.το μερος οπου ο βασιλιας ειναι μονος του.Το κρεββατι μου που απολαμβανω καθε γωνια του με τον αντρα μου . οσα σπιτια και να μετακομισω και παλι το σπιτι μου θα ειναι. φιλια
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:55Σπίτι είναι ο χώρος που αντικρίζοντας κάθε γωνίτσα του, μου ξυπνά μια γλυκιά ανάμνηση.
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 16:04για μένα, το σπίτι μου είναι ελευθερία.
→ 9 Φεβρουαρίου 2012 στις 16:13Το 1951 ο γερμανός φιλόσοφος Martin Heidegger έδωσε μια διάλεξη με τον τίτλο «Χτίζουμε, Κατοικούμε, Στοχαζόμαστε». Με το κείμενο αυτό έθεσε σε νέες βάσεις το ζήτημα της κατοίκησης. Διέκρινε το ζήτημα της κατοικίας, το οποίο θεώρησε ως πρόβλημα που επιδέχεται τεχνικές λύσεις, από την κατοίκηση, την οποία θεώρησε ως τρόπο ύπαρξης του ανθρώπου στον κόσμο. Υποστήριξε ότι ο άνθρωπος κατοικεί σε «τόπους» και όχι στο χώρο γενικώς. Αυτό αποδεικνύουν όλες οι προηγούμενες περιγραφές τις οποίες και συμμερίζομαι. Το σπίτι για μένα δεν είναι μόνο χώρος αλλά κυρίως η οικειοποίηση του χώρου. (Πάντως αξίζει κανείς να διαβάσει το κείμενο του Heidegger…)
→ 10 Φεβρουαρίου 2012 στις 00:36Σπίτι είναι η αγκαλιά που μοιράζομαι με τους δυο πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου, τους γιους μου και που μέσα της κλείνει χαρές και λύπες, γέλια και δάκρυα, ελπίδες και φόβους, αναμνήσεις και όνειρα, ζεστασιά και πολλή αγάπη.
→ 10 Φεβρουαρίου 2012 στις 03:03Yiola,μικρή μου διανοούμενη φίλη,μας λες και πού το βρίσκουμε το κείμενο αυτό του σπουδαίου φιλοσόφου/και μάλλον αρκετά κακού ανθρώπου/ Μάρτιν Χαϊντέγκερ? Σ’ ευχαριστώ πολύ.Φιλάκια
→ 10 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:52@ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
http://ebookbrowse.com/heidegger-building-dwelling-thinking-lib-iss-pdf-d40646017
Αυτό το βιβλίο είναι ελληνικό και έχει επίσης ενδιαφέρον:
Παύλος Λέφας
«Αρχιτεκτονική και κατοίκηση
Από τον Heidegger στον Koolhaas»
Πλέθρον, 2008
→ 10 Φεβρουαρίου 2012 στις 17:25Για μενα σπιτι ειναι εκει που εχω τα πραγματα μου, τα καλλυντικα μου, τα ρουχα μου, τα παπουτσια μου, τα βιβλια μου, τα σεντονια μου, γνωριζω το επιπεδο καθαριοτητας του χωρου κι εχω δυνατοτητα αλλαγων στην αισθητικη του.
→ 10 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:07Σπίτι; Λοιπόν, όσο και να φαίνεται περίεργο όταν λέω τη λέξη σπίτι ο νους μου πηγαίνει στο πατρικό μου.Και όσο και να θέλω να φτιάξω το σπίτι μου το τωρινό διαφορετικό από εκείνο που μεγάλωσα, τόσο και κάποιο κατάλοιπο εμφανίζεται μπροστά μου και μου θυμίζει ότι το ψάχνω.Άρα το σπίτι μου είναι αυτό που έφτιαξε εμένα ή εγώ το σπίτι μου;Αν το σπίτι είναι κάτι χαρούμενο και δυστυχισμένο,αισιόδοξο και όχι, κλασσικό και μοντέρνο,με καλές και κακές μέρες, με όνειρα κι ελπίδα τότε το σπίτι είμαστε εμείς που το κατοικούμε, παίρνουμε δύναμη από αυτό και του δίνουμε κουράγιο να συνεχίσει να μας ανέχεται…!!!
→ 11 Φεβρουαρίου 2012 στις 01:01Η λέξη το «σπίτι μου» για μένα είναι ο συντροφός μου, η οικογένεια μου και οι φίλοι μου. Ακόμα και εαν μένω σε ένα σπίτι (το κτίριο) θα νοιώθω άστεγη αν δεν έχω τα παραπάνω πρόσωπα στη ζωή μου.
→ 11 Φεβρουαρίου 2012 στις 01:28Μπορώ να πω επίσης οτι η λέξη «σπίτι» στην παρούσα φάση της ζωής μου, μου είναι κάπως βάσανο, καθώς ψάχνω για νέο σπίτι (χαμηλότερο ενοίκιο), και βαριέμαι τοοόσο πολύ το ψάξιμο και τις μετακομίσεις.
Το θησαυροφυλάκιο του εαυτού μου.
→ 12 Φεβρουαρίου 2012 στις 00:14To spiti einai to pio proswpiko mas katafygio. einai mia agkalia pou de 8a se prodwsei pote! (an den to exeis balei ypo8hkh se kanena daneio)
→ 13 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:28Καλημερα σε όλους,
→ 15 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:59το σπιτι για μενα ειναι ο χωρος που βλεπω τους φιλους μου, που παιζω με το παιδι μου, καθομαι αγκαλια με τον συντροφο μου στο σαλονι.Εκει που ηρεμω ή νευριαζω ή και αχγωνομαι να το διατηρησω καθαρο.Η ασφαλεια μου. Μερος της καθημερινης μου ζωης.
Ειναι το μερος που δεν βαριεμαι ποτε να βρισκομαι!
→ 15 Φεβρουαρίου 2012 στις 17:36Σπίτι, είναι το εργαλείο που προστατεύει τις αγκαλιές των αγαπημένων μας.
→ 16 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:44Σπίτι, είναι το my home….αν όχι σπίτι, τότε, house…
→ 23 Φεβρουαρίου 2012 στις 06:58Σπίτι για ‘μένα είναι ένα συναίσθημα, γιατί εμπεριέχει ό,τι νιώθεις. Είναι το άσπρο, γιατί περιέχει όλα τα χρώματα. Είναι η αγάπη, γιατί περικλείει όλους τους ανθρώπους. Είναι το οξυγόνο, γιατί δίνει ζωή. Είναι η μουσική και η σιωπή, γιατί μπορείς να αφουγκραστείς τον κόσμο ακόμη και τις στιγμές που δεν μπορείς να τον δεις. Είναι η άνοιξη, γιατί ευωδιάζει το σύμπαν. Με άλλα λόγια σπίτι μου είναι εκεί που μπορώ να ακουμπήσω την καρδιά μου
→ 28 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:47