Γενέθλιο post: Φοβάμαι τις αλλαγές.

1 Φεβρουαρίου, 2012 by Rdeco

Καλημέρα και καλό μήνα. Αφιερώνω το σημερινό post στο αγαπητό μου παιδί Rdeco, μιας και σήμερα κλείνει τα 5 του χρόνια, και του εύχομαι να είναι πάντα έτσι αγαπητό, με πολλούς Rdeco-fans, και εγώ πολυγραφότατη. Φέτος είναι βέβαια ιδιαίτερη χρονιά αφού μόλις εντάχθηκε και το Rdeco shop στην ομάδα των Rdeco και Design Deco by Rdeco.

Το σπίτι μας και το γραφείο μας (όταν μας ανήκει) είναι ένας χώρος που εκεί περνάμε όλοι μας τις συνήθειες μας και τους φόβους μας. Εκεί κλείνουμε όλα μας τα άγχη και τις ανησυχίες μας, που έρχονται και προστίθενται πάνω στους φόβους μας για το πως θα θέλαμε το σπίτι μας να μοιάζει. Συνήθως είμαστε αναποφάσιστοι γιατί πιο εύκολα θα βρούμε ένα λόγο να μην κάνουμε κάτι, παρά ένα κίνητρο για να προχωρήσουμε. Στον άνθρωπο δεν αρέσει η αποτυχία άλλωστε. Το πιο σύνηθες που ακούω, είναι «φοβάμαι πως θα το βαρεθώ» και φυσικά αυτό είναι ένας σκέτος φόβος χωρίς ουσία και υπόσταση, όπως οι περισσότεροι φόβοι μας. Κανένας δεν μπορεί να ξέρει τι θα βαρεθεί ή ακόμα καλύτερα, τι θα φοβηθεί, αν δεν το περάσει. Κανένας επίσης δεν μπορεί να ξέρει τι είναι αυτό που ΔΕΝ θα βαρεθεί. Συνήθως ακολουθούμε την πεπατημένη ή τη μόδα σε όλη μας τη ζωή (και στη διακόσμηση) γιατί εκεί νιώθουμε ασφάλεια, έτσι νιώθουμε πως ακουμπάμε κάπου και γι’ αυτό δεν είναι λάθος. Είναι όμως η άτιμη «κοινή λογική» που κυβερνά τα πλήθη και δε ξέρουμε κιόλας αν τελικά είναι κοινή όντως.

via

Καλούμαστε να πάρουμε αποφάσεις κάθε φορά που αλλάζουμε κάτι στο σπίτι (δε θα πω για τη ζωή) που αυτόματα μας κάνουν να νιώθουμε ότι ρισκάρουμε. Όχι, όλοι δεν είναι τζογαδόροι. Φοβάμαι πως θα βαρεθώ έναν κόκκινο καναπέ, φοβάμαι πως θα σιχαθώ έναν πράσινο τοίχο. Φοβάμαι πως φοβάστε πριν ζήσετε τον κόκκινο καναπέ ή τον πράσινο τοίχο και τελικά καταλήγετε με εκείνο το κλασικό πλακάκι που δε λερώνει και σας ορκίστηκαν πως «πάει» με όλα τα ντουλάπια του κόσμου τούτου. Ναι. Γιατί η ζωή μπορεί να αλλάξει επικίνδυνα με έναν κόκκινο καναπέ… Πως φοβάσαι πριν ζήσεις; Και πως μπορείς να ξέρεις πως δε θα βαρεθείς αυτό που σου πασάρανε; Άστο. Δεν υπάρχει απάντηση.

Θα ρωτήσω λοιπόν: «Θα βαρεθείς έναν κόκκινο καναπέ, αν το κόκκινο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» Ναι. Μπορεί. Κανένας δεν είναι σίγουρος για τίποτα και η ζωή τρέχει και αλλάζει και μαζί της και εμείς. Δεν υπάρχει βεβαιότητα για τον κόκκινο καναπέ, αλλά δεν υπάρχει και για τον μπεζ. Για αυτό είμαι σίγουρη, από τότε που άρχισα να δέχομαι τα email σας και μετά. Βαριέστε παιδί μου, βαριέστε και είναι βέβαια δικαίωμα σας! Αυτό είναι κομμάτι της ζωής μας. Κομμάτι όμως είναι και το να αγαπάμε επίσης. Αγαπάμε και ξαναγαπάμε μια μικρή σαχλή λάμπα που κάποτε αγοράσαμε από κάπου, χωρίς καθόλου να το σκεφτούμε. Πως ξέραμε πως δε θα τη βαρεθούμε; Το να υποθέτεις πως θα βαρεθείς, εκτός του ότι προσομοιάζει το ανέκδοτο με το γρύλλο, κάνει και μεγάλο κακό στο περιββάλον σου, και εννοώ στο σπίτι σου. Γράφω ένα βιβλίο για αυτό. Αλήθεια. Σε κάνει να μην αποφασίζεις να κουνηθείς, ή μπορεί και να βολεύεσαι στις λάθος επιλογές αφού ξέρεις σίγουρα πια πως είναι λάθος. Μοιάζει με τη λάθος δουλειά. Δε μας κάνει, αλλά δεν την αλλάζουμε, πολλές φορές γιατί φοβόμαστε την αλλαγή ή έχουμε συνηθίσει τα χάλια της. Και όλοι έχουμε ένα όραμα πως γυρνάμε το κλειδί το βράδυ και ανοίγουμε την πόρτα του δικού μας υπέροχου σπιτιού, και όσο απομακρυνόμαστε από αυτό, τόσο αφήνουμε την ευκαιρία στο φόβο, να μας κρατά μακριά από το δικό μας λατρεμένο σπίτι, από το δικό μας, το αυθεντικά δικό μας σπίτι. Αυτό που η κάθε γωνιά του θα μας θυμίζει κάτι, ή απλά θα μπορούμε να την κοιτάμε για ώρες χωρίς να τη βαριόμαστε, ή θα αυτό που θα χαίρονται οι φίλοι μας μαζί μας και η οικογένεια μας, ή αυτό που θα μόλις κλείσοουμε την πόρτα πίσω μας θα μπορούμε να εκπνεύσουμε με ανακούφιση.

via

Σου λύνω τις απορίες: «Θα βαρεθείς στα σίγουρα κάτι που έβαλες στο σπίτι σου, γιατί ήταν της μόδας. Θα βαρεθείς οπωσδήποτε κάτι που σου είπαν οι άλλοι να πάρεις. Θα βαρεθείς φευ, κάτι που σε διαβεβαίωσε ο διακοσμητής της τηλεόρασης πως «ανοίγει» το χώρο ή «ζεσταίνει» το δωμάτιο. Θα βαρεθείς εντελώς αυτό που σου είπαν πως είναι διαχρονικό.  Απλά σε αυτή την περίπτωση, σταματάς να το βλέπεις, γιατί συνήθως είναι άτονο, άοσμο και αόρατο.

Τα σπίτια μας αλλάζουν, εμείς αλλάζουμε, και το να αποφασίζεις πως θα ζεις επειδή φοβόσουν μη βαρεθείς, κάνει τελικά ένα πράγμα: Πολύ βαρετά σπίτια. Και αυτό είναι κακό. Ο τρόπος για να ξεπεράσεις τους φόβους σου, είναι να βρεις πραγματικούς λόγους για τις αποφάσεις σου. Όποιους άλλους παρά αυτό το λόγο του φόβου.

Πως περιγράφεις το σπίτι σου; Αν καθήσεις να το κάνεις με σοβαρότητα, εκεί στη λίστα που θα φτιάξεις, θα βρεις όλα αυτά που φοβόσουν και τελικά δεν έκανες. Προσπάθησε να θυμηθείς, τι ήθελες να κάνεις έναντι των πεπραγμένων. Πολύ πιθανό να κάνεις μια λίστα με αγάπη, πολύ πιθανό να κάνεις μια λίστα με όλα αυτά που πρέπει να φύγουν. Αν περιγράψεις ένα σπίτι που είναι άχρωμο, ακατάστατο (και δεν εννοώ την καθημερινή λάτρα), απεριποίητο, τότε σκέψου πως αν «αυτό» ήταν άνθρωπος θα είχες φύγει τρέχοντας μακριά του.

Μια καλή λίστα (για μένα μιλώντας):

Μια κακή λίστα:

Θα περάσεις με κάποιο τρόπο τα αγαπημένα σου χαρακτηριστικά στο σπίτι σου; Κάνε τη δική σου λίστα τότε.

Αν θεωρείς το μυαλό σου κοφτερό και σου αρέσει να διαβάζεις αστρονομία. Βάζεις τα βιβλία αυτά στην επιφάνεια του σπιτιού σου. Βιβλιοθήκη, τραπεζάκι; Ότι! Αν ο άντρας σου είναι χρυσοχέρης και κάνει καλλιτεχνιές. Βρίσκεις όμορφους τρόπους να τις δείξεις. Στο τοίχο, σε προθήκες, θα βρεις. Αν όμως βρεις πράγματα μέσα στο σπίτι σου που δεν τα επέλεξες και ακόμα είναι εκεί, τότε θα βρεις πάλι τρόπο. Κλειδιά, πόρτα, σκουπίδια ή χάρισμα. Δεν είσαι ακόμα σίγουρη; ΦΟΒΑΣΑΙ;  Κούτα, αποθήκη.

Ο δεκάλογος:

Σου θυμίζω 5 από τα καλύτερα post περί διακόσμησης τα τελευταία 5 χρόνια.

Καναπέδες και πως συνδυάζονται

Πως να κάνω combo

Μοτίβο-μανία 1

Το μπεζ δωμάτιο

Κεντρικά σημεία ή Focal points

Φιλιά.

46 Σχόλια »


Maria Bat :

Καλημέρα Εύα.Να χαίρεσαι το δημιούργημά σου και να μας χαρίζεις για πολλά χρόνια με το δικό σου μοναδικό τρόπο έμπνευση και λύσεις στα deco (και όχι μόνο….) προβλήματά μας!!!Το σημερινό σου post όλα τα λεφτά….
Έτσι για την ημέρα αφιερώνω σε εσένα και σε όλη τη rdecoπαρέα ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το »Don’t stop» από τη Μαριέττα Φαφούτη (www.youtube.com/watch?v=48ENX0PmmRs)
HAPPY BIRTHDAY!!!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 08:46

ΑΡΕΤΗ :

Aχ, Ευάκι τι postάρα ήταν αυτό σήμερα!Μεχρι να το διαβάσω τελείωσα μια κούπα καφέ!Χρόνια σου πολλά σήμερα!Αλλα και σε όλους τους αναγνώστες σου fans που σε διαβάζουν καθημερινά.Σε ευχαριστούμε που υπάρχεις και που μοιράζεσαι όλη αυτή την αγάπησου για τη διακόσμηση με εμάς.Εγω πήρα πράγματα από σένα , άλλαξα πράγματα με εσένα, και τέλος και σημαντικότερο δημιούργισα πράγματα με εσένα!Φιλάκια πολλα αγαπημένο RDECO μας!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 08:49

Νίκη :

Χρόνια Πολλά! Να είσαι πάντα καλά και πάντα εδώ να μας εμπνέεις!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:04

rodimilo :

Έχεις δίκιο. Δεν τολμούμε γενικά. Η συντριπτική πλειοψηφία των σπιτιών που σου στέλνουν αποδεικνύει αυτήν την στενοχωρητική αλήθεια. Εκτός όμως από τον φοβο ότι κάτι «θα το βαρεθείς», υπάρχει και κάτι σημαντικό που οδηγεί στις συντηρητικές και «ασφαλείς» τουλαχιστον χρωματικά επιλογές: στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, αλλά και πριν απο αυτούς, οι περισσοτεροι δε ρισκάρουν να κάνουν τολμηρές απόπειρες που θα χρειαστουν λεφτά για να τις αλλάξουν όταν πάψουν να τις αντικρίζουν με τον αρχικό ενθουσιασμό. Ακόμα κι ένας τοίχος, αν έχεις παιδιά,σκυλιά ή γκρινιάρη άντρα είναι ολόκληρη ιστορία να του αλλάξεις χρώμα. Θα μου πεις, το σπίτι σου πρέπει να το γουστάρεις, να μπαίνεις μέσα και να χαμογελάς που το βλέπεις. Αλλά λέω, ίσως φταίει κι αυτό. Εν παση περιπτώσει,
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:08

kali :

Να τα εκατοστήσεις RDECO μας!
Χρόνια Πολλά για το δημιούργημα σου Εύα!
Σευχαριστούμε που υπάρχεις, που μας βοηθάς, που μας μαθαίνεις.
Είσαι η καλύτερη συντροφιά μου,τώρα ειδικά που βρίσκομαι στο σπίτι χωρίς δουλειά.
Εξω χιονίζει και εγώ μέσα ζεστά παρέα με το Rdeco και τις Rdecofans.
Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους μας!!!!
kali´s last [type] ..Γενέθλιο post: Φοβάμαι τις αλλαγές.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:16

Adamantia :

Καλημέρα, καλό μήνα και Χρόνια Πολλά στο πιο εθιστικό site! Εύα πάντα εμπνεύσεις και όρεξη για δουλειά σου εύχομαι! Έχεις δημιουργήσει μία όμορφη παρέα!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:21

τανια ζηση :

καλημερα!!καλο μηνα!!και χρονια πολλα και δημιουργικα!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:28

Μαρίνα :

Το σπίτι μας είναι η φωλιά μας, πρέπει να το φτιάχνουμε όπως ακριβώς μας αρέσει και μας βολεύει.
Τα ακριβά σερβίτσια, τα κρυστάλινα ποτήρια και τα καλά πορσελάνινα φλυτζάνια πρέπει να τα χαιρόμαστε ΕΜΕΙΣ και όχι η βιτρίνα/ντουλάπι. Τι κι αν σπάσει και δεν είναι πια 12 αλλά 9 ή 10; θα έχουμε μια ιστορία να διηγούμαστε για το πως έσπασε.
Γιατί να βάλω καλύματα στον καναπέ/ αυτοκίνητο και να μην το χαρώ ΕΓΩ; Και αν χαλάσει; Ας του βάλω τότε κάλυμα.
Αυτά !

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:30

Μαρίνα :

A!!! και Χρόνια πολλά !!!
(συμφωνώ τόσο με το άρθρο, που το ξέχασα…)
Μαρίνα´s last [type] ..Zippered pouch let's visit London 121311

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:30

Κυριακή :

Χρόνια πολλά στο αγαπημένο μας rdeco. Για μένα εκτός από πηγή έμπνευσης όλα αυτά τα χρόνια ήταν και μια κινητήρια δύναμη. Εύχομαι να συνεχίσει να υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμη!!!!!!!!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:37

Ανδρονίκη :

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά αστείρευτη Rdeco. Καλό και δημιουργικό μήνα σε όλη την παρέα. Στο σημερινό post νόμιζα ότι κάνεις ψυχανάλυση σε μένα. Τόσο μέσα έπεσες. Όμως εδώ και ενάμισυ περίπου χρόνο που σε μελετώ καθημερινά αισθάνομαι ότι κάτι έχει αλλάξει στην αισθητική μου και έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να τολμώ συχνότερα…

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:39

liaki :

Πόσο δίκιο έχεις Ευάκι μας!!! Ήρθες να με συνετίσεις πάνω που κάνουμε σχέδια με τον καλό μου να νοικιάσουμε τι σπιτάκι μας και σε δυο μέρες ξεκινάμε έρευνα αγοράς! Έχουμε και γάμι το φθινόπωρο.. Ελπίζω να μην πέσουμε στις παγίδες που ανέφερες και να φτιάξουμε τον χώρο μας έτσι ώστε να μας εκφράζει και να μας εμπνέει!
Happy Birthday R-Deco!!! Να μεγαλώνει η παρέα σου και να μας φτιάχνεις την καθημερινότητά μας! Keep walking ;)

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:50

liaki :

γάμο ήθελα να πω!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:52

Ευαγγελία :

Καλημέρα, καλό μήνα κι από μένα! Χρόνια Πολλά Rdeco!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 09:55

dimitra :

Καλό μήνα και χρόνια πολλά .
Πραγματικά να είσαι καλά ..και να μας εθίζεις όλο και
περισσότερο στο γλυκό κόσμο του σπιτιού..
φιλιά..

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:01

Noni :

Σου εύχομαι να είσαι πάντα ακούραστη και γεμάτη έμπνευση!
Keep being inspired!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:02

Evita :

Ευάκι πάντα ομορφιές!!!καλό μήνα με πολλές Rdeco επιτυχίες!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:06

Ευδοκία :

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στο RDECO, στην έμπνευσή μας, σ’ αυτήν που μας «μαλώνει», μας παροτρύνει. Χρόνια πολλά στην Εύα!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:06

square girl :

Μαθημα ψυχοθεραπευτικό το σημερινό!
Οτι ακριβως χρειαζόμουν να παρω φόρα γιατί εχω πάρει τα βασικά , καναπέ, τραπεζακι, ταμπουρέ, τραπεζαρία, και συνθεση τοιχου, α ναι και φωτιστικό΄(σε νεουτραλ χρωματάκια, λαδογκρί, καρυδιές, δερματακια μπεζ και σοκολατοπράσινα, τραπεζι γυαλί γκρι μπεζ και το φωτιστικό amber-κιτρινο-πορτοκαλιό-χρυσό) και τωρα μου μένουν κουρτίνες, χαλι, μαξιλαρια και διακοσμητικά και πρέπει να δώσω χρώμα. Εμπαινε square girl, θάρρος η ζωή μας θέλει!!!!
Happy

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:16

square girl :

Birthday Rdeco

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:17

Tableart :

Καλημέρα Rdeco μας, καλό μήνα και Χρόνια Πολλά! Να τα εκατοστήσει το αγαπημένο παιδί όχι μόνο το δικό σου αλλά όλων μας. Ναι, όλων μας γιατί όχι μόνο το αγαπάμε, όχι μόνο το λατρεύουμε, αλλά γιατί μας εμπνέει να δημιουργήσουμε ένα καλύτερο περιβάλλον γύρω μας. Μαζί του δε φοβόμαστε την οποιαδήποτε αλλαγή, αντιθέτως τη θέλουμε, την αναζητούμε μανιασμένα για αυτό και μας έχει γίνει καθημερινή μας συνήθεια. Άλλωστε ο τολμών νικά και αυτό είναι κάτι που 5 χρόνια τώρα μαζί σου το διαπιστώνουμε καθημερινά. Φιλάκια σε όλη την Rdecofan παρέα!
Tableart´s last [type] ..Εσείς τι μενού θα φορέσετε σήμερα;

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:17

αλεξανδρα :

Eυχές αγάπης.Ωραιότατο το σημερινό κείμενο,πειστικό κ χαρούμενα προτρεπτικό.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:34

Ellie :

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους!

Εύα χρόνια πολλά για το μωρό σου – άλλα τόσα χρόνια σου εύχομαι (τουλάχιστον)!!!

Πιστεύω ότι δεν είναι μόνο ότι κάποιος βαριέται ή φοβάται, σκέψου και τον παράγοντα της ανωριμότητας.
Δηλ. όλοι εμείς ως μη επαγγελματίες καλούμαστε να φτιάξουμε ένα και μοναδικό σπίτι, τον χώρο μας.
Μετά από χρόνια είναι λογικό να βλέπεις λάθοι από την έλλειψη της εμεπιρίας.
Αν είχα να φτιάξω 10 σπίτια τότε σίγουρα τον 10ο θα ήταν καλύτερο απόπ το 1ο και αυτό γιατί εξ αρχής δεν γνωρίζεις όλες τις επιλογές που έχεις.

Δεν συμφωνείς Εύα ότι η εμπειρία σε κάνει να έχεις πιο παρατηρητική ακόμη και πιο τολμηρή ματιά απέναντι στα πράγματα άρα και την διακόσμηση πιο συγκεκριμένα;

Από την άλλη κάποιων «κόβει» το μάτι τους καλύτερα από την αρχή γιατί έχουν περισσότερο ευαισθητοποιημένη αισθητική!!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 10:36

Ζωή :

Την πιο γλυκιά καλημέρα μου σε ένα από τα πιο ωραία post σου! Χρόνια πολλά στο Rdeco, που μας έχει γίνει απαραίτητη καθημερινή συνήθεια… Πάντα γεμάτη έμπνευση και πολυγραφότατη Εύα! Και ως αχορταγο βιβλιοσκούληκο ανυπομονώ να πιάσω στα χέρια μου αυτό που ετοιμάζεις… Αλήθεια.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:12

Eλένη Ζ :

Καλά εε, τώρα μας ευφραίνεις και την ψυχούλα μας !!! Δεν φτάνει που μας ανοίγεις τα μάτια και βλέπουμε πια τι εστί διακόσμηση, τώρα μας ανοίγεις και τα παράθυρα της ψυχής μας με έναν δεκάλογο που όλοι μας είχαμε σκεφτεί αλλά κανένας μας δεν το τολμούσε να το κάνει πράξη. Σε ευχαριστούμε πολύ Εύα για την ώθηση που μας δίνεις να τολμήσουμε! Νά σαι καλά,και να μας δίνεις πάντα ξεχωριστές ιδέες για πολλές πενταετίες ακόμα.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:55

Anna :

Συγκλονιστικό ποστ! με συγκίνησε και με γέμισε αισιοδοξία, ειδικά για μένα που όλο φοβάμαι αλλά τουλάχιστον όχι στο σπίτι, εκεί κάνω ότι μου έρθει, μόνο που πρέπει να το αδειάσω -έχω το πρόβλημα του χάους. Χρόνια Πολλά αγαπημένο rdeco, σε ανακάλυψα τυχαία σε μια δύσκολη περίοδο και με βοήθησες πολύ να ξαναβρώ το κέφι μου για τη δουλειά μας. Ελπίζω να γίνω πιο δυναμική και να τολμήσω περισσότερο για να πραγματοποιήσω τα επαγγελματικά μου όνειρα. Είστε όλες μια υπέροχη παρέα, σας φιλώ πολύ!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:46

elli :

Χρόνια πολλά, δημιουργικά και ευτυχισμένα !! Καλά κάνεις και μας τα λες, χρειάζεται και λίγο σπρώξιμο για να ξεκουνηθούμε μη νομίζεις !!! Σε ευχαριστούμε πολύ ..

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 12:51

Ολυμπία :

Χρόνια Πολλά Rdeco!!! Με τέτοια πυγμή το βιβλίο θα σαρώσει. Σίγουρα!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:27

maria :

ευα μου να ευχηθω το ιντερνετικο σου σπιτακι να το χαιρομαστε για πολλλλλλαααααααα χρονιααααααα.εγω σε γνωρισα εδω στην κυπρο και μου εκανες καθημερινη συντροφια.σαν το απαραιτητο κουλουρακι με το καφε μου.καθε πρωι.καθε μερα.καθε μερα κα μια νεα ιδεα.θα τολμησω να πω οτι εισαι η αγαπημενη συνηθεια που μου κρατουσες ζωντανη τη μνημη του σπιτιου μου και της χωρας μου ο συνδετικος κρικος.χρονια πολλα

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:36

Consuelo :

Καλημέρα και από εμένα και Χρόνια Πολλά! Συγχαρητήρια για την πολύ όμορφη δουλειά σε όλα τα επίπεδα και την δύναμη να συνεχίσεις το blog σου μετά από τόοοοσα χρόνια!

Η Maria Bat σου αφιέρωσε το Don’t Stop της Μαριέττας, εγώ σου έχω καλύτερο και φρεσκότερο κομμάτι από την ίδια που αν δεν σε σηκώσει ευθύς αμέσως από την καρέκλα σου να χορέψεις να μην με λένε Consuelo!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:47

Ολγα :

Χρόνια Πολλά Rdeco! Να ‘σαι καλά και να συνεχίσεις μας εμπνέεις για πολλά χρόνια ακόμα!
Ολγα´s last [type] ..Useful Links & Tips for Bloggers (Part II)

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:34

Ελενη :

Χρονια πολλα στο κοριτσακι με το λουλουδακι στα μαλλια,που εδω κ χρονια ειναι η πιο γλυκια μας συντροφια.Καλε εγινε κιολας 5?Να το χαιρεσαι κ να μην ξεχνας να το κακομαθαινεις…..

Στο χω πει,πως αν δεν ησουν διακοσμητρια,θα γινοσουν συγγραφεας η ψυχαναλυτης κ μαλιστα με εξισου μεγαλη επιτυχια?

Οπως ευστοχα ειπες,οι περισσοτεροι μας εχουμε καταληξει ουκ ολιγες φορες σε συμβατικες αγορες κ επιλογες στην ζωη μας,οχι μονο επειδη λανθασμενα θεωρουμε οτι το συμβατικο ειναι κ διαχρονικο,αλλα κ απο φοβο μηπως τολμησουμε το κατι διαφορετικο.
Και γιατι το τολμηρο κ διαφορετικο να ναι ασχημο?Και γιατι να ναι πασε σε λιγα χρονια?Και γιατι σωνει κ καλα να το βαρεθουμε?
Βεβαια δεν καταληγουμε παντα σε safe επιλογες λογω φοβου η ελλειψης χρηματων αλλα γιατι οι περισσοτεροι δεν εχουν ψαξει πριν,να δουν τι τους συγκινει,τι τους αρεσει.
Θεωρω λοιπον οτι ο φοβος του ρισκου,η ελλειψη χρηματων σε μικρο βαθμο,και η αγνοια σε μεγαλυτερο βαθμο,ειναι οι βασικοι λογοι που τελικα καταληγουμε να μενουμε σ ενα σπιτι που δεν μας αρεσει,δεν μας εκπροσωπει.
Θελω λοιπον αγαπητο μου κοριτσακι,να σε ευχαριστησω που μου δωσες το εναυσμα να ψαξω να βρω τι μου αρεσει, να κανω πλεον αγορες που πραγματικα με εκφραζουν,να δω τα πραγματα μ αλλο ματι,να καλυτερεψει η αισθητικη μου.
Καλλιο αργα,παρα ποτε.Ετσι δε ειναι?Μακιααααα
Ελενη´s last [type] ..Γενέθλιο post: Φοβάμαι τις αλλαγές.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 14:47

fourfourina :

χρόνια πολλά rdeco και φωνή της διακοσμητικής και όχι μόνο συνείδησής μου!!!Πώς μεγάλωσες!!! Να σου/σας μιλήσω για μένα. Θεωρώ πως είμαι μια γυναίκα με πάθος και όρεξη για ζωή, κοινωνική, μακάρι να γέμιζα το σπίτι φίλους κάθε μέρα και με μία τάση νε ξεχωριζω να το πω…να δημιουργώ όμορφα σκηνικά να το πω..κάτι τέτοιο!!!Ε λοιπόν….το σπίτι μου γιατί είναι μπεζ;;;;Σας ερωτώ…φοβάμαι;Διστάζω;Δεν μπορώ να δω πέρα από τη μύτη μου;Τα θέλω έτοιμα;Στο μυαλό μου ένα συνοθύλευμα από όμορφα πράγματα και εικόνες, ζηλεύω όμορφα σπίτια και τα θέλω κι εγώ. Και θα μου πεις, γιατί δεν συμβουλεύεσαι έναν ειδικό;;;Νομίζω για τους ίδιους λόγους που κάποιος αρνείται να πάει σε ψυχολόγο!Βλέπω σπίτια με έναν λατρεμένο λευκορόζ καναπέ, με πράσινα και ροδί μαξιλάρια, και λέω..πωπω…τέλεια..αλλά εγώ δε θα τολμούσα. Εναν τοίχο βαμμένο σαν το φύλλο της ελιάς και πρασινίζω από ζήλεια, αλλά μετά λέω εγώ με τί θα το δέσω;;; Χθες κατέληξα στα σχέδια των επίπλων αλλά δεν έλαβα υπόψιν αν ταιριάζουν και σε τί χρώματα σε υφάσματα θα κινηθώ. Σας πληροφορώ ότι διάλεξα ό,οοοοτι μου άρεσε πιο πολύ, αλλά χωρίς ιδιαίτερη συνοχή σε στυλ κτλ. Οπότε;;;Ναι μεν θα μου αρέσουν, αλλα τον αχταρμά δε θα το γλιτώσω. Και διαβάζω πιστά κάθε μέρα,διαβάζω τα μαθήματα και τα σχόλια της Εύας με ευλάβεια και απλά περιμένω…την επιφοίτηση!!! Πρέπει να ξεμπλοκάρω, γιατί…θέλω να ζήσω το σπίτι μου!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 16:18

Ephie :

Χρονια Πολλά, και πολλά, και πολλά!!!
Μου άρεσε πολύ το post σου γιατί μιλάει για πολλά περισσότερο απο απλά διακόσμηση, μιλάει για στάση ζωής.
Βέβαια απο την άλλη και το σπίτι μας (και κατ’επέκταση η διακόσμησή του) δεν είναι η στάση που έχουμε απέναντι στη ζωή;!
Εύχομαι πάντα επιτυχίες, καλές προσπάθειες, και κυρίως μαθήματα που μας κάνουν πιο δυνατούς και τολμηρούς!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 16:31

Λένα :

Eύα, καλησπέρα και χρόνια πολλά εύχομαι στην υπέροχη σελίδα σου. Θα μιλήσω για μένα προσωπικά…δηλ. τί αποκόμισα όλο αυτό το διάστημα που σε διαβάζω καθημερινά (ποιό κουλουράκι με τον καφέ….ποιά οδοντόκρεμα πρωί βράδυ…..πώρωση μιλάμε). Λοιπόν πέρα από το γεγονός ότι βελτιώθηκε το αισθητικό μου κριτήριο και απέκτησα ποικίλες γνώσεις γύρω από τη διακόσμηση, το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι με βοήθησες να κατανικήσω κάποια κόμπλεξ που είχα. Με έκανες να αγαπήσω τα παλιά μας μωσαϊκά, τα ψηλά ταβάνια μας, τους κάπως τραχείς χωρίς σπατουλάρισμα τοίχους μας. Με ώθησες να δω τα παλιά μας έπιπλα και φωτιστικά με άλλο μάτι και μου άνοιξες την όρεξη κάποια απ’ αυτά να τα μεταμορφώσω (σύντομα θα δεις τί εννοώ….). Και το τελευταίο και πιο σημαντικό….στους δύσκολους καιρούς που περνάμε με έμαθες ότι με λίγα υφάσματα στο σπίτι μας και λίγη μπογιά στους τοίχους μας (που μπορούμε να τα κάνουμε και μόνοι μας) μπορούμε να το κάνουμε απίστευτα γουστόζικο και αντιπροσωπευτικό. Σ΄ευχαριστώ για όλη τη βοήθεια και την απενοχοποίηση. Φιλάκια πολλά…..χρόνια πολλά.

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 18:51

Veronica :

Χρόνια πολλά και καλή επιτυχία στα νέα ξεκινήματα!
Veronica´s last [type] ..Ο Πολυέλαιος Του Μικροβιολόγου

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 19:46

ada :

χμμμμ ωστε υδροχοάκι το rdeco!!έτσι εξηγείται…(τώρα ταυτίστηκα)…να ζήσεις και να τα εκατοστήσεις αρ ντεκάκι…να φτάσει η φήμη σου στα πέρατα του κόσμου…και επείδή δεν έχουμε και υπομονή, αυτό να γίνει…αύριο!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 20:20

vilia :

Χρόνια πολλα και δημιουργικά, με πολλές εμπνεύσεις!
Αλήθεια, μου έμαθες πολλά…
Παραμένω πιστή καθημερινή «φίλη» από την ημέρα που σε συνάντησα τυχαία..
Καλή συνέχεια!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 21:16

stella :

Χαρουμενα Γενεθλια λοιπον rdeco και σε ολη την υπολοιπη ομαδα του και σε εσενα Ευακι ενα μεγαλο ευχαριστω για ολες τις φρεσκες και ωραιες ιδεες που μας δινετε καθημερινα.Καποια στιγμη θα σου στειλω ενα ολοκληρο φωτο album γεματο απο πολυ δυναμη δημιουργια καιιδεες που μας εχεις χαρισει σε ανυποπτο χρονο.σε ευχαριστουμε που υπαρχεις στην μουντη πραγματικοτιτα μας.Τα κΑΛΥΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 21:36

Δέσποινα :

Αχχχχχχ, τι ωραίο post!!! Πραγματικά με απενοχοποίησε, γιατί όταν αγόρασα τον πράσινο λατρεμένο καναπέ μου και ενώ όλοι ξέρουν ότι το πράσινο είναι το αγαπημένο μου χρώμα, μου λέγανε: «μα πράσινο; θα το βαρεθείς, δε θα ταιριάζει, θα σε περιορίζει, ρίξε ένα μπεζ ριχτάρι κτλ». Και ακόμα δεν τον έχω βαρεθεί, ταιριάζει όλο και περισσότερο στον χώρο μου, δεν με περιόρισε καθόλου και το μπεζ ριχτάρι το αγόρασα μεν, αλλά για πείσμα το έχω διπλωμένο στο μπράτσο του! Εύα, να’σαι πάντα καλά!!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:34

Φωτεινή :

Χρόνια πολλά κι από μένα! Θα φτιάξω και τη δική μου λίστα για ένα σπιτάκι πιο δικό μου. Περιμένουμε με ανυπομονησία το βιβλίο!

→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 23:57

marianna :

happy happy bday my dear rdeco!!!

→ 2 Φεβρουαρίου 2012 στις 00:17

Myrtw :

Πραγματικά πολύ ωραίο post αυτό Εύα.
Ένα πολύ καλό μάθημα ζωής, και όχι μόνο διακόσμησης, για όλους μας..!

→ 2 Φεβρουαρίου 2012 στις 11:10

Φανη' :

καλημερα!
σ’ ευχαριστω πολυ πολυ που υπαρχεις !
καποια μερα θα νικησω και τον φοβο μου να σου δειξω το σπιτι μας,που το αγαπαω πολυ.
φιλια και χρονια πολλα

→ 2 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:40

Maris :

Και τελικά μετά από πολλά χρόνια χαίρεσαι μόνο γι’ αυτά που τόλμησες, κόντρα στο γενικό ρεύμα. Be brave, όσοι ξεκινάτε τώρα.

→ 2 Φεβρουαρίου 2012 στις 17:26

daphnie :

@Δέσποινα , παρομοίως, όταν έφτιαξα τα πάνω ντουλάπια της κουζίνας κόκκινα (μα θα τα βαρεθείς, αυτά θα τα έχεις μια ζωή!) Έλεος! Την κουζίνα μου θέλω να τη φτιάξω κάπως «ποπ» και πολύ μου αρέσει που θα είναι διαφορετική από την καφε-μπεζ που έχουν όλοι.

→ 7 Φεβρουαρίου 2012 στις 13:19

Σχολιάστε αυτό το άρθρο »

Τα ακόλουθα tags επιτρέπονται: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge