Tα ‘πια: Μπάμπουρας

Ούτε ένας, ούτε δύο, τρεις αρχιτέκτονες χρειάστηκαν προκειμένου να συλλάβουν έναν Μπάμπουρα. Η πληροφορία ήρθε λίγες μέρες αφ\’ ότου είχα επισκεφθεί και εγώ το καινούργιο απόκτημα των Πετραλώνων. Βέβαια, εγώ εννοείται, ξαναπήγα και γνώρισα τους δύο από τους τρεις (αλήθεια που ήταν ο τρίτος;) και χάρηκα μαζί τους τον υπέροχο χώρο τους. Όλα με φαντασία και χειροποίητα, ακόμα και τα πλακάκια λέμε. Και για να μη σκεφτεί κανείς σας ότι παρ\’ όλα αυτά τα έκαναν πλακάκια με την ποιότητα παροχής υπηρεσίας,   no, και αυτή αποδείχτηκε υπέροχη. Τα φιλικά πρόσωπα των θαμώνων και των ιδιοκτητών ξεκίνησαν ως εγγύηση για μια γλυκιά βραδιά με κουβεντούλα και καλούς μεζεδάκους. Μεζεδάκοι και βέβαια ονομάζονται, αφού πρόκειται για μικρά σπιτικά πιατάκια με ντάκο, γραβιέρα Κρήτης, λαδοτύρι Μυτιλήνης, ελιές και άλλα Σπαρτάτικα εδέσματα. Μπύρα βαρέλι, τσίπουρο, κρασί έπαιξε εναλλάξ στην παρέα. Οι θαμώνες; Κυρίως φοιτητόκοσμος και εναλλακτικοί τύποι. Το dress code; Σορτσάκια, ραχάτικα jeans, T-shirts  που βγάζουν νόημα άμα τα διαβάσεις και στα τραπέζια εκτός από χαρά, πολλά επιτραπέζια, βλέπε:  Scrabble.

Δε βρήκα 18 λόγους για να ξαναπάω ή για να πας, αλλά σίγουρα βρήκα 18 (όσοι και οι πόντοι της λέξης) χαρούμενες φάτσες. Πάμε όμως για το χώρο να πούμε. Η ιστορία είναι αυθόρμητη όσο και το κατάστημα. Τρεις φίλοι αρχιτέκτονες, δούλευαν σε ένα απέναντι κτήριο και ως πλάκα έλεγαν να κάνουν μαγαζί. Σε αυτή τη χώρα όταν κάποιος λέει ότι θα κάνει μαγαζί, εννοεί, μπαρ, καφέ, μεζέδες. Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Τα παιδιά πέρασαν τελικά από τη θεωρία στην πράξη, από την πλάκα στη σοβαρή υπόθεση του να στήσεις ένα κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπως λέγεται στη γλώσσα των πολεοδόμων. Τα λεφτά ήταν ένα ζήτημα σαφώς για μερακλήδες και έτσι επιστρατεύτηκε όση φαντασία και μεράκι υπήρχε. Το μπαρ έγινε ξεκάθαρα από λαμαρίνες και  OSB, τα φωτιστικά από κοιλοδοκούς ΗΕΑ, και τα τραπέζια από το ίδιο ξύλο και λάμες 5άρες. Το μωσαϊκό του παλιού γωνιακού καταστήματος παρέμεινε ώς είχε και οι τοίχοι ντύθηκαν σχεδόν εξολοκλήρου με πλακάκι, που και αυτό αφού δε βρέθηκε όπως το είχαν επιθυμήσει τα παιδιά, είπαν να το φτιάξουν μόνοι τους. Έτσι προμηθεύτηκαν κλασικά παλιά σκέτα λευκά πλακίδια 20x20cm. και τα έβαψαν με στένσιλ πατρόν και αερογράφο, τα έψησαν, τα πέρασαν βερνίκι και βουαλά! Τα καταπληκτικά τους πλακάκια, που με ξετρέλλαναν. Βέβαια η ιστορία αποδείχτηκε όπως αναλύσαμε, πιο ακριβή από το να τα αγόραζαν, αλλά, τι να κάνουμε; Αυτές οι δουλειές έτσι είναι.

Τα καθίσματα απλά Ελληνικού καφενείου αλλά και κύβοι από OSB με διαφορετικά μαξιλαράκια. Κάποιοι τοίχοι έγιναν τσιμεντοκονία. Στέψη στα πλακάκια κάνει ένας μαυροπίνακας με τα προϊόντα και τις τιμές. Σε κάποια τραπέζια τα φωτιστικά παριστάνουν τις κονσέρβες ή μάλλον οι κονσέρβες παριστάνουν τα φωτιστικά. Τενεκεδάκια επαγγελματικής δόσης από τοματοπελτέδες.

Σε αυτό το σημείο καθίσαμε, στο βάθος του καταστήματος. Ένα βήμα από το μπαρ, ώστε τα μεζεδάκια και τα ποτά να μην κάνουν πολύ δρόμο για να φτάσουν. Έτσι για να τα λέμε με το Γιώργο και την Έφη που όλο και κάτι έπρεπε να φροντίσουν μέσα στο μπαρ. Απέναντι μας σε ένα βάθρο, έστεκε ένα τεράστιο  vintage Αμερικάνικο ψυγείο χρώματος τσαγαλί. Φωτισμένο. Θα ήθελα και άλλο φωτισμό επάνω του, από τα ίδια φωτιστικά. Πολλά.

So, go στον Μπάμπουρα. Δημοφώντος 43, Θησείο. Facebook

rdeco_postsign

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close