Επιτέλους DIY
12 Μαΐου, 2011 by Rdeco
Φιλενάδες Rdeco-χτυπημένες και αγόρια,
επιτέλους το πρώτο μου DIY (do it yourself) το αφιερώνω στην Εύα μας, γιατί ήταν η αφορμή (με όλα αυτά που μας γράφει καθημερινά) να μου καρφωθεί η ιδέα στο μυαλό ότι μπορώ μόνη μου να αλλάξω κάποια παλιά αντικείμενα που έχω. Το κομοδίνο αυτό ήταν σκοτεινό, σκούρο, άχρωμο και κρυμμένο πίσω από μια πόρτα χωρίς καμία χρήση. Τώρα θα μπει με καμάρι δίπλα από το παλιό λευκό κρεβάτι με μπρούντζινα τελειώματα της προγιαγιάς ( ξέρετε εσείς. εκείνα τα κλασσικά) και θα ταιριάξουν τέλεια πιστεύω. Το αναπαλαίωσα μόνη μου το έκανα crackle (κρακελέ -ραγισμένο, μέσα από το ράγισμα φαίνεται η χρυσή μπογιά. Η χαρά της δημιουργίας του πριν και μετά είναι κάτι που δεν περιγράφεται γι αυτό και σας προτρέπω να το δοκιμάσετε. Σίγουρα έχω κάποια λαθάκια που τα βλέπω εγώ από κοντά , αλλά σαν συνολική εικόνα δεν φαίνονται. Το αγαπημένο μου στυλ είναι το shabby chic, και αυτό το επιπλάκι προορίζεται για νησί.
Φιλιά Αρετή.
2.με αστάρι 3. με χρυσή μπογιά

Μετά…
Rdeco: Κλαίω από συγκίνηση Rdecofan μου…









21 Σχόλια »
ΑΡΕΤΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕ ΜΑΣ ΛΙΓΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ.ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑ.ΤΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΣ ,ΜΕ ΠΟΙΑ ΣΕΙΡΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΠΩΣ ΠΕΤΥΧΕΣ ΤΟ ΡΑΓΙΣΜΑ?
→ 12 Μαΐου 2011 στις 08:34yperoxo….
→ 12 Μαΐου 2011 στις 08:58Μπράβο πολύ όμορφο!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 09:07Απίθανο! Εύα, είσαι μεγάλη έμπνευση
→ 12 Μαΐου 2011 στις 09:25Μπράβο Αρετή!!!Πως πέτυχες τα ραγίσματα?
→ 12 Μαΐου 2011 στις 10:08Αρετη μου ειναι ενα κομψοτεχνημα! Εισαι χρυσοχερα!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 10:45Yπέροχο! Αρετή πού σε βρίσκουμε;
→ 12 Μαΐου 2011 στις 11:13Κάποτε, προ παιδιών, ζωγράφιζα μετά μανίας. θυμάμαι για ζαγραφική πάνω σε ξύλο, προς τεχνητή παλαίωση της ζωγραφιάς, χρησιμοποιούσα ένα βερνίκι ειδικό που το αγόραζα από τον Κατσαχνιά στην Ομόνοια (υλικά ζωγραφικής). Δεν ξέρω αν στο υπέροχο (τελικά) επιπλάκι αυτό χρησιμοποιήθηκε αυτό ή κάτι άλλο. Κι εμένα θα με ενδιέφερε να μάθω.
→ 12 Μαΐου 2011 στις 11:14Αρετή τέλειο! μπράβο σου! στείλε φωτό με το κρεβάτι δίπλα του
→ 12 Μαΐου 2011 στις 11:26ΤΕΛΕΙΟ.Μακαρι να πιαναν κ τα δικα μου χερια να το κανω.
→ 12 Μαΐου 2011 στις 12:30Φανταστικό!τί χέρι!Πρέπει να είναι πολύ χαρούμενο το κομοδινάκι με τη νέα του ζωή!!!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 13:37hmmm…polu trelloutsiko k omorfouliko!!!!!!!!!!!!bravo..bravo…bravo
→ 12 Μαΐου 2011 στις 13:52Πλήρης μεταμόρφωση!Συγχαρητήρια!!!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 14:23Μπράβο πολύ ωραίο!!! Φαντάζομαι πως νιώθεις….Όταν κάνεις κάτι μόνος σου δίνεις άλλη διάσταση στα αντικείμενα. Εκτός της νέας τους όψης, τους μεταδιδεις και τα συναισθήματά σου!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 14:30Αρετή πραγματικά είναι τέλειο! Πέρασες πρώτα αστάρι, μετά χρυσό κ μετά λευκό κρακελέ? Καλά τα κατάλαβα? Αν μπορείς δώσε μας ακριβώς τους κωδικούς των προιόντων.
→ 12 Μαΐου 2011 στις 15:11Ναι ναι!!!πλιζ δώσε μας μερικές ακόμα πληροφορίες-οδηγίες!!!Ευχαριστούμε!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 16:06Χι!Χι!Το ήξερα ότι θα σας ξεσήκωνα!Είμαι κι εγώ ενθουσιασμένη με αυτό το κομοδινο έτσι όπως μεταλάχθηκε.Τα σχολιά σας με έκαναν να βουρκώσω από χαρά.Έχω φτιάξει καφέ και ξεκινάω την ανάλυση και τα στάδια του βαψίματος:
→ 12 Μαΐου 2011 στις 16:551- Τρίβω το έπιπλό με 100 ρι γυαλόχαρτο τόσο όσο να φύγει το πρώην λούστρο του.
2- Το ξεσκονίζω να φύγει η σκόνι από το γυαλόχαρτο.
3- Το περνάω με λευκό αστάρι νερού (βελατούρα) με το πινέλο ή ρολάκι αφρολεξ, το αφήνω να στεγνώσει καλά.
4- Περνάω το χρώμα που θέλω να φαίνεται μέσα από το ράγισμα στην περίπτωση μου είναι το χρυσό που βλέπετε στη φωτο με πινέλο, το αφήνω να στεγνώσει καλά(αυτό που έβαλα εγώ ειναι pratt&lambert gold base z7600).
5- Τώρα ήρθε η ώρα του κρακελέ, έδω δίνουμε προσοχή, το κρακελέ είναι ρευστό σαν μπογια και διάφανο.Το περνάω με πινέλο Μια παχιά πινελιά μέχρι το τέλος του επίπλου, η πινελιά μου να μην σταματάει.Στην αρχή της επιφάνειας πιο απαλά και στο τέλος της πινελιάς πιο πιεστικά. Δεν ξαναπερνάμε το κρακελέ δευτερη φορά πάνω από το ίδιο σημειό, ΜΟΝΟ μια φορά γιατι δεν θα μας κάνει καλό σπάσιμο/ράγισμα.Το αφήνω να στεγνώσει 30΄περίπου, το ελέγχω με το δάκτυλο , εάν κολάει λίγο και κάνει τσακ! (ακουμπόντας το) είναι έτοιμο, (Χρησιμοποίησα πάλι pratt & lambert 996 ml κάνει 25 ευρω (πανάκριβο, υποθέτω ότι θα υπάρχουν και άλλες εταιρίες πιο φθηνές στην τιμή, ασε που το βρίσκεις δύσκολα, αλλά μου είπαν ότι είναι το καλύτερο).
6- Ήρθε η ώρα για το τελικό χρώμα , ένα απλό άσπρο χρώμα πλαστικό.Το περνάω με το πινάλο ΠΡΟΣΟΧΗ ! θέλει γρήγορες κινήσεις γιατί περνώντας το αρχίζει αμέσως να ραγίζει το χρώμα, δεν το ξαναπερνάω δευτερη φορά από πάνω. Το αφήνω να στεγνώσει.
7- Τέεεελος για να προστατεύσω το δημιούργημα μου το πέρασα με πινέλο, ματ βερνίκι νερού διάφανο.2 χέρια τουλάχιστον, και ΤΕΛΟΣ.
Απο ότι καταλάβατε θέλει μέρες για να γίνει , και να στεγνώσουν τα στάδια του. Το τελικο αποτέλεσμα σε έχει ανταμείψει.
@Βασιλική, το σχόλιο σου <>με άγγιξε σε καταλαβαίνω , έχω 3 μικρα, φέτος όμως αποφάσισα να κάνω πράγματα που αγάπαγα παλαιότερα και τα είχα ξεχάσει λόγο χρόνου και παιδιών . Όταν ασχολούμαι με αυτά <> νοιώθω πιο ευτυχισμένη και γεμάτη όταν βλέπω το αποτέλεσμα, ξεκίνα πάλι!! Ευτυχώς είχα την κατανόηση του αγαπημένου συζυγου !(Αντε Άγγελε σε έβγαλα και στο internet!)
@Fourfourinaki : γέλασα με το σχόλιο σου.!
Αυτά φιλιά….. ουφ
@Αρετή μπράβο σου. Κι εγώ με το που ξεπετάχτηκαν λίγο τα δικά μου τελείωσα ένα ταλαίπωρο μεταπτυχιακό. Σε λίγο θα έχουμε μπει στο δικό μας σπίτι και θα έχω χώρο για να ασχοληθώ με τα καλλιτεχνικά μου…εξάλλου νομίζω ότι το να συνεχίζουμε τα ενδιαφέροντά μας, προικίζουμε με την καλύτερη προίκα τα παιδάκια μας. Έχω κι εγώ ένα μπρούτζινο κρεβάτι κι έχω περιμαζέψει με πολλή αγάπη σε διαφορετικό χρόνο (!!!!) από τα σκουπίδια, δύο τέλεια παλαιϊκά κομοδικάκια, τα οποία θα τα φτιάξω «αλά Αρετή», το σπίτι θα έχει πολύ από «αλά Εύα» και είμαι ευτυχής στην παρέα σας κορίτσια!
→ 12 Μαΐου 2011 στις 21:26Apithano to komodinaki, apithani kai i parea kai ta sxolia!
→ 17 Μαΐου 2011 στις 15:02@Αρετή-@Bασιλική: Βρε κοριτσια αυτο με τα παιδια κ τον δημιουργικο μας χρονο ήταν πολυ σωστό. Εγω εχω 2 μικρουλια 2 1/2 κ 3 1/2 κ λειπει κ ο αντρας μου αλλα εαν δεν κανω που κ που κ κατι καλλιτεχνικο ή κανα DIY δεν θα μπορουσα να προχωρησω..θα ημουν σαν ζομπυ!!ασε που μπαινουν κ τα παιδια μας σ’ αυτη τη φιλοσοφια
πολυ ομορφο το κομοδινακι…Αλλαξε εντελως!
→ 28 Μαΐου 2011 στις 13:56Είναι υπέροχο! να λοιπόν που δεν πρέπει να πετάμε τίποτα όσο κακόγουστα και να μας φαίνονται
→ 6 Αυγούστου 2011 στις 23:09.-= sophia´s last blog ..Κρεμάστρα decoupage & crackle 2 συστατικών =-.