Ιστορία ή Υστερία;

Εαν το μπουκαλι με το ποτό στο μπουφέ είναι cosmopolitan πέρνεις 10΄! .Πραγματικά εξαιρετικό παλιό κομμάτι ο μπουφές σου,από αυτά που μονό να αξιοποιηθουν πρέπει, η αλήθεια είναι ότι έχει μεγάλο όγκο και χρειάζεσαι μεγάλο χώρο για να τον προβάλεις.

oute mia trixa pou lene… min to petaxeis me tipota… kai egw proteinw na tou allaxeis xrwma kai tou xulou kai tou marmarou … tha mou arese se kati pio leuko i to anoixto xrwma tou xulou opws leei kai i eua… tha to evaza se enan toixo kai panw isws evaza mia seira ao potiria xrwmatista.. to ena prassino to allo mple to allo kitrino…. kok…
to toixo mporei na ton evafa ena veraman pou to latreuw kai se paei se mia alli epoxi…
i foto-kadraki-imerologio pou exeis rixei aristera apo to epiplo einai teleia… einai enas zwgrafos pou mou aresei para polu alla pote den sugkratw to onoma tou …kai gia auto pairneis 10″ .
mporei twra pou to skeftoamai na evgaza tis portes apo to panw epiplo kai na evaza tzami…
an twra den mporeis logw oikonomikwn to xrwma tou mipws tha mporouses na rwtiseis kai na to kaneis moni sou?? den xerw i eya tha mas pei ean einai aukolo mias kai egw anarwtiemai giati vriskw kati palia epipla se ena pazari kai panta anarwtiwemai an tha mporousa na to kanw moni mou.autaaaaa….

oute mia trixa pou lene… min to petaxeis me tipota… kai egw proteinw na tou allaxeis xrwma kai tou xulou kai tou marmarou … tha mou arese se kati pio leuko i to anoixto xrwma tou xulou opws leei kai i eua… tha to evaza se enan toixo kai panw isws evaza mia seira ao potiria xrwmatista.. to ena prassino to allo mple to allo kitrino…. kok…
to toixo mporei na ton evafa ena veraman pou to latreuw kai se paei se mia alli epoxi…
i foto-kadraki-imerologio pou exeis rixei aristera apo to epiplo einai teleia… einai enas zwgrafos pou mou aresei para polu alla pote den sugkratw to onoma tou …kai gia auto pairneis 10″ .
mporei twra pou to skeftoamai na evgaza tis portes apo to panw epiplo kai na evaza tzami…
an twra den mporeis logw oikonomikwn to xrwma tou mipws tha mporouses na rwtiseis kai na to kaneis moni sou?? den xerw i eya tha mas pei ean einai aukolo mias kai egw anarwtiemai giati vriskw kati palia epipla se ena pazari kai panta anarwtiwemai an tha mporousa na to kanw moni mou.autaaaaa…. filakiaa

Αλεξάνδρα, μην το πετάξεις θα είναι κρίμα.
Θα συμφωνήσω με την Έυα και μαζί σου για την απομάκρυνση του και τοποθέτηση του σε ένα άλλο δωμάτιο, καθώς και για το βάψιμο του τοίχου σε έντονο χρώμα (προσωπικά θα επέλεγα ένα φωτεινό λαχανί-πράσινο, ή ένα μωβ-λιλά για να κάνει έντονη αντίθεση).
Τα κινέζικα βάζα όμως πιστεύω ότι δεν συνδυάζονται αρμονικά.καλό θα ήταν να τα βάλεις στο υπνοδωμάτιο ή στο σαλόνι ως λεπτομέρεια!

Είσαι πολύ τυχερηηηηηηηηηη

Εγώ θα τον μετέτρεπα σε γραφείο. Απ΄ότι μπορώ να διακρίνω το πάνω τμήμα του έχει μικρότερο βάθος απ’οτι το κάτω, οπότε μάλλον χωράει το χέρι να εργαστεί πάνω στην μαρμάρινη επιφάνεια. Για μεγαλύτερη επιφάνεια στα ανοικτά συρτάρια θα μπορούσε να στηριχθεί ένα κομμάτι ξύλο στην ίδια απόχρωση με τον μπουφέ. Για καρέκλα γραφείου θα έβαζα την απόλυτη star των καρεκλών την Eames plastic-arm chair σε λευκό. Και φυσικά τα ράφια του θα τα στόλιζαν τα χρωματιστά μου μολύβια και τα πινέλα μου.
Επίσης συμφωνώ ότι πρέπει να τριφτεί και να φύγει το σκούρο χρώμα. Μετά ένα ματ λούστρο θα προστατεύει το ξύλο από την φθορά. Αυτά…

Εμένα προσωπικά μου προκαλεί λίγο άγχος το μέγεθος του και το χρώμα του. Με πνίγει… Σίγουρα κάτι πρέπει να αλλάξει. Να γίνει ματ το ξύλο και το μάρμαρο προσωπικά θα το άλλαζα με άλλο υλικό, ίσως κάτι πολύ σύγχρονο…εδώ ίσως θα μπορούσε να μας δώσει τα φώτα της η Εύα!

Μου είχε εξηγήσει κάποιος που είχε αντικερί, ότι το επάνω μέρος μπορεί να χωριστεί από το κάτω, χωρίς να προκληθεί ζημιά, και μπορείς να το ξανασυναρμολογήσεις αν θες.
Έτσι θα μπορείς να έχεις ένα χαμηλό μπουφέ με μαρμάρινη επιφάνεια, και μία βιβλιοθήκη που… δεν ξέρω, το Rdeco ίσως έχει κάποια πρόταση. Οπότε αν είναι σε καλή κατάσταση, μην ξοδέψεις για λούστρο και χρώμα αλλά σπάσε τον όγκο στα δύο.

σκούρα τα πράγματα.. .
αμαρτία από το θεό να το πειράξεις.. δηλαδή το βλέπεις και χαζεύεις.. αλλά από την άλλη είναι από τα πράγματα που πολλές φορές σου είναι και μέσα στα πόδια…
σε καταλαβαίνω (δεν βοηθάω και πολύ ε?? )

Τα έπιπλα αυτά δεν είναι εύκολα στην επεξεργασία τους και γι’ αυτό πρέπει να τα αναλαμβάνει κάποιος που είναι γνώστης. Προσωπικά θα πρότεινα να ξυστεί ώστε να μείνει στο φυσικό του χρώμα που μάλλον είναι ένα ωραίο της καρυδιάς. Μετά το περνάς με κερί και βερνίκι ματ και γίνεται υπέροχο. Σαν γραφείο μάλλον θα είναι ψηλό και γενικά έχω αντιρρήσεις στο διαχωρισμό του. Φυσικά δεν είναι εύκολα έπιπλα στην προσαρμογή τους όσο κι αν αυτό δε φαίνεται. Θέλουν το χώρο τους, αλλά αξίζουν μια καλή μεταχείριση όποτε είναι να τους γίνει.

@Αλεξάνδρα: εννοείται μην το πετάξεις! Αν βέβαια επιμένεις, μπορώ να σε απαλλάξω εγώ από το βάρος, χα χα! Πέρα απ’την πλάκα, κατανοώ κι εγώ τη σχέση αγάπης και μίσους που αποκτά κανείς με αυτά τα έπιπλα. Η γνώμη μου είναι να μη το πειράξεις καθόλου, αλλά ούτε και να το αφήσεις να σε παρασύρει σε ένα κλασσικό στυλ διακόσμησης, που μπορεί να μη σου πάει, αλλά να νομίζεις ότι είναι ο μόνος τρόπος να ενσωματωθεί το επιπλό σου στο δωμάτιο. Εγώ θα κρατούσα τον υπόλοιπο χώρο σε πολύ μίνιμαλ λιτές γραμμές, και ανοιχτόχρωμα χρώματα και με αυτόν τον τρόπο νομίζω πως θα αναδείκνυα το υπέροχο έπιπλο χωρίς να βαρύνω την ατμόσφαιρα. Άλλη μια ιδέα είναι να πας τη διακόσμησή σου προς το έθνικ και συγκεκριμένα σου προτείνω μεξικάνικο έθνικ, που παρά τα βαρυά έπιπλα που συνήθως έχει, παραμένει ανάλαφρο και χαρούμενο. Βάλε λοιπόν χρώματα, τυρκουάζ, κόκκινα, πράσινα, κεραμμυδί, διάφορα υφαντά μαξιλάρια και χαλαρές πολυθρόνες και νομίζω πως ο χώρος σου θα γίνει πολύ χαρούμενος και άνετος. Τέλος, θα σου πρότεινα να βγάλεις όοοοολα αυτά τα cds, τα μπουκάλια και ό,τι άλλο έχεις βάλει πάνω του γιατί είναι βαρύ κομμάτι κι έτσι το «μπουκώνεις» περισσότερο. Βάλε πάνω του λίγα πραγματάκια και καλά. Φιλιά πολλά!

είναι όμορφο έπιπλο και σίγουρα βαρύ για τα σύχρονα σπίτια
αλλά μπορεί να δώσει πολύ δραματικότητα και ύφος σε ένα χώρο
θα το έβαζα σε τραπεζαρία με κρυστάλλινα βάζα στα μπαλκονάκια και λουλουδια στο μάρμαρο
θα το έβαζα στην κρεβατοκάμαρα με κεριά αντί για τουαλέτα και στο ντουλάπι καθρέφτη και τα καλλυντικά μου κρυμμένα
θα το έβαζα απέναντι από είσοδο σχεδόν άδειο
στο σαλόνι θα το κράταγα αν ήταν πολύ μποεμ όλα και αυτό απλά θα παρεβρισκόταν χαλαρά στη γωνιά του φορτωμένο βιβλία
θέλει όμως λίγο άπλα νομίζω για να μην φαίνεται τρομακτικό στο μάτι
παρότι η πρώτη σκέψη είναι να το συνδυάσεις με άλλα κομμάτια της εποχής του, μάλλον στο τέλος αυτό θα είναι πνιγηρό

δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει η αγάπη μας προς τη γιαγιά με τα πράγματα που αυτή μας άφησε. αν βλέπεις το έπιπλο και σου γυρνάν τα άντερα, δώστο να πάει στο καλό. με τα λεφτά που θα βγάλεις πάρε κάτι που να σου αρέσει πολύ ή πάνε ένα ταξίδι και τότε θα δεις πως η αγάπη για την γιαγιά θα γίνει λατρεία. αυτός ο ψυχαναγκασμός είναι που μας οδηγεί στο να μπουκώνουμε τα σπίτια μας με ότι βλακεία μας δώσουν οι μαμάδες μας, οι πεθερές μας και οι γιαγιάδες μας.

Krts..,
Δεν νομίζω ότι της Αλεξάνδρας της γυρνάνε τ΄άντερα όταν το βλέπει. Νομίζω ότι θέλει να κρατήσει το έπιπλο αυτό. Απλά για να το ταιριάξει και να το αναδείξει ψάχνει λύσεις. Όταν έχεις ένα τόσο καλό, παλιό κομμάτι (3 γενιές + την ιστορία που κουβαλάει από που ήρθε κτλ.), που άλλοι θα παρακάλαγαν να το είχαν ή να είχαν λεφτά να το αγοράσουν , είναι κρίμα να μην βρείς λύσεις να το αξιοποιήσης.Γιαυτό έχουμε την Rdeco…, να μας ταιριάζει το παλιό με το μοντέρνο.
Φιλάκια,, ετοιμάσου να τα ακούσεις από τους άλλους…εδώ εμείς τ΄αγαπάμε τα παλιά έπιπλα. χι!χι!χι!…

Κοίτα εδώ τι βρήκα! -> http://www.samiotakisp.gr/images/stories/boufesjpg.jpg

Νομίζω μοιάζει αρκετά με το έπιπλο του post, και γίνεται αμέσως πιο «ανάλαφρος» αλλάζοντας χρώμα.. μήπως τελικά αξίζει τα λεφτά για αλλαγή??