Δεν ταιριάζουμε…
11 Φεβρουαρίου, 2011 by Rdeco
Δεν ταιριάζουν, δεν ταιριάζουν σας λέω, αλλά όλα τα αταίριαστα είναι πάντα ιδανικά, όπως στα ζώδια! Οι καρέκλες δεν ταιριάζουν αλλά μπαίνουν παρέα και κάνουν θέμα. Μόνο λίγες από αυτές που ψάχνω τώρα τελευταία σας δείχνω. Έτσι για γεύση Παρασκευής. Το ΣΚ θα κάτσω να σκάσω, αλλά θα δουλέψω σπιτάκια δικά σας. Το ορκίζομαι, κάποιος θα δει το σπίτι του Δευτέρα πρωί.
Είναι δράμα. Είναι δράμα να έχεις διαφορετικές καρέκλες, αλλά πρώτη φορά το δράμα πήρε την αληθινή του διάσταση. Διότι (προσοχή θα αγορεύσω) τι είναι κύριοι το δράμα; Τι δημιουργεί το δράμα; Το απροσδόκητο που επιδρά στη ψυχή μας. Το διαφορετικό που κάθεται σώνει και ντε επάνω στο μάτι μας και στο μυαλό μας και ας μην ξέρουμε γιατί. Το τέλειο αποτέλεσμα της ατέλειας. Η ατέλεια είναι ανθρώπινη μην το ξεχνάς, γι’ αυτό αγάπα την.
Φιλιά.
![image_thumb234[3].jpg](http://lh4.ggpht.com/-fuJB7G2Ajis/Sd8dfY9LxCI/AAAAAAAACCU/XiJ09X4nZvI/s144/image_thumb234%25255B3%25255D.jpg "image_thumb234[3].jpg")
4 Σχόλια »
Εύη καλημέρα,
→ 11 Φεβρουαρίου 2011 στις 09:45πολλά πολλά συγχαρητήρια για τη δουλειά σου και το rdeco. Επιτέλους βρήκα μια ελληνική σελίδα που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα διάφορα ξενόγλωσσα sites, blogs και portals που τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ.
Μου αρέσει πολύ ο άμεσος τρόπος γραφής σου, το χιούμορ σου, η ευρύτητα των θεμάτων που προσεγγίζεις, μου αρέσει που δεν υπάρχει καμία ιδέα/πρότασή σου ως τώρα, που να μην έχω ζηλέψει για τη σύλληψή της!
Κι όσον αφορά τις σημερινές καρέκλες? Αριστούργημα! Μεγάλη υπόθεση να μπορείς να αγαπήσεις τις ατέλειες….
Καλημέρα και από μένα!
→ 11 Φεβρουαρίου 2011 στις 11:32Μετά από πολύ καιρό που παρακολουθώ το blog σου ήρθε η ώρα να γράψω!
Έχω κι εγώ μαζέψει 10άδες φωτογραφίες με διαφορετικές καρέκλες σε μία τραπεζαρία. Είναι εξαιρετική ιδέα και δίνει μία νότα χαράς και διαφορετικότητας σε κάθε τέτοιο χώρο. Σε συγχαίρω για τις επιλογές σου και για τον τρόπο που τις παρουσιάζεις. Όταν δε έχουν vintage κομμάτια -που συνήθως έχουν- είναι απλώς λατρεμένες!
Μία ερώτηση για το τέλος: οι παραπάνω συνθέσεις χρειάζονται θεωρείς ένα πιο ουδέτερο background για να «φοντάρουν καλύτερα τα έντονα χρώματα» ή μπορεί κάποιος να το τολμήσει και αν έχει ήδη χρώμα στο σπίτι του;
@Μel: τα πάντα είναι θέμα δικού σου μαξιμαλισμού ή μινιμαλισμού.
→ 11 Φεβρουαρίου 2011 στις 14:38Δίκιο έχεις..τα όρια μεταξύ των δύο είναι συχνά δύσκολο να τα καθορίσουμε..κοινώς υπάρχει ο φόβος μην μετατραπεί η αρχική ιδέα για ένα χώρο σε…καρναβάλι!
→ 11 Φεβρουαρίου 2011 στις 15:17Αλλά γι αυτό είμαστε εδώ για να μαθαίνουμε!
Ομορφη ιδεα αλλα τολμηρη γιατι αν δεν το εχεις,ευκολα μπορεις να κανεις το σπιτακι σου τσαντιρι.Το ωραιο της εποχης μας βεβαια ειναι οτι το ασορτι ειναι πασε κ πραγματι ειναι μπελας αλλα κ βαρετο να πρεπει να φορας ιδια τσαντα κ ιδιο παπουτσι,να εχεις ολα τα επιπλα του σπιτιου σου στο ιδιο χρωμα και ιδιο στυλ,να πρεπει να συνδιαζεις τις καρεκλες με την τραπεζαρια.Υποκλινομαι στον εμπνευστη του mix and match και σε σενα Ευακι,που εχεις ολη την καλη διαθεση να μας συμβουλευεις κ να μας εμπνεεις.Και μην σκας,εδω θα μαστε κ θα περιμενουμε την σειρα μας.Που αλλου να παμε?¨:)
→ 12 Φεβρουαρίου 2011 στις 00:03