τι κάνεις με 4 παλιά έπιπλα
12 Νοεμβρίου, 2010 by Rdeco
Και δε μου λες ρε γιατρέ; Θα γεννηθεί γ-έ-ρ-ο το παιδί μου οεο; Ή γιατρέ μου χάρηκα που έμεινες στην Ιατρική από πλευράς καριέρας, αλλά αυτά που με ρωτάς είναι για να γίνω του γιατρού και εγώ. Γιατί; Στοπ!
Η γιατρός Μαρία μας έστειλε ένα εξπρές mail για να της πούμε -όλοι- αν πρέπει να κρατήσει τα έπιπλα της μητέρας, ή να τα χώσει αποθήκη. Έρχομαι εγώ και ρωτώ λοιπόν, γιατί γιατρέ; Έχεις ένα τέτοιο σπίτι, που στην τελευταία φωτό είδα το πλακάκι και έπαθα τζιμ-πιριτζομ και μου σκέφτεσαι άραγε τι; Να τα χώσεις αποθήκη και να πάρεις τι; Τεσπα, εγώ θα σου πω τη γνώμη μου και ας πουν όλοι οι άλλοι ταυτόχρονα.
Αυτό το από πάνω επιπλάκι μην το πας πουθενά, στο λέω θα πηδήξωωωωωω!!! Τα υπόλοιπα θα σου πω τι θα κάνεις, αν μας πεις και εσύ τι θα ήθελες. Για να σοβαρευτούμε όμως, όλα μαζί δεν χωράνε, δηλαδή όχι από πλευράς τετραγωνικών αλλά ύφους και ήθους φυσικά. Αυτό όμως το κρατάς. Με αυτό το σπίτι, με αυτά τα πλακάκια, με αυτές τις πόρτες και μη σου πω και με αυτό το φωτιστικό του διαδρόμου, θα κάνεις ένα σπίτι με ρετρό εσάνς για τα καλά. Θα το είχα στο καθιστικό μου με τις τσαγιέρες μου και τους δίσκους βινυλίου. Βιβλία και άλλα εννοείται. Kατά τα άλλα:
Αυτό θα το πήγαινα καρφί στην κρεβατοκάμαρα μου και θα το συνδύαζα με ένα στρώμα-υπόστρωμα με καπιτονέ κεφαλάρι ή το κίτρινο κρεβάτι με ουρανό από το Ikea. Επάνω του θα έπεφτε ένας καθρέφτης και όλα τα μπιζού μου ή και το στηθοσκόπιο θα κρέμονταν επάνω σε ένα όμορφο stand.
Περνώντας στην κουζίνα, θα έβαζα τα ωραία μου μαύρα και άσπρα πιάτα επάνω σε αυτό το μπουφέ και στα συρτάρια του θα κρατούσα τις πετσέτες μου. Μέσα στα ντουλάπια του θα φύλαγα τις παλιές πιατέλες -σιγά μην δεν έχεις- που σίγουρα δεν χωράνε αλλού. Συνδυάζεται με όλα τα χρώματα στα ντουλάπια σου. Ότι και να’ ναι, μην κολώσεις!
Εδώ περνάμε τέλος στα σκληρά. Αυτή είναι μια πλήρης τραπεζαρία που εντάξει δεν θέλει πια λευκά τραπεζομάντηλα αν δεν είναι γιορτή και σχόλη, αλλά με ένα μοντέρνο γλυπτό βάζο επάνω της και δύο δίδυμα επίσης μοντέρνα φωτιστικά επάνω στο μπουφέ και μια συλλογή καρτών καδραρισμένων από πάνω του σε ρίγα από την μία πλευρά του τοίχου μέχρι την άλλη, θα σε έβγαζε εντελώς από το έξοδο να αγοράσεις άλλη και να γεμίσεις την αποθήκη σου. Άσε που θα βρεις και καλύτερη. Τα μαξιλαράκια της που δεν φαίνονται, μπορούν άνετα και οικονομικά να αλλάξουν ύφασμα και να γίνουν σε κάτι από missoni fabric.
Δηλαδή κοίτα Μαρία τι μπορείς να κάνεις που και pop θα είναι και θα κάτσει κουτί με το σαλόνι σου αν γίνει ρετρό αλλά ανεξάρτητα κιόλας. Στο περίπου ο μπουφές σου (δεν φαινόταν στη φωτό σου) και τα αντικείμενα είναι από το Αnthropologie με το μαξιλαράκι Missoni και τα βάζα πάλι από τον Jonathan Adler. Οι free cards δικές μου.
Γιατρέ μου χρωστάς δωρεάν εξέταση. Τι ειδικότητα είπαμε πως έχεις; Ψυχίατρος; ααααααααααααααααααααααααααα!!!!
12 Σχόλια »
den fainontai oi eikones apo to post ayto! giati?
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 10:35Xm ki ego exo trelathei sto F5!
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 10:41Ναι, το πλακάκι είναι «όλα τα λεφτά» που λένε κ οι μαθητές μου! Τυχερή Μαρία. Αυτές είναι κληρονομιές! Το πρώτο επιπλο είναι υπέροχο για οποιοδήποτε δωμάτιο. Το δεύτερο έχει φοβερό φινίρισμα και νερά αλλά…εγώ θα το έβαφα άσπρο για να φανούν οι καμπύλες. Το τρίτο δεν με ενθουσίασε οπότε μάλλον θα το έβαφα πάλι.
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 10:45Γενικά πιστεύω ότι αν δεν σου κάνει κάτι το αλλάζεις. Δεν το κοιτάς κάθε μέρα με λύπη επειδή δεν σου αρέσει.
Το δύσκολο είναι η τραπεζαρία-μπουφές.
Είναι αντίκες? Δηλαδή αξίζει να μείνουν έτσι ακριβώς όπως είναι? Ο μπουφές μ’άρεσει πολύ και οι καρέκλες ακόμα περισσότερο (χωρίς το βερνίκι πιστεύω θα ήταν ομορφότερες). Εγώ θα τα χώριζα τα τσανάκια τους για να αναδειχθούν. Αλλού ο μπουφές αλλού η τραπεζαρία.
Και επειδή πολλά είπα…σας δίνω το link μιας κοπελιάς που κάνει θαύματα με παλιά έπιπλα. Δυστυχώς μένει μακριά:
http://www.inthefunlane.com/2008/07/our-do-it-yourself-archives.html
Για κάποιο λόγο μπορώ να δω μόνο τις 2 πρώτες από τις 4 φωτό με τα έπιπλα. Θα συμφωνήσω απόλυτα με την προλαλήσασα Calliope: το πρώτο έπιπλο πανέμορφο, το κρατάς οπωσδήποτε. Το δεύτερο κι εγώ θα το προτιμούσα βαμένο, σε λευκό ή γκρι, για να γίνει λίγο πιο ανάλαφρο!
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 10:55@Reco-fans: διορθώθηκαν όλα με τις φωτό νομίζω.
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 11:55Βλέπουν καλά τα ματάκια μου?? Τι απίθανο στυλ είναι αυτό?? Έχω πάθει πλάκα!! Πάντως η γνώμη μου είναι πως παλιά έπιπλα δεν τα πετάς σε καμία περίπτωση…
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 13:01τέτοια έπιπλα έχω και εγώ στο σπίτι (ιδίως την τραπεζαρία της γιαγιάς με τα λιονταρίσια πόδια) και τα έχω σετάρει με κάτι λίγο πιο ανάλαφρο, αλλά και πάλι κλασσικό.Τέτοια έχει και η μαμά στο δικό της -που τα λατρεύω-αλλά συνδυασμένα με πιο κλασσικές νότες!!!
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 13:40Αυτά τελικά τα έπιπλα μπορείς να τα κάνεις από κλασσιούρες μέχρι ποπ(που προτείνει εδώ η Εύα και μου αρέσει πολύ!!!
All time classic. Μην τα αποθηκεύσεις, αξιοποίήσέ τα -ακόμα και να τα πουλήσεις, μία περιουσία θα πιάσεις!!!
Εμένα για το τραπέζι που αναφέρω μου έδινε 1000€ ο τύπος που μου έκανε τη συντήρηση…αλλά αυτά τα κειμήλια είναι ανεκτίμητα!!!
‘Εχω τον ίδιο μπουφέ στην κουζίνα μου στο χωριό, όσοι μπαίνουν στο σπίτι κολλάνε σε αυτό το έπιπλο, και ένα επιπλάκι της ίδιας εποχής που το » πείραξα » λίγο. Και τα δύο από τα σκουπίδια και όχι οικογενειακά, παρ΄όλα αυτά τα λατρεύω.
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 15:29Άν δεν τα θέλεις είμαι πρόθυμη να κάνω την…. αποθήκη.
Κούκλα θα γίνει το σπίτι σου και με προσωπικότητα.
Έχουμε τον ιδιο μπουφε σπίτι.Θα σας στειλω φωτογραφιες
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 16:07Τέλεια τα επιπλάκια, τέλεια!…Εγώ μια παρεμβασούλα θα την έκανα σε ορισμένα (αν και δεν φαίνονται όλες οι φωτο) αλλά άσε,εγώ έχω την τρέλα μου. Αυτά τα παλιά έπιπλα έχουν μια ξεχωριστή ομορφιά .Μην αφήσεις τίποτα να πάει χαμένο…
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 21:02τα κρατάς εννοείται!!!! άλλοι τα μαζεύουμε απο τα σκουπίδια…..και όπως λέει και ένας μάστορας μαραγκός- λουστραδόρος, αυτοί που πετούν τέτοια έπιπλα είναι «κακοί κληρονόμοι»
→ 12 Νοεμβρίου 2010 στις 21:14και τα πάτωμα?…τέλειο κορίτσια!!!!
χαλαρά τα κρατας ολα!!!
εχω κρατησει κι εγω ενα σωρο, με νυχια και με δοντια, κληρονομιες απο τις γιαγιαδες…
τα κρατας τα κρατας τα κρατας!
μονο σκεψου καλα αν και τι παρεμβασεις θα κανεις, ωστε να αναδειχθουν σωστα τα επιπλα σου και να μην το μετανοιωσεις μετα.
…στην πανω πανω φωτο συγκινηθηκα με το πλακακι, εχω ακριβως το ιδιο στη λιλιπουτεια κουζινα μου (απο τη γιαγιουλα ντε)
→ 15 Νοεμβρίου 2010 στις 00:45Αν ειχα κ εγω τετοια επιπλα κληρονομια,σιγουρα θα τα κραταγα,μονο που θα τα προτιμουσα σε αλλο χρωμα.Λευκο,γκρι,λαδι.Κ θα χες κατι σε shabby chic
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 16:23