απλή αναλογική
4 Νοεμβρίου, 2010 by Rdeco
Η Κατερίνα έστειλε μια φωτογραφία και ένα θέμα για την κρεβατοκάμαρα της. Αλλά επειδή έχω καθυστερήσει στην απάντηση, σας δίνω τρέχοντας τη λύση δια χειρός Αναστάση:
photo via Neoset
ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ
Μια σειρά συλλογισμών κι ένα deco lesson (τετράδια και μολύβια ανά χείρας γρήγορα λοιπόν!) γεννιούνται από το γράμμα αναγνώστριας που προβληματίζεται για τη νέα της κρεβατοκάμαρα κι απευθύνεται στο Rdeco και τα design-φώτα του. Έχοντας επιτυχώς διέλθει τη βασική design-εκπαίδευση, η φίλη αναγνώστρια είναι εφοδιασμένη και με την inspiration picture της. Στην Κατερίνα και τον καλό της -ναι, υπάρχει και ομόκλινος με εμπεδωμένα συμφέροντα στο χώρο κυρίες μου!- αρέσει ένα στυλ «προς το μίνιμαλ, χωρίς να είναι υπερβολικά ψυχρό (βλέπε εικόνα)». Κοιτάμε την εικόνα, ξανακοιτάμε την εικόνα, αλλά μίνιμαλ δε βλέπουμε, κι αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς ούτε «προς» το μίνιμαλ βλέπουμε, και συμπεραίνουμε άμεσα πως η φίλη μας έχει απλά λοξοδρομήσει στο λαβύρινθο των στυλ. Μικρό μεν το ολίσθημα, θα μου πεις, κι οι περισσότεροι όντως το έχουμε πάθει, σημαντικό δε όταν «στήνεις» το χώρο σου και θέλεις να αποφύγεις τις δυσάρεστες εκπλήξεις. Δεν είναι μίνιμαλ αλλά contemporary το στυλ που κυριαρχεί στο χώρο, το «σύγχρονο» που λέμε δηλαδή, με όλο τον κίνδυνο που κρύβει η ερμηνεία της λέξης αυτής. Σου γνέφει κρυμμένο στην ουδέτερη χρωματική παλέτα των τοίχων, τις απλές, γραμμικές φόρμες των επίπλων, καθώς και στην έντονη υφή της φλοκάτης, σήματος κατατεθέντος του εν λόγω στυλ! Καλά όλα αυτά, αλλά σύντομα το μάτι πέφτει και σε άλλα στοιχεία, που έχουν τρυπώσει εκμεταλλευόμενα τη διακριτική ευχέρεια του ευέλικτου contemporary, που σαν καλός matchmaker παντρεύει κόσμο και ντουνιά από τα αναξιοπαθούντα design styles. Έχω εδώ και καρέκλα φερ φορζέ εξωτερικού χώρου, και μπερζέρα σε deep sky blue χρώμα σαν τον ουρανό της Προβηγκίας, και λουλουδάτο πάπλωμα που συνομιλεί με floral wall sticker εις το βουνό ψηλά εκεί, κι αν κάνω και μάτι γαρίδα θα δω και σούρα ρομαντική στην κουρτίνα και δέσιμο στο κέντρο a la française και βάζο με ολόφρεσκα ρόδα και θα φωνάξω vive la France και το French Country Style, που θα του κοτσάρω και το Chic στο τέλος γιατί όπως και να το κάνουμε, εδώ έχουμε μια σύγχρονη, «πειραγμένη» εκδοχή του κλασικού γαλλικού εξοχικού στυλ.
Έλα όμως που το μάτι γαρίδα συνεχίζει να σκανάρει περισκοπικά και τώρα πέφτει στα αξεσουάρ, περίοπτη θέση στη λίστα των οποίων κατέχει η κλασική ομπρέλα της γκέισας και το βάζο δυναστείας που κοσμεί κάθε αξιοπρεπή Αίθουσα Προγόνων εις τα αρχοντικά του Κεντρικού Βασιλείου. Να κι ένα κόκκινο λακαρισμένο μπολ για να βουτήξουν οι καλεσμένοι τα χεράκια τους και να τα ξεπλύνουν μετά την ανελέητη κραιπάλη των σπρινγκ ρολς. Κίνα λοιπόν, και Asian Style, που έρχεται κι αυτό δικαιωματικά ως Ethnic Style να συμπληρώσει το Ethnic της Γαλλικής εξοχής. Και ταυτόχρονα ολοκληρώνει ένα θεμελιώδη νόμο της διακόσμησης, μια από τις θεόσταλτες εντολές στη Βίβλο των απανταχού διακοσμητών για την ανάμειξη των στυλ σε ένα χώρο, το λεγόμενο 60-30-10.
Διαπιστευτήρια; Τα λέει όλα το αυστηρό, μαθηματικό όνομα, δίχως κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Σίγουρα το έχεις ακούσει να εφαρμόζεται στα χρώματα, τώρα το βλέπεις και στα στυλ: για να αναμείξεις πετυχημένα τα γούστα σου σε ένα χώρο, επίλεξε το θεμελιώδες στυλ και δώσε του την τρανταχτή αυτοδυναμία που κάθε political party ονειρεύεται για πάρτη του: το 60 τοις εκατό. Συνέχισε με την αντιπολίτευση, που λειτουργεί αντιστικτικά -και αντιδραστικά να το πεις μέσα είσαι- για να δημιουργήσεις το ενδιαφέρον και να φέρεις την άλλη άποψη μέσα στο χώρο. Μην την αφήσεις να οργιάσει όμως, αντιπολίτευση είναι κι εκεί θα παραμείνει, γι’ αυτό δώσε της το 30 τοις εκατό και να σου πει κι ευχαριστώ. Το 10 που σου μένει, θα πάει στις μικρές στο μάτι, αλλά δυνατές φωνές που κουβαλάνε την εξέλιξη, το διαφορετικό, το ανατρεπτικό. Λευκό και άκυρο στο design σου δεν παίζει αν ακολουθήσεις κατά γράμμα το δοκιμασμένο σύστημα της απλής αναλογικής στη διακόσμηση!
Και ποιά στυλ δουλεύουν καλά μαζί; Υπάρχουν συνταγές; Οι κανόνες είναι για να ανατρέπονται. Σίγουρα τα πιο λιτά στυλ αποτελούν έξοχους καμβάδες για να στηθεί πάνω τους η συνταγή της επιτυχίας. Η φωτογραφία έμπνευσης της αναγνώστριας αποτελεί τρανή απόδειξη. Μέχρι να αποκτήσουμε μια κάποια fluency καλό είναι να τσεκάρουμε πάντα για κοινούς παρονομαστές που αποτελούν στέρεα περάσματα από το ένα στυλ στο άλλο. Το φυτικό μοτίβο στο αυτοκόλλητο τοίχου για παράδειγμα έχει ένα contemporary twist που οφείλεται στην πιο «γραφίστικη» απεικόνιση των λουλουδιών και στο ουδέτερο χρώμα-δάνειο από το contemporary style. Η χρήση του λειτουργεί ως πέρασμα στο φυτικό μοτίβο του παπλώματος που είναι σαφώς ρομαντικότερο. Η πολυχρωμία στο πάπλωμα με τη σειρά της τιθασεύεται από τη μονόχρωμη στόφα της μπερζέρας, ενώ η υφή του υφάσματος «σπάει» με την ύπαρξη του μετάλλου στη φερ φορζέ καρέκλα, κ.ο.κ. Στόχος μας δύο βασικά design principles: ενότητα και ποικιλία (unity and variety) που θα δώσουν ζωή σε κάθε χώρο.
Στη design-πρόταση που ανεβαίνει για την Κατερίνα βρίσκουμε την αφορμή να ασχοληθούμε και με τον αρσενικό αποδέκτη του σχεδιασμού και στο πρόσωπό του να αποτίσουμε φόρο τιμής στον κάθε ανώνυμο «καλό» της «καλής»-ναι, μάλιστα, και οι άντρες αγαπάμε το καλό design! Θα βρούμε το κουράγιο να ποστάρουμε σε θέματα που αφορούν κυρίως στα σαμπ γούφερ και την καλωδίωση του home cinema, θα υπερθεματίσουμε για τη σωστή θέση του τηλεκοντρόλ, θα λυσσομανήσουμε πάνω στον αρμό διαστολής και το μπουζονοστρίφoνο, αλλά ναι, αγαπάμε κι εμείς τα ωραία χρώματα και σχήματα. Αγαπάμε και τη βολή μας, ειδικά στην κρεβατοκάμαρα, γιατί είμαστε Έλληνες και μας μεγάλωσαν Ελληνίδες μάνες. Στο υπνοδωμάτιο αυτό λοιπόν, η μεριά του είναι βασισμένη στον εργονομικό σχεδιασμό. Η μεριά της είναι βασισμένη στις αυξημένες ανάγκες της για ομορφιά και πρακτικότητα, συνδυασμένες με ρομαντισμό. Του αρέσει να είναι καλοντυμένος στη δουλειά, αλλά το ψάξιμο στη ντουλάπα τον αγχώνει. No problem, έχει έτοιμο από το βράδυ το outfit, κρεμασμένο στο σούπερ κομοδίνο-dresser. Της αρέσουν τα κοσμήματά της και θέλει να τα βρίσκει εύκολα και γρήγορα: no problem again, με το accessory tower πάνω στη συρταριέρα τα έχει όλα γκρουπαρισμένα σε πρακτικά συρταράκια. Του αρέσουν οι ρίγες-της αρέσει το φλοράλ. Συνδυάζονται και τα δύο στα μαξιλαράκια και σ ένα ριχτάρι, φτάνει να κρατηθούμε σε σωστούς χρωματικούς συνδυασμούς. Η λίστα με τα συμβιβαστικά tips αφήνεται στα χέρια των αναγνωστών/τριων. Και η μάχη των φύλων κρίνεται ισόπαλη!…
16 Σχόλια »
Ευα και Ανασταση , ως προς τον τροπο γραφης , ισως το καλυτερο ποστ που εχω διαβασει εδω μεσα , εχετε πνευμα, …το ομολογω
«ομόκλινος » !!!!!!!!! …καλα με πεθανες ,
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 09:54καλημέρες!
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 10:23εξαίρετη γραφή!
thanx για ένα ακόμα deco lesson..!
Πάρα πολύ καλό!Κατατοπιστική η ανάλυση & εξαιρετική η λύση για την κρεβατοκάμαρα! Αναστάση, έχεις κέφια!
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 10:51Εύγε Αναστάση.Για το μάθημα ειδικά, άριστα 10!!!!
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 15:21Μόλις το διάβασα για τρίτη φορά. Συγκλονιστικό ποστ! Ε, από τον Αναστάση δεν περίμενα τπτ λιγότερο. Αν μπορείτε, Εύα και Αναστάση, νομίζω θα ήταν ενδιαφέρον ένα ποστ που να λέει ποιά στυλ μπορούν άφοβα να συνδυαστούν μεταξύ τους. Πάντως η συνταγή 60-30-10 ακούγεται μαγική! Τι θα έλεγες Αναστάση για 60 contemporary, 30 intastrial και 10 boho? θα ταίριαζε ή είναι άκυρο?
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 20:11Sorry, industrial εννοούσα.
→ 4 Νοεμβρίου 2010 στις 20:17Βικη: Μόνο άκυρος δε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο συνδυασμός που προτείνεις. Industrial και contemporary είναι δυο στυλ που έχουν άμεσο διάλογο.Επίσης, η δοσολογία τους μπορεί να εναλλαχθεί με ασφάλεια. Φαντάσου δηλαδή ένα σπίτι με βιομηχανική αρχιτεκτονική (60) και contemporary καναπέ-καρέκλες-τραπεζι (30). Ή αντίθετα, ένα χώρο με χρωματοπαλέτα και σαλόνι contemporary (60), όπου θα φιγουράρει μια μεταλλική βιβλιοθήκη/χώρισμα (dexion) και τραπεζάκι σαλονιού do it yourself από από στραντζα σίδερο, ξύλο και γυαλί (30).
Το boho έχει ακριβώς την ανεμελιά, την ανατροπή και φυσικά το χρώμα που λείπει από τα δύο παραπάνω. Μπορεί να είναι ένας πολυέλαιος, ένα χαλί boho style, ή δυο τρία ρετρό αξεσουάρ.
Λοιπον η Βίκη το έμαθε νεράκι το deco lesson!… Περιμένουμε κι άλλες ιδέες για συνδυασμούς στυλ. Και γράψτε και λίγο τι αρέσει και στον καλό σας, να δούμε αν τα γούστα έχουν φύλο τελικά και πως παντρεύονται!
→ 5 Νοεμβρίου 2010 στις 00:41.-= Anastassis´s last blog .. =-.
Η γνωση συνναντησε την μαεστρια της γραφης.Τα σεβη μου μετ’ υποκλισεως.
→ 5 Νοεμβρίου 2010 στις 01:09@Anastassis: μια και με κολακεύεις λέγοντας μου ότι το έμαθα το μάθημά μου (γιούπι!) θα ήθελα να προτείνω στους αναγνώστες του rdeco, έναν τρόπο να παντεύουν τα στυλ. Ο τρόπος είναι πολύ απλοικός, δικής μου έμπνευσης, γ΄αυτό παρακαλώ εσάς τους επαγγελματίες να είστε επιεικείς. Θα με ενδιέφερε όμως ιδιαίτερα να μου πείτε αν είναι σωστό το σκεπτικό μου. Για μένα λοιπόν -που δεν έχω καμία γνώση διακόσμησης πλην αυτών που προσφέρονται σ’αυτό το blog και ούτε γνωρίζω απόλυτα τις «φόρμες» και το ταίριασμα των χρωμάτων, έχω όμως ζωηρή φαντασία- το πάντρεμα των στυλ είναι επιτυχημένο όταν μου «βγάζει» μια ιστορία για τον ιδιοκτήτη του σπιτιού.
→ 5 Νοεμβρίου 2010 στις 16:28Για παράδειγμα το bauhaus θα το πάντρευα με το art deco, γιατί τα 2 στυλ γεννήθηκαν την ίδια εποχή. Έχουν διαφορετικές «φόρμες» βέβαια, αλλά θα μπορούσε να είναι το σπίτι κάποιου που έζησε στον μεσοπόλεμο, ξεκίνησε να κάνει το σπίτι του art deco, και λίγο αργότερα έκανε μια ανακαίνιση με το bauhaus που βγήκε στη μόδα.
Το vintage δεν θα το συνδύαζα με το colonian, γιατί ποτέ ένας αποικιοκράτης δεν θα καταδεχόταν να έχει στο σπίτι του φθαρμένα στοιχεία. Αντιθέτως, θα συνδύαζα το colonian με κάποιο etnic, γιατί θα μπορούσε άνετα ο αποικιοκράτης που λέγαμε να φέρει διακοσμητικά από ένα ταξίδι του στις αποικίες.
Δε θα ταίριαζα επίσης το coyntry chic με το baroque, γιατί δεν μπορώ να φανταστώ έναν αριστοκράτη να φέρνει στο σπίτι του τα έπιπλα από το εξοχικό του.
To συνδυασμό contemporary-intustrial-boho που προσπαθώ να δημιουργήσω, το σκέφτηκα ως εξής: θα είναι το σπίτι ενός αστού (contemporary), που είναι «τρελός» επιστήμονας (industrial) αλλά παρά τον ορθολογισμό του είναι τρελά ερωτευμένος με μια τσιγγάνα(boho). Έτσι κι αλλιώς, ο «καλός» μου είναι όντως «τρελός» επιστήμονας και εγώ θεωρώ ότι έχω πολύ «τσιγγάνικό», ταξιδιάρικο πνεύμα. Τι λες Αναστάση? Ελπίζω να μην είναι τελείως βλακεία ο συλλογισμός μου και συγνώμη για το «σεντόνι». Και μια διευκρίνυση αν έχεις την καλοσύνη Αναστάση: το στυλ NY loft που όπως έχω δηλώσει μου αρέσει πολύ, ουσιαστικά δεν είναι συνδυασμός contemporary με industrial?
Όταν το στυλ του σπιτιού μας εκφράζει την προσωπικότητά μας δε μπορούμε ποτέ να έχουμε κάνει λάθος. Βίκη το σενάριο των στυλ το βρίσκω ευφυέστατο!
To στυλ διακόσμησης των Lofts εξελίσσεται και αλλάζει συνεχώς, αλλά όντως βασίζεται στη βιομηχανική αρχιτεκτονική του κελύφους παντρεμένη με λιτές φόρμες (contemporary) αλλά και πολλές πινελιές bohemian. Οι μποέμ της Νέας Υόρκης ήταν και οι πρώτοι που τίμησαν τις τότε «παλιοαποθήκες», που τώρα αλλάζουν χέρια έναντι εκατομμυρίων (υποτιμημένων, απ’ ότι διάβαζα χτες) δολλαρίων…
→ 7 Νοεμβρίου 2010 στις 10:45.-= Anastassis´s last blog .. =-.
Anastasis@ Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντησή σου. Αν ποτέ έχεις χρόνο και διάθεση, θα εκτιμούσα ιδιαίτερα ένα ποστ για το boho στυλ, γιατί δεν είμαι σίγουρη ότι το αναγνωρίζω σωστά. Για εμένα είναι το τσιγγάνικο-χίππικο στυλ και το φαντάζομαι με πολλά μαξιλάρια, έντονα χρώματα και λουλουδάτα ντεσέν, αλλά και αρκετά στοιχεία pop art, (κολάζ, κόμιξ κλπ). Αλλά αν είναι έτσι, έχει ελάχιστες διαφορές από την pop διακόσμηση και μου είναι κάπως δυσδιάκριτο (η μόνη διαφορά που βρίσκω είναι ότι στο στυλ pop υπάρχει επανάλληψη του ίδιου μοτίβου). Ουφ, μπέρδεμα!
→ 7 Νοεμβρίου 2010 στις 16:04Τελικά όσο πιο πολλά μαθαίνει κανείς για τα στυλ, τόσο πιο απαιτητικός γίνεται και συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φτιάξει το σπίτι των ονείρων του χωρίς επαγγελματική βοήθεια. Πάντως κάθε μάθημά σου (και της Εύας φυσικά) είναι πραγματικά πολύτιμο και εγώ προσωπικά σας είμαι ευγνώμων γιατί με βοηθάτε τουλάχιστον να καταλάβω τι θέλω. Η υλοποίηση είναι άλλο θέμα…
[...] how about making a board about it too? Well, I didn’t find it a horrible idea and I did it, my way. I translated all colours in Benjamin Moore palette and I found some really awesome objects [...]
→ 12 Ιανουαρίου 2011 στις 12:44[...] την φωτογραφία, θυμήθηκα που είχαμε αναλύσει εδώ τα στυλ, θα σας δώσω και ένα κολάζ για να έχετε αυτό το [...]
→ 12 Ιανουαρίου 2011 στις 12:44Πολυ ωραιο το θεμα παιδια κ πραγματι καλο θα ταν να μπορουμε να συνδιαζουμε με επιτυχια 2 κ 3 στυλ μαζι,μιας κ σπανια ειναι κανεις fun ενος στυλ διακοσμησης πχ μονο country η μονο industrial.Γι αυτο οσο περισσοτερα μαθηματα μας κανετε,τοσο το καλυτερο για εμας τις ασχετες.Ειχα βρει εδω ενα τεστ με πολλες εικονες κ στο τελος,εβγαινε οτι εισαι πχ 50%country,10%boho κτλ.Τωρα ψαχνω να το βρω κ δεν το βρισκω με τιποτα.Ευα μπορεις να με φωτισεις?
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 09:07Επισης ποσα διαφορετικα στυλ μπορει να εχει ενα σπιτι για να χαρακτηριστει το στυλ του electric?
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 09:35Oυφ!Τα μπερδεψα!
Θελω να πω πως σχεδον σε καθε σπιτι,αναμειγνυονται διαφορετικα στυλ.Τι ειναι αυτο ομως που ξεχωριζει το electric απ το mix&match?
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 16:13@eleni: ήταν στο post find your style. Ψάξε στο search.
→ 9 Φεβρουαρίου 2011 στις 21:12