το σπίτι της αρχιτεκτόνισας
27 Οκτωβρίου, 2010 by Rdeco
Mε την εθνική εορτή που έρχεται, θα βάλουμε ένα θέμα, ένα σπίτι, αμιγώς του κλάδου μας. Μια αρχιτεκτόνισα (οποία τιμή για το Rdeco) με σύζυγο μηχανικό (κάντες δύο τις τιμές) μου έστειλε το σπίτι της για να της βάλω τα δικά μου τα τζιτζιφρίγκουλα και να γίνει πιο σπίτι. Πρόκειται για ένα σπίτι αμιγώς αρχιτεκτονικό, με τζάκι και αυτό αρχιτεκτονιά τρελή. Εγώ τώρα το σπίτι της αρχιτέκτονος Ελένης, της το κράτησα πολύ καιρό, γιατί με έπιασε το συναίσθημα της κλαδικής που λέμε και δεν ξέρω αν έπεσα μέσα στις προτιμήσεις της, αλλά το είδα ως το σπίτι της αρχιτέκτονισας.
Η Ελένη μου έστειλε ένα σωρό inspiration pictures που όμως δεν είχαν συνοχή σε ύφος και καμία με το σπίτι της και έτσι αποφάσισα να το πάω με το δικό μου τρόπο και να κρατήσω μόνο το συναίσθημα της καλλιτεχνίας που μου έβγαλαν αυτά που μου έστειλε και ένα – δύο πράγματα που έχει ήδη.
To γράμμα δεν το παραθέτω όλο γιατί είναι τεράάάάστιοοοο…αλλά το ζουμί είναι πως θέλει επειγόντως αλλαγές.
Αγαπητό rdeco!
Σε παρακολουθώ καθημερινά εδώ και λίγους μήνες και ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένη μαζί σου!
Νομίζω ότι αν σε είχα ανακαλύψει πιο πριν θα είχα αποφύγει πολλά λάθη στη διακόσμηση του σπιτιού μου!
Με λένε Έλενα , είμαι 35 χρονών , και εδώ και κάποια χρόνια , τρομάρα μου, προσπαθώ να φτιάξω το σπίτι μας έτσι που να μας αρέσει…στην πορεία έχω αλλάξει γούστο πολλές φορές και εσύ ως ειδική θα δεις αναφορές διάφορες…
Πλέον θέλουμε το σπίτι να είναι λιτό και αφαιρετικό, ζεστό και φιλικό , με αναφορές ethnic , με χειροποίητες κατασκευές και μια διάθεση art , με έναν ελαφρύ ρομαντισμό που είναι στοιχείο του χαρακτήρα και της γκαρνταρόμπας μου, και ενισχύεται από την παρουσία και των δύο μικρών πριγκιπισσών στη ζωή της οικογένειάς μας, πέντε και έξι χρονών!
Είμαστε και εγώ και ο άντρας μου μηχανικοί, αρχιτέκτων και πολιτικός μηχανικός…εξου και κάποιες αναφορές στο σπίτι που ίσως σε παραξενέψουν με το μέγεθός τους…
Ελένη μου προτείνω τα εξής:
Μου ζήτησες στη θέση 1 να βάλουμε κάτι σαν βεστιάριο. Εγώ σου έφτιαξα ένα που τρέχει παράλληλα με την κατεύθυνση της εισόδου και θα έχει πρόσβαση από τη μέσα του μεριά. Από την έξω του μεριά (προς την πόρτα) μπορείς να βάλεις καθρέφτη ή ακόμα και να το αφήσεις ξύλινο ή να το βάψεις στο χρώμα των τοίχων. Για να είμαι όμως πιο ειλικρινης παρ’ όλο που αρχιτεκτονικά στέκει η κατασκευή μου και σου ψιλοκρύβει την πόρτα του διαδρόμου, θα προτιμούσα να μην βάλεις απολύτως τίποτα και όλα τα ρούχα να κρεμιόνται στο διάδρομο σε γάντζους στον τοίχο.Εννοείται πως στη θέση 1 χρειάζεται μακράν καλύτερος φωτισμός και θα προτιμούσα να προσαρμόσεις μια φωτογραφία που μου έστειλες.
Στη θέση 2 θα μπορούσες να φτιάξεις ένα ξύλινο καφασωτό ντουλάπι (όχι άλλα τουβλάκια παρακαλώ) πάλι σε ξύλο και να βάλεις τα ασημικά σου και τα κρύσταλα.
Στη θέση 3, που έχεις το μπουφέ, σου έφτιαξα ένα combo και έτσι θα καταλάβεις και το ύφος που θα μου άρεσε να πάρει το σπιτάκι σου. Λοιπόν, το είδα πως θέλει και χρώμα και σχήμα, λιτό σε γενικές γραμμές με ορισμένα κομμάτια design και γενικά αυτό που αποκαλώ εγώ αρχιτεκτονικό σπίτι. Ο μπουφές και το τραπέζι κρατούνται βεβαίως, οι καρέκλες (μου το επέτρεψες) θα φύγουν και θα βάλεις ωραίους πάγκους, με αξαίρεση τις κορυφές που θα έβλεπα δύο verner panton σε μαύρο. Το φωτιστικό σου στο σημείο εκείνο επειδή προοπτικά από την πόρτα θα βλέπεις δύο (λόγω καναπέδων) θα το προτιμούσα να είναι ένα επιδαπέδιο (θέση 7) like Flos, που να σου φωτίζει το τραπέζι σου μια χαρά. Άλλωστε έχεις και τις απλίκες γύρω-γύρω. Πάνω στο μπουφέ σου έναν πίνακα με σπίτια, αλλά σε χρώμα, πουφ πλεχτό σαν συμπλήρωμα και ένα χαλί πάλι σε χρώμα και λοξά σχήματα αφού έχεις λοξάδες και στους τοίχους. Για μένα απόλυτη ισσοροπία.
Στη θέση 5, σου κάνω ένα πάντρεμα με έναν μεγάλο αρχιτέκτονα της χώρας μας (ο αγαπημένος μου) του Άρη Κωνσταντινίδη, που χρησιμοποιούσε το μπετόν και έφτιαχνε τζάκια από τέτοια τουβλάκια, οπότε σημειολογικά θα ήθελα να δω μια φωτογραφία από ένα έργο του, κατά τι πειραγμένη αλά Andy Warhol. Δίπλα ένα κάθισμα, ένα γλυπτό ψηλό και φυσικά η κιθάρα. Για μένα λατρεμένη γωνιά.
Στη θέση 6, μου έλειψε λίγος αποθηκευτικός χώρος και έτσι επέλεξα να βάλω έναν κρεμαστό. Πολύ λιτό, πολύ minimal, με σχηματικές αναφορές στα παραλληλόγραμμα που έχουν τα τούβλα ως σχήμα. Από κάτω του μπορεί να υπάρχει από τίποτα έως δύο σκαμπό ακόμα.
Στη θέση 4, τώρα, θα έβλεπα ευχαρίστως τα ράφια από γυψοσανίδα που προτείνεις, φορτωμένα με αρχιτεκτονικά βιβλία (κατά προτίμηση) και διάφορα ωραία αλλά λίγα διακοσμητικά. Ανάμεσα στα ράφια θα προσάρμοζα προσωπικά τα κρεμαστά σπιτάκια που έχεις, να ακουμπάνε στα ράφια, έτσι ανάμεσα στα (αρχιτεκτονικά) βιβλία.
Όλο το σπίτι θα μου άρεσε να το δω συνολικά βαμμένο σε μια απόχρωση Vapor AF-35 της βεντάλιας Affinity από Benjamin Moore. Στο τραπεζάκι του σαλονιού από πάνω θα μου άρεσε επίσης ένα φωτιστικό με σκέτο κυλινδρικό καπέλο από ύφασμα στο λαδί χρώμα της πολυθρόνας (ή όποιας παρόμοιας) που προτείνω για την εσοχή δίπλα στο τζάκι. Απλό σε διάμετρο 50εκ. και ύψος 20εκ. να πέφτει λίγο χαμηλά, δηλαδή κοντά στο τραπεζάκι. Νομίζω ότι στο σύνολο, οι κουρτίνες σου θα ταιριάξουν μαζί με το κίτρινο-μπεζ του τοίχου και τα τουβλάκια.
Όσον αφορά τη θέση 8, προκειμένου να μη σου αλλάξω καναπέ γιατί τον θεωρώ τεράστιο, αλλά κάπου πρέπει να κάθεστε τελικά, σου προτείνω να τον φωτίσεις με μαξιλαράκια και ίσως να του αλλάξεις ύφασμα σε ένα πιο κοντινό του χρώματος του τοίχου που σου προτείνω για να τον εξαφανίσεις ολίγον, γιατί είναι μεγάλος είπαμε. Τότε με έναν ανάλογο πίνακα σαν της τραπεζαρίας και την κατασκευή σου από σιδεριά, θα δέσουν πολύ καλύτερα. Για αν αυξήσεις την διασκέδαση του χώρου αυτού, προτείνω μικρά στρογγυλά τραπεζάκια, τρία μαζί σε διάφορα χρώματα, παρμένα από την παλέτα χρωμάτων του σπιτιού. Έτσι απλά!
Σε φιλώ και εύχομαι να σου αρέσει.
Α! μην ξεχάσω…το τραπεζάκι που έχεις τώρα μπροστά στο καλοριφέρ της τραπεζαρίας, μπορεί να πάει ανάμεσα στους καναπέδες στη γωνία με ένα τεράάάάστιο φωτιστικό επάνω του, σαν το γράμμα σου 
σειρά έχουν:
το σπίτι της Αντιγόνης
το δωμάτιο της Κατερίνας
και μετά πάμε για τα σπίτια της Χριστιάνας, της Χρύσας και της Αθηνάς. Ουφ!
Σήμερα στο ermoumag έχουμε το τραπέζι-κόσμημα και αύριο στο stylista λίγα λόγια για το vintage chic.
7 Σχόλια »
Ελένη μου το σπίτι σου είναι καταπληκτικό!
→ 27 Οκτωβρίου 2010 στις 17:40Η πρόταση της Εύας πιστεύω ότι θα δώσει τις τελικές πινελιές σε μία πολύ καλή προσπάθεια!
Ανυπομονώ να δω ειδικά την τραπεζαρία, μετά την μεταμόρφωση που προτείνει η Εύα.
Το μόνο που δεν μου άρεσε στο σπίτι είναι οι καρέκλες της τραπεζαρίας και ο Πίνακας του σαλονιού.
Περιμένουμε και τις φωτογραφίες μετά τις αλλαγές.
Ζήτω το χρώμα!
Λατρεψα το τζακι τρελα ομως
→ 27 Οκτωβρίου 2010 στις 17:47Πες μου οτι ειναι ανοιχτο και απο τις 2 πλευρες να κοψω τις φλεβες μου τωρα!
εύα είμαι ενθουσιασμένη!!!
διαβάζω και ξαναδιαβάζω..
με απογείωσε η τραπεζαρία!!! με τους πάγκους φυσικά..νομίζω ότι θα δώσει φοβερή ηρεμία στο χώρο και δεν θα νιώθω ότι όλα την μπουκώνουν γύρω γύρω..
με το φωτίστικο με «ξεκλείδωσες»..
τόση φαιά ουσία για κάτι ρομαντικό αλλά απέριττο, αθόρυβο αλλά και διαφορετικό!!! χρυσό ή στο χρώμα του χαλκού…έψαχνα την πυρίτιδα τελικά…
με τη γωνιά της κιθάρας και το γλυπτό έπιασες την ευαίσθητη χορδή μου…τόσος ρομαντισμός πού κολλάει με τον wright δεν ξέρω…μάλλον φανερώνεται η γυναικεία πλευρά μου…
το καφασωτό στην γωνία 2 θα το κάνω..πώς το σκέφτεσαι με τετράγωνα ή με ορθογώνια στην αναλογία από το τουβλάκι (όχι άλλο τουβλάκι, εννοείται)..;ξύλο των επίπλων;; και τζάμι ριζάκι;
με την γκαρνταρόμπα, θα επιμείνω, γιατί στο διάδρομο δεν καλύπτομαι επειδή έχω κατά μήκος ντουλάπα αποθήκη και δεν μπορώ να βάλω καθημερινά ρούχα και τσάντες…
μήπως να συνεχίσω το καφασωτό σε ευθεία με την γωνία 2 και να έχω πρόσβαση στην γκαρνταρόμπα από το πλάι, όπως το έχεις στην κάτοψη; για να υπάρχει συνέχεια στην όψη αυτή, εκατέρωθεν δηλαδή της πόρτας εισόδου να υπάρχει το καφασωτό…
για τη γωνία 4 τώρα..
σκεφτόμουν να βάλω ξύλο- σαν περβάζι- πίσω από τον διθέσιο και πίσω από τον τριθεσιο καναπέ, κάτω από την τζαμαρία δηαδή…να τονίσω δηλαδή την καθιστική γωνία, εξαφανίζοντας έτσι το καλοριφέρ…λέει τίποτα ;; ή να προχωρήσω στη λύση με τα ραφια από γυψοσανίδα όπως είπες…βεβαια τα σπιτάκια μου δεν χωράνε, είναι τεράστια πολύ…
κουρτίνες θέλω να αλλάξω γιατί δεν μου αρέσει και η υφή…σκέφτομαι λινές, γάζα, κάτι με κομπάκι δηλαδή..και ίσως ένα δίχτυ στα δεξιά όπως κοιτάμε τη τζαμαρία…
τα σκαμπό τα ξύλινα και οι καρέκλες με τρέλαναν..πού τα βρίσκουμε τώρα όλα αυτά οέο;;;;
Vaso, οι καρέκλες ήταν από τις πρώτες αμαρτίες…γι αυτό έδωσα ελεύθερο στην ευα να αλλαγχθούν, είπα μήπως δεν ξέρει πώς να μου το πεί…
ο πίνακας τώρα, που είναι δώρο από κουμπάρο, βεβιασμένη και αγχωμένη επιλογή δική μου, δεν σώνεται άμα του βγάλω τη χρυσή κορνίζα και τον φορέσω σκέτο;;;
Μαρία, για το σχεδιασμό του τζακιού είμαι πολύ περήφανη!!!! ήμουν τότε πολύ μέσα στα αρχιτεκτονικά πράγματα ( μετα απορροφήθηκα με τη μητρότητα και έδρασαν και επιρροές της επαρχίας όπου ζώ)…είναι διαμπερές και από την άλλη πλευρά φιλοξενεί από τη μια πλευρά την τηλεόραση και από την άλλη μια μικρή στήλη βιβλιοθήκη…και βλέπει στο καθιστικό…το μόνο που θα άλλαζα είναι ότι θα ψήλωνα λίγο την εστία του…
εύα ξανά χίλια ευχαριστώ!!! είσαι μοναδική, και αισθάνομαι ότι , όπως και μια άλλη ευα στο διαδίκτυο (κοίτα σύμπτωση) θα αποτελεσεις έναυσμα για όμορφες αλλαγές στη ζωή μας, εσύ επεμβαίνοντας τόσο καταλυτικά στην αιθητική των πιο αγαπημένων μας χώρων….
→ 27 Οκτωβρίου 2010 στις 23:34α…και κάτι άλλο..
→ 27 Οκτωβρίου 2010 στις 23:37οι panton σε μαύρο χρώ΄μα με προβλημάτισαν…με τί θα δέσω το μαύρο ;;; με κάποια αντικείμενα ίσως ;
@Eλένη: αν είναι να κάνεις το βεστιάριο, κάντο όπως σου το δείχνω ακριβώς. Το θέμα με τα καφασωτό είναι άλλο θέμα. Φυσικά θα μπορούσαν να έχουν συνοχή τα υλικά, όπως π.χ. ξύλο και τα δύο. Και τα δύο επίσης θα μπορούσαν να γίνουν από γυψοσανίδα επίσης και να προσαρμόσεις μεταλλική πόρτα ή ξύλινη. Το τζάμι κάνε το όπως σου αρέσει.
→ 28 Οκτωβρίου 2010 στις 01:32Πάνω από το καλοριφέρ μην βάλεις τίποτα σε παρακαλώ. Βάλε αν θέλεις το ξύλο στο τοιχάκι, αν και δεν καταλαβαίνω το λόγο, αλλά όχι και πίσω από τον άλλο καναπέ. Κουρτίνες κάνε γάζα, κομπάκι ότι θέλεις αλλά Όχι δίχτια, θερμή παράκληση. Οι καρέκλες είναι οι Verner Panton και το μαύρο στη φωτό δένει με το χαλί και τα αξεσουάρ, αλλά γενικά το μαύρο δένει με αντικείμενα και τα πάντα, και τα υπόλοιπα σου γράφω τα sites. Τα σκαμπό είναι από το http://www.kare-design.com αλλά τα παραγγέλνεις σε μαραγκό επίσης.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΟ ΛΑΤΡΕΜΕΝΟ SITE ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΒΡΗΣΚΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗ ΜΕ ΤΟ ΣΤΥΛ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΣΑΣ.
→ 29 Οκτωβρίου 2010 στις 10:59ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΟΥΦΕ (ΘΕΣΗ 3) ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΣΑ ΚΑΘΩΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ…
@ΑΝΝΑ ΣΥΡΙΓΟΥ: το μπουφέ στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτό που ήδη έχει η αναγνώστρια. Όμως το συγκεκριμένο είναι της http://www.kare-design.com.
→ 29 Οκτωβρίου 2010 στις 13:11Εύα στην τραπεζαρία, με το χαλί που έχω και το φωτιστικό που προτείνεις θα μπορούσες να φανταστείς μία άλλη καρέκλα; ο πάγκος με τρελαίνει σαν ιδέα, αλλά λόγω χρηστικότητας δεν μπορώ να πείσω ,με τίποτα όμως, τον άντρα μου…
→ 11 Νοεμβρίου 2010 στις 12:34@Elena: σου έχω προτείνει την Verner Panton, μπορείς να συμπληρώσεις και μαύρες DSR Eames.
→ 11 Νοεμβρίου 2010 στις 16:48Εύα πολύ μου αρέσει αυτό το κομποζέ που έχεις κάνει! Το χαλί όμως δεν είπαμε από πού είναι, είπαμε; Νομίζω ότι ταιριάζει και στο δικό μου σπιτάκι!!
→ 7 Ιουλίου 2011 στις 21:51