διακοσμητής: θα πάρετε;

Eγω εχω καταληξει στο οτι απο ΄δω κ περα, οποτε βλεπω χωρο που μ αρεσει, οποιοδηποτε! χωρο, θα τον φωτογραφιζω (διακριτικα η μη:D) και θα ρωταω ποιος τον εφτιαξε. Εφοσον προκειται για επαγγελματια, θα τον ψαχουλευω στο net μηπως και βρω παραπανω info και ειτε βρω ειτε δε βρω, θα αποθηκευω το ονομα του σε μια λιστα.

Ετσι, οποτε χρειαστω ανθρωπο να με βοηθησει σε οποιοδηποτε εγχειρημα, θα εχω μια ελαχιστη προσωπικη ιδεα περι του σε ποιον να απευθυνθω.
Σε καθε αλλη περιπτωση μαλλον θα πρεπει να τους παιρνεις ολους με τη σειρα, αυτους που τυχαινει να ξερεις, οσους σου συστησαν κ αυτους που βρηκες στο χρυσο οδηγοsplats, να κλεινεις ραντεβου και να ζητας να δεις τη δουλεια τους. Κοινως δεν τελειωνεις ουτε του χρονου.

Κι εδω κολλαει το οτι ενας επαγγελματιας, ποσο μαλλον ενας εξυπνος επαγγελματιας, «οφειλει», σημερα, να εχει ιστοσελιδα στην οποια να αναφερει τις σπουδες του, να δειχνει τη δουλεια του και να εξηγει πεντε πραγματα σαν αυτα που προσπαθει σποραδικα να μας πει ο Αnastasis και δεν ειναι καθολου αυτονοητα για το μεσο Ελληνα (me included). Ετσι και κανει ευρυτερα γνωστη τη δουλεια του και διευκολυνει απιστευτα τον υποψηφιο πελατη του.
Η τουλαχιστον να εχει ενα sitακι αντίστοιχο του rdeco βρε παιδι μου:P
Kι εμμεσα πας στην πολη…;):)

YΓ:Προφανως ανηκω στην κατηγορια πελατης 3 by Melini.Ωραιος, απλος κ ευστοχος διαχωρισμος, Melini.

αλλά ντ’ άλλων (aka Alain Delon)

xaxa kalo:D

Giati vgainoun bold, oeo?

Συναγωνιστριες χαιρομαι που το θεμα διαχρονικοτητα στην διακοσμηση απασχολει και σας, εξαλλου στο Ελλαντα ζουμε που να βρουμε τις υπαιθριες και μη αγορες επιπλων και αντικειμενων αντικων η vintage σε τζαμπα τιμες που υπαρχουν σε Βρυξελλες Γαλλια η Γερμανια,εδω την καρυδενια τραπεζαρια (κατασκευης 1957) της γιαγιας της ειπε να παρει η κορη μου και μονο για τα λουστρα εδωσε 1500 ευρω.Και μια συμβουλη απο μια παλια ερασιτεχνιδα lover της διακοσμησης μην πεταξετε τιποτα απο τα παλια της μαμας η της γιαγιας αφηστε την φαντασια σας να πεταξει και συνδυαστε τα με τα καινουργια σας.Βγαινει ενα mix and match αποτελεσμα πολυ σοφιστικε

Δύσκολο να εξηγήσει ακριώς κάποιος που είναι μέσα στην δουλειά όσα νιώθει χωρίς να φανεί ότι «προμοτάρει» την αναγκαιότητα της ύπαρξής του του επαγγέλματός του… Από την άλλη τελικά νομίζω έχει να κάνει με το πόσο πραγματικά ένας άνθρωπος επηρρεάζεται από το άμεσο – δομημένο περιβάλλον του. Υπάρχουν άνθρωποι που είτε ζουν με καφάσι για coffe table είτε με το πιο design κομμάτι στον χώρο τους νιώθουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα: AΔΙΑΦΟΡΙΑ! Και άλλοι που ακόμα και η αλλαγή ενός αντικειμένου, ενός χαλιού είναι case study και τους κάνει να χάνουν τον ύπνο τους… Δονούνται με τα χρώματα, επηρρεάζονται από το φως, συμπάσχουν με την σκιά, αγαπάνε την υφή ενός καθίσματος κοκ…
Προσωπικά μια και κινούμαι επαγγελματικά στον χώρο, μοιραία ανήκω στην δεύτερη κατηγορία… Ακόμα λοιπόν και αν δεν έκανα αυτό το επάγγελμα θα το έβλεπα τόσο φυσικό να καλέσω ειδικό να μου λύσει τα θέματα του χώρου μου όσο φυσικό βλέπω να πάω στον γιατρό αν πονάει το δόντι μου για να με γιατρέψει. Φυσικά και έχει σχέση η χημεία των ανθρώπων και όλα όσα έχουν προαναφερθεί αλλά στο τέλος είναι και θέμα προσωπικής επιλογής.. Δεν ταιριάζουν όλα τα πόδια στα ίδια παπούτσια, δεν αγοράζουμε μόνο με βάση την τιμή ενός προιόντος, … τα ίδια ισχύουν και στο θέμα «παροχή υπηρεσιών»! Θα εμπιστευθούμε σε κάποιον να μας σχεδιάσει τον χώρο που εμεις θα μένουμε! Καλό είναι λοιπόν να του δείξουμε εμπιστοσύνη και εκείνος να αφουγκραστεί τον παλμό μας… Να βγεί ένας χώρος με ψυχή – δημιουργικότητα που θα μπορεί να μας κρατά παρέα και να μην μας μαλώνει με τις επιλογές του… Με πιάνουν τα ποιητικά μου ενώ ίσως έπρεπε να είμαι λίγο πιο «τεχνική».. Αλλά αυτό είναι και το μυστικό της υπόθεσης! Ακροβατούμε από το μπετό και το σοβάτισμα στο μεταφυσικό το χρώματος και στην υπόμνηση μιας γραμμής!

Ανασταση,
δεν διαφωνω με αυτα που λες, συμφωνω, αλλα με μια ενσταση, ο interior , δεν ειναι απαραιτητο να εχει μια «ταυτοτητα’ για την οποια ο πιθανος πελατης θα τον αναζητησει, μια και η μοδα αλλαξει …αρα και η ταυτοτητα του θα πρεπει να αλλαξει με βαση αυτο. Ο εκαστοτε διακοσμητης …ειδικα στις μερες μας που τα οικονομικα πολλων ειναι δυσκολα …και οπως παρατηρησε και η Ευα , οι περισσοτεροι που συμμετεχουν στο γκαλοπ » δεν μπορουν να ανταποκριθουν οικονομικα» , θα πρεπει να μπορει να εχει μεν ταυτοτητα,(που λογω μοδας θα ειναι παροδικη ισως) και την ιδια στιγμη να μπορει να μπει στο πνευμα απο οτιδηποτε του ζητηθει.

Σχετικα με τη διαχρονικοτητα, αυτο αφορα πολλους απο εμας νομιζω που ψαχνουμε …και ψαχνουμε διακοσμητη , να μπορουμε στο περας των ετων, με μικρες αλλαγες-προσθηκες ή αφαιρεσεις να το ανανεωνουμε. Βεβαια απο οσο μπορω να ξερω , το διαχρονικο εχει και τσιμπιμενη τιμη αλλα αυτο μαλλον ειναι υπο συζητηση.
Αυτο που με ενοχλει περισσοτερο απο τις γυψοσανιδες ειναι να βλεπω αντικειμενα που εχουν γινει»σουπα» , πχ , οι στρογγυλοι καθρεφτες με τις ακτινες (ελεος) .

Ευα, …καλη ευκολια
.-= Maria-Maria´s last blog ..το νεο μας σχολειο 2 =-.

Ας υποθεσουμε οτι εχουμε ενα χαλασμενο αμαξι. Καποιοι μπορει να γνωριζουν τον τροπο να το φτιαξουν μονοι τους. Αλλοι μπορει να εχουν μια καποια ιδεα του τι φταιει αλλα να μην μπορουν να το επιδιορθωσουν.
Οι περισσοτεροι απο εμας ομως ξερουμε το εξης απλο: το αμαξι χαλασε αρα θα το παμε στο συνεργειο για να μας το φτιαξουν.
Και με την διακοσμηση ειναι το ιδιο ακριβως πραγμα. Ειναι στο χερι μας αν επιλεξουμε να πειραματιστουμε μονοι μας ξοδευοντας χρονο και χρημα χωρις την σιγουρια του επιθυμητου αποτελεσματος, ή αν θα παμε σε καποιον που εχει τις γνωσεις για να φτιαξει τον χωρο των ονειρων μας.
Βλεπουμε ομορφα σπιτια σε περιοδικα, στο internet ή στην καθημερινοτητα μας.
Αυτο που κανει την διαφορα μεταξυ ενος ομορφου σπιτιου και ενος αδιαφορου ή ασχημου σπιτιου ειναι για μενα το εξης απλο: η προσωπικη σφραγιδα.
Ανεξαρτητα απο το αν ενα σπιτι ειναι του γουστου μας ή οχι, ολοι αναγνωριζουμε εναν ωραιο χωρο. Οταν η προσωπικοτητα του ιδιοκτητη βγαινει στον χωρο το αποτελεσμα ειναι απογειωτικο.
Ας υποθεσουμε οτι πηγαμε σε εναν διακοσμητη αλλα το αποτελεσμα δεν μας ικανοποιει.
Μπορουμε να κατηγορησουμε τον διακοσμητη γιατι εφτιαξε ενα σωρο που δεν εκφραζει εμας αλλα το οραμα του.
Μηπως ομως θα επρεπε τις ευθυνες να τις ριξουμε σε εμας?
Το κλειδι ειναι να βρουμε τον διακοσμητη που μας ταιριαζει. Αυτον με τον οποιο θα μπορουμε να επικοινωνησουμε. Αυτον που θα μπορεσει να «βγαλει» απο μεσα μας το δικο μας οραμα.
Αν απλα διαλεξουμε εναν διακοσμητη αλλα δεν μας δωσει το αποτελεσμα που θελουμε δεν φταιει απαραιτητα αυτος. Φταιει η ελλειψη επικοινωνιας μας μαζι του. οσο ταλαντουχος και αν ειναι δεν ειναι μαντης, ουτε μαγος.
Φταιει το οτι δεν διαλεξαμε τον διακοσμητη που μας ταιριαζει.
Αξιζει να πληρωσουμε διακοσμητη για το σπιτι μας?
Αξιζει. Γιατι ειναι πολυ πιο ακριβο να φτιαξεις ενα σπιτι και μετα απο λιγα χρονια να θες να τα αλλαξεις ολα γιατι πολυ απλα δεν σε εκφραζει ο χωρος που ζεις.
Οταν δεν απευθυνομαστε σε επαγγελματιες για αυτο που θελουμε να φτιαξουμε θα πρεπει να ξερουμε οτι παιρνουμε συνειδητα ενα ρισκο που μπορει να μας κοστισει χρηματα, χρονο και ψυχικη ηρεμια.

διαβάζω με φοβερό ενδιαφέρον!

αναζητώντας εδώ και 6 (!) χρόνια λύσεις στο σπίτι μου, απενοχοποιήθηκα σήμερα διαβάζοντάς σας!

είμαι μία από τους δεύτερους που γράφει η συνονόματη Έλενα
«Υπάρχουν άνθρωποι που είτε ζουν με καφάσι για coffe table είτε με το πιο design κομμάτι στον χώρο τους νιώθουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα: AΔΙΑΦΟΡΙΑ! Και άλλοι που ακόμα και η αλλαγή ενός αντικειμένου, ενός χαλιού είναι case study και τους κάνει να χάνουν τον ύπνο τους…»

και μάλλον πρέπει να μη νιώθω πλεον αμηχανία που δεν τα καταφέρνω τόσον καιρό ή τόσο καλά…’η που προσθέτω πράγματα μετά από πολύ σκέψη στο χώρο μου και μετά το μετανιώνω…

έχω σκεφτεί πολλές φορές να απευθυνθώ σε διακοσμητή, αλλά μένοντας σε επαρχία και ούσα η ίδια αρχιτέκτονας, νιώθω λίγο …παράξενα να πάω σε κάποιον που δεν εκτιμώ για τη δουλειά του…γιατί η αλήθεια είναι ότι περιδιαβαίνοντας κάθε μέρα τα άρθρα της Έυας και όσων άλλων εδώ μεσα τριγυρνάνε και σχολιάζουν , νιώθω ότι στην επαχία που μένω,Θεσσαλία μεριά, οι λύσεις των πιο επιτυχημένων διακοσμητών ορθώς φαντάζουν στα μάτια μου τόσο μη διαχρονικές, τόσο ίδιες μεταξύ τους…ό,τι ακριβώς θέλω να αποφύγω…

και έτσι καταληγω στη μοναξιά μου, και να προκαλώ…χαμόγελα ειρωνικά όταν φίλοι ή και συγγενείς δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί δεν αποφασίζω να πάρω πέντε κάποια πράγματα και να γεμίσω τις γωνιές του σπιτιού μου…

αλλά εγώ προτιμώ να ψάχνω…και να ψάχνομαι…μέχρι να κάνω κάτι πραγματικά να μας εκφράζει…
εφιάλτης μου είναι να πάρω κα΄τι πανάκριβο, το οποίο προαφνώς δεν θα μπορώ να εξφορτωθώ και να το βλε΄πω και να μη μου αρέσει…

πάντως στην επαρχία η κατάσταση είναι θλιβερή…
προφανώς τα ερεθίσματα του κόσμου είναι λιγότερα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ζητήσουν περισσότερα…
οι «ειδικοί» μένουν σε λύσεις τυπικές που είναι γρήγορες σε εφαρμογή και δεν απαιτούν ιδιαίτερο ψάξιμο…
φαύλος κύκλος…

ξανά ευχαριστώ την Εύα και το rdeco για τα ερεθισματα , τις εικόνες, και τα μαθηματα που μας προσφέρει!

Mαρία,
καλά κ ευκολα τα λες αλλα το να βρεις απο το πουθενα! ενα διακοσμητη που σου ταιριαζει και επικοινωνεις μαζι του, δεν ειναι ευκολη υποθεση. Εκει ειναι ολο το ρεζουμε! της υποθεσης αφου αποφασισεις οτι θες επαγγελματικη βοηθεια. Θελει ψαξιμο, πολυ χρονο και μπλα-μπλα κ τυχη. Γι αυτο εγω θα μαγειρευω πριν πεινασω now on, βλεπε μηνυμα μου παραπανω. Πχ αυτη τη στιγμη που χρειαζομαι αμεσα επαγγελματια κ πρεπει κ θελω κ το χρειαζομαι συναισθηματικα, ρε παιδι μου, να γινει σωστη δουλεια, αν δεν ειχε τυχει, προσφατα, να γνωρισω εμμεσως την Ευα κ τον κοσμο της μεσω του blog αυτου, θα επρεπε να παρω σβαρνα κοσμο κ κοσμακη μεχρι να καταληξω. Κ αυτο θα ηθελε ψαξιμο, πολυ χρονο να αφιερωσω, πολυ κουβεντολόι κ πολλη κουραση στην τελικη. Κ ψυχικη κ σωματικη.

Maria-Maria,
εγω ειμαι απο αυτους που πιστευουν οτι το διαχρονικο δεν εχει, απαραιτητα, τσιμπημενη τιμη

εξαρταται, βεβαια, τι εχει στο νου του ο καθενας οταν λεει διαχρονικο

για μενα πχ,
αισθητικα,
οσο διαχρονικο ειναι ενα καλοσυντηρημενο,βαρυ,κλασικο τραπεζι made πριν δεκαδες χρονια απο το πιο ακριβο ξυλο ή η τελευταιας κοπης authentic egg or bubble chair,
αλλο τοσο διαχρονικη ειναι και η απλη αλουμινενια κορνιζα του ΙΚΕΑ ή τα DIY παντζουρια σε ενα υπεροχο χρωματακι στον τοιχο
(rdeco,εμμονη μου γιναν αυτα τα παντζουρια!:S)

Elena,
τα λατρευω τα ποιητικα σου! Εμενα με κερδισες ως πελατισσα κ μονο απο τα ποιητικα σου! Κ μη τα χασεις κ ποτε. Η τεχνικη μπορει, καλλιστα, να συνδυαστει με την ποιηση…:) Η τεχνικη ειναι πραμα που μπορει να διδαχτει, η ποιηση… ομως δεν ειν πραμα που διδασκεται, η το ΄χεις η δεν το ΄χεις! Αυτη η ποιηση ειναι που σε κανει μαγικο…επαγγελματια κι οχι απλως επαγγελματια!:)
«Υπάρχουν άνθρωποι που είτε ζουν με καφάσι για coffe table είτε με το πιο design κομμάτι στον χώρο τους νιώθουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα: AΔΙΑΦΟΡΙΑ! Και άλλοι που ακόμα και η αλλαγή ενός αντικειμένου, ενός χαλιού είναι case study και τους κάνει να χάνουν τον ύπνο τους… Δονούνται με τα χρώματα, επηρρεάζονται από το φως, συμπάσχουν με την σκιά, αγαπάνε την υφή ενός καθίσματος κοκ…» Loved you κ σενα, λεμε!
Αυτο το χανουν τον υπνο τους δε, οοολα τα λεφτα!!! To xω παθει:S.

Κλημεντινη μου συμφωνω μαζι σου απολυτα. Δεν ειναι καθολου ευκολο και σιγουρα ειναι κουραστικο και σωματικα αλλα κυριως ψυχικα. Ειναι μεγαλη η απογοητευση να μην βρισκεις αυτο που θες.
Αλλα θεωρω πιο ευκολο να βρω καποιον «συμβατο» με μενα διακοσμητη απο το να το παλευψω μονη μου.
Πχ αυτη την στιγμη εχουμε μπει με το αγορι μου στην διαδικασια να φτιαξουμε το σπιτι μας. Το γουστο μας σε πολλες περιπτωσεις ειναι εντελως κοντρα. Απο το να στιβω το κεφαλι μου για να δω πως θα συνδυασω το γουστο και των 2 θα ηταν σαφως πιο ευκολο αν ειχαμε την βοηθεια καποιου επαγγελματια.
Το post μου δεν ειχε σκοπο να απλοποιησει την αναζητηση διακοσμητη (προσωπικα ειμαι πολυ απογοητευμενη απο τα περισσοτερα δειγματα δουλειας στο net) αλλα να υπογραμμισει αν θες την αναγκαιοτητα του διακοσμητη.

φίλη κλημεντίνη, μάλλον στην Ελενα αναφέρεσαι, όχι στην Elena…

όσο γι αυτό
«Αυτο το χανουν τον υπνο τους δε, οοολα τα λεφτα!!! To xω παθει»

εγώ το παθαίνω συνέχειαααααα!!!!

Αχ βρε Κλημεντίνη μου… πολύ σ’ ευχαριστώ! Και να συμπληρώσω πως δεν είναι μόνο θέμα του πελάτη να βρει τον κατάλληλο άνθρωπο για τον χώρο του αλλά και το τελείως αντίστροφο δηλαδή ο ίδιος ο πελάτης να χάσει την ιδιότητα του «μισθωτή» και να γίνει έμπνευση για τον επαγγελματία … Έτσι οι άνθρωποι που χάνουν τον ύπνο τους για το φως και τη σκιά γίνονται πλέον συνοδοιπόροι στο ταξίδι του σχεδιασμού που ξεκινώ κάθε φορά. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε σε ένα περιοδικό μια δουλειά μου στην οποία αφιέρωσα το 60% του κειμένου να μιλάω για την εμπνευσή μου η οποία ήταν ο ίδιος ο «πελάτης» που έγινε «βοηθός» και τελικά φίλος χωρίς εισαγωγικά πια. Η σχέση αυτή τελικά είναι πραγματικά αμφίδρομη και μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει σωστά. Ένα ωραίο φωτιστικό είναι άχρηστο αν δεν έχει την λάμπα να φωτίσει…σωστά?

Παρακολουθώ όλα τα σχόλια με μεγάλο ενδιαφέρον. Θα ήθελα να αιτιολογήσω κατ’ αρχάς τη ψήφο μου (το δεύτερο δυστυχώς: «πολύ ακριβός, δεν βγαίνω»). Για να ακριβολογήσω όμως, ειλικρινά δεν θεωρώ ότι είναι αντικειμένικά ακριβός, απλώς εμείς είμαστε ένα νέο ζευγάρι που ακόμα και αυτό το κόστος «του δεύτερου γωνιακού καναπέ και των δύο πολυθρόνων» που λέει ο Αναστάσης δεν μπορούμε να το διαθέσουμε δυστυχώς (εδώ παίζεται αν θα μπορέσουμε να καλύψουμε και το κόστος του πρώτου καναπέ). Ευελπιστώ λίγο αργότερα να μπορέσω να χρησιμοποιήσω την υπηρεσία designer on call, που λογικά θα είναι φθηνότερη (αλήθεια που περίπου κυμαίνεται?
Προσωπικά, αν είχα την οικονομική δυνατότητα δε θα είχα καμία επιφύλαξη και ειλικρινά παρακινώ όλους εσάς που μπορείτε να το κάνετε. Έχω δει κάποια σπίτια που τα έχουν επιμεληθεί διακοσμητές και κάθε άλλο παρά ψυχρά ήταν. Θεωρώ ότι ακόμα και ο ‘χειρότερος’ επαγγελματίας, είναι καλύτερος από τον ανειδήκευτο. Έκαστος στο είδος του, πώς να το κάνουμε. Να ρωτήσω όμως και κάτι? Αν κάποιος δεν κατοικεί σε μεγάλο αστικό κέντρο και «ερωτευτεί» τη δουλειά κάποιου διακοσμητή που κατοικεί Αθήνα, υπάρχει κάποια λύση για συνεργασία? Και πόσο αυτό θα ανέβαζε το συνολικό κόστος?

Στέλνω απλά τις ευχές μου …
.-= popelix´s last blog ..Γράμμα στον μικρό Ρόμαν! =-.

Πολύ ενδιαφέρον το θέμα που ξεκίνησε η rdeco. Επιτρέψτε μου να σας πω τη δική μου άποψη από τη μεριά του επαγγελματία. Ξεκινάω με δεδομένο ότι ο σωστός διακοσμητής είναι χρήσιμος για κάθε σπίτι και κάθε επαγγελματικό χώρο.
Πως επιλέγει ο καθένας το διακοσμητή που θα συνεργαστεί εξαρτάτε κυρίως από τον ίδιο. Από προσωπική πείρα μπορώ να σας πω ότι το 70% τον πελατών μου προέρχεται από προηγούμενους πελάτες μου. Το 20% προέρχεται από μηχανικούς ή συνεργεία κατασκευής που έχω συνεργαστεί και 10% από το διαδίκτυο. Συνήθως προηγείται μια συζήτηση στο γραφείο μου ή στο χώρο του πελάτη και αφού συγκεκριμενοποιήσουμε της υπηρεσίες που παρέχω και τις υπηρεσίες που έχει ανάγκη ο πελάτης, δίνω γραπτή προσφορά με το περιεχόμενο της μελέτης και το κόστος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Να ξέρει ο πελάτης τι υπηρεσίες θα πληρώσει και ο διακοσμητής τι υπηρεσίες θα παρέχει.
Είναι αλήθεια πως σαν επαγγελματίας αντιμετωπίζω κι εγώ προβλήματα με τους πελάτες μου. Πολλές φορές αρνούνται να ακούσουν μια πρόταση διαφορετική. Αρκετές φορές ξεκινούν τη κουβέντα με τη φράση ‘Η τάδε γνωστή μου έφτιαξε ένα πολύ ωραίο τζάκι και θέλω κι εγώ το ίδιο…’. Επίσης κάποιες (λίγες) φορές, πηγαίνουμε στα μαγαζιά και μαζί με τη σύζυγο έρχεται και κάποια φίλη που πάντα έχει άποψη παρόλο που δεν μένει μέσα στο σπίτι.
Θα συμφωνήσω λοιπόν ότι υπάρχουν διακοσμητές που δεν έχουν τις ικανότητες, δυνατότητες, γνώσεις κτλ να κάνουν το επαγγελματία αυτό. Σίγουρα υπάρχουν και πελάτες που δεν δέχονται καινούργια πράγματα ή διαφορετικές ιδέες αλλά παραμένουν σε αυτά που έχουν δει σε φιλικά σπίτια.
Το σίγουρο είναι πως πριν επιλέξετε διακοσμητή, μιλήστε μαζί του, συζητήστε τις ανάγκες σας, τις ιδέες σας, δείτε δείγματα δουλεία του και προετοιμαστείτε κι εσείς να συμμετάσχετε στη διακόσμηση με ανοιχτούς ορίζοντες και εμπιστοσύνη στο διακοσμητή που επιλέξατε. Σίγουρα ο ‘καλός’ διακοσμητής ξέρει περισσότερα πράγματα.

Καλημέρα σε όλους!
Η δική μου απάντηση θα ήταν : ΝΑ ΠΑΡΕΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ!

Πέρασε καιρός που έχετε «κλείσει» το θέμα απ΄ότι βλέπω, όμως θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και τη δική μου εμπειρία με διακοσμητή, μια και είναι ένα θέμα που με έχει βασανίζει ιδιαίτερα.
Μετακόμισα πριν 2 χρόνια στο καινούργιο σπίτι του φίλου μου. Στην αρχική αυτή φάση είχαμε κάποια έπιπλα, τα οποία είχε εκείνος αγοράσει τους μήνες που έμενε μονος και μετέφερα κι εγώ όσα έπιπλα από το δικό μου διαμέρισμα ταιριάζανε.
Δεδομένου ότι το σπίτι είναι μεγάλο (260 τ.μ.)από τις πρώτες μέρες με κυρίευσε το άγχος του πώς θα το διακοσμήσουμε.
Το διαμέρισμα που εγώ έμενα, το είχα φτιάξει όλο μόνη μου. Μάλλον μου ήταν πολύ πιο εύκολο να αποφασίσω για ένα σπίτι 75 τ.μ. που ήξερα πως δεν είναι το «για πάντα» μου και μου φάνηκε βουνό το «αυτό θα είναι το σπίτι μας». Το γεγονός δε ότι πάντα ήμουν ικανοποιημένη από το γούστο μου και απολάμβανα τα θετικά σχόλια των φίλων και γνωστών για το παλιό μου διαμέρισμα, ανέβαζε πολύ ψηλα τα standards για το τι έπρεπε να κάνω τώρα…
Έχοντας λίγο και το εντελώς κομπλεξικό άγχος του «άσε μας μωρέ τώρα που θελουν τα μούτρα σου και διακοσμητή», δεν έψαξα ιδιαίτερα να βρω τον κατάλληλο άνθρωπο. Κάτι που σκέφτομαι εκ των υστέρων ότι κάνω σε όλες τις άλλες περιπτώσεις της ζωής μου είτε πρόκειται για έναν συνεργάτη στη δουλειά μου είτε για την κομμώτριά μου!

Επέλεξα λοιπόν να κάνω ένα ραντεβού με έναν διακοσμητή γνωστό φίλων μου, που άκουγα κατά καιρούς ότι έχει εξαιρετικό ταλέντο και κάνει πολύ ωραίες δουλειές.
Στην πρώτη μας συνάντηση, έφερε το book του. Εντυπωσιακά χλιδάτα -ας μου επιτραπεί η έκφραση- σπίτια, με ένα πολύ συγκεκριμένο στυλ. Σκούρα χρώματα, πολύ χρυσό, πολύ δέρμα, πολύ μαύρο, πολύ μάρμαρο και πολλά άλλα τέτοια στοιχεία που σε μας δεν αρέσουν. Κάνοντας διακριτικά αυτή την παρατήρηση, με καθησύχασε πως πολλές φορές σε αυτή τη δουλειά, ο ένας πελάτης φέρνει τον άλλον επειδή εχει δει ένα σπίτι που του άρεσε κι ότι ναι υπάρχουν κοινά στοιχεία σε όλο του το book, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αυτό είναι το προσωπικό του στυλ και πως μόνο αυτό μπορεί να κάνει.
Στην ίδια συνάντηση του έδωσα το δικό μου…book να το μελετήσει, με αποκόμματα από πάνω από 50 περιοδικά που είχα αποδελτιώσει με το στυλ των σπιτιών που μας αρέσουν. Έδειξε ενθουσιασμένος με την κίνησή μου, είπε πως αυτό θα τον βοηθήσει πάρα πολύ και πως θα το μελετήσει.
Στη δεύτερη συνάντησή μας που έγινε λίγες μέρες μετά, φτάσαμε στο θέμα της αμοιβής του. Είπε πως θέλει 5.500 ευρώ για όλο το σπίτι. Ρωτώντας τι σημαίνει «όλο το σπίτι» και εφόσον ήδη υπήρχαν βασικά δομικά του στοιχεία (καναπέδες, τραπεζαρία, κρεβατοκάμαρα, γραφείο, κάποια φωτιστικά) και στην ουσία αυτό που χρειαζόμασταν ήταν κουρτίνες, κάποια συμπληρωματικά έπιπλα και όλα εκείνα τα μικρά ή μεγαλύτερα αντικείμενα που δίνουν τον χαρακτήρα σε ένα σπίτι, είπε «όλο το σπίτι, ό,τι λείπει, από τις κουρτίνες μέχρι τις γλάστρες».
Μας είπε επίσης, ότι η τιμή αυτή αφορά τις προτάσεις του που θα γίνονται με σχέδια που θα μας υποβάλλει ή ό,τι άλλο εκείνος κρίνει πως χρειάζεται να κάνει και πως μέσω των συνεργατών του και των «ευκαιριών» της αγοράς που γνωρίζει, θα μας εξασφάλιζε πολλές καλύτερες τιμές από ότι θα παίρναμε εμείς απευθείας.
Όταν ζητήσαμε να μας εξηγήσει πως ακριβώς αναλύεται αυτό το ποσό, έδειξε έως και ενοχλημένος, του τύπου οτι η δημιουργικότητα δεν ορίζεται 100 ευρώ αυτό και 500 ευρώ το άλλο. Όταν ρωτήσαμε αν θα μας δώσει κάποιο budget νάχουμε μια αίσθηση για το κόστος υλοποίησης των προτάσεών του (όταν έρθει η ώρα) μας είπε πως αυτό θα το βρίσκουμε μαζί…
Επίσης, όταν ρώτησα τι γίνεται αν δεν μας αρέσουν οι προτάσεις του, είπε πως δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση και πως θα τις ξαναδουλεύουμε μαζί, μέχρι να μας αρέσουν.
Επειδή πάντα ξεκινάω με «καλή καρδιά» τις συνεργασίες μου, επειδή ήρθε συστημένος από δικούς μου ανθρώπους, επειδή είναι ένα πολύ συμπαθητικό παιδί και επειδή αυτό αφορούσε το σπίτι μας για το οποίο ήμουν τόσο ενθουσιασμένη, συμφωνήσαμε να ξεκινήσουμε.
Ο τρόπος πληρωμής είπε πως είναι 50% προκαταβολή και 50% με την ολοκλήρωση.
Δεδομένου ότι μας φάνηκε υπερβολικό το ποσό χωρίς να έχουμε δει τίποτα, αντιπροτείναμε να δώσουμε 1.000 ευρώ ως προκαταβολή για να ξεκινήσουμε και μόλις δούμε κάποια πρωτα δείγματα δουλειάς του, να καταβάλουμε το υπόλοιπο ποσό της προκαταβολής.
Το πρώτο θέμα που θέσαμε ήταν μια κατασκευή που έπρεπε να γίνει στο καθιστικό της κουζίνας μας για να λύσουμε ένα πρακτικό θέμα του πού μπαίνουν τηλεόραση/dvd κ.λπ., δεδομένου ότι είναι όλο τζαμαρία. Μας έφερε 2 ιδέες, από τις οποίες επιλέξαμε χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές μία, που μας άρεσε πολύ. Έτσι κατασκευασαμε μια πολύ ωραία γυψοσανίδα. Μετά από αυτό, δώσαμε όπως είχαμε συμφωνήσει το υπόλοιπο ποσό της προκαταβολής.
Η επόμενη συνάντησή μας αφορούσε το θέμα κουρτίνες στο καθιστικό το οποίο είναι μια αλάνα όλο τζαμαρίες και ήταν και το βασικότερό μου άγχος. Ήρθε στο σπίτι και μας πήρε να πάμε σε ένα επώνυμο κατάστημα με κουρτίνες να βρούμε τι μας αρέσει. (Το σημειώνω αυτό δεδομένου ότι δεν έφερε κάποια πρόταση, ούτε κάποια ιδέα, ούτε όσον αφορά το χρώμα ή το στυλ ή ο,τιδήποτε). Το μαγαζί που μας πήγε και μόνο στο άκουσμα της φίρμας μου έφερε ανακατωσούρα εμένα, δεδομένου ότι οταν το ακούω, φέρνω στο μυαλό μου ιατρείο 70άρη καρδιολόγου στο Κολωνάκι:P κάτι που καθόλου δεν είναι της δικής μου αισθητικής. Όπως μπήκαμε, βγηκαμε λοιπόν. Μας πήγε σε δεύτερο μαγαζί, στο οποίο καθισαμε κοντά 2 ώρες, ξεφυλλίζοντας άπειρους ογκωδεις καταλόγους. Το ίδιο πράγμα έγινε και δεύτερη μέρα, άλλες τόσες ώρες, μέχρι που βρήκα κουρτίνες που μου άρεσαν και εν ολίγοις έδωσε την έγκρισή του και προχωρήσαμε….
Επειδή ήδη σας έχω κουράσει, έχουν περάσει 2 χρόνια με ανοιχτή αυτή τη συνεργασία (εντάξει στους χρόνους φταίμε κι εμείς γιατί δουλεύουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ και οι 2 και είναι πολύ δύσκολο να βρούμε και οι 3 διαθέσιμους χρόνους) αλλά εδώ που τα λέμε, δεν μας έφερε και ποτέ κάτι να μας ενθουσιάσει ώστε να λαχταράω πότε θα τον ξαναδώ…
Σε αυτά τα 2 χρόνια,
1. Έφερε μια ιδέα για την κατασκευή μιας αναρτώμενης σύνθεσης στο βασικό καθιστικό, που λίγο πριν την παραγγελία της ανακαλύψαμε ότι ο τοίχος όπου θα κρεμιόταν ήταν γυψοσανίδα στο βασικότερό του μέρος και άρα δεν θα άντεχε την κατασκευή. Έτσι πήρα μια μέρα άδεια από τη δουλειά μου, βγήκα στα μαγαζιά από τις 9.30 το πρωί ως τις 20,30 το βράδυ σερί και βρήκα έναν πολύ ωραιο μπουφέ που κατά σύμπτωση είχε δει κι εκείνος και είχε στο μυαλό του να μου προτείνει.
2. Του είπα πως θέλω να ντύσω το WC με ταπετσαρία και μου έφερε μια ωραία πρόταση.
3. Μου έφερε επίσης καταλόγους με ταπετσαρίες να διαλέξουμε για φόντο στον μπουφέ που έχω παραγγείλει.

Ομως, αυτό που του λεω εδώ και καιρό, όταν δεν έχω καταλάβει που μας πάει χρωματικά, τι αντικείμενα σκέφτεται να μπουν μεσα στο σπίτι συνολικά, ποιο προτείνει να είναι το ύφος του σπιτιού συνολικά, πως να αποφασίσω αποκομμένα για μια ταπετσαρία σε έναν τοίχο 6 μ?

Και σας ρωτάω τη γνώμη σας, ασχέτως αν θεωρήσετε αντιδεοντολογικό το να κάνετε μια αρνητική κριτική για έναν συναδελφό σας, που πραγματικά έχει κάνει και πολύ ωραίες δουλειές:
Έτσι δουλεύει ένας διακοσμητής; Μόνο με πολυ ευκατάστατους πελάτες που λένε δίνω για το σπίτι 100.000 ευρώ, κάνε ό,τι θες;
Δεν θάπρεπε να μου είχε κάνει τις …combo προτάσεις του που έμαθα χθες από τo rdeco?
Δεν θάπρεπε να μουχει φέρει χρώματα, υφάσματα, υλικά να βρούμε μαζί το ύφος με το οποίο θα προχωρήσουμε;
Δεν θάπρεπε ναχε λάβει υπόψη του το book που του έχω δώσει;
Είναι σωστό να παραγγέλνουμε ένα-ένα κομμάτια που δεν ξέρουμε εξαρχής πως θα τα δέσουμε χρωματικά και απλά το ένα αποτελεί τον οδηγό για το επόμενο;
Δεν θαπρεπε ναναι σε θέση να μου πει για τις υπέροχες φωτοταπετσαρίες που έμαθα απο το rdeco πως υπάρχουν;

Και γω τι να κάνω τώρα με αυτόν τον άνθρωπο; Να πάω στο ραντεβού του Σαββάτου να δούμε έτσι από το μηδέν φωτιστικό για την τραπεζαρία; Ε τότε τι χρειάζεται ο διακοσμητής; να μου επιβεβαίωσει το γούστο μου στο τι εγώ για άλλη μια φορά θα επιλέξω;

Εν κατακλείδει: Αν αποφασίσετε να συνεργαστείτε με διακοσμητή, δώστε μεγάλη προσοχή στο book του, φροντίστε να σας γίνει απόλυτα σαφής η διαδικασία που ακολουθεί βήμα-βήμα στη δουλειά του και ζητήστε ένα αναλυτικό κοστολόγιο της αμοιβής του ωστε να είναι όλα καθαρά-ξεκάθαρα από την αρχή έως το τέλος!

Ευχαριστώ για την υπομονή σας,

@Δήμητρα: Πολλές φορές επιλέγεται ο τρόπος εργασίας να είναι διαφορετικός ανάλογα με την εκτίμηση απαιτήσεων που κάνουμε σε κάθε project ή τις απαιτήσεις του πελάτη. Θεωρώ ότι η δική σας περίπτωση χολαίνει στην επικοινωνία. Προφανώς δεν ταιριάζει ο τρόπος σκέψης σας. Αυτό που θα σου πρότεινα για να πάψει το άγχος σου και να νιώσεις ότι παίρνεις κάτι από αυτό που πληρώνεις, είναι να του ζητήσεις να σου παρουσιάσει έστω και τώρα μια πρόταση συγκεκριμένη μέσω κάποιας μεθόδου, οπτικής με 3D ή οπτικής με κάποιο combo, sample board, κάτι. Πάνω σε αυτό θα συζητήσετε και θα αποφασίσετε πως προχωράτε. Μπορεί εκείνος να έχει καταλάβει τι θέλεις, αλλά για μένα το σημαντικό είναι να έχεις καταλάβει ΕΣΥ τι θέλεις και πως θα το έχεις καθώς και να έχεις καταλάβει ότι έχει καταλάβει. Μπορεί να συμβεί και να παραγγέλνονται κομμάτια ανεξάρτητα, αλλά αφού έχουν ενταχθεί αρχικά σε ένα concept. Αλλαγές ή παραλλαγές και φυσικά μπορεί να υπάρξουν στην πορεία.

Έχεις απόλυτο δίκιο, κάπως έτσι σκεφτόμουν κι εγώ πως πρέπει να το χειριστώ, να ζητήσω να «δω» μια συγκεκριμένη πρόταση.
Το είχα από την πρώτη μέρα αυτό ως ανάγκη αλλά νόμιζα πως για κάποιον λόγο δεν γίνεται, είναι υπερβολή μου, είναι νωρίς, είναι για αργότερα, χτίζεται στην πορεία κ.λπ. Ευτυχώς βρήκα το rdeco κι όλα αυτά απαντήθηκαν μόνα τους…
Από την άλλη, το τι θέλω εγώ, δεν νομίζω να μπορώ να το κάνω πιο σαφές από ότι τό’χω ήδη κάνει.
Και βέβαια δυστυχώς στην περίπτωσή μας, αρχικό concept δεν υπήρξε ποτέ. Αυτό ήταν και το μεγάλο λάθος που έγινε.

Noμίζω ότι θα επανέλθω στην ερώτηση της Βίκυ Λ.:που κυμαίνεται;

@Λίλυ: θα απαντήσω πάλι εκτενώς και θα πω πως η υπηρεσία designer on call, από μένα τουλάχιστον θα ονομάζεται πλέον color consultancy και αυτό γιατί έτσι πιστεύω πως λειτουργεί τελικά και αποτελεσματικά. Από εκεί και πέρα, αν κάποιος είναι μακριά, δεν έχει παρά να πάρει ένα τηλέφωνο στον αγαπημένο του διακοσμητή και να συζητήσουν τη τιμή, ή να πάρει ένα πακέτο από το e-design service του design deco by Rdeco ή κάποιον άλλο επαγγελματία, που το προσφέρει.

Καλησπέρα και από έμενα.
Πολύ καλό το θέμα rdeco και φυσικά ανοίγει δρόμο για πολύ συζήτηση.
Αυτό που έχω να πω είναι πως τα πράγματα έχουν ψήλο αλλάξει.
Η τεχνολογία στην συγκεκριμένη δουλεία έχει βοηθήσει αρκετά τόσο τον επαγγελματία αλλά και τον πελάτη.
Αναφέρομαι σε κάποια σχεδιαστικά προγράμματα που παρέχουν ρεαλιστικότατα αποτέλεσμα , δηλαδή μπορεί ο πελάτης να δει τον χώρο του τελειωμένο πριν ξεκινήσει την παρά μικρή εργασία.
Κατά την γνώμη αυτό βοήθα …
1 στην οικονομια ,γιατι ότι είναι να αλλαξεις το αλλαζεις σενα κοματι χαρτι)
2 Στην επιτυχία του έργου γιατί ο πελάτης βλέπει το αποτέλεσμα και μπορεί να επέμβει σε πρώτο χρόνο (αν τυχών κάτι δεν του αρέσει)
3 και πολύ σημαντικό για μένα είναι η εμπιστοσύνη. Ένας διακοσμητής ξέρει πολύ καλά πως θα είναι ο χώρος στο τέλος του έργου αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και με τον πελάτη.
Πιστεύω πως σε λίγο καιρό θα είναι πρωτεύων θέμα ο 3D σχεδιασμός για την επιλογή ενός διακοσμητή. Κάτι που αυτή την στιγμή δεν ισχύει.
Στο μέλλον θα είναι η πρώτη ερώτηση του πελάτη προς το διακοσμητή…
Θα δω τελειωμένο τ χώρο μου?

XTIZW SPITI!NA ZHTHSW DIAKOSMHTH?POTE?

@EUA: Ε, ναι. Να ζητήσεις όσο πιο νωρίς, τόσο το καλύτερο. Και απο τα μπετά ακόμα, μια χαρά. Είναι από τις καλύτερες μου περιπτώσεις αυτοί οι πελάτες.