Παρουσίαση: Furnissance
24 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
Σήμερα θα μοιραστούμε μια ιδέα, μια εναλλακτική ματιά στα έπιπλα. Ο λόγος που θα το κάνουμε αυτό είναι ο Κωνσταντίνος Μαρκής. Είδα τη δουλειά του και η αλήθεια είναι πως διέκρινα μια αισθητική εντελώς διαφορετική, μια σχεδιαστική αρτιότητα και μια πνοή. Οι όγκοι των παλιών επίπλων που πέφτουν στα χέρια του, μοιάζουν να εξαφανίζονται και έτσι αυτά τα παλιά σου έπιπλα αποκτούν άλλη εσάνς. Δες τα έπιπλα αλλιώς μας λέει ο Κωνσταντίνος μέσω του εργαστηρίου του Furnissance. Το βιογραφικό του είναι πολύ μακροσκελές για να στο παραθέσω εδώ όλο, αλλά επιγραμματικά θα σου πω πως σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και γραφιστική – διακόσμηση στου Δοξιάδη. Από επαγγελματική εμπειρία βλέπω ότι πέρασε από σκηνογραφία σε διαφημίσεις και τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Extreme Makeover αλλά και το «Κλείσε τα μάτια», σκηνογραφία πάλι στη γνωστή ταινία «Το φιλί της ζωής», συνεργάστηκε με το αρχιτεκτονικό γραφείο του Δ. Πικιώνη και συνεχίζει να ασχολείται παράλληλα με τη Furnissance με την Καλλιτεχνική επιμέλεια των παραστάσεων στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο. Δε θα πω άλλα, θα διαβάσεις και το μικρό του σημείωμα που μου έστειλε μαζί με τη δουλειά του.
Δες τα έπιπλα σου αλλιώς!
Οι ετερόκλητες αστικές εικόνες του κέντρου της Αθήνας, όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, αποτελούν ακόμα και σήμερα πηγή έμπνευσης και ερεθισμάτων. Η ασφαλής λύση να σπουδάσω στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πολιτικές Επιστήμες & Διεθνείς Σχέσεις, δε στάθηκε ικανή Σειρήνα ώστε να με απομακρύνει από την δική μου Ιθάκη. Μου πρόσφερε αναλυτικότερη σκέψη και διεύρυνε τους πνευματικούς και γνωστικούς μου ορίζοντες, αλλά θέλοντας να ξεφύγω από το αποστειρωμένο περιβάλλον των θεωρητικών σπουδών πάντα έβρισκα καταφύγιο στην καλλιτεχνική έκφραση και αυτή με τη σειρά της δήλωνε ηχηρά το παρόν και τη δυναμική της. Το απατηλό όνειρο να γίνω σκηνογράφος είχε γίνει πια επιτακτική ανάγκη. Είναι αυτή η επιθυμία που όταν καταστέλλεται, πεισμώνει, επιμένει, ισχυροποιείται και μετά από μια άνιση πάλη νικά, καταβάλλοντας όλο σου το είναι. Και το μόνο που σου απομένει να κάνεις, είναι να της παραδοθείς και να την υπηρετήσεις άνευ όρων και ορίων.
Ακολουθώντας πια το όνειρό μου, οι σπουδές Γραφιστικής – Διακόσμησης στη Σχολή Δοξιάδη και η παρακολούθηση του μαθήματος σκηνογραφίας στην Α.Σ.Κ.Τ ήταν μια γεμάτη, δημιουργική περίοδος. Αν παρομοίαζες τη Ζωή με έναν λευκό καμβά, ο δικός μου μόλις είχε αρχίσει να δέχεται τις πρώτες πινελιές. Έκτοτε, ως βοηθός σκηνογράφος και Art Director αργότερα, o πίνακας μέσα στα επόμενα 15 χρόνια άρχισε να αποκτά χαρακτήρα και προσωπικότητα. Μια παλέτα με θεατρικές, κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές, events και διαφημιστικά συνέθεσαν ένα έργο, που ακόμα και σήμερα επιζητά αδιάκοπα μία ακόμα πινελιά για να πάρει σχήμα και να ολοκληρωθεί. Για να γίνει ένα Έργο Τέχνης!
Ένα επαγγελματικό ταξίδι στην Ιταλία, που κατέληξε σε πολύμηνη παραμονή γέμισε την ψυχή μου με επιπλέον χρώματα και παραστάσεις. Στο Μιλάνο, τα πάντα δήλωναν Τέχνη. Τα πάντα ήταν Τέχνη. Σ’ αυτό το γόνιμο καλλιτεχνικό περιβάλλον γεννήθηκε και η ιδέα της δημιουργίας της εταιρίας επεξεργασίας επίπλων «FURNISSANCE». Η δύναμη του vintage σε συνδυασμό με την κουλτούρα του Οne-Οff piece of modern art συνεργάζονται για να συνθέσουν μια πρωτότυπη, οικονομική και ιδιαίτερα καλλιτεχνική επιλογή. Κομμάτια μεγάλης συναισθηματικής αξίας που «κινούνται» αδιάφορα στο χώρο, μετατρέπονται σε πραγματικά Έργα Τέχνης, συγκεντρώνοντας πάνω τους όλα τα βλέμματα. Το παλιό κομμό της γιαγιάς αναγεννιέται σε ένα κομψοτέχνημα ικανό να φιλοξενηθεί στο «MOMA». Η άψυχη καρέκλα του παιδικού δωματίου πρωταγωνιστεί στην «Χώρα των Θαυμάτων» και σε παρασύρει στο μαγικό της κόσμο…
Αυτά τα ωραία γίνονται στη Furnissance. Φυσικά ο Κωνσταντίνος μας δίνει και ένα μικρό κόλπο για να βελτιώσεις και εσύ τις τυχόν χειροτεχνίες σου.
TIP by Furnissance
Όταν επεξεργάζεστε κάποιο παλιό έπιπλο, επιλέξτε για το τελείωμα ένα βερνίκι Πατώματος (κατά προτίμηση νερού)! Είναι ανθεκτικότερα, τελείως αδιάβροχα, προσφέρονται σε πολλούς τύπους και θα διατηρήσουν την λάμψη τους για πολύ περισσότερο από ένα κοινό βερνίκι…
E-mail: markiskos@gmail.com
Τηλέφωνο: +30 210 8320107
Κινητό: +30 6940917717
3 Σχόλια »
I am back!!!
Καλα, επαθα πλακα με το σεκρετερ-υδρογειο!!!!!!!! Το θελω τωρα!!!!!!!!!!!!
→ 24 Ιουνίου 2010 στις 08:52Εύα καλησπέρα,
Έχω παραγγείλει τραπέζι για την τραπεζαρία μου. Επειδή είναι μικρός ο χώρος ήθελα κάτι ανοιχτόχρωμο. Ο επιπλοποιός μου μου προτείνει ιβουάρ ανελίνη – δεν την ήξερα – από το δείγμα όμως που μου έδειξε μου άρεσε πολύ. Μου είπε ότι είναι λίγο πιο ευαίσθητη από το βερνίκι – λούστρο, αλλά είναι κι αυτή εξίσου ανθεκτική. Μου επισήμανε ότι όπως και το βερνίκι – λούστρο θα πρέπει να προσέχω να καθαρίσω αμέσως το τραπέζι αν πέσει κάποιο υγρό, να προσέξω μην πέσει καπνός,κλπ. Ποια είναι η γνώμη σου, πώς να το βάψω το τραπέζι? Σίγουρα έχω αποκλείσει την λάκα γιατί ξέρω ότι είναι πολύ ευαίσθητη.
Ευχαριστώ!
→ 21 Ιουλίου 2010 στις 13:13@EVI:Ναι η αλήθεια είναι πως το λούστρο και η ανιλίνη έχουν μια ευαισθησία που όμως δε διαφέρει πολύ από οποιοδήποτε κοινό τραπέζι με βαφή. Σου προτείνω το ιβουάρ, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να χάσεις με αυτή την επιλογή. Θα προσέχεις όσο θα πρόσεχες με οτιδήποτε άλλο.
→ 22 Ιουλίου 2010 στις 03:02Καλησπέρα,
→ 1 Μαρτίου 2011 στις 22:41Θα ήθελα να μάθω αν η ανελίνη (λευκή) ή λευκή ματ λάκα σε ξύλο πεύκου είναι καλύτερη για παιδικό δωμάτιο. Αισθητικά προτιμώ την λευκή ανελίνη αλλά δεν ξέρω αν είναι πρακτική και να έχει το ίδιο αποτέλεσμα στο ίδιο ξύλο (πεύκο) αλλά από διαφορετικό τεχνήτη.
Ευχαρσιτώ πολύ.
@Ελευθερία: το ίδιο πράγμα είναι σαν υλικό. Το πεύκο πρέπει να είναι ξερό για τα καλά και όχι πρόσφατα επεξεργασμένο για να μη σου βγάλει ρετσίνια, του τέστιν κιτρινίλες. Αν είναι έτσι θα πρέπει να περαστεί ένα στεγνωτικό πρώτα.
→ 2 Μαρτίου 2011 στις 01:00