Rdeco goes here!
12 Ιουνίου, 2010 by Rdeco
Σου είχα υποσχεθεί να σου δείξω το inspiration board που έχω για το νέο μου γραφείο. Το πριν και το μετά. Τώρα θα δεις το «θα» και σε πολύ λίγο καιρό που θα είναι έτοιμο θα δεις και όλη τη διαδικασία. Σήμερα θα σου δείξω απλώς πως προετοιμάζω τη δουλειά για να θυμάμαι τι έχω σκεφτεί και να ψάχνω πάντα ανάλογα.
So, αυτό είναι η φαντασία μου για το χώρο υποδοχής. Το όλο θέμα θα βασίζεται σε reuse καταστάσεις και τίποτα δεν πετιέται αν δεν περάσει από εξονυχιστικό έλεγχο αν τελικά θα μου ταιριάξει. Το concept είναι έτσι γιατί απλώς πρόκεται για ένα παλιό σπίτι με αυλή και θέλω να κρατήσω το ύφος. Οπότε πρέπει να σεβαστώ και το στυλ του αλλά και μου πάει κιόλας. Άρα έχουμε ένα ταβάνι με νέα γύψινα όμοια με τα παλιά του που δυστυχώς είχαν καταστραφεί και θα βαφτεί στο κέντρο του μαύρο. Από εκεί θα κρέμεται ένα vintage φωτιστικό σε μελί χρώμα, το οποίο και ταιριάζει απόλυτα με τον παλιό καναπέ με την καφέ δερματίνη. Το σώμα του καναπέ θα γεμίσει με σκίτσα παλιών προσφυγικών κατοικιών του αρχιτέκτονα Άρη Κωνσταντινίδη. Μπροστά στον καναπέ χρειάζομαι ένα coffee table που θα δημιουργηθεί από δύο παλιές καρό βαλίτσες -η μία επάνω στην άλλη- και ροδάκια. Στον ίδιο χώρο θα υπάρχουν και δύο design κομμάτια επίπλου σχεδιασμένα δια χειρός Rdeco. Το δύσκολο βήμα είναι τα βίπερ. Αυτά είναι πολύ παλιά, θεωρούνται cult και έχουν τίτλους «οι δειλοί πεθαίνουν δύο φορές», «θα πληρώσεις με το αίμα σου» και άλλα τέτοια θαρραλέα. Εκεί αλήθεια θα σου πω, δεν έχω ακόμα αποφασίσει τι θα κάνω, δηλαδή πως θα τα φτιάξω. Έλεγα μια χρυσή παλιά κορνίζα ή πιο πολλές και μέσα τα βίπερ, αλλά δεν είμαι και σίγουρη..και πάμε στο κυρίως δωμάτιο γραφείο:
Εδώ θα πάμε απλά και όμορφα, γιατί είναι χώρος εργασίας. Όλο λευκό και μόνο. Λευκό γραφείο κάπως έτσι, λευκές καρέκλες αναμονής Skruvsta της Ikea και μια μεγάλη για κάθισμα εργασίας. Δύο παράθυρα μέσα στο χώρο θα έχουν μόνο ολόλευκες κουρτίνες διάφανες βαμβάκι παρακαλώ. Θα συμπληρώνουν το ύφος που έχει το δωμάτιο, που και αυτό είναι πλούσια γύψινα σε λευκό και μια built in ντουλάπα με κορδόνια ξύλου στις πόρτες. Το σύνολο θα πάρει ευχάριστα και έναν Criss-Vio πολυέλαιο της Almerich σε διάφανο κρύσταλλο που ήδη μεταφέρω από το πρώην γραφείο καθώς και δύο φωτιστικά γραφείου Forte Braccio της Luceplan. Φυσικά θα βάλω και τον αγαπημένο μου πίνακα του Stella Frank.
8 Σχόλια »
Μ αρέσει! Long live reclaimed design!
→ 12 Ιουνίου 2010 στις 08:26.-= Anastassis´s last blog .. =-.
Μ’αρέσει πολυ ετσι οπως το φαντάζομαι οτι το φαντάζεσαι. Το μαυρο ταβάνι με τα γυψινα ειναι καταπληκτικό. Το γραγείο απο που είναι?
→ 12 Ιουνίου 2010 στις 17:44.-= LMD´s last blog ..Tucked in… =-.
δε βλέπω την ώρα να δω το μαύρο ταβάνι!! super! Αλλά είναι ψηλοτάβανο το γραφείο?
→ 12 Ιουνίου 2010 στις 18:56.-= anastasia´s last blog ..καλοκαιράκι… =-.
Τέλεια όλα,νομίζω ότι θα γίνει πολύ σούπερ το γραφείο σου.
→ 12 Ιουνίου 2010 στις 22:04Να προτείνω κάτι για τα βίπερ? α)θα μπορούσες να τα βάλεις σε μία βαθιά κορνίζα,απ΄αυτές που χωράνε και λάμπα φθορίου,(μόνο τα εξώφυλλα) και να φωτίζονται από πίσω.Το έχω κάνει με παληά κόμικς και είναι φανταστικό,κάνει κάπως σαν παληό φίλμ.Επίσης και ένα-ένα με πασπαρτού στη φωτιζόμενη κορνίζα.β)Μία ωραία ιδέα που είδα σε ένα καφέ στο Παρίσι απέναντι από το Μπομπούρ.Τα τραπεζάκια του έχουν τζάμι αποπάνω και μέσα έχουν τοποθετήσει διάφορα,σκίτσα,σχέδια,σημειώματα πελατών,βιβλία,κάρτες,κόμικς,ζωγραφιές κλπ.Συνολικό πάχος καπακιού τραπεζιού 3-4 πόντους.Ύπέροχα και πολύ αρτίστικα.Σ΄αυτή την περίπτωση δεν θα χρειαστεί να χαλάσεις και τα βίπερ.
Δεν τρελαίνομαι για τις βαλίτσες ως κεντρικό coffee table, για πλαϊνό ναι.Θα μπορούσες την από πάνω να την ντύσεις εσωτερικά με ένα ωραίο ύφασμα και εκεί μέσα να βάλεις αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά περιοδικά.
Λέω εγώ τώρα και σύ,ολωνών τη γνώμη να την ακούς και από τη δικιά σου να μη φεύγεις,λέει μιά παληά παροιμία,που πολύ μου αρέσει και να την λέω και να την εφαρμόζω.
@LMD:Το γραφείο, όπως και όλα τα έπιπλα υπάρχουν από πριν.
→ 13 Ιουνίου 2010 στις 00:38@anastasia: Το γραφείο το έχω κάνει παραγγελία για αυτό το ψηλοτάβανο χώρο.
@denou: η αλήθεια είναι ότι τα βίπερ με έχουν προβληματίσει αρκετά, όσο για τις βαλίτσες επειδή υπάρχουν, θα τις φτιάξω και θα το δω.
Mάλλον διάβασες βιαστικά το σχόλιό μου,εγώ δεν μίλησα για γραφείο,για το coffee table έλεγα με τα βίπερ.Ξαναδιάβασέ το,γιατί ούτε τις βαλίτσες είπα να μην χρησιμοποιήσεις.
→ 13 Ιουνίου 2010 στις 01:33Σε κατάλαβα Denou, απλώς απάντησα μαζί και στους άλλους.
→ 13 Ιουνίου 2010 στις 09:36Τέλειο!!τολμηρό και δημιουργικό!
→ 14 Ιουνίου 2010 στις 09:38θα με ενέπνεε να συνεεργαστώ μαζί σου αν με υποδεχόσουν σε έναν τέτοιο χώρο.
Φώτος επειγόντως.
GO ON!…. & να το δούμε!
→ 14 Ιουνίου 2010 στις 11:14Ανυπομονώ να το δω!
→ 15 Ιουνίου 2010 στις 13:52