μάθημα διακόσμησης: κεντρικά σημεία
15 Απριλίου, 2010 by Rdeco
Το σημερινό μάθημα διακόσμησης μον σερί περιλαμβάνει μόνο σημεία. Τα λεγόμενα focal points ή κεντρικά σημεία ή «σημεία εστίασης» ελληνιστί είναι αυτά στα οποία θέλουμε να στείλουμε τη ματιά του επισκέπτη –ή και τη δική μας- προκειμένου να σώσουμε ένα λάθος που έχει γίνει, να αναδείξουμε μια γωνιά που μας φαίνεται άδεια και μουντή, να συμπληρώσουμε τη συνολική εικόνα του χώρου μας βάσει της γεωμετρίας ή ακόμα και κοντρολάρουμε πόσο φαίνεται κάτι άλλο μέσα στο χώρο. Τα σημεία αυτά τα έχουμε όλοι στα σπίτια μας άσχετα αν ζούμε σε καινούργια ή σε παλιά σπίτια. Στα διαμερίσματα είναι συνήθως ο μεγάλος τοίχος του σαλονιού μας ή ο τοίχος πίσω από τους καναπέδες μας, εξαρτάται ποιον θέλουμε να αναδείξουμε.
Τα focal points είναι επίσης αυτά που θα ανεβάσουν αισθητικά το χώρο μας χωρίς να ξοδέψουμε χρήματα. Αυτό από μόνο του τα καθιστά Νο1 σε αναγκαιότητα ειδικά όταν νοικιάζουμε και δε μπορούμε να φτιάξουμε το χώρο όπως το θέλουμε. Ξεκινώντας με το από πάνω τεράστιο ρολόι σου δείχνω πως ένα τόσο τεράστιο αντικείμενο δεν υπάρχει περίπτωση να πάει χαμένο ως αγορά, γιατί σίγουρα θα έχεις ένα τοίχο να το κρεμάσεις, ενώ ένα τεράστιο μπουφέ μπορεί και όχι. Έτσι κάνεις αυτή την αγορά και έχεις ένα κομμάτι που πάει παντού. Εάν δε, διατηρήσεις και ίδια παλέτα χρωμάτων σε όλο το σπίτι, μπορεί και να μετακινηθεί από δωμάτιο σε δωμάτιο. Συνήθως επιλέγουμε βέβαια μόνο ένα τόσο μεγάλο κομμάτι για κάθε δωμάτιο ή ένα σημείο συγκέντρωσης, εκτός και αν πρόκειται για ένα τεράστιο χώρο ή ένα χώρο που έχει κάτοψη σε σχήμα Γ ώστε το μάτι να μη πέφτει και στα δύο σημεία ταυτόχρονα. Από εκεί και πέρα μπορούμε να έχουμε και δευτερεύοντα focal points.
Η φωτογραφία επάνω θέλει σαφώς βέβαια να υπαινιχθεί πως μια βιβλιοθήκη από μόνη της είναι σημείο παρατήρησης αλλά αν ας πούμε αυτή η βιβλιοθήκη είναι πολύ φορτωμένη –και έτσι πρέπει- η τακτική που ακολουθούμε για να σωθούμε από τη ζαλάδα είναι να κρεμάσουμε έναν πίνακα μπροστά σε κάποιο ράφι και δευτερευόντως να βάλουμε και κάποια αντικείμενα. Όλα αυτά φυσικά δένουν με τα ανάλογα χρώματα σε μαξιλαράκια και άλλα όπως είπαμε και εδώ.
Μια άλλη περίπτωση είναι να μην έχεις τίποτα που να σου κάνει για κεντρικό σημείο αλλά να μην έχεις και λεφτά. Αν ανήκεις σε αυτή την περίπτωση το κολάζ από φωτογραφίες σε σώζει και από τον καθωσπρεπισμό(sic) και από τα έξοδα. Φυσικά όλο αυτό μπορεί να κολληθεί σε τεράστια πανό για να σωθείς σε περίπτωση μετακόμισης.
Και πάμε στα πιο σύνθετα τώρα. Η περίπτωση που ακολουθεί είναι από τις πιο συνηθισμένες τώρα πια, αφού σχεδόν όλοι ζούμε σε σπίτια που δυστυχώς διαθέτουν κακοσχεδιασμένη ανοιχτή κουζίνα. Αυτό το άχαρο σημείο που τελειώνει η κουζίνα και αρχίζει το σαλόνι είναι ένα δύσκολο σημείο. Τι κάνεις εσύ λοιπόν μον σερί; Απλώς τραβάς από εκεί το βλέμμα. Βάζεις μεγάλα έργα τέχνης ή καθρέφτες εκεί στην αλλαγή χώρων ώστε το μάτι να πέφτει εκεί που θέλεις εσύ.
Το ίδιο συμβαίνει και στην από πάνω φωτογραφία. Το μάτι κατευθύνεται εκεί που πρέπει. Στην προκειμένη περίπτωση, μακριά από τη τηλεόραση. Η τηλεόραση δε πρέπει ποτέ να αποτελεί το highlight ενός καθιστικού. Εδώ για να σωθεί η κατάσταση αφού τα υπόλοιπα στοιχεία δεν τυγχάνουν και καμίας ιδιαίτερης ομορφιάς, η ιδιοκτήτρια έστειλε το μάτι μας μακριά στη γωνία του δωματίου και δημιούργησε και ένα «βέλος» προς το παράθυρο.
Μια άλλη ιστορία είναι ο καναπές που είναι από μόνος του κεντρικό σημείο στο χώρο. Σε αυτή την περίπτωση, τον αφήνουμε στην ησυχία του αλλά πάντα του προσθέτουμε ένα εξίσου δυνατό αντικείμενο για να μη «φωνάζει» πως θέλει να κάνει εντύπωση.
Στη συνέχεια έχουμε να κάνουμε με σημεία που σίγουρα δεν είναι τα κεντρικά ενός δωματίου αλλά αν αυτό είναι η εικόνα που έχεις όταν μπαίνεις στο σπίτι , από το χολ, τότε είναι πολύ σημαντικό να κάνει την πρώτη εντύπωση και ξέρεις πως η πρώτη και η τελευταία εντύπωση μετράει σε αυτή τη ζωή. Εκεί θέλεις ένα μεγάλο φωτιστικό ας πούμε για να εντυπωσιάσεις. Βέβαια και από κάτω θα δεις πως ένα τέτοιο φωτιστικό μεγάλο, σώζει και ένα «τίποτα» τραπεζάκι που δεν έχουμε να το αλλάξουμε. Παίρνει όλο το βάρος πάνω του και το τραπέζι περνά απαρατήρητο. Οι πίνακες σε αυτή τη θέση λειτουργούν ως κάλυμμα ενός άδειου τοίχου στα πλάγια του καναπέ, που συνήθως είναι νεκρό σημείο.
Ένας τοίχος με ατέλειες κρύβεται μόνο κάτω από σκούρα χρώματα και φυσικά δεν στέλνουμε ποτέ φως απευθείας επάνω του. Για να μη προλάβεις να μού πεις όμως πως θα είναι σκοτάδια και θα μικρύνει ο χώρος σε προλαβαίνω και σου λέω πως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο μπήκαν οι φωτογραφίες ασπρόμαυρες και με στάνταρ λευκό φαρδύ πασπαρτού, για να είναι μαύρος αλλά να μη φαίνεται. Ένας ακόμα λόγος που εδώ το μαύρο είναι σωστό, είναι για να καδράρει την πόρτα και μέσω αυτής το δίπλα δωμάτιο που δείχνει σα να είναι το θέμα ενός κάδρου. Όλη αυτή η ιστορία είναι που δημιουργεί ατμόσφαιρα γκαλερί και επιβλητικότητα σε ένα χώρο με πιθανά ελαττώματα.
Εδώ τώρα θα σου δείξω και ένα λάθος, αν και σπίτι σχεδιαστή. Στην πρώτη φωτογραφία βλέπεις δύο τεράστια φωτιστικά και ένα τεράστιο βάζο με λουλούδια. Πολλά και μεγάλα μαζεύτηκαν. Στην από κάτω φωτογραφία βέβαια η γωνία λήψης είναι σωστή γιατί βλέπεις μόνο το ένα και αμέσως μπορείς να δεις πόσο σωστό θα ήταν να ήταν μόνο αυτό.
Εδώ βλέπεις μια εσοχή που έγινε θετικό στοιχείο του χώρου αφού επιλέχθηκε να γεμίσει με ένα ψηλό ντουλάπι σε chinoise στυλ και έτσι αποτελεί ένα focal point για το δωμάτιο αυτό. Ο λόγος που επιλέχθηκε το ερμάριο αυτό που έχει έντονα σχήματα, είναι προφανώς για να αποτραβηχτεί το βλέμμα από τις ρίγες.
Από κάτω το κεντρικό σημείο του σπιτιού ήταν από μόνο του το μεγάλο παράθυρο. Αφού προφανώς αυτό ήταν κάτι που δεν επιθυμούσαν οι ένοικοι αποφασίστηκε ένα άλλο σημείο να το ανταγωνιστεί στα ίσια και έτσι ο μεγάλος τοίχος απόκτησε ταπετσαρία και κάδρα σχεδόν μέχρι το ύψος του παραθύρου. Επίτηδες. Επίσης με αυτό τον τρόπο μεγαλώνουμε την κλίμακα του χώρου, γιατί βγαίνουμε από τα ανθρώπινα μεγέθη, αλλά δείχνουμε τα έπιπλα πιο μικρά και δεν «μπουκώνουν» το δωμάτιο. Φαντάζομαι ότι μπορείς να προσέξεις πόσο ίσα σε εντυπώσεις είναι ο τοίχος και το παράθυρο, πόσο καλοζυγισμένα.
δες ακόμα:
μάθημα διακόσμησης: ροή χρώματος
18 Σχόλια »
Πολύ καλό άρθρο Εύα!
→ 15 Απριλίου 2010 στις 10:00Μου αρεσε πολυ το τιπ με το καδρο μπροστα απο τη βιβλιοθηκη, καθως και ο καθρεπτης αναμεσα σε κουζινα/σαλονι!!
→ 15 Απριλίου 2010 στις 10:07Simmera proseksa oti sta deksia exei stili me diakosmites,mprabo polu kalo,epa8a plaka me tis doulies tou petridi,polu mprosta o tupos!!!
→ 15 Απριλίου 2010 στις 11:10po po pragmatika polu wrees doulies,grande o tupos
→ 15 Απριλίου 2010 στις 11:47kai polu kali epilogi mousikis
Ο Πάνος Πετρίδης θα είναι εδώ στο Rdeco στις 23/4 και θα απαντήσει σε ερωτήσεις.
→ 15 Απριλίου 2010 στις 13:39ΕΧΕΙ ΕΡΓΑ AVANT-GARDE.ΠΙΕΖΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟ ΩΣ ΚΑΝΟΝΑΣ Η ΚΑΘΕΣΤΩΣ
→ 15 Απριλίου 2010 στις 14:03ouaou fifi ti eipes twra,kala meestiles
→ 15 Απριλίου 2010 στις 20:05Agapito redeco eimai kai egw fanatikos anagnostis sou edw kai merikos mines.Ews twra den exw kani pote sxolio ,alla simera eniosa tin ananki na sxoliasw kai egw.Otan diabasa ta pio pano sxolia mpika kai egw stous filous diakosmites tou redeco na dw doulies tous.Kai san kainourgios sinadelfos me mikri empiria ,eniosa adikia gia tous filous sinadelfous pou a8ela sou tous bazeis se sinkrisi me ton kataksiomeno ko Petridi.8eoro oti einai adiko ta mikra grafia me mikres doulies,na mpenoun dipla se ena terastio grafio me terasties doulies.Eyxaristo polu Giorgos Rigas
→ 15 Απριλίου 2010 στις 23:48@Rigas Giorgos: αγαπητέ καταλαβαίνω αυτό που λες. Δε σου κρύβω πως και εγώ το σκέφτηκα όταν έβαλα το συγκεκριμένο μόνο και μόνο επειδή ήταν ο πρώτος πολύ γνωστός στη λίστα. Όμως είτε στη λίστα είτε στην πραγματικότητα όλοι συνυπάρχουν, οπότε ένα blog διακόσμησης οφείλει να είναι για όλους. Ήδη στη λίστα μπήκαν και άλλοι διακοσμητές που είναι ιδιαίτερα αξιόλογοι. Όσο για τον Κο Πετρίδη απλώς για να μη θεωρείται πρόκληση για τους άλλους το όνομα, απλώς μπήκε η επωνυμία της εταιρείας του: internal affairs. Φυσικά, περιμένω ένα απλό email από όποιον άλλο συνάδελφο θέλει να συμπεριληφθεί.
→ 16 Απριλίου 2010 στις 00:56Τέλειο άρθρο.Εξαιρετικό το κολάζ και ο καναπές,γενικώς όλο το στυλ της τρίτης φωτο και της ένατης.
→ 16 Απριλίου 2010 στις 01:37Εγώ πάλι, αν και καταλαβαίνω την άποψη του κ. Ρήγα, χαιρετίζω με ενθουσιασμό την υπαρξη αξιόλογων συναδέλφων όπως ο κ. Πετρίδης στο Rdeko. Σε έναν ανταγωνιστικό, όπως όλοι άλλωστε, χώρο, που πάσχουμε από απομόνωση, ειναι καλό να θυμόμαστε πως ειμαστε μια ομάδα. Σκοπός του μπλογκ είναι να ενημερώσει και να «εκπαιδεύσει» ένα κοινό με ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τη σχεδίαση και τη διακόσμηση. Κι αυτό μόνο oφέλη μπορεί να έχει και τα δύο εμπλεκόμενα μέρη, τον/την επαγγελματία και τον αποδέκτη του design. Η απόφαση «προσλαμβάνω διακοσμητή/τρια» προκαλεί ακόμα μάλλον πονοκέφαλο, σύγχιση και άγχος στον πέρισσότερο κόσμο. Το δεύτερο βήμα, «ποιόν/ά θα προσλάβω τελικά από όλους/ες αυτούς/ές» έχει κι αυτό μια φιλοσοφία από πίσω, την οποία το ευρύτερο κοινό επίσης αγνοεί. Η επιλογή επαγγελματία είναι μια βαθιά προσωπική υπόθεση. Και ευθύνη του πελάτη. Είναι κατα τη γνώμη μου πολύ ωραίο θέμα για ένα ποστ. Οι πλέον καταξιωμένοι/ες συνάδελφοι/ισσες έχουν επί το πλείστον κατακτήσει το προσωπικό τους ύφος, που διατρέχει και υπογράφει τους χώρους που επιμελούνται. Αυτό ειναι πολλές φορές σημαντικό για έναν πελάτη. Άλλοι παλι πελάτες επιθυμούν την προσωπική τους σφραγίδα στο χώρο, και τη δική τους προσωπική εμπλοκή, που θα την υπηρετήσει πιθανόν καλύτερα κάποιος/α επαγγελματίας που συνάδει περισσότερο με αυτό το όραμα. Με απλά λόγια, πρέπει να ταιριάξει ο πελάτης με τον/την επαγγελματία. Γιαυτό και είναι καλό να παρουσιάζονται πολλοί/ές και διαφορετικοί/ές επαγγελματίες, καταξιωμένοι/ες ή όχι τόσο. Προσωπικά θεωρώ αξιολογότατη την κίνηση της Εύας Τοπαλίδου, μιας συναδέλφου μας, να συμπεριλάβει στο προσωπικό της μπλογκ τις δουλειές όλων μας και να μας διαφημίσει άνευ πληρωμής.Είναι η μεγαλύτερη απόδειξη οτι ενδιαφέρεται πραγματικά για το χώρο της διακόσμησης με το σωστό αποδέκτη: που δεν είναι άλλος από το ευρύ κοινό. Ένα μεγάλο ευχαριστώ και πάλι από μένα, Εύα.
→ 16 Απριλίου 2010 στις 10:30.-= Anastassis´s last blog .. =-.
Telika mipos to problima ton ellinon einai allou?Otan blepoume sta blogs doulies ksenon arxitektonon kai diakosmiton tis megalopoioume grafoume 8etika sxolia ,tous anebazoume,kai polles fores h doulia tous einai mia fouska,anti8eta otan blepoume doulies san tou talantouxou ko Petridi ,pou steronte mimitismou kai antigrafis apo doulies tou ekswterikou,arxizoume tis grinies.telika mipos prepi na ksefigoume apo ta mikroastika komplex tis elladitsas kai na paradextoume oti kai emeis oi ellines exoume talantouxous an8ropous pou kanoun kales doulies isaksies ton ksenon h kai kaliteres?
→ 17 Απριλίου 2010 στις 13:55LOGIKO EINAI OTAN BLEPOUME TOUS PETRIDIDES KAI TOUS AGELOPOULOUS NA XREONOUN DEKADES XILIADES EURO NA ZILEUOUME.LOGIKO EINAI NA DOULEUOUME STA GRAFIA AUTON TON KIRION GIA ENA KOMATI PSOMI KAI AUTOI NA SFAZOUN ME TO NITERI TOUS PELATES,E AGANAKTOUME.EAN KAI OI MIKROI DIAKOSMITES EIXAN TOUS PELATES POU DIAXIRIZONTE AYTOI OI KIRIOI 8A BGAZAME TO IDIO KALES DOULIES,ISOS KAI KALITERES.LOGIKO EINAI POS OTAN KANIS ENA SPITI MONO ME DELOUDI KAI FENDI NA GINI POLU KALO
→ 19 Απριλίου 2010 στις 10:54@Katsarida: Όποιος ζηλεύει, φτιάχνει το δικό του στίβο και τρέχει μόνος. Η εργασία είναι ζήτημα προσφοράς και ζήτησης. Από εκεί και πέρα, δεν είπε κανείς ότι τα μικρότερα γραφεία δεν κάνουν καλές δουλειές, αλλά δεν πρέπει να ανήκουμε στο σύστημα που ισχυρίζεται τον αφανισμό των μονόφθαλμων για να προβληθούν οι τυφλοί. Από εκεί και πέρα ο καθένας αξιολογεί την εργασία του και την προσφέρει ή όχι. Εσύ διαμορφώνεις τη τιμή του προϊόντος που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο εαυτός σου. Τα υπόλοιπα εργασιακά ζητήματα δεν αφορούν το κοινό του Rdeco. Εδώ είναι ευαγές ίδρυμα διακόσμησης και έτσι θέλω και πρέπει να παραμείνει. Άλλωστε τι εικόνα άραγε δίνουμε ως επαγγελματίες όταν φερόμαστε έτσι κατά συναδέλφων; Παρακαλώ λίγη προσοχή στους χαρακτηρισμούς σου.
→ 19 Απριλίου 2010 στις 14:37Πέρα τούτου δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι εάν βάλεις fendi και deloudi στο σπίτι σου θα βγει καλό και ως επαγγελματίας αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να το γνωρίζεις.
katsarida,ena na ksereis file mou oti se aftin tin zoi tipota dn xarizetai.oi aggelopouloi kai oi petridides opws tous apokaleis ftasane ekei pou ftasane oxi tyxaia.sigoura palepsan poli perissotero apo ena mikro diakosmiti(opws apokaleis ton eafto sou).Episis sto xeri sou einia na katebaseis kaliteres idees apo aytous alla giati dn to kaneis? dn einia katholou logiko opws les an kaneis ena spiti mono me deloudi i sofa Fendi oti tha ginei kalo,opws sxoliazei kai o rdeco tha prepe idi na to ksereis alla mallon exeis mayra mesanixta gi afto parameneis mikros diakosmitis
→ 23 Απριλίου 2010 στις 18:48[...] πάει στο μεγαλύτερο τμήμα του χώρου και γίνεται το κεντρικό σημείο διακόσμησης που έχουμε ξαναπεί εδώ. Άρα η ταπετσαρία [...]
→ 17 Ιουνίου 2010 στις 15:39[...] μπορείς να δημιουργήσεις ένα σημείο εστίασης εκεί (focal point) ώστε στο βάθος να φαίνεται κάτι ενδιαφέρον. Στο [...]
→ 7 Οκτωβρίου 2010 στις 08:11[...] ένα τουλάχιστον έντονο, ξένο στοιχείο που αποτελεί το focal point που έχουμε ξαναπεί. Αλλά ας τα πάρουμε από την [...]
→ 19 Νοεμβρίου 2010 στις 09:11[...] Ναι είναι σωστό αυτό, γιατί έχουμε πει στο ποστ Focal Points, κάτι για τα μεγάλα αντικείμενα, αλλά να τοποθετηθώ [...]
→ 17 Μαρτίου 2011 στις 09:12Πολύ ωραίο άρθρο.
→ 10 Μαΐου 2011 στις 10:06Τυχαία σήμερα το διάβασα και μου άρεσε.
Συγχαρητήρια Εύα για το κατατοπιστικότατο αυτό μάθημά σου. Με βοηθάει να ξεχωρίζω κάποια σημεία.
Ευχαριστώ.
[...] Κεντρικά σημεία ή Focal points [...]
→ 1 Φεβρουαρίου 2012 στις 08:11