διακόσμηση από καρδιάς ή {sensitive case}

7 Απριλίου, 2010 by Rdeco

Δε ξέρω εδώ στη χώρα μας πως λειτουργούμε αν και πιστεύω πως αντιστοιχούμε στον υπόλοιπο κόσμο. Δε ξέρω αν η επιτυχία είναι μέρος δημοσίευσης της προσωπικής σου ζωής ή ενός τμήματος της. Οι Αμερικάνοι λένε πως πρέπει να μοιράζεσαι και εγώ να σου πω την αλήθεια, νιώθω ότι το κάνω μέσα από αυτό το blog. Παρακολουθώ τα ξένα ιστολόγια και παρατηρώ μια διανομή φωτογραφιών προσωπικών στιγμών της οικογένειας τους, σκύλους, γάτες, παιδιά, συζύγους και τα ρέστα. Δε μπορώ να συχνωτιστώ με αυτή την εικόνα γιατί θέλω να ξέρεις ποια είμαι και τι κάνω αλλά δε ξέρω αν σε ενδιαφέρει. Άλλωστε ποια είμαι εγώ που θα σου πουλήσω την ευτυχία σε φακελάκι της μίας δόσης και γιατί να με πιστέψεις. Με όλα αυτά θέλω να σου πω να μου πεις τη γνώμη σου γιατί θέλω το Rdeco να προχωρήσει ένα βήμα πιο πέρα και να πιάσει το μέσα σου παλμό και όχι ακριβώς τις καρέκλες και τα τραπέζια για τα οποία με ευχαρίστηση γράφω τόσο καιρό και θα συνεχίσω να είσαι σίγουρη. Αποκλείεται όμως η ζωή μας να περιβάλλεται μόνο από αυτό και ξέρω πως ο χρόνος που σπαταλάς για να με διαβάσεις, σου είναι πολύτιμος, όσο για μένα που σου γράφω. Θέλω απαντήσεις σε αυτά που αναφέρω εδώ και πόσο πιο εμπνευσμένοι μπορούμε να γίνουμε και αν αυτό είναι κάτι που μπορεί να μεταδοθεί μέσω ενός blog. Θα σε πάω μια ρομαντική βόλτα σήμερα έτσι για να σκεφτείς και να εστιάσεις στις ανάγκες σου, στις επιθυμίες σου και ούτε για μια στιγμή μη νομίσεις πως αυτά δε θα σε κάνουν να φτιάξεις ένα καλύτερο σπίτι. Ίσα ίσα που αυτά μπορούν να είναι η αρχή. Το ροζ και το κίτρινο. Γλυκό και ξινό, σαν lemon pie!

rdeco_ScreenCaptures298

rdeco_vogue_outfit_pink rdeco_dine_pink_pattern_floor audrey-hepburnthesyleoflivingwp

Θέλω με όλα αυτά να σου πω να αφήσεις τα στερεότυπα, να οδηγήσεις αλλού το θέμα σπίτι και διακόσμηση και να βάλεις βαθιά μέσα στην καρδιά σου και στο μυαλό σου πως αν το σπίτι σου δεν εκφράζει εσένα δεν εκφράζει και τίποτα ή κανέναν άλλο και πως ακόμα η ανάγνωση αυτή πρέπει και μπορεί ( ή μπορεί και πρέπει) να βασίζεται στην ουσιαστική επικοινωνία. Το ίδιο ισχύει και για το σπίτι σου. Εκεί μέσα ζεις και πρόκειται να ζήσεις πολλές ευτυχισμένες αλλά και μελαγχολικές στιγμές. Πρέπει να επικοινωνείς αληθινά μαζί του, να το ακούς, να τ0 νιώθεις σαν προέκταση του εαυτού σου και όχι σαν έκθεση ιδεών άλλων ή επίπλων. Μη στέκεσαι στο πως κάποιος άλλος θα ήθελε να το δει, ή τι προτείνει ή τι βρίσκεις στην αγορά. Να θυμάσαι ένα μυστικό που θα σου πω. Όλα τα σπίτια που βλέπεις στα blogs και στα περιοδικά δεν είναι τέλεια φτιαγμένα, απλώς έχουν καταφέρει να αποπνέουν προσωπικότητα και αυτή δεν είναι μια υπηρεσία που παρέχεται από κάποιον εκτός του εαυτού σου. Επίσης βέβαιο είναι ότι δε στήθηκαν σε μία νύχτα, αλλά κουβαλάνε μαζί τους και εσένα, τις εμπειρίες σου και τις προσδοκίες σου. Πολλές φορές θα πρέπει να χρησιμοποιήσεις πράγματα με τον ανορθόδοξο τρόπο, αλλά το ίδιο δε γίνεται και στη ζωή; Πολλές φορές θα ακούς τα trends να σου λένε στο αυτί «αγόρασε με» αλλά μην υποκύψεις. Ο Jonathan Adler (νομίζω) είπε κάτι που βρίσκω εξαιρετικά έξυπνο: «μην αγοράσεις ποτέ κάτι για το οποίο οι κληρονόμοι σου δεν πρόκειται να μαλώσουν για να το έχουν». Επίσης το «God is in the details» του Mies van de Rohe» είναι ένας λόγος για να ελευθερωθείς και να σκεφτείς πιο δημιουργικά.

Τις προάλλες βρέθηκα σε ένα κατάστημα από αυτά που πουλάνε τα πάντα για €1. Πάω πολύ συχνά σε τέτοια καταστήματα. Συνήθως βρίσκω ξεχασμένα πλαστικά σκεύη για τη συλλογή μου και μου αρέσει να εξασκώ τη ματιά μου εκεί μέσα. Μια κοπέλα στεκόταν μπροστά από ένα καδράκι, αυτά τα φρικτής αισθητικής και αναπαραγωγής που απεικόνιζε ένα βάζο και ένα φύλλο. Πραγματικά σκέτη μια φρίκη των €9,90. Στάθηκα να παρακολουθώ τι σκέφτεται και πως το κοιτάζει. Είδα πως ενώ δεν της άρεσε, προφανώς συλλογιζόταν τον άδειο της τοίχο και τους καλεσμένους του Πάσχα. Πήγα γρήγορα κοντά και της είπα: «σε παρακαλώ μην το αγοράσεις, δεν υπάρχει περίπτωση να σου ομορφύνει τον κόσμο σου ούτε για μια στιγμή. Κρέμασε ένα οποιοδήποτε άλλο πράγμα στο τοίχο ή και τίποτα». Ευτυχώς με άκουσε και αφού συστηθήκαμε (ελπίζω να διαβάζει την ιστορία τώρα) έφυγε χωρίς το κάδρο και με μια διάθεση να βρει κάτι άλλο στο σπίτι της. Η τέχνη των τοίχων είναι η μία και μόνη περίπτωση που μπορείς να δεις το απόλυτο τίποτα σε ένα αντικείμενο.  Εγώ αγόρασα δύο πλαστικά δοχεία νερού αφού καλοκαιριάζει, ένα απίστευτο τασάκι και ένα ριγέ σκουπόξυλο. Θα επιθυμούσα ένα σχόλιο από όλους σας, μια πρόταση, μια απορία…κάτι και αν αυτό είναι αδύνατο, απ’ όσους μπορούν.

rdeco_pink_red_bedroom

11 Σχόλια »


Roula :

Με αυτά τα βήματα, σίγουρα το Rdeco θα πάει ένα βήμα μπροστά!

→ 7 Απριλίου 2010 στις 10:17

dimitris :

ως περιηγητης του ιντερνετ και λατρης της «καθημερινης» αισθητικης ιδιαιτερα στο χωρο μου (αφου εκει τουλαχιστον μπορω να την οριζω εγω), το Rdeco αποτελει για μενα πραγματικα ενα καθημερινο «θεωρειο» οπου απολαμβανεις ενδιαφερουσες εικονες,ιδεες για το σπιτι(κι οχι μονο) και μπορεις ν’ εμπνευστεις για προσωπικες «δημιουργιες».
… χωρις ετοιμες life style συνταγες που προμοταρουν «φιρμες» ή και προιοντα.

Ενα μεγαλο μπραβο !

γιαττι …
«Η αισθητική είναι η ηθική του μέλλοντος», Μαξίμ Γκόρκι

→ 7 Απριλίου 2010 στις 14:13

Anastassis :

Τρία tips απο τη δική μου πείρα:

Διαβάστε Rdeko.

Συγυρισμένα σπίτια=50% του interior design. Αν βαριέστε, μειώστε το κάπνισμα στο μισό και προσλάβετε βοήθεια μια στις δεκαπέντε μέρες. Θα σας κοστίσει 15 πακέτα τσιγάρα το μήνα-θα αναβαθμίσει απίστευτα το χώρο σας, όπως κι αν είναι διακοσμημένος.

Ζευγάρια που παντρεύεστε: με τόσα λεφτά που σας χώνουν τα σόγια από την περηφάνεια που αποκαθίσταστε κοινωνικώς, μπορείτε να κάνετε παπάδες. Τα δημοφιλέστατα (και πανάκριβα) σετ τραπεζαρίας και κρεβατοκάμαρας, όσο μοντέρνα κι αν είναι, δίνουν απλά σοβαροφάνεια και όχι σημασία στην καινούργια σας ζωή.
.-= Anastassis´s last blog .. =-.

→ 7 Απριλίου 2010 στις 14:31

O AORATOS ERASTIS TOU WREOU :

twra teleytea arxisa na diabazo to site sas ,malista akana kai ena duo sxolia ,simera sas grafo me pseudonimo giati ntrepome na apokalipsw tin pragmatiki mou tautotita.Megalosa se ena astko spiti stin thessaloniki pollon tetragonikon pou pote den mou arese,ta s-k pou efeuganoi gonis mou metakinousa epipla ekana ta sentonia kourtines ,ebaza ola ta maksilaria stin plati tou ksilinou krebatiou mou[tote htan stin moda ta ntita krebatia]kai diafores alles blakies gia na prosarmoso to spiti sta gousta mou.Telika efyga apo to spiti sta 21 mou.Nikiasa ene doma sto kentro tis polis 24 m to entisa me leuki moketa to ebapsa leuko ebala leukes lines kourtines apira keria kai agorasa tote ena epidapedio fotistiko [terzani] mast tote kai enapinaka psiloantigrafo tou tsarouxi .e me ola auta teliosan kai ta lefta mou.Den to ebala kato eftiaksa lines terasties maksilares leukes kai autes .Mou elipan basika pragmata ,alla 8ee mou poso eftixismenos hmoun se auto to spiti ,poses wres to xazeua, poso epimelimena to ka8ariza ……… 8a epanel8o gia tin sinexia

→ 7 Απριλίου 2010 στις 14:58

Rdeco :

Ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σας. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως εδώ είμαστε και για να μοιραζόμαστε.
@Αnastasis: πάντα αποφασιστικός στα σχόλια σου

@aorate erasti tou oneirou: Ευχαριστούμε πολύ για τη γλυκιά ιστορία που δείχνει πράγματι πόσο μπορεί το ίδιο μας το σπίτι να μας δώσει ενέργεια και δυναμική. Θα πάρω το θάρρος να σου ζητήσω φωτογραφίες του σπιτιού σου για να δημοσιευτούν εδώ στο Rdeco,ανώνυμα αν θέλεις, γιατί πολύ με εξίταρε αυτό το ολόλευκο κουκούλι που έχεις δημιουργήσει. Εάν το επιθυμείς θα χαρώ πολύ.

→ 7 Απριλίου 2010 στις 15:22

Denou :

Το θέμα της αισθητικής ειναι ένα πολύ μεγάλο θέμα και σηκώνει πολύ κουβέντα.Εχω φτιάξει σπίτια που τα επισκέφτηκα μετα από καιρό και ξαφνιάστηκα ευχάριστα από το προσωπικό στοιχείο των ιδιοκτητών και τηνζεστασιά που εξέπεμπαν και σπίτια που μόλις μπήκα είπα ότι δεν είναι δυνατόν να κατάντησε ετσι αυτό το σπίτι.Θέλω να πω μ’όλα αυτά ότι δεν τόχουν όλοι οι άνθρωποι,η αισθητική είναι κάτι έμφυτο και κάτι που καλλιεργείται ταυτόχρονα,αν δεν τόχεις ή δεν θές να ασχοληθείς το αποτέλεσμα βγαίνει ολέθριο.Θυμάμαι την γιαγιά μου στο χωριό,μία φτωχή και αγράμματη γυναίκα,που το σπίτι της ήταν πάντα στολισμένο με τίς δαντελίτσες της,τα κοφτά της,τα βαζάκια της,το καθημερινό τραπέζι πάντα στρωμένο με τραπεζομάντηλο και φρέσκα λουλουδάκια,ένα αριστούργημα.Το αντίστοιχο λοιπόν της μητέρας μου και κόρης της,καμμία σχέση.Όλα τα παραπάνω κρυμμένα στα ντουλάπια για να μην χαλάνε και βρωμίζουν και στρωμένο με ότι πιό πρόχειρο και άσχετο,γιατί έλα μωρέ ποιός το βλέπει.ΕΣΥ,ουρλιάζω εγώ.Καταλαβαίνετε τη διαφορά?

→ 7 Απριλίου 2010 στις 23:07

Rdeco :

@Denou: να υποθέσω ότι πήρες από τη γιαγιά σου. Πάντα μου έλεγε η φωνή η μέσα πως όλα πρέπει να φαίνονται εφ’ όσον έτσι τα θέλεις γιατί οι εικόνες που δημιουργείς σε ευνοούν ή σε αποτελειώνουν αναλόγως. Πέρα από αυτό πιστεύω στην εκπαίδευση της αισθητικής ιδιαίτερα από μικρή ηλικία ή μάλλον πως γίνεται κάποιος να τη βάλει σε μια τάξη μέσα του.

→ 7 Απριλίου 2010 στις 23:28

Denou :

Με κάλυψες πάλι.Πάντα ονειρεύομαι ένα σπίτι έτσι διαμορφωμένο ώστε να φαίνονται τα πάντα από ρούχα μέχρι και το πιό μικροπραγματάκι,να τα βλέπω να τα χρησιμοποιώ χωρίς να τα ψάχνω,να τα καμαρώνω βρε παιδί μου. Η αισθητική της μάνας μου γιατί δεν βελτιώθηκε ποτέ,αφού σε όλη της τη ζωή είχε από την μια τη γιαγιά μου και από την άλλη εμένα,μπορείς να μου πεις?Αρα για πιά εκπαίδευση μιλάμε?

→ 8 Απριλίου 2010 στις 01:13

Ορφέας :

Πάρα πολύ ωραίο το σημερινό σου άρθρο και τα σχόλια με ενδιαφέρον.Εχεις υποσχεθεί ένα άρθρο σχετικό με αμοιβές διακοσμητών και εργασίες,μην ξεχνιώμαστε,εμεις περιμένουμε!Θα μας φτάσουνε τα φράγκα για την ανακαίνιση η να τοξεχάσουμε?

→ 8 Απριλίου 2010 στις 01:51

Rdeco :

@orfeas: έρχεται και αυτό το άρθρο, την άλλη εβδομάδα.

→ 8 Απριλίου 2010 στις 08:35

Tiger Lilly :

Έχω περίπου δυο μήνες που ανακάλυψα το blog και σε διαβαζω όποτε με πιάνει η διάθεση να αλλάξω πράγματα στο σπίτι ή να κάνω κάτι δημιουργικό.

Για το πρώτο κομμάτι του ποστ, να πω ότι ο λόγος ακριβώς που μου αρέσει να σε παρακολουθώ είναι γιατί δεν με εμπλέκεις στην προσωπική σου ζωή. Δεν το θεωρώ κατ’ ανάγκην κακό, αλλά καθαρά ζήτημα του σε ποιον και πώς θέλεις να απευθυνθείς. Εγώ έμεινα σε αυτό το μπλογκ γιατί μου αρέσουν πολύ οι δημιουργικές ιδέες σου. Δεν ξέρω αν θα μου άρεσε να έχει ύφος ημερολογίου και αφήγησης της καθημερινής σου ζωής.

Κατά τα λοιπά, ναι, είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που την έχουν πατήσει και έχουν εξοπλίσει το μισό τους σπίτι στο ΙΚΕΑ, έχω πάρει άπειρα πράγματα γιατί θεώρησα ότι κάτι θα έλεγαν για μένα, ή γιατί τα είδα αλλού και μου άρεσαν (και το μετάνιωσα πολύ σύντομα) και γενικά είμαι σε πλήρη σύγχυση για το τι θα ήθελα στο σπίτι μου, οπότε αποφάσισα να ακολουθήσω τη συμβουλή που δίνεις σε επόμενο ποστ: να αρχίσω να συλλέγω εικόνες από όσα μου αρέσουν, να φανταστώ τον εαυτό μου να ζει με αυτά τα πράγματα και να αφήσω τον χρόνο να κάνει τη δουλειά του.

Σοβαρό βήμα σε αυτήν τη κατεύθυνση θεωρώ το ότι έχω εδώ και μήνες άβαφα τα ράφια της βιβλιοθήκης μου (σκαλιέρα από το ΙΚΕΑ). Έβαψα τις κολωνες σκούρο καφέ, διάλεξα δύο διαφορετικές αποχρώσεις του γαλάζιου-τιρκουάζ που μου αρέσει, έβαψα από ένα ράφι, και θα τα κοιτάζω μέχρι να αποφασίσω ποιο από τα δύο θέλω να έχω. :)

→ 13 Απριλίου 2010 στις 14:55

ΑΝΝΥ :

Αγαπητό RDECO, Είμαι μία πρόσφατα μυημένη χρήστης του internet. Φαντάσου ότι με εκπαιδεύουν τα παιδιά μου σ’αυτό τον καινούργιο κόσμο, που ομολογώ ότι αντιμετωπίζω ακόμη με κάποια επιφυλακτικότητα.
Πολλές φορές ανοίγω το LAPTOP και περιπλανιέμαι ασκόπως. Σε μια τέτοια περιπλάνηση μου σε ανακάλυψα! Και οφείλω να σε συγχαρώ για τις ευφάνταστες ιδέες σου που είναι τόσο φρέσκιες αλλά με ένα γλυκό ρομαντικό άγγιγμα.
Εγώ είμαι άτομο αρκετά προσκολλημένο στη ζεστασιά που αποπνέουν τα έπιπλα «της γιαγιάς» (όχι αυτά με τα βαριά σκαλίσματα και τα πόδια λιονταριού στις τραπεζαρίες). Αυτά με το ελαφρύ σκάλισμα, τα τζαμάκια στις πόρτες της πιατοθήκης όπου φαίνονται από μέσα οι καλοσιδερωμένες δαντέλες στα ραφάκια…. Αυτά που, αν τ΄αγαπάς, μπορείς και σήμερα να τα φιλοξενήσεις στο σπίτι σου αλλάζοντας τους όψη με μικρές παρεμβάσεις και συνδυάζοντάς τα με κάτι πιο μοντέρνο. Ισα-ίσα να σου μεταδίδουν τη ζεστασιά τους, χωρίς να βαραίνουν το χώρο.
Έτσι λοιπόν τη παλία ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ, αυτή με το καθρέφτη στη πόρτα και τα ελαφρά σκαλίσματα στη πόρτα, το συρτάρι κάτω χαμηλά και τα σκαλίσματα δεξιά και αριστερά….τη μετέτρεψα σε ΒΙΤΡΙΝΑ όπου έχω μέσα παλιά,αγαπημένα και καθόλου ακριβά κομμάτια. Έβαλα και φως στην οροφή και…την καμαρώνω.
Και άλλα πολλά γιατί ότι πέφτει στα χέρια μου (ακόμη και από τα σκουπίδια έχω κουβαλήσει πράγματα) το μεταποιώ, το βάφω ή το μετατρέπω σε κάτι χρηστικό.
Θα επικοινωνούμε λοιπόν από δω και πέρα τακτικά γιατί στις σελίδες σου βρήκα πραγματικά πολλά και ενδιαφέροντα άρθρα και κυρίως γραμμένα με φιλικό και χιουμοριστικό στυλ…κάτι που λείπει απ΄όσα περιοδικά deco έχω ξεφυλλίσσει….και είναι πολλά!
Ευχαριστω.

→ 30 Σεπτεμβρίου 2010 στις 22:09

Rdeco :

@ANNY: γεια σας, αν μας στείλετε και φωτό από τη βιτρίνα θα χαρούμε πολύ.

→ 1 Οκτωβρίου 2010 στις 11:53

ΑΝΝΥ :

γειά σας και πάλι.. Εχω τραβήξει φωτο από τη βιτρίνα και θα ήθελα να μου πείτε που μπορώ να σας τις στείλω? Επίσης έχω βγάλει μια φωτο από το τζάκι και επειδή το κίτρινο τούβλο που υπάρχει στο πλαίσιο δεν μου πολυκάθεται, θα ήθελα μια γνώμη. Μπορώ να το ντύσω με ξύλο?
Ο καθρέφτης που θα δείτε στη φωτογραφία είναι φτιαγμένος από τα χεράκια μου… είναι ο καθρέφτης της ντουλάπας-βιτρίνας που ήταν στη πόρτα…Τα πάντα ανακυκλώνονται σ’αυτό το σπίτι! Περιμένω το e-mail για να στείλω τις φωτο.
Ευχαριστώ πολύ..

→ 10 Οκτωβρίου 2010 στις 17:55

Rdeco :

@Anny: info@rdeco.gr

→ 10 Οκτωβρίου 2010 στις 18:17

Ελενη :

Ευακι πρωτον θελω να ομολογησω οτι εκτος απο την τεχνη του διακοσμειν κατεχεις κ την τεχνη του λεγειν κ αυτο ειναι χαρισμα.Εδω κ ενα χρονο σε διαβαζω,σε συμβουλευομαι κ εχω καταληξει στο οτι το σπιτι μας,πρεπει να μαθουμε πρωτα απ ολα να το αγαπαμε,με τα πλεονεκτηματα κ τα ελλατωματα του,οπως ακριβως κ τον εαυτο μας.Να μην εχουμε ποτε ως κριτηριο την γνωμη των αλλων στις αγορες μας,πραγμα που μου στοιχισε πολυ καθως παντα επιζητουσα την επιδοκιμασια,να ψαχνουμε,να εμπνεομαστε κ να μην βαζουμε ποτε κατι στο σπιτι μας,αν δεν μας εκφραζει,αν δεν το χουμε ερωτευτει.Προσωπικα για μενα το ιδανικο σπιτι δεν ειναι αυτο που εχει πανακριβα επιπλα κ αντικειμενα,αλλα αυτο που εγινε με αγαπη κ μερακι,αυτο που σου βγαζει μια ζεστασια κ πανω απ ολα εχει την σφραγιδα του ιδιοκτητη του.Απ το χαλακι της εξωπορτας μεχρι το μπαλκονι.Προσωπικα εγω ετσι ονειρευομαι να φτιαξω το δικο μου.Ενα σπιτι ζεστο,λειτουργικο,ενα σπιτι αγαπησιαρικο.

→ 29 Μαΐου 2011 στις 23:02

Σχολιάστε αυτό το άρθρο »

Τα ακόλουθα tags επιτρέπονται: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge