12 Ιανουαρίου, 2010 by Rdeco
Πάει καιρός που μου ήρθε το σπίτι αυτό μαζί με ένα μήνυμα. Ο λόγος που δε το δημοσίευσα είναι πως επειδή μου άρεσε πολύ πίστεψα πως τότε στις αρχές του blog μου ίσως και να πήγαινε χαμένο. Τώρα πια όμως που έχετε πληθύνει και έτσι να κάνετε και μπράβο σας, σας το παρουσιάζω μαζί με το υπόμνημα του ιδιοκτήτη, ο οποίος στο μεταξύ είχε και την ευκαιρία να το συνεχίσει και να το φτιάξει ακόμα πιο όμορφο:
«Καλημέρα σας,
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον το blog σας. Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με το interior design ως hobby. Θα ήθελα να μου πείτε, αν θέλετε φυσικά, την άποψη σας για το πως έχω διαμορφώσει το διαμέρισμα μου. Πρόκειται για ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας, κάτω από τον Φιλοπάππου. Το στυλ που ήθελα να πετύχω είναι η αίσθηση διακοπών μέσα στο κέντρο της πόλης. Δυστυχώς το budget μου είναι χαμηλό, οπότε χρησιμοποιώ πολύ χρώμα!»
Εμένα το σπίτι -αφού ζητήθηκε η άποψη μου- μου άρεσε πολύ. Το βρίσκω εξαιρετικό για χαμηλό budget -και όχι μόνο- με πολύ καλή αντίληψη όσον αφορά στα χρώματα. Προσεγμένα διακοσμητικά αντικείμενα και έπιπλα, πολλά στοιχεία που αποπνέουν όντως εξοχικό αέρα και μια δόση χιούμορ στην κουζίνα που έχει και αυτή έχει αρκετό χρώμα. To αποτέλεσμα που βγάζει το λευκό όταν προβάλλεται πάνω σε χρώμα, είναι αυτό που λέμε «γράφει» και πράγματι βγάζει την αίσθηση της φρεσκάδας. Εκτός αυτού ο ιδιοκτήτης διαθέτει και έντονη καλλιτεχνική κλίση όπως θα δείτε σε πολλές μικρές λεπτομέρειες. Εγώ απλώς του συνέστησα ότι θα μου άρεσε να έχει ορισμένα «μαλακά» στο καθιστικό, όπως μαξιλαράκια και πιο έντονα χαλάκια, αλλά ένα εξοχικό οφείλει να είναι λιτό. Nice job.
η είσοδος
το home office
Το καθιστικό ενώνεται με τη τραπεζαρία με την κλασσική μεσόπορτα, ενώ η σεζ λόνγκ με ρίγες προδιαθέτει πράγματι για διακοπές. Στο πλάι της κρέμεται ρετρό πόστερ του Σάιντ-Τροπέ
Η κρεβατοκάμαρα, σωστά πιο ήρεμη σε λευκό. Το γνωστό κρεβάτι του Ikea με τον ουρανό, συμπληρώνεται με τα φωτιστικά γάντζους.
Και πάμε για την κουζίνα, με ωραίο πράσινο στα ντουλάπια και κόκκινες λεπτομέρειες, κατάλληλα πόμολα και ρετρό φωτιστικό. Τα πορτάκια έχουν αφαιρεθεί για να φαίνονται τα πολύχρωμα ποτήρια και πιάτα. Οι στρογγυλοί βιομηχανικού τύπου διακόπτες είναι της Berker που θεωρείται από τις καλύτερες εταιρείες στο είδος αυτό.
Ο μαυροπίνακας είναι ένα ξύλο που βάφτηκε με την ειδική μπογιά, τα γράμματα βάφτηκαν στο χέρι από τον ίδιο ενώ το τραπέζι καλύφθηκε με το κλασικό αυτοκόλλητο κάνοντας φόντο στις επώνυμες «Τolix» καρέκλες που και αυτές επιλέχθηκαν προφανώς σε inox και σε φλογερό κόκκινο και αγοράστηκαν από τη γκαλερί Ζουμπουλάκη, αλλά υπάρχουν και στη Mexil.
Ωραία λύση επίσης το πουρί του απορροφητήρα που βάφτηκε κόκκινο. Η δε συλλογή τροφίμων στα ντουλάπια προφανώς επιλέχθηκε βάσει της συσκευασίας και γιατί όχι. Μια καλή συσκευασία ίσως σημαίνει και καλό προϊόν.
Όλα τα πλακάκια αγοράστηκαν από το ceramica speciale.
Στο δάπεδο δημιουργήθηκε ένα χαλί από διαφορετικό σχέδιο πλακιδίων, κάτι σα χαλί.
Περισσότερες φωτογραφίες του σπιτιού μπορείτε να δείτε εδώ
Για χομπίστας interior -και όχι μόνο- Άρη μου πολύ καλά.

18 Σχόλια »
Ευα σε ευχαριστώ θερμά για όσα γράφεις στο post. Είναι χαρά μου που ένα interior design blog τόσο πλούσιο και οργανωμένο (ίσως το μόνο ελληνικό) δέχθηκε να φιλοξενήσει το σπίτι μου. Άρης
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 09:28Polu omorfo to spiti! Alla nomizw h kouzina einai apo ta poio omorfa kai "oloklhrwmena" shmeia tou spitiou. Oi karekles ths kouzinas mou aresoun polu
an kai 8a protimousa na einai sthn inox morfh tous kai oxi kokkinoi. Kai vevea h epilogh ton prointwn vash siskevasias einai polu mprosta!! xixixi To lefko plakakh kai h leptomeria me tous diakoptes kanoun thn diafora! Well done!!
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 12:46Άρη μου εγώ ευχαριστώ που μου εμπιστεύθηκες το σπίτι σου, κατά τα άλλα καλωσορίζω τον αγαπημένο μου αναγνώστη Yiannis/Pefki.
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 15:27Μ αρέσει πάρα πολύ το σπίτι και τα χρώματα και ο τρόπος που έχουν στηθεί τα έπιπλα και γενικά νομίζω πως πετυχαίνει το σκοπό του.
Επειδή πρόσφατα μετακόμισα, όπως ξέρεις, και είμαι και γω σε φάση που ψάχνω να δω τι ύφος να δώσω στο χώρο έχω μερικές απορίες. Ένα σπίτι με τόσο έντονα χρώματα στους τοίχους πως είναι στην καθημερινότητα?Δεν κουράζει? Επίσης πόσο ελαστικότητα υπάρχει αν θες να αλλάξεις κάτι?
Ένας χώρος σαν την κουζίνα που αν την χρησιμοποιείς πρωταρχικός στόχος για μένα είναι να είναι πρακτική…εδώ είναι?Τα ανοιχτά ντουλάπια δεν φοβίζουν για σκόνη κλπ.
Σκέφτομαι πως εγώ στο σπίτι μου και βασικά στο σαλόνι θα ήθελα να βγάλω ένα ethnic-africa στυλ…σαλονοτραπεζαρία-κουζίνα είναι ένας ενιαίος χώρος και επειδή το σπίτι είναι καινούργιο και είναι πολύ μοντέρνο φοβάμαι πως θα μπορέσω να επέμβω χωρίς να βγει κιτς…και ενώ έχω ήδη συνδυάσει κλασικό στυλ καναπέ(ΙΚΕΑ Ektorp) σε μαύρο χρώμα και τραπεζαρία inox με λευκό τζάμι….τώρα αρχίζουν τα δύσκολα, τι στυλ να δώσω με τις καρέκλες, σε τι coffee table να παίξω, τι κουρτίνες και φυσικά τι κρεμάω στους τοίχους??? ασε …πονοκέφαλος :p πρέπει να σου στείλω φωτό να δεις τι εννοώ..
Θέλω να δω κι άλλα τέτοια σπίτια…δηλαδή σπίτια των ανθρώπων που ζουν μέσα και τα έχουν επιμεληθεί μόνοι και δεν είναι φωτογράφηση διάσημου περιοδικού…αυτό το σπίτι με έφερε πιο κοντά του…όπως μ άρεσε πολύ και το Post που είχες ανεβάσει το δικό σου σπίτι.
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 20:08Crystalaki μείνε στα rejuvance και ακου:
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 21:021. Δεν έχει καμία σημασία αυτό που λες μοντέρνος χώρος.
2. Καρέκλες τραπεζαρίας θα βάλεις σίγουρα μαύρες, όπου εκεί έχεις δύο επιλογές. Δέρμα με τύπωμα κροκό ή ψάθινες σαν του σημερινού σπιτιού, αλλά πάντα μαύρες.
3. Το τραπέζι μπορεί κατ' εξαίρεση να είναι σε φυσική απόχρωση ξύλου αλλά σε κλασικό στιλ ή να είναι για παράδειγμα ένα μπαούλο ή τρία μικρά διαφορετικά ταμπουρέ-τραπεζάκια. Αν επιλέξεις τα τελευταία μπορείς να βάλεις και ασημί τύπου Morocco print (το ένα), κατά τα άλλα τρίτη επιλογή είναι το μαύρο. Θα μου άρεσε όμως η λύση με τα τρία κομμάτια γιατί θα μπορούσες να βάλεις και ένα πορτοκαλί θαμπό ας πούμε.
4. Όλα τα αξεσουάρ σου θα παίζουν σε ψάθα, ξύλο σκαλιστό, κάποια λευκά, μπαμπού κτλ.
5. Τα ανοιχτά ντουλάπια φυσικά και παίρνουν σκόνη, όπως και το χρώμα δεν είναι για όλους. Αυτό που λέω στους πελάτες μου είναι πως όταν φτιάχνεις ένα σπίτι πρέπει να κάνεις κάποιες παραδοχές εξ αρχής για να ξέρεις γιατί επιλέγεις κάτι και να το ζυγίζεις σωστά.
Φιλιά πολλά
στείλε φωτό να σου κάνω inspiration board.
Ας απαντήσει και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού βέβαια για τις ερωτήσεις της Chrystal Energy.
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 21:25Cristalenergy, σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Το ότι τα έντονα χρώματα κουράζουν είναι απλά ένας αστικός μύθος και τίποτα άλλο. Απλά σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρχει αρμονία στο σύνολο. Τα χρώματα που χρησιμοποίησα εγώ, αν και έντονα, είναι γλυκά και γήινα, και εντελώς μεσογειακά. Όχι απλά δεν με κουράζουν αλλά με ταξιδεύουν σε καλοκαιρινά θέρετρα της Ιταλίας και Γαλλίας.
Θα συμφωνήσω ότι η κουζίνα δεν είναι η πιο πρακτική στο κόσμο. Αυτό όμως δεν οφείλεται στο στυλ που έχω επιλέξει, αλλά στο γεγονός ότι πρόκειται για μία μικρή κουζίνα σε διαμέρισμα του 70 η οποία (σε αντίθεση με το μπάνιο) δεν έχει υποστεί κανονική ανακαίνιση. Ότι βλέπεις έχει γίνει manually από έμενα, εκτός από το πάτωμα. Τα ντουλάπια λειτουργούν σαν ράφια, μου αρέσουν πολύ εμένα, αλλά καταλαβαίνω ότι δεν θα ήταν πρακτικό για μία οικογένεια που επιθυμεί να αποθηκεύει μεγάλες προμήθειες σε κλειστούς χώρους.
Το ethnic – Africa στυλ δεν το έχω πολύ μελετήσει για να είμαι ειλικρινής. Οι ιδέες της Ευας μου φαίνονται πολύ καλές, ειδικά το επιπλέον μαύρο που σου προτείνει θα δώσει ακόμα πιο έντονη προσωπικότητα στο χώρο. Τα τρία τραπεζάκια μου φαίνονται επίσης ωραία πρόταση. Ο καναπές που διάλεξες είναι souper!
Για το μόνο που είμαι λίγο επιφυλακτικός είναι για το μοντέρνο χώρο. Πολλές φορές κάποια από τα καινούργια διαμερίσματα, λόγω της minimal κατασκευής, του open plan, των τυποποιημένων υλικών (απλά πλακάκια στα δάπεδα, απλές κάσες, λευκά αλουμίνια) δυσκολεύονται να φιλοξενήσουν πιο παραδοσιακά και κλασσικά ή και ethic στυλ. Για παράδειγμα, μία φίλη μου έδειχνε το σπίτι της. Μου λέει έχω βάλει και γαλλικές αντίκες, το έχω κάνει κλασσικό – εκλεκτιστικό! Και της λέω, μας πως είναι δυνατόν να έχεις κάνει κλασσικό στυλ σε ένα τόσο minimal διαμέρισμα που στο ταβάνι αντί για ωραία γύψινα που θα περίμενα να δω, βλέπω μια γυψοσανίδα γενάτη διαστημικά σποτάκια. Βέβαια πολλές φορές οι στυλιστικές αντιθέσεις παράγουν ενδιαφέρον αποτέλεσμα, απλά όχι πάντα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως και τα δομικά υλικά παράγουν στυλ ή και καταστρέφουν το στυλ που εμείς πάμε να δώσουμε με τα έπιπλα και διακοσμητικά
Φιλιά πολλά
→ 12 Ιανουαρίου 2010 στις 23:40αρης
Άντε λίγο να τα βάλουμε σε τάξη. Η διακόσμηση δεν είναι σκηνογραφία Άρη. Δεν είναι ακόμα και αν είχαμε το αρχοντικό του 18ου αιώνα. Στη σημερινή εποχή αυτό που δίνει το ύφος είναι η πινελιά. Η πινελιά έθνικ γεννάει την ιδέα. Αλλιώς και εσύ θα έπρεπε να ζεις σε ένα αίθριο. Αλλά δε ζεις. Ένα διαμέρισμα έχεις διαμορφώσει με νέα υλικά και την ιδέα του εξοχικού και σου πέτυχε. Για αυτό θέλω να πω πως καμιά υπερβολή δεν είναι πια της μόδας, ούτε όλη η Γαλλία σε ένα υπερμοντέρνο διαμέρισμα ούτε όμως ότι ο χώρος ουσιαστικά ορίζει το ύφος. Mix n' match και μη μένεις κολλημένος σε στιλ. Έχουν καταργηθεί.
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 01:01Πολύ μου άρεσε το σπίτι του Άρη. Προσεγμένο σε όλες τις λεπτομέρειες, με πολύ ωραία χρώματα, φιλόξενο και χαλαρωτικό. Και βρε παιδιά όχι, δε κουράζουν τα χρώματα, φτιάχνουν ατμόσφαιρα και ανεβάζουν τη διάθεση. Δηλαδή οι βαρετοί λευκοί τοίχοι είναι καλύτεροι; Ας μην είμαι απόλυτη όμως, υπάρχουν υπέροχα κάτασπρα σπίτια π.χ. σουηδικού στυλ ή ελληνικά παραδοσιακά, αλλά θεωρώ μεγάλη μαγκιά να καταφέρεις να κάνεις ένα λευκό σπίτι όμορφο και cosy.
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 01:40Η αλήθεια είναι πως εγώ αντιμετωπίζω την διακόσμηση με μία σκηνογραφική ματιά. Βλέπω αρχικά τον χώρο σαν έναν λευκό καμβά πάνω στο οποίο πρέπει να δέσουν όλα μεταξύ τους παράγοντας ένα όμορφο θέμα. Καταλαβαίνω όμως και αυτό που λες Ευα, δεν μπορεί αυτή λογική που έχω να εφαρμοστεί σαν απόλυτος κανόνας σε κάθε σπίτι. Καμία αντίρρηση, πολλές φορές και μερικές πινελιές μπορούν να δώσουν το στίγμα τους και προσθέσουν στυλ.
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 09:55Άρης.
Πορτοκαλί καθιστικό από τα hits, και οπως αποδεικνυεται, ένα ωραίο χρώμα δε χρειάζεται art στον τοιχο. Smart budget choice!
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 11:37Στα hits και η κουζινα.To open shelving οντως μαζεύει σκόνη, αλλά είναι τόσο ωραίο το άτιμο!…
Και η ψήφος μου πάει στο… σκούρο μπάνιο. A true retreat. Κόντρα στη νεύρωση του "όχι σκούρο, θα σου κλείσει το χώρο!…" Τι ψέμα!
Μπράβο Άρη, ωραίο σπίτι-και κυρίως χωρίς την εκζήτηση που καταστρέφει το design. Και ωραία γειτονιά φυσικά!
Εύα, το μπλογκι ανεβαίνει! Μπράβο, μπράβο και εις ανώτερα!
Eva kala ta les alla nomizw pws 8a prepei na shmeiw8ei pws den exoun oloi to gousto (pou h to xeis h den to xeis…kai ok ta kaliergeis arkei na yparxh omws h vash…) gia na kanoun afto to talaipwrw mix and match!
To 8ema mallon xekinhse "Tsai sthn Sahara"….alla katelhxe "Armagedwn"!
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 12:56To oti o Aris exei kanei afto to spiti pezontas toso me ta xrwmata kai ta antikeimena, me AKRIVWS ta idia ulika se kapoion allo borei na eixe ginei o orismos tou kitch.
Oute ki egw simfwnw pws 8a prepei kapoios na akolou8hsh ena 8ema sthn diakosmhsh tou xwrou tou, emena toulaxiston den mou teriazei, alla allo afto ki allo to mix/match pou kai afto exei parexigh8ei entelws stis meres mas.
Exw dei se toualeta spitiou leopar kapaki…kai sthn gwnia katw apo tis petsetes ena mikro TOTEM (afta pou poulane sthn Ermou)
Anastassis, σε ευχαριστώ πολύ για αυτά που λες. Ειδικά βλέποντας ότι ασχολήσε επαγγελματικά με το αντικείμενο η άποψη σου με χαροποιεί ακόμα περισσότερο. Θα μελετήσω το blog σου!! Την γειτονιά, την λατρεύω. Είμαι άνθρωπος που φανατικά ζω και εμπνέομαι από το κέντρο.
Γιάννη, επίσης σε ευχαριστώ για αυτά που γράφεις. Έχεις δίκιο, άλλο το mix&match και άλλο το «ότι να’ναι». Στην Ελλάδα πάσχουμε από έλλειψη συνολικότητας, πιστεύουμε ότι όλα ταιριάζουν με όλα. Για παράδειγμα, εξαιρετικό mix&match θεωρώ το καφέ το νέου Metropolis στην πανεπιστημίου. Σε ένα εκλεκτικιστικό μέγαρο των αρχών του 20ου αιώνα, στον τελευταίο όροφο τα έντονα γύψινα, οι τοιχογραφίες στο ταβάνι, τα μεγάλα ξύλινα παράθυρα και η αύρα μίας άλλης εποχής παντρεύτηκαν με τον φουτουριστικό μοντερνισμό του 50 (π.χ. Εero Saarinen), προκαλώντας ένα αποτέλεσμα εκρηκτικό.
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 13:31Αρης
Το πόσο χαίρομαι που το σπίτι αυτό μάζεψε απόψεις, δε λέγεται…
→ 13 Ιανουαρίου 2010 στις 18:31Σίγουρα το mix n' match δεν είναι εύκολο. Εγώ απλώς ήθελα να πω πως δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί σε όλους τους χώρους η σκηνογραφική άποψη. Όταν έχεις ένα χώρο ουδέτερο δηλ. μια σύγχρονη οικοδομή τότε απλώς βάζεις πινελιές ύφους και φυσικά μετά από πολύ ψάξιμο για να μην καταλήξεις με λεοπάρ καπάκι τουαλέτας. σ.σ. μισώ αφόρητα αυτά τα καπάκια παιδιά.
Eyxaristw poly Gia tis idees.m aresei poly I idea me ta tria trapezakia mou tairiazoun poly!pou tha ta vrw vevaia?symfwnw apolyta sxetika me Ta babou k ta psathina.to rica skeftei k gw k nomizw tha pigainei poly me to spiti. Pistevw k gw pws an exeis tropo boreis na syndyaseis polla mazi.proswpika apexthanomai tin Palia filosofia pou setarane ta pada k evlepes to idio epiplo stin krevatokamara px se oles tis ekdoxes(krevati,komodino,toualeta,skampo klp).episis den maresei to mix&match AMA den to xeis…k kataligeis meta apo ligous mines na xeis sto spiti sou ena mikro pazari.nomizw pws to spiti deixnei polla Gia to atomo pou zei se auto! To spiti you Ari m aresei poly,to vriskw tolmiro k poly tha ithela na eixa ta kotsia na epaimvw sto xwro mou etsi!telos proswpika thelw sto spiti mou na vgazw se kathe dwmatio diaforetiko styl Kai aera…na yparxei poikilia k pistevw pws o kathe xwros einai ksexwristos k Gia diaforetiki xrisi k me tin katallili diakosmisi boreis na to ypostrikseis auto.Eva theloume ki alla tetoia spiti!!!ksereis pws se diavazw kairo k proswpika efxaristithika poly pou diavasa toses apopseis
→ 14 Ιανουαρίου 2010 στις 23:14Εγώ να δεις πόσο ευχαριστήθηκα τη συζήτηση. Όσο για τα ψώνια σου προσφέρω τον εαυτό μου βρε. πάμε shopping παρέα.
→ 15 Ιανουαρίου 2010 στις 09:24Στου Ζωγράφου, ανεβαίνοντας την λεωφόρο Παπάγου, λίγο πριν την Πλατεία Γαρδένιας, δεξιά, υπάρχει ένα ωραίο μαγαζί με ethnic προϊόντα. Από τα καλύτερα που έχω δει, και έπιπλα και διακοσμητικά. Ελπίζω μόνο να μην έχει κλείσει, γιατί έχω καιρό να περάσω. Επίσης ψάξε λίγο και το στυλ Morocco, έχει απίστευτο ενδιαφέρον!
→ 15 Ιανουαρίου 2010 στις 10:03Και εγώ μισώ τα σετ, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα άκρως τυποποιημένο. Μην φοβάσαι να τολμήσεις, καν΄το όπως ακριβώς το ονειρεύεσαι! Είναι το σπίτι σου!
Πολλά Φιλιά
Αρης
@Eva mou…NAIIIIII!ti kalytero apo shopping me tin eidiko
))
→ 16 Ιανουαρίου 2010 στις 21:12@Ari tha paw auti tin vdomada kiolas stou Zwgrafou pou les na dw…kai tha sou pw kiolas an einai akoma anoixto..thanks!