Δαντέλα ή {Female Lace}
26 Ιουνίου, 2009 by Rdeco
Μόνο η φίλη και passionate blogger -δασκάλα στο άθλημα- Holly Becker του decor8 θα μπορούσε να μου θυμίσει για άλλη μια φορά πόσο αγαπώ τη δαντέλα. Την αγαπώ γιατί έχω πολύ -μίλια όμως- από τη γιαγιά-μαμά-αδελφή experts στο πλέξιμο, πρωταθλήτριες στο βελονάκι. Μμμ! ξέρω τι θα μου πείτε….κι εγώ παλιά, κάποιο φεγγάρι τη μίσησα, την αμφισβήτησα, την έτζασα από το σπίτι για να γυρίσω πίσω μετανιωμένη και να της ζητήσω συγνώμη. Ειδικά τώρα που έχει κάνει δυνατό comeback, με ανανεωμένη διάθεση, άλλο ύφος και φοβερό ταπεραμέντο. Πάει παντού, στολίζει νοσταλγικά κάθε αντικείμενο και ένα περίεργο πράγμα βρε παιδί μου……δε δείχνει καθόλου πασέ!
Mε αυτή τη φωτογραφία μας εισάγει στο ποστ της η Holly. Πρόκειται για ένα βελονάκι απαίχτου από το Namolio.
Tα πιάτα μελαμίνης που έχω στη συλλογή μου, του Thomas Paul. Gothic λέγονται και τα βρίσκετε για αποστολή Ελλάδα εδώ. Εγώ τα κρέμασα στο τοίχο μου.
Μichailidis.gr σιδεράς με ταμπεραμέντο και καλή υδροκοπή laser πλάσματος αν θέλετε να κεντήσετε στη λαμαρίνα.
΄Υφασμα στο spoonflower. Θυμάστε είχαμε για αυτά τα υφάσματα κατά παραγγελία. Dingbats4 λέγεται και είναι λολ!
Kαι κλείνουμε με άλλη μια φωτογραφία της Holly από το decor8, που αφορά στην Namolio. Tο μαγαζάκι αυτό είναι στο αγαπημένο Etsy.
Αχ! και να μη ξεχάσω μερικά έξτρα δωράκια για τύπωμα:
martha stewart: doily tins τύπωμα σε αυτοκόλλητα
martha stewart: doily tablecloth φτιάξτε τραπεζομάντηλο από όλα τα παλιά σας δαντελάκια
martha stewart: doily decorations διακόσμηση με χάρτινα δαντελωτά σουβέρ
martha stewart: doily frame κορνίζες με δαντέλες αν δε θέλετε να τις βάλετε αλλού
martha stewart: stiffened doilies κουρτινάκι από δαντελάκια
iDiy: lace pattern σιδερότυπο για μπλουζάκια και πουκαμισάκια
μήπως σου μοιάζει: fabriks and kefia
 |
2 Σχόλια »
γουάου! τι φανταστικά πιάτα…θέλω να παραγγείλω τώωωρα!έχει άπειρα σχέδια και δεν μπορώ να αποφασίσω…
→ 28 Ιουνίου 2009 στις 00:21και πολλές πληροφορίες για δαντελωτά…δεν μπορείς να φανταστείς τι τεράστιες ποσότητες έχω για τα πρικιά μου…20 χρόνια μου τα ετοιμάζει η γιαγιά μου, και να σου πω ότι δεν μου πολύ αρέσουν..δεν μου πολύ αρέσουν!!! αυτό βέβαια δεν το λέω στη γιαγιά…χαχα.πραγματικά δεν ξέρω τι να τα κάνω…με αυτό το άρθρο σου βέβαια με βάζεις σε σκέψεις, κάπως να το ξανασκεφτω και να δω μήπως μπορώ να τα σώσω… γιατί μιλάμε για μοναδικά κομμάτια:)
μη πετάς τίποτα πριν τα δω! Φιλιά!
→ 29 Ιουνίου 2009 στις 14:03