Σπίτι στη Μύκονο: Small House in Myconos
19 Μαρτίου, 2009 by Rdeco
my darlings, ξέρω (λέμε τώρα) πως σας έλειψα, αλλά ανώτερες δυνάμεις με έκαναν να λείψω από κοντά σας και όταν λέω «ανώτερες» εννοώ τις αεροπλανικές. Πήγα στη Μύκονο, το νησί που λατρεύω και επισκέπτομαι χρόνια τώρα. Συνδύασα δουλειά-διασκέδαση και σας φέρνω φρέσκα νέα.
Αυτό είναι το σπίτι της φίλης μου που ζει εκεί. Έχει ένα τόσο γλυκό σπιτάκι που έσπευσα να το φωτογραφήσω, γιατί εκτός από ωραίο, έχει και πολύ λεπτομέρεια. Φυσικά ξεκίνησα ανορθόδοξα την παρουσίαση από έξω προς τα μέσα αλλά είθισται στα νησιά πρωτεύοντα ρόλο να παίζει η θέα. Και έκανε κάτι μέρες………………………….
Από πάνω λοιπόν, ξεκινάω με την είσοδο που τη στολίζει ένας από τους καθρέφτες, δημιουργίες της, πάντα από φυσικά υλικά κυρίως. Εννοείται πως όποιος θέλει λεπτομέρειες μου γράφει και του δίνω όλα τα απαραίτητα στοιχεία. Αν κοιτάξουμε από τα παράθυρα στο φοβερό τυρκουάζ, το παλιό τραπέζι φαγητού, το επίσης παλιό κόκκινο επιπλάκι δε ξέρουμε τι να διαλέξουμε.
εδώ η είσοδος φαίνεται καλύτερα με την απίστευτη «διπλή» πόρτα, παραδοσιακή πατέντα του νησιώτικου design. Aπό την άλλη υπάρχει φοβερό ψυγείο, πολύ αντικέ στυλ μάρκας philco και είναι ελαφρώς εκρού. Πολύ καλύτερο εσωτερικά από τα smeg, σας λέω. Βέβαια παντού κρέμονται βοτάνα, χρηστικά αντικείμενα και γυάλες που επίσης χρησιμοποιούνται.
εδώ είμαστε από την απέναντι πλευρά του καθιστικού, που περιέχει ολίγον από τζάκι, μια παλιά βιτρίνα -που άδειασε για να βαφτεί- και διάφορα ραφούδια για διακοσμητικά και βιβλία. Must λεπτομέρεια οι παλιές φωτογραφίες στο πλάϊ.
εδώ αντικατοπτρίζεται από τον φανταστικό καθρέφτη από θαλασσόξυλα η γωνιά που λέγαμε..
το τζάκι κατά τη γνώμη μου αποτελεί ατού του δωματίου αφού στέφεται απλώς με ένα ξύλο και φιλοξενεί -όταν δεν ανάβει- ένα κοφίνι με υλικά για καθρέφτες. Διαθέτει κλασικές στρογγυλεμένες ακμές όπως πρέπει να είναι ένα Μυκονιάτικο τζάκι.
καλύτερη άποψη του τζακιού και του εκατέρωθεν χώρου του. Δείτε το, πως ξεκουράζεται πάνω στη πεζούλα του. Αριστερά του υπάρχουν ραφάκια και κλουβιά, τα οποία έχει μετατρέψει σε φωτιστικά και το βράδυ που ανάβουν, σκορπάνε πολλές πολλές σκιές και λάμψεις σε όλο το χώρο.
και μια κοντινή λεπτομέρεια από τα παλιά κουτάκια των τυπογράφων που γεμίζουν από μινιατούρες, όστρακα και μιας μίνι βιτρίνας γεμάτη με αληθινά μίνι βιβλία και πορσελάνινα σερβίτσια.
εδώ είναι ο δρόμος προς τα μέσα δωμάτια. Ένα καφασωτό στενάζει από τα παλιά μπουκάλια και τα χρηστικά αντικείμενα, όλα αντίκες.
επόμενη στάση η κουζίνα που κανονικά πρέπει να είναι στάθμευση, γιατί μπορείς ώρα να μείνεις να χαζεύεις τα τόσα όμορφα πραγματάκια και τα κόκκινα ντουλάπια και τα καρώ πλακάκια με τη μπορντούρα ολόγυρα.
και πάλι κουζίνα…………………
παρακάτω το μπάνιο με τη φοβερή του τζακουζο-μπανιέρα μέσα στο βράχο. Με «λάδι» στους τοίχους σε ώχρα και κόκκινη τσιμεντοκονία δάπεδο. Ο νιπτήρας που φαίναται ολίγον, είναι γλυπτό από ντόπιο τεχνίτη σε μάρμαρο.
και το απίστευτο vintage επιπλάκι της γωνίας που τα κρατάει όλα και συμφέρει, πλαισιωμένο από τη επίσης ρετρό-αφίσα της κυρίας που παίρνει το μπάνιο της. Δεύτερη σημαντική λεπτομέρεια η χρυσή παλιά κορνίζα του καθρέφτη του μπάνιου.
όσο αντέχω ακόμα και δε παίρνουν τα κλάματα που γύρισα συνεχίζω με το έξω που έχει άπαιχτο τραπεζάκι να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα και να λυγώνεσαι….
λεπτομέρεια από τη μίνι-πορτοκαλιά, τα γλαστράκια στο παράθυρο και τη μικρή μαρμάρινη γούρνα για τη βρύση.
και άλλη μια έξω φωτογραφία που περιλαμβάνει και τη Πιπίτσα-γάτα, περήφανη κάτοικο του νησιού και του μικρού αυτού χωριού εδώ και χρόνια. Αχ! Βαχ! Φιλιά προς το παρών και επανέρχομαι.
viα «my memories»
9 Σχόλια »
Ωραία φωτογράφηση…. Η ξεμαλλιασμένη – σφιχτοκουμπωμένη κυρία που τρέμει απο το κρύο στην πρώτη φωτό, είναι κι αυτή μέρος της «μαγευτικής θέας που κόβει την ανάσα»??????? Χι χι χι χι !!!!!
→ 21 Μαρτίου 2009 στις 07:59και συγγνώμη προκαταβολικά, αλλά αυτή η συνήθεια να κάνετε τα σπίτια σας γιουσουρούμ δεν σας δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητά σας;και δεν μιλάω για την βρωμιά και την σκόνη που μαζεύουν όλα αυτά τα απίθανα, και παντελώς άχρηστα ίσως, μικροαντικείμενα, αλλά οπτικά και αισθητικά δεν σας ενοχλεί τόσος φόρτος;
→ 22 Μαρτίου 2009 στις 10:14Αγαπητή kg, προφανώς όχι δεν ενοχλεί αλλά αρέσει αντιθέτως αφού είναι επιλογή της ιδιοκτήτριας να έχει τόσα αντικείμενα όσα της αρέσουν. Είναι απολύτως προσωπική υπόθεση το τι θέλει ο καθένας από εμάς να βλέπει κάθε καινούργια ημέρα που ξυπνά. Φυσικά δε γίνεται να ταιριάζει και να αρέσει σε όλους αυτό το στυλ. Και να προσθέσω κάτι από την εμπειρία μου στη δουλειά. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα καλόγουστο άτομο και καλλιτέχνη, οπότε αυτό μαλακώνει τη φάση γιατί ναι μεν βλέπεις πολλά αντικείμενα γύρω σου, αλλά ωραία. Για φαντάσου να βλέπεις πολλά και φρικαλέα…Έκανα και ρίμα.
→ 23 Μαρτίου 2009 στις 14:37istavrou@: Προφανώς πρόσεξες την κυρία, γιατί κάπου την ξέρεις να υποθέσω?????? Χι Χι Χι!!!
→ 23 Μαρτίου 2009 στις 14:40πολύ ωραίο σπίτι
Μυκονιάτικο.
→ 24 Μαρτίου 2009 στις 15:59Στην Άνω Μερά είναι?
Τakis@:Ναι έχεις δίκιο. Είναι πολύ Μυκονιάτικο. Μου αρέσει που μαζεύονται τόσες απόψεις για ένα χώρο και όλοι εκφραζόμαστε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας. Οι περισσότεροι από εμάς φανταζόμαστε τα Κυκλαδίτικα σπίτια όπως στα περιοδικά. Μόνο που αυτά είναι τα νέα μοντέρνα εξοχικά και όχι τα χωριά. Είναι καλό να βλέπουμε και την παραδοσιακή εικόνα που είχαν τα κανονικά νησιώτικα σπίτια
→ 24 Μαρτίου 2009 στις 20:01Στο δρόμο προς Super!
Μ’αρέσει που αυτό το σπίτι δείχνει να έχει εξελιχθεί φυσικά και χαλαρά χωρίς να προσπαθεί να δείξει κάπως.
→ 24 Μαρτίου 2009 στις 20:08Αν και δεν είναι το μόνο στοιχείο που τράβηξε την προσοχή μου, πεθαίνω για τα παλιά πλακακια.
πολύ καλά τα λες
ο κόσμος θεωρεί πως η Μύκονος είναι η χλίδα, ο νεοπλουτισμός και όλα αυτά τα δήθεν που βλέπουμε κάθε καλοκαίρι στα γραφικά σοκάκια.
Είμαι από την Μύκονο, Άνω Μερά, αλλά μένω στην Αθήνα.
→ 25 Μαρτίου 2009 στις 00:20Για καλή μου τύχη διατηρώ και εγώ στη Μύκονο ένα παραδοσιακό Μυκονιάτικο σπιτάκι
Να σας πω την αλήθεια μου και για μένα αυτό το σπίτι έχει τόσα πολλά αντικείμενα _φανταστείτε ότι η παλιά κομότα άδειασε για να βαφτεί_ αλλά όταν αυτή είναι η διάθεση του ιδιοκτήτη, που ζει εκεί, αυτό είναι. Ας πούμε πως προσωπικά και εγώ δε τρελαίνομαι πια για τις αντίκες. Παλιά τις λάτρευα, τώρα τις έχω δει τόσο πολύ που οκ, δε με τρελαίνουν. Αλλά το σύνολο και η ατμόσφαιρα που βγάζει ένας χώρος, νομίζω ότι είναι αυτό που παίζει ρόλο, άσχετα με το στυλ διακόσμησης. Λέγαμε και με kg για τα πολλά αντικείμενα νωρίτερα, γιατί παιδιά αλήθεια θα πω, μπαίνω φτιάχνω σπίτια και πάω μετά από τρεις μήνες και τα βρίσκω αγνώριστα, όχι από το πολύ φόρτωμα αλλά από τις κιτσαρίες που προσθέτουν. Τουλάχιστον αυτό -πολύ σωστή παρατήρηση Τina- έχει εξελιχθεί χαλαρά και αν ρωτήσεις την ιδιοκτήτρια για όλα τα αντικείμενα έχει ένα λόγο που τα έχει τοποθετήσει.
→ 26 Μαρτίου 2009 στις 13:40