Κεφαλάρια: Over my Head
26 Φεβρουαρίου, 2009 by Rdeco
Γενικά ο καθένας μπορεί να φορτώσει ότι θέλει στο κεφάλι του, στην καλύτερη περίπτωση είναι το κεφαλάρι του. Παλιά κρέμαγαν τα στέφανα του γάμου (κορώνα στο κεφάλι μου έλεγαν), αλλά τα πράγματα έχουν αλλάξει. Τώρα το πεδίο είναι ελεύθερο για ότι μπορεί να βάλει ο νους. Κομμάτια εμπνευσμένα από Μαρόκο, μεγάλα ξύλινα κουμπιά, τα skateboard, ή το ποδήλατο, ένα vintage φόρεμα, μια ολόκληρη ταπετσαρία, αλλά και το ρυμοτομικό της πόλης που θα ήθελε να ζει. Οι ιδέες είναι πράγματι πολλές και απίθανες γιατί το μόνο σίγουρο είναι πως αυτός ο τοίχος πάντα θέλει κάτι.
κεφαλάρια αγαπητοί μου. Ένα θέμα που βασανίζει την Rdekko, μόνιμα και δραματικά. Πάντα είχα μια απέχθεια στα κανονικά κεφαλάρια -εκ φυσικού μου αυτό- και πάντα είχα κρεββάτι χωρίς κεφαλάρι. Ήθελα να έχω αυτό το σετ στρώμα-υπόστρωμα ώστε να μπορώ να κάνω ότι θέλω από πάνω. Έτσι μια αγαπημένη μου συνήθεια εδώ και χρόνια είναι να αλλάζω και να δοκιμάζω διάφορα στον τοίχο ενός κρεβατιού. Από κάδρα απλά, μικρά-μεγάλα, ράφια (με το φόβο του σεισμού), μαξιλάρες, κορμούς πλανισμένους, κ.α. Η αλήθεια είναι πως δε χορταίνω να αλλάζω αυτό το τοίχο και επειδή είμαι στα πρόθυρα πάλι, το ψάχνω το θέμα. Τώρα έχω έναν Roy Lichtenstein (Girl with Hair Ribbon) που ένα μήνα (και λίγο λέω) έψαχνα την κορνίζα του, αλλά τώρα θέλω κάτι άλλο.
Έτσι καταλήξαμε να γράφω για κεφαλάρια και γενικά τρόπους πλήρωσης του αυτού τοίχου. Βέβαια δεν εξαιρούμε και κρεβάτια με εξαιρετικά κεφαλάρια που από μόνα τους είναι διακοσμητικά και γενικά χωρίς πολλά λόγια ότι μου αρέσει.
αυτό το κεφαλάρι (επάνω) ιδιοκατασκευή είναι από τα αγαπημένα μου. Από την άλλη, μπορούμε να έχουμε όλα τα βιβλία κοντά μας (για υπνοπαιδεία). Καθόλου αμελητέα δεν πρέπει να είναι και η τοποθέτηση του κρεβατιού (κάτω δεξιά) που δυστυχώς είναι για λίγους.
και να μη ξεχνάμε και τα επιβλητικά στυλ, κουνουπιέρας και ρολόγια ξυλόγλυπτα.
και να μην αφήσουμε έξω τα κρεβάτια που βλέπεις το δικό τους «ουρανό«.
πιάτα, κάδρα, καθρεφτάκια, cameo heads, (επάνω) ταπετσαρία κομμένη σε σχήμα κεφαλαριού (κάτω)
κουρτίνα γάζα μπορεί να τοποθετηθεί πίσω από ένα κρεβάτι. Το έχω κάνει σε ινστιτούτο αισθητικής στο δωμάτιο χαλάρωσης και πίσω από την κουρτίνα βάλαμε φωτάκια χριστουγεννιάτικα στο επάνω μέρος σαν τρέσα και έδειξε φανταστικό.
επίσης αυτή με τα χείλια είναι πολύ καλή περίπτωση, τοίχος τσιμεντοκονίας και στένσιλ ή αυτοκόλλητα τοίχου όπως και το καπιτονέ που εύκολα μπορεί να κατασκευαστεί με ένα ξύλο και επένδυση, όπως βλέπετε δέρματος ή ακόμα και βινυλίου.
και καμβάδες με τέχνη σε frame ή με λέξεις που δηλώνουν τα όνειρα μας!! (το τελευταίο δικό μου)
η ιδέα του ραφιού με πολλά αντικείμενα είναι μια εξαίρετη λύση και μπορεί να αντικαταστήσει και τα κομοδίνα σε περιπτώσεις έλλειψης χώρου. Τον αντισεισμικό παράγοντα τον είχα αντιμετωπίσει βάζοντας μια καββίλια σαν μίνι φράχτη μπροστά από τα αντικείμενα. Προσοχή στο ύψος στήριξης!
αυτή επίσης η ιδέα με τις ρίγες λειτουργεί πολύ καλά αν δε θές να έχεις πράγματα πάνω από το κεφάλι σου και διαθέτεις στενόμακρη κρεβατοκάμαρα. Not bad at all.
Δες ακόμα:
7 Σχόλια »
Φοβερές ιδέες. Έχω μανία με τα κρεβάτια με ουρανό, τα ονειρευόμουνα από μικρή. Στο πρώτο μας σπιτι είχα έναν diy τώρα έχω έναν αγορασμένο. Μου άρεσαν τα κάδρα με τις silhouettes, οι λέξεις (πάντα) και οι τετράγωνες φωτό. Α,και έχω αρχίσει να εθίζομαι στο blog σου
→ 27 Φεβρουαρίου 2009 στις 18:26Πάλι εγώ, και στην πρώτη φωτό μου αρέσουνν πάρα πολύ τα ξυλόγλυπτα, τί να είναι, μαροκινά; Θα φοβόμουνα να τα βάλω πάνω απο το κεφάλι μου στην Ελλάδα.
→ 27 Φεβρουαρίου 2009 στις 18:32Eθισμένη μου Τina, προφανώς Μαροκινά μοτίβο, ξυλόγλυπτα και βαριά. Όμως αν είχες τη δυνατότητα να βρεις πάντα υπάρχουν τρόποι να τα κρεμάσεις με ασφάλεια. Εγώ δίνω ρέστα πάντως για αυτό με τα μικρά υφασμάτινα πλακάτ και αυτό με τα ρυμοτομικά, αν και ρυμοτομικά έχω στο γραφείο μου έναν τοίχο γεμάτο. Διαστροφή του επαγγελματία που λένε. Ευχαριστώ για τα καλά λόγια.
→ 27 Φεβρουαρίου 2009 στις 20:51εύα εμένα πάλι το κρεβάτι μου δεν έχει ακόμα τίποτα από πάνω….έχει ήδη προσκέφαλο το κρεβάτι οπότε πρέπει να βρω τι θα κρεμάσω πάνω από αυτό…o lichtenstein μου αρέσει πολύ αλλά όχι τόσο για κρεβατοκάμαρα ζευγαριού…μου άρεσε πολύ η δική σου εφαρμογή… με βλέπω να καταλήγω σε αυτοκόλλητα τοίχου…πολύ ωραίο και αναλυτικό ποστ πάλι!
→ 2 Μαρτίου 2009 στις 22:19Εμένα πάλι το κρεβάτι μου, έχει προσκέφαλο, που δεν φαίνεται από τα μαξιλάρια… ο πίσω τοίχος του, είναι βαμμένος με ένα σκούρο λαδί-βεραμάν…και περιμένει κάτι..??Η τελευταία μου ιδέα, είναι μεγάλη εκτύπωση αγαπημένων φωτός εμού και στεφανιού μου, σε 3 φευγάτες κορνίζες (μου αρέσουν κάποιες με καθρέφτη περιμετρικά) που ακόμη τις ψάχνω…
→ 4 Μαρτίου 2009 στις 14:47Πάντως ωραίες όλες οι ιδέες κορίτσια, αλλά εγώ πάντα έχω και το πρακτικό της υπόθεσης στο μυαλό μου…
Γιατί πώς θα καθαρίζω όλα και εκείνα τα καδράκια και τα τζίτζιρι-μίτζιρι, οεο??!!
Καταρχήν συγνώμη για την απουσία, αλλά οι παράγοντες είναι αστάθμητοι some times. Βλέπω πως η ενότητα «κεφαλάρια» ενδιέφερε πολύ, άρα δεν έχω μόνο εγώ το πρόβλημα…Σαφώς τα πολλά καδράκια είναι μπελάς στο καθάρισμα, σαφώς η ασφάλεια είναι πρώτο μέλημα, σαφώς ο τοίχος κάτι θέλει. Νομίζω πως πρέπει να επανέλθω στο ζήτημα ακόμα πιο αποτελεσματικά, με τη δύναμη του forte. Φιλιά.
→ 5 Μαρτίου 2009 στις 13:45Σας έδειξα την κρεβατοκάμαρά μου? Είναι η τελευταία φωτό! Και τώρα που ξύπνησα…πόσο λέτε να κάνει αυτή η σεζλονγκ και που θα τη βρω? Απίστευτη δεν είναι??
→ 1 Σεπτεμβρίου 2010 στις 10:33