Rdeco

Update: Αγαπητοί αναγνώστες. Μετά από πολλή σκέψη και προσπαθώντας να μην αδικηθεί κανείς και παρακολουθώντας την εξέλιξη, αποφάσισα να ακυρώσω αυτή τη ψηφοφορία. Η Nest Media και η Nevma ως υποστηρίκτρια ομάδα πίσω από το Rdeco, σε τέτοια ζητήματα, θα μας φτιάξουν μια φόρμα που θα ψηφίσετε όλοι με το mail σας και όχι με βάση το IP ή τα cookies που όπως αντιλαμβάνομαι, πολλοί μπορούν και ξεπερνούν ως εμπόδιο. Οπότε το Poll κλείνει και επανέρχεται πιο σωστό και αδιάβλητο.

Μον σερί Rdeco-fans! Ήρθε η μεγάλη μέρα να κάνεις την επιτροπή, τον ψηφοφόρο, τον παράγοντα σε μια νίκη που θα οδηγήσει σε δωράκι από το Rdecoshop. Ακόμα και αν δεν έχεις ξαναψηφίσει εδώ, μπορείς τώρα με την άνεση σου να δώσεις τη ψήφο σου στον/στην τυχερό/ή που έχει στείλει το δικό της στυλ και βλέπεις πως σε εκφράζει.  Μη μπερδεύεσαι. Πρόκειται για μία και μόνη ψήφο και θα κρατήσει 24 ώρες στον αέρα του Rdeco. Ξεκινά σήμερα στις 22.05.2013, 08:10π.μ. και λήγει στις 08:09π.μ. στις 23.05.2013. 

Let's vote!

01. Μateriali Semplici, 335 votes

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Σκεφτόμουν τι να γράψω και εκεί που έψαχνα στις σημειώσεις μου all over Pinterest και γραφείο πέφτω επάνω του. Της. Του, ξανά! Ένα σπίτι. Πως μου είχε ξεφύγει εμένα αυτό; Πως γίνεται αυτό; Αποκλείεται να το είχα ξαναδεί και να μην είχα λατρέψει το χρώμα του, το boho ύφος του, το χρώμα του ξανά, τη φρεσκάδα του και το στυλ!

Ανήκει στην Carol Dey που είναι λέει world traveller και ειδικά αυτό το τελευταίο, με έκανε αληθινά να συμπάσχω μαζί της. Δε ξέρω πως είναι αυτό να ανακοινώνεται ως ιδιότητα. Ταξίδια; Έχω κάνει! Αρκετά έως πολλά θα μπορούσε να πει κάποιος. Έχω πάει Ευρώπη, έχω περάσει απέναντι από όλες τις μεριές, εκτός Αυστραλίας, έχω κολυμπήσει, έχω κάνει και σκι, έχω διασκεδάσει, έχω φάει κουλτούρα με το κουτάλι, έχω πάει με κρουαζιερόπολοιο, έχω! Αλλά να λέγομαι world traveller, δε μου έχει τύχει και δε ξέρω πως παίρνεις και το χρήσμα δηλαδή. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Νταξ! θα ξαναπώ γιατί τέτοιο δεν έχεις ματαξαναδεί. Θα σου μιλήσω για τον Jean Pigozzi, που είναι ένας τύπος φιλάνθρωπος, συλλέκτης, πλουσίου φυσικά και είναι γιος του Henry Pigozzi που είχε τα αυτοκίνητα Simca στη Γαλλία. Μια μεγάλη αυτοκινητοβιομηχανία λοιπόν, αλλά εκείνος τέλειωσε το Harvard και μετά πήγε να δουλέψει για κινηματογραφικές εταιρείες όπως η 20th Century Fox και η Gaumont Films. Ένα από τα σπίτια του βρίσκεται στον Παναμά και συγκεκριμένα στο ιδιωτικό του νησί που κανονικά λεγόταν Isla Canales de Tierras αλλά λόγω της αυτοκινητοβιομηχανίας ονομάστηκε Isla Simca. Ξέρεις εσύ τώρα... Σκορπιός και τα λοιπά. 

Στο νησί έχεις πρόσβαση από θαλάσσης ή αέρος, αλλά λέει πως αυτή είναι η τελευταία επαφή που έχουν τα μάτια σου με τον πολιτισμό. Φυσικά έχει ρεύμα και Interenet και φυσικά πρέπει να το δεις αφού μπήκε στο Rdeco! Για να γίνει αυτό το σπίτι, του Jean του πήρε 10 χρόνια και κάποια εκατομμύρια ντόλαρς. Για κοίτα...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Γοητεύτηκα μον σερί. Γοητεύτηκα από ένα σπιτάκι που βρήκα στο αγαπητό Casa de Valentina και τη δουλειά της συναδέλφου Tania Eustaquio, πάλι από το Σάο Πάολο. Πολύ φωτεινό και ελαφρύ περιβάλλον, με αγαπημένα αντικείμενα και σχεδιασμό πάλι ανάλαφρο. Η αλήθεια είναι όπως λέει και η φίλη blogger πως αυτό το σπίτι θα μπορούσε να είναι παντού. Δε φέρει στοιχεία συγκεκριμένης εθνικότητας και ιδιαίτερης τάσης διακόσμησης. Είναι ένα πολύ απλό, αλλά πολύ καλοσχεδιασμένο σπίτι. Eκτός αυτού έχει όμορφα έπιπλα που σαφώς και είναι mix n' match κατάσταση. Από τον κλασικό καναπεδάκο στο καθιστικό, περνά σε μια ρετρό πολυθρόνα από ξύλο και δίπλα της τοποθετεί τη δικιά μας butterfly πολυθρονίτσα που βγαίνει και σε τζιν έκδοση. Παρά δίπλα βλέπεις και το bourgie του Φίλιπ Στάρκ να ομορφαίνει το κατά τα άλλα αδιάφορο ίσως τραπεζάκι. Η έκπληξη είναι που ένα απλό καμβαδάκι στο τοίχο, βαμμένο σε δύο ρίγες με διαφορετικά χρώματα, κίτρινο και προς πορτοκαλί, παριστάνει το έργο τέχνης. Καλό και απλό!

Από κάτω πάλι βλέπεις το καθιστικούλι και δίπλα ένα φιλέτο τραπεζαρίας που αποτελείται από ένα απλό λευκό τραπέζι, παλιές ξύλινες καρέκλες και μια βενετσιάνικη καθρεφτάρα να κλαις μον σερί. Από τα πιο ιδιαίτερα του σπιτιού είναι το δάπεδο που είναι ψαροκόκκαλο, δρύινο και αφέθηκε επίτηδες ματ φυσικής απόχρωσης, ώστε να μπορεί να ταιριάζει με ότι άλλο ήθελαν να συμπεριλάβουν στο πακέτο διακόσμησης. Βλέπεις το φυσικό λουλούδι πως γεμίζει το χώρο; Πως θα ήθελα να είναι συνέχεια το σπίτι μου γεμάτο!!! ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Τι κάνεις στη Τιβί μον σερί; Πως την κάνεις; Που τη στολίζεις; Προσωπικά συνήθως προτείνω να κρεμιέται στο τοίχο και έτσι με τη βάση της να μπορεί να γυρνά και να βλέπεις με άνεση. Γύρω και κάτω από τη τηλεόραση όμως; Τι βάζεις; Το θέμα είναι να τη βρεις! Λύσεις για τηλεόραση στο τοίχο ή στο έπιπλο επάνω. Γιατί σήμερα αυτό; Γιατί εχθές έψαχνα να δω πως να κάνω κάτι περίεργο σε μια περίπτωση που δουλέυω.

Μια πολύ κλασική λύση και από πλευράς περιβάλλοντος και από πλευράς τοποθέτησης. Βέβαια βλέπεις εδώ πως μια κλασική διακόσμηση ή transitional κατά το νέο όρο, σηκώνει την κρεμαστή τηλεόραση. Μου αρέσει αυτό το σπιτάκι πολύ, γιατί έχει χρώμα, έχει γλύκα!

Και πάμε να δούμε μια πιο country εκδοχή με τοίχο ραμποτέ, και κορνιζάκια λευκά με φιοριτούρες επάνω και ένα νεο-μπαρόκ έπιπλο από το Ikea. Από τα καλύτερα του κομμάτια που άφησαν εποχή μον σερί!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Bonjour και μπον φιλέ μον σερί. Τελευταίες συμμετοχές σήμερα αλλά ουχί αμελητέες. Μη σου πω και οι καλύτερες. Γιατί αν ρωτάς, θα σου πω πως πρόκειται για συμμετοχές με νάζι, με χρώμα, με design. Για να μη μακρυγορώ και επειδή δε θυμάμαι αν είχα απαντήσει στην ερώτηση που έθεσα προχθές θα σου απαντήσω κιόλας. Κίτρινο θα έβαζα! 

Και πάμε στην πρώτη ναζιάρικη συμμετοχή που λέγεται Vintage γουτς-γουτς και αντιλαμβάνεσαι πως η Ακριβή Σ. είναι όλο νάζι και χαδάκια. Μια γλυκιά γατούλα με λουλουδάκια, cupcakes λατρεμένα, φιοριτούρες και όλα τα παρελκόμενα. Μια γοητεία με λίγο από Sex & the City αφού σου ενσωματώνει και δύο γοβάκια Σταχτομπούτας από δίπλα. Αυτό το "από δίπλα" μου θύμισε που έβλεπα προ ημερών την επική γουτς-γουτς ταινία "Όταν ο Χάρυ γνώρισε τη Σάλι". Τι έπος αγάπης και κόντρας, δυσκοιλιότητας και ναζιού. Βέβαια μετά από αιώνες που την ξαναείδα, κατάλαβα για άλλη μια φορά πως περνάω φάση απομυθοποίησης. Τι να γίνει... Πίσω στα νάζια, Ακριβή μου σου δίνω με ευκολία τη γάτα για προηγούμενη ζωή. Μια γάτα τρομερή και ναζιάρα.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας. Πάμε παρακάτω στο διαγωνισμό μας με το προτελευταίο ποστ με το δικό σου στυλ. Είναι κάτι που πολύ μου αρέσει αυτό που γίνεται εδώ. Γιατί we keep in touch μον σερί! Στέλνεις το στυλ σου, ακονίζεις το μυαλουδάκι σου, παιδεύεσαι και παιδεύεις μαζί, ξεκαθαρίζεις τα μέσα σου και αποφασίζεις πως αυτό είναι που σου κάνει τελικά. Μπορεί και να το συνεχίσουμε... με άλλο θέμα, με άλλο στόχο, κάτι έχω στο μυαλό μου. Ας τελειώσει αυτό πρώτα, να βγάλουμε το νικητή, να πάρει το δωράκι του και θα δούμε. 

Θα πάμε στην κοπέλα που μας έχει απασχολήσει λιγουλάκι εδώ. Πρώτα η Very Coco, έκανε αίτημα βοήθειας σε ένα διαγωνισμό που είχε λάβει μέρος για να τη ψηφίσουμε. Μετά μας έστειλε το μπάνιο της που έκανε θραύση και μετά έκανε και το δικό της blog. Τέτοια να βλέπω και να χαίρομαι. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από έναν άνθρωπο που αποφασίζει να εκτεθεί και να παρουσιάσει τις σκέψεις του. Ξέρεις, τα blog σε όλο τον κόσμο, οποιουδήποτε είδους, δε γίνονται πάντα από ειδικούς. Μπορεί στη μεγάλη τους πλειοψηφία να είναι βέβαια από ανθρώπους που ασχολούνται με τη δουλειά αυτή ή οποιαδήποτε άλλη, μπορεί να μην είναι τόσο απλό να κάνεις τη δική μου δουλειά -κάθε άλλο θα σου πω- αλλά το να παρουσιάζεις τις προτιμήσεις σου και τα πράγματα που σε "φτιάχνουν" είναι πάντα καλό και ψυχοθεραπευτικό μαζί. Έτσι, η very coco μας στέλνει το Le jardin de fleurs που ασφαλώς και είναι very mon cherie μιας και είναι λάτρης της Γαλλικής μενταλιτέ!

Μας δίνει λοιπόν η μον σερί coco, κήπους και λουλούδια και καφάσια και πολλύ ανοιξιάτικα και κηπευτικά πραγματάκια σαν κι αυτά που θα έφτιαχνε με τα χεράκια της σε ένα πολύ περιποιημένο κολάζ με φόντο το Παρίσι νατουρεμάν. Σα ζωή προηγούμενη τι να σου δώσω μον σερί coco... θα πάρεις ένα κομματάκι δαντέλα, μικρό και λευκό και χαριτωμένο. Αυτό! ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μια καταγωγή. Μια κοντινή και πρόσφατη ή μια μακρινή και όχι τόσο προσιτή ή επισκέψιμη. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μια εικόνα ακόμα να μένει από τα παιδικά μας μάτια και να γερνάει μαζί μας, ίδια και απαράλλαχτη λες και τη ζήσαμε εχθές. Εγώ στην πραγματικότητα δεν ένιωσα ποτέ πως είχα χωριό, ακόμα και αν έχω πολλές και πανέμορφες αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια στο χωριό με τη γιαγιά, τα παιχνίδια ή τις ψιλές που έπεφταν όταν κάναμε τα χειρότερα. Δε νοστάλγησα ποτέ να ξαναπάω στο χωριό εκείνο που επισκέφθηκα αρκετές φορές όταν ήμουν μικρή. Πήγα μια ή δύο φορές δηλαδή πιο μεγάλη, αλλά μου έφτασε και μου περίσσεψε. Δε ξέρω εσύ πως νιώθεις επ' αυτού δηλαδή, γι' αυτό και το συζητώ τώρα εδώ. 

Έχω ένα χωριό όμως, που δεν είναι από εμπειρία αλλά από μνήμης. Σε αυτό το χωριό δεν πήγα παρά μόνο μία φορά, όταν ήμουν μικρή. Δεν είχαμε εκεί παρέες, δεν είχαμε εκεί σπίτι. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ >